Nota van wijziging : Nota van wijziging

Nr. 9
NOTA VAN WIJZIGING

Ontvangen 2 juni 2026

Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:

A

Het opschrift komt te luiden: Wijziging van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek in verband
met het afschaffen van de regels inzake compensatie van de transitievergoeding bij
ontslag wegens langdurige arbeidsongeschiktheid en bedrijfsbeëindiging

B

In de considerans wordt «te beperken tot kleine werkgevers» vervangen door «en bij
bedrijfsbeëindiging af te schaffen».

C

Artikel I komt te luiden:

ARTIKEL I. WIJZIGING VAN BOEK 7 VAN HET BURGERLIJK WETBOEK

Artikel 673e van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek vervalt.

D

Artikel II komt te luiden:

ARTIKEL II. OVERGANGSWET NIEUW BURGERLIJK WETBOEK

Na artikel 212 van de Overgangswet nieuw Burgerlijk Wetboek wordt een artikel ingevoegd,
luidende:

Artikel 213

1. Artikel 673e van Boek 7, zoals dat luidde onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip
waarop de Wet tot wijziging van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek in verband met het
afschaffen van de regels inzake compensatie van de transitievergoeding bij ontslag
wegens langdurige arbeidsongeschiktheid en bedrijfsbeëindiging in werking treedt,
blijft van toepassing ten aanzien van gevallen als bedoeld in artikel 673e, lid 1,
aanhef en onderdeel a, van Boek 7, zoals dat luidde onmiddellijk voorafgaand aan het
tijdstip waarop voornoemde wet in werking treedt, waarin de dag na het verstrijken
van de termijn van twee jaar, bedoeld in artikel 670, lid 1, onderdeel a, van Boek
7, gelegen is voor inwerkingtreding van voornoemde wet.

2. Artikel 673e van Boek 7, zoals dat luidde onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip
waarop de Wet tot wijziging van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek in verband met het
afschaffen van de regels inzake compensatie van de transitievergoeding bij ontslag
wegens langdurige arbeidsongeschiktheid en bedrijfsbeëindiging in werking treedt,
blijft van toepassing ten aanzien van gevallen als bedoeld in artikel 673e, lid 1,
aanhef en onderdeel b, van Boek 7, zoals dat luidde onmiddellijk voorafgaand aan het
tijdstip waarop voornoemde wet in werking treedt, waarin de dag waarop het eerste
verzoek dat heeft geleid tot toestemming als bedoeld in artikel 671a van Boek 7 of
tot ontbinding als bedoeld in artikel 671b, lid 1, onderdeel b, van Boek 7, is ingediend,
is gelegen voor inwerkingtreding van voornoemde wet.

3. Algemeen verbindende voorschriften die op grond van artikel 673e, lid 1, onderdeel
b, leden 4 en 7, van Boek 7, zoals dat luidde onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip
waarop de Wet tot wijziging van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek in verband met het
afschaffen van de regels inzake compensatie van de transitievergoeding bij ontslag
wegens langdurige arbeidsongeschiktheid en bedrijfsbeëindiging in werking treedt,
tot stand zijn gebracht blijven van toepassing:

a. Voor zover het gaat om gevallen als bedoeld in artikel 673e, lid 1, aanhef en onderdeel
a, van Boek 7, zoals dat luidde onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop voornoemde
wet in werking treedt: op gevallen waarin de dag na het verstrijken van de termijn
van twee jaar, bedoeld in artikel 670, lid 1, onderdeel a, van Boek 7, gelegen is
voor inwerkingtreding van voornoemde wet;

b. Voor zover het gaat om gevallen als bedoeld in artikel 673e, lid 1, aanhef en onderdeel
b, van Boek 7, zoals dat luidde onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop voornoemde
wet in werking treedt: op gevallen waarin de dag waarop het eerste verzoek dat heeft
geleid tot toestemming als bedoeld in artikel 671a van Boek 7 of tot ontbinding als
bedoeld in artikel 671b, lid 1, onderdeel b, van Boek 7, is ingediend, is gelegen
voor inwerkingtreding van voornoemde wet.

E

Na artikel II worden vijf artikelen ingevoegd, luidende:

ARTIKEL IIA. WIJZIGING VAN DE WET FINANCIERING SOCIALE VERZEKERINGEN

De Wet financiering sociale verzekeringen wordt als volgt gewijzigd:

A

Artikel 99, onderdeel f, vervalt.

B

Artikel 100 wordt als volgt gewijzigd:

1. In onderdeel c vervalt «en de bedragen, bedoeld in onderdeel f».

2. Onderdeel f vervalt.

C

Artikel 114, onderdeel k, vervalt.

D

Artikel 115, onderdelen k en l, vervallen.

ARTIKEL IIB. WIJZIGING VAN DE WET VAN 11 juli 2018, HOUDENDE MAATREGELEN MET BETREKKING
TOT DE TRANSITIEVERGOEDING BIJ ONTSLAG WEGENS BEDRIJFSECONOMISCHE OMSTANDIGHEDEN OF
LANGDURIGE ARBEIDSONGESCHIKTHEID

Artikel VI, tweede en derde lid, van de Wet van 11 juli 2018, houdende maatregelen
met betrekking tot de transitievergoeding bij ontslag wegens bedrijfseconomische omstandigheden
of langdurige arbeidsongeschiktheid (Stb. 2018, 234) vervallen.

ARTIKEL IIC. WIJZIGING VAN DE WET ARBEIDSMARKT IN BALANS

Artikel XIII, eerste lid, alsmede de aanduiding «2.» voor het tweede lid van de Wet
arbeidsmarkt in balans vervallen.

ARTIKEL IID. BESLUIT COMPENSATIE TRANSITIEVERGOEDING BIJ BEËINDIGING VAN DE WERKZAAMHEDEN
VAN DE ONDERNEMING

Het Besluit compensatie transitievergoeding bij beëindiging van de werkzaamheden van
de onderneming wordt ingetrokken.

ARTIKEL IIE. REGELING COMPENSATIE TRANSITIEVERGOEDING

De Regeling compensatie transitievergoeding wordt ingetrokken.

Toelichting

Algemeen

Met deze nota van wijziging, aangeboden mede namens de Staatssecretaris van Justitie
en Veiligheid, wordt het wetsvoorstel aangepast. Er wordt geregeld dat de compensatieregeling
voor de transitievergoeding bij beëindiging van de arbeidsovereenkomst na langdurige
arbeidsongeschiktheid (hierna: Compensatieregeling LAO) wordt afgeschaft. Ook wordt
geregeld dat de compensatieregelging transitievergoeding bij beëindiging van de werkzaamheden
van de onderneming (hierna: Compensatieregeling BE) zal komen te vervallen. Hieronder
zal worden toegelicht waarom hiervoor is gekozen.

In het Coalitieakkoord1 en de budgettaire tabel2 kabinet-Jetten is opgenomen dat de Compensatieregeling LAO en de Compensatieregeling
BE per 1 januari 2028 volledig worden afgeschaft. Hierdoor komen werkgevers niet meer
in aanmerking voor compensatie van betaalde transitievergoedingen bij ontslag na langdurige
arbeidsongeschiktheid en bij ontslag na bedrijfsbeëindiging vanwege pensionering of
overlijden van de werkgever. Hiervoor is in het Coalitieakkoord een besparing opgenomen
van structureel € 262 miljoen.3

Gelet hierop is het niet langer aangewezen om het wetsvoorstel ongewijzigd verder
te brengen. Het zou naar de mening van het kabinet bovendien onwenselijk zijn wanneer
de Compensatieregeling LAO een jaar zou worden beperkt tot kleine werkgevers om deze
vervolgens kort daarna alsnog af te schaffen. Bovendien zou dit een onnodige last
vormen voor de uitvoering. UWV zou dan voor maar een korte periode een volledig nieuwe
systematiek en werkwijze moeten implementeren, om dit kort daarna weer af te schaffen.
Het samenvoegen van beide trajecten heeft tot gevolg dat het volledig afschaffen van
de compensatieregelingen eerder dan de in het coalitieakkoord genoemde datum van 1 januari
2028 zal plaatsvinden. De voorziene inwerkingtredingsdatum van het wetsvoorstel is
1 januari 2027.

Gevolgen

In dit hoofdstuk zal stil worden gestaan bij de gevolgen van de wijziging voor werkgevers,
werknemers, de financiële gevolgen, het doenvermogen, de arbeidsmarkt en de regeldruk.

1. Werkgevers

Door de afschaffing van de Compensatieregeling LAO en de Compensatieregeling BE komen
werkgevers niet meer in aanmerking voor compensatie van betaalde transitievergoedingen
na langdurige arbeidsongeschiktheid en bij bedrijfsbeëindiging van de onderneming
vanwege pensionering of overlijden.

Met name voor het afschaffen van de Compensatieregeling LAO geldt dat het gevolg voor
ondernemers kan zijn dat zij minder winst kunnen maken en hun economische groei daardoor
geremd kan worden. De regering erkent dat dit mogelijk impact heeft op werkgevers.
Alhoewel de kosten in gevallen fors kunnen zijn mag er echter van een gezonde onderneming
verwacht worden dat de onderneming voldoende buffer aanhoudt voor ondernemingsrisico’s,
waaronder een werknemer die ziek wordt.

Wat betreft de gevolgen van afschaffing van de Compensatieregeling BE: de verwachting
is dat afschaffing geen grote gevolgen heeft voor werkgevers. Zo blijkt uit een nulmeting
rondom de Compensatieregeling BE, uitgevoerd in opdracht van het Ministerie van SZW,
dat de relatieve en absolute financiële impact van de te betalen transitievergoeding
gemeten vóór inwerkingtreding van de Compensatieregeling BE in de meeste gevallen
beperkt was tot ondernemers of hun erfgenamen in geval van pensionering of overlijden
van de ondernemer. Voor veruit het grootste deel van deze ondernemers geldt dat het
bedrag aan te betalen transitievergoeding klein was ten opzichte van het vermogen
van de ondernemer. Ook was er geen duidelijk effect zichtbaar van de hoogte van de
te betalen transitievergoedingen op de beslissing om de onderneming al dan niet te
beëindigen na het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd dan wel na het overlijden
van de ondernemer4.

2. Werknemers

Werknemers bij wie na twee jaar arbeidsongeschiktheid de loondoorbetalingsplicht vervalt,
zullen indirect worden geraakt door deze wetswijziging. Bij ontslag blijft deze groep
recht houden op een transitievergoeding, maar hun werkgevers worden na inwerkingtreding
van het wetsvoorstel niet langer gecompenseerd. Dit zou kunnen leiden tot «slapende
dienstverbanden». In die gevallen beëindigen werkgevers het dienstverband niet, ondanks
dat er geen arbeid meer wordt verricht en de loondoorbetalingsplicht is vervallen.
Omdat het dienstverband niet eindigt, is geen transitievergoeding verschuldigd. In
hoeverre slapende dienstverbanden zich voor zullen doen, is niet op voorhand vast
te stellen. Het is aan werknemers en werkgevers onderling om al dan niet over te gaan
tot beëindiging van de arbeidsovereenkomst. Het is wel aannemelijk dat het beperken
van de wettelijke compensatiemogelijkheid invloed heeft op de werking of reikwijdte
van deze in de rechtspraak ontwikkelde norm rondom goed werkgeverschap5.

Wat betreft gevolgen voor werknemers in geval van bedrijfsbeëindiging: voor deze groep
worden geen grote gevolgen verwacht. Immers, zoals hiervoor vermeld, blijkt uit een
nulmeting rondom de Compensatieregeling BE, dat (kort gezegd) voor het grootste deel
van deze ondernemers het bedrag aan te betalen transitievergoeding klein was ten opzichte
van het vermogen van de ondernemer.6

3. Financiële gevolgen

De afschaffing van de Compensatieregeling LAO en Compensatieregeling BE per 1 januari
2027 leidt tot een besparing, zoals weergegeven in onderstaande tabel. Door het overgangsrecht
kunnen werkgevers een aanvraag doen voor vergoedingen die worden betaald tot negen
maanden nadat een ontslagvergunning is verleend of de kantonrechter het verzoek om
ontbinding heeft ingewilligd. Daarnaast heeft UWV tijd nodig om de aanvragen te verwerken.
Hierdoor is het mogelijk dat er in 2027 nog toekenningen plaatsvinden. Dit dempt de
besparing in 2027. Vanaf 2028 zullen de uitgaven aan de Compensatieregeling structureel
€ 0 zijn.

Voor de Compensatieregeling LAO betekent dit een besparing die oploopt van ca. € 452
miljoen in 2027 naar ca. € 821 miljoen structureel. Deze oploop is het gevolg van
een oploop van het verwachte aantal gevallen van langdurige arbeidsongeschiktheid.
Voor de Compensatieregeling BE leidt de afschaffing tot een structurele besparing
van ca. € 10 miljoen.

De raming is van update voorzien o.b.v. de meest recente uitvoeringsinformatie. De
raming van het aantal toekenningen bij het in stand blijven van de Compensatieregeling
is opwaarts bijgesteld.

Hierdoor is de besparing hoger dan de besparing zoals vermeld in de budgettaire bijlagen
van het Hoofdlijnenakkoord van kabinet-Schoof en het Coalitieakkoord van kabinet-Jetten
bij elkaar opgeteld. De ramingsbijstelling is als autonome ontwikkeling verwerkt in
de Voorjaarsnota 2026.

Met de afschaffing van de Compensatieregeling LAO en Compensatieregeling BE vervalt
de taak van UWV voor de uitvoering van deze regelingen. Dit leidt tot een besparing,
die wordt geraamd op structureel € 3,3 miljoen. De definitieve besparing op de uitvoeringskosten
van UWV zullen volgen uit de Uitvoeringstoets die uiterlijk in juli verwacht wordt.

De kosten voor de Raad voor de rechtspraak (hierna «de Raad) zoals vermeld in tabel
1 zijn circa € 0,8 miljoen structureel. Dit is op basis van het advies op de beperking
tot kleine werkgevers van de Compensatieregeling LAO. In haar advies op de afschaffing
geeft de Raad aan dat de afschaffing naar verwachting niet tot een substantiële wijziging
van het aantal extra zaken zal leiden. Per saldo verwacht de Raad dan ook met de nota
van wijziging geen wezenlijke afwijking van de eerder verwachte stijging van de werklast
en kosten.

Tabel 1: budgettaire gevolgen afschaffing Compensatieregeling LAO en Compensatieregeling
BE

(in miljoenen euro’s)

2026

2027

2028

2029

2030

2031

Compensatieregeling LAO

0,0

– 452,3

– 711,4

– 745,8

– 783,1

– 820,8

Compensatieregeling BE

0,0

– 7,0

– 10,4

– 10,4

– 10,4

– 10,4

Kosten de Raad

0,4

0,8

0,8

0,8

0,8

0,8

Uitvoeringkosten

2,6

– 3,3

– 3,3

– 3,3

– 3,3

– 3,3

Totaal

3,0

461,7

724,3

– 758,7

– 795,9

– 833,7

4. Doenvermogen

Rondom doenvermogen verandert er niets voor werkgevers. Werkgevers komen door de wijziging
alleen niet meer in aanmerking voor compensatie van de betaalde transitievergoedingen.
Het is van belang dat werkgevers goed worden geïnformeerd over de nieuwe situatie.
Daarvoor kan worden aangesloten bij de bestaande informatievoorziening vanuit UWV
of informatie vanuit het Rijk. Deze informatieverstrekking zorgt voor bewustwording
bij werkgevers.

5. Gevolgen voor de arbeidsmarkt

Het is denkbaar dat door deze maatregel de kosten voor overeenkomsten voor onbepaalde
tijd (vaste contracten) relatief iets meer stijgen dan de kosten van flexibele contracten.
Dit vanwege het feit dat de werkgever een transitievergoeding verschuldigd is als
de arbeidsovereenkomst wordt beëindigd wegens langdurige arbeidsongeschiktheid en
bedrijfsbeëindiging, zonder dat daar een compensatie tegenover staat. Voor vaste contracten
geldt dat de periode van loondoorbetaling bij ziekte doorgaans langer is dan bij tijdelijke
dienstverbanden en dat de hoogte van de transitievergoeding doorgaans hoger is. Het
vaste contract kan hierdoor relatief gezien iets duurder worden, echter zal dit effect
over de gehele arbeidsmarkt beperkt zijn. Voor het merendeel van de werkgevers is
de kwaliteit van het personeel namelijk het belangrijkste motief voor het aanbieden
van een vast contract7.

Voor wat betreft afschaffing van de Compensatieregeling BE is de verwachting dat dit
geen gevolgen heeft voor de arbeidsmarkt. Immers blijkt uit het hiervoor genoemde
onderzoek onder punt 1, dat de relatieve en absolute financiële impact van de te betalen
transitievergoeding gemeten vóór inwerkingtreding van de Compensatieregeling BE in
de meeste gevallen beperkt was voor ondernemers of hun erfgenamen in geval van pensionering
of overlijden van de ondernemer. Voor veruit het grootste deel van deze ondernemers
geldt dat het bedrag aan te betalen transitievergoeding klein was ten opzichte van
het vermogen van de ondernemer8.

Regeldruk

De wijziging heeft beperkte gevolgen voor de regeldruk bij werkgevers/bedrijven, maar
heeft ook een regeldruk verlagend effect. Voor werknemers zelf zal de wijziging geen
gevolgen voor de regeldruk hebben.

1. Eenmalige regeldruk voor werkgevers/bedrijven

Uit data van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) blijkt dat er in het eerste
kwartaal van 2026 circa 413.920 bedrijven in Nederland waren met 2 of meer werknemers9. Dit is de doelgroep die mogelijk regeldruk kan ervaren vanwege eenmalige kennisnemingskosten.
Werkgevers/bedrijven zullen kennis moeten nemen van de wijziging en er geen recht
meer bestaat op compensatie. Uitgaande van 413.920 bedrijven die ieder 10 minuten
tijd besteden aan de kennisname tegen een uurtarief van een administratief medewerker
van € 3910 zullen de totale kosten voor kennisname voor werkgevers uitkomen op ongeveer € 2,7
miljoen (afgerond).

Deze kennisnemingskosten zijn eenmalig en hoeven bij vaker gebruik niet opnieuw te
worden gemaakt. Aangezien werkgevers zoveel mogelijk via de reguliere en voor hen
bekende uitingen van de Ministeries van SZW en UWV worden geïnformeerd zijn de kennisnemingskosten
beperkt.

2. Verlaging regeldruk

Tegelijkertijd ontstaat er ook een verlaging van de regeldruk voor werkgevers die
zonder wetswijziging recht zouden hebben gehad op compensatie. Het geraamde aantal
aanvragen voor 2027 is circa 42.500 aanvragen. Ervan uitgaande dat een werkgever per
aanvraag voor een administratieve werknemer (€ 39) 30 minuten inzet betekent dat een
verlaging van de regeldruk van circa € 830.000 per jaar (afgerond).

Raad voor de rechtspraak

De Raad is van mening dat de toelichting geen helderheid verschaft over de verschuldigdheid
van de transitievergoeding na afschaffing van de Compensatieregeling LAO bij een slapend
dienstverband. De Raad verwacht om die reden dat de ontstane onduidelijkheid als gevolg
van de afschaffing van de Compensatieregeling LAO, tot extra zaken voor de Rechtspraak
zal leiden.

Bij ontslag blijft deze groep, zoals ook nu het geval is, recht houden op een transitievergoeding.
Het oorspronkelijke wetsvoorstel en de nota van wijziging zien niet op het recht op
transitievergoeding als zodanig en hebben daar dan ook geen gevolgen voor. Werkgevers
worden na inwerkingtreding van het wetsvoorstel niet langer gecompenseerd voor de
transitievergoeding. Dit zou kunnen leiden tot «slapende dienstverbanden», waarbij
de arbeidsovereenkomst na afloop van de loondoorbetalingsplicht bij ziekte blijft
voortbestaan en dan «slapend» is. In hoeverre slapende dienstverbanden zich voor zullen
doen, is niet op voorhand vast te stellen. Het is aan werknemers en werkgevers onderling
om al dan niet over te gaan tot beëindiging van de arbeidsovereenkomst. Het is wel
aannemelijk dat het beperken van de wettelijke compensatiemogelijkheid invloed heeft
op de werking of reikwijdte van deze in de rechtspraak ontwikkelde norm rondom goed
werkgeverschap. Maar het is aan de rechter om in een individueel geval te oordelen
welke verplichtingen het goed werkgeverschap met zich brengt, ook in dit soort gevallen.

De Raad merkt op dat de Raad van State heeft geadviseerd om het afschaffen van de
transitievergoeding bij ontslag wegens langdurige ziekte, en daarmee het overbodig
maken van een compensatieregeling, nader te overwegen. De Raad mist een dergelijke
heroverweging en adviseert daaraan alsnog aandacht aan te besteden. Zoals in het nader
rapport is opgemerkt, loopt het afschaffen van de transitievergoeding in dit geval
aan tegen een aantal bezwaren11. Eén daarvan is dat naar het oordeel van de regering dit kan leiden tot een ongerechtvaardigd
(indirect) onderscheid op grond van handicap of chronische ziekte. De aard van dat
bezwaar maakt dat een heroverweging niet tot een andere uitkomst leidt. Er is evenmin
sprake van gewijzigde omstandigheden. Verder merkt de Raad op dat het wegvallen van
de compensatie voor kleine werkgevers bij bedrijfsbeëindiging een forse financiële
druk op het MKB betekent, nu zij de kosten van de transitievergoeding zelf moeten
dragen. Het kan leiden tot een aanslag op hun pensioen en tot uitstel van hun bedrijfsbeëindiging
om de hoge ontslagkosten te vermijden. Met de invoering van de Wet arbeidsmarkt in
balans is juist overwogen dat de verplichting tot het betalen van een transitievergoeding
in die gevallen tot ongewenste gevolgen zou leiden, zoals het aanspreken van zijn
pensioenvoorziening door de werkgever.

Voor wat betreft afschaffing van de Compensatieregeling BE is de verwachting dat dit
geen grote gevolgen heeft voor de arbeidsmarkt. Immers blijkt uit een nulmeting naar
de Compensatieregeling BE dat de relatieve en absolute financiële impact van de te
betalen transitievergoeding gemeten vóór inwerkingtreding van de Compensatieregeling
BE in de meeste gevallen beperkt was voor ondernemers of hun erfgenamen in geval van
pensionering of overlijden van de ondernemer. Voor veruit het grootste deel van deze
ondernemers geldt dat het bedrag aan te betalen transitievergoeding klein was ten
opzichte van het vermogen van de ondernemer12.

UWV

Op basis van de uitvoeringstoets die UWV heeft uitgebracht ten aanzien van het wetsvoorstel
«Compensatieregeling LAO beperken tot kleine werkgevers» is de inschatting dat afschaffing
per 1 januari 2027 uitvoerbaar is. Desondanks voert UWV voor de volledigheid een uitvoeringstoets
uit die naar verwachting in juli volgt. Omdat het tijdspad van dit wetstraject zeer
krap is en bovendien niet aannemelijk is dat de uitkomst van deze uitvoeringstoets
zal leiden tot aanpassingen van de nota van wijziging, wordt niet gewacht op de oplevering
van deze uitvoeringstoets. Deze zal uiteraard wel worden nagezonden.

Sociale partners

Sociale partners zijn bij de totstandkoming van de wijziging betrokken geweest. Werkgevers
hebben met name hun zorgen geuit over de lastenverzwaring voor werkgevers. Vakbonden
hebben met name hun zorgen geuit over de risico’s rondom slapende dienstverbanden.
Ook hebben zij kritiek geuit op de hoeveelheid wijzigingen in het naar hun inziens
korte bestaan van deze regeling.

Overgangsrecht en inwerkingtreding

De voorziene inwerkingtredingsdatum voor het wetsvoorstel is niet langer 1 juli 2026,
zoals genoemd in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel13, maar 1 januari 2027.

Het in het wetsvoorstel voorgestelde overgangsrecht in artikel 213 van de Overgangswet
nieuw Burgerlijk Wetboek wordt met deze nota van wijziging aangepast. Het overgangsrecht
voor de compensatie voor het betalen van de transitievergoeding bij langdurige arbeidsongeschiktheid
is inhoudelijk ongewijzigd gebleven en alleen technisch aangepast aan het feit dat
de compensatie middels deze nota van wijziging voor alle werkgevers wordt afgeschaft.
Compensatie blijft mogelijk voor gevallen waarin de dag na het verstrijken van de
twee jaar, bedoeld in artikel 670, lid 1, van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek, is
gelegen voor de inwerkingtreding van deze wet. Situaties waarbij op grond van artikel
7:670 lid 11 BW de twee jaar termijn wordt verlengd, waaronder vanwege een eventuele
loonsanctie, blijven dus buiten beschouwing. Aansluiting hierbij biedt meer duidelijkheid
rondom welk recht van toepassing is. Het derde lid regelt dat de lagere regelgeving
van toepassing blijft op gevallen die onder het overgangsrecht vallen. Deze lagere
regelgeving wordt met deze nota van wijziging ingetrokken.

Nieuw is het overgangsrecht voor het aanvragen van compensatie voor het betalen van
de transitievergoeding bij bedrijfsbeëindiging wegens overlijden of pensioen van de
werkgever vanwege het vervallen van die compensatiemogelijkheid. Het voorgestelde
overgangsrecht regelt dat compensatie mogelijk blijft voor gevallen waarin de dag
waarop het eerste verzoek, dat heeft geleid tot toestemming als bedoeld in artikel
671a of tot ontbinding als bedoeld in artikel 671b, lid 1, onderdeel b, is ingediend,
is gelegen voor inwerkingtreding van het wetsvoorstel. Dit wordt geregeld door het
nieuwe tweede lid. Voor de toepassing van het overgangsrecht is het ijkpunt de datum
waarop het eerste verzoek bij UWV is ingediend dat heeft geleid tot toestemming voor
het ontslag door UWV of de datum van het eerste ontbindingsverzoek dat heeft geleid
tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst door de rechter. In het geval dat er later
voor andere werknemers nieuwe verzoeken worden gedaan, dan blijft de dag van het allereerste
verzoek het ijkpunt en is het overgangsrecht dus van toepassing.

Hierbij is van belang dat op grond van het voorgestelde derde lid de met deze nota
van wijziging ingetrokken lagere regelgeving van toepassing blijft op gevallen die
onder het overgangsrecht vallen. Dat betekent dat sprake moet zijn van verval van
arbeidsplaatsen als bedoeld in artikel 2 van het Besluit compensatie transitievergoeding
bij beëindiging van de werkzaamheden van de onderneming.

Dat is pas het geval zodra voor één werknemer UWV toestemming heeft verleend om de
arbeidsovereenkomst op grond van artikel 7:669, lid 3, onderdeel a, BW op te zeggen
of de arbeidsovereenkomst, als UWV de ontslagvergunning heeft geweigerd, door de kantonrechter
is ontbonden wegens het vervallen van arbeidsplaatsen als gevolg van beëindiging van
de werkzaamheden van de onderneming. Het overgangsrecht houdt dat het verzoek voor
een ontslagvergunning of ontbinding voor die eerste werknemer waarvoor het verzoek
wordt ingewilligd vóór datum van inwerkingtreding moet zijn gedaan. Ook artikel 7
van het genoemde besluit is hier van belang. Dat artikel regelt voor welke vergoedingen
compensatie wordt verstrekt. Dit zijn vergoedingen die door de werkgever zijn betaald
in de zes maanden voorafgaand aan het eerste verzoek om toestemming of ontbinding,
tot negen maanden nadat die toestemming is verleend of de arbeidsovereenkomst door
de rechter is ontbonden.

Artikelsgewijs

De kern van deze nota van wijziging is dat artikel 7:673e BW vervalt, waarin de compensatieregelingen
bij langdurige arbeidsongeschiktheid en bedrijfsbeëindiging zijn geregeld (onderdeel
C). Het opschrift en de considerans worden met de onderdelen A en B aangepast op het
vervallen van beide regelingen. Onderdeel D past het overgangsrecht in het wetsvoorstel
aan, zie «Overgangsrecht en inwerkingtreding» hierboven.

Onderdeel E voegt een aantal nieuwe artikelen in, waarmee een aantal wetsartikelen
in aanverwante wetgeving wordt aangepast op het vervallen van artikel 7:673e BW. Zo
vervallen in de Wet financiering verzekering sociale verzekeringen een aantal bepalingen
op grond waarvan de bedragen die betaald worden op grond van artikel 7:673e BW ten
laste komen van het Awf dan wel het Aof, dan wel teruggevorderde onverschuldigd betaalde
compensatie toevloeien aan die fondsen (artikel IIA). Met de artikel IIB en IIC vervalt
overgangsrecht dat verwijst naar artikel 7:673e BW; dit is inmiddels uitgewerkt.

Middels de ingevoegde artikelen IID en IIE wordt ook de op artikel 7:673e BW gebaseerde
uitvoeringsregelgeving, het Besluit compensatie transitievergoeding bij beëindiging
van de werkzaamheden van de onderneming en de Regeling compensatie transitievergoeding,
ingetrokken.

De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, J.A. Vijlbrief