Verhoorweek 6

• MP4-video (MP4 | 86.77 MB)
• Audio descriptie (MP3 | 3.77 MB)
• Ondertitel (SRT | 5.89 kB)

VOICE-OVER: Begin 2020 hield het coronavirus de wereld in zijn greep. Ook Nederland nam maatregelen om het virus te bestrijden. De periode die volgde had grote impact op onze samenleving. Om goed voorbereid te zijn op een volgende crisis wil de Tweede Kamer weten hoe en waarom het kabinet en de Kamer zelf bepaalde keuzes hebben gemaakt. De gemaakte keuzes in Den Haag hadden grote gevolgen voor iedereen in Nederland. Vaccinaties beschermden mensen. Maar ze riepen ook vragen op: over hun werking, over de effecten op het lichaam. En toen het toegangsbewijs werd ingevoerd, groeiden de tegenstellingen. Mensen kwamen tegenover elkaar te staan. Een vrouw zit op een stoel en kijkt naar een groot projectiescherm. Er zijn beelden te zien van vaccinaties. HANK: Toen ik hoorde dat er een vaccin was, dacht ik in eerste instantie: oh wat fijn. Zeker voor al die oudere mensen, al die kwetsbare mensen met een kwetsbare gezondheid. En tegelijkertijd dacht ik van, wat zit er dan in dat vaccin? Hoe kan het nou dat dat al zo snel er is? En waarom was het er dan niet eerder? ERNST: Ik hoorde van de vaccinaties en ik was blij daarom. Ik dacht: er is licht ook wel, aan het eind van de tunnel. HARRY: Wij keken heel erg uit naar een vaccin. ELOAH: Ik heb me niet laten vaccineren, omdat ik eigenlijk niet zo goedgelovig ben in: als de massa iets vindt... dus moeten we rennen. Ik weet niet, misschien is dat “wappie gedrag”. Weet ik niet. Leg me maar uit wat er aan de hand is en dan kan ik kijken, hoe het met mijn lichaam werkt. SAM: Ik heb ervoor gekozen, omdat ik toch ook wel heel erg geloof in de onderzoekers die die vaccinaties hebben gemaakt en ik wilde mezelf en mijn omgeving ook beschermen. IVY: Ik heb mezelf één keer laten vaccineren en daarna wilde ik dat niet meer. Destijds waren er volgens mij ook vragen rondom of het iets met vruchtbaarheid zou kunnen doen. En ik wilde daar geen enkel risico mee lopen, omdat ik gezond ben. En ik ben jong. SASKIA: Op onze leeftijd, dan moet je toch zorgen dat je gevaccineerd bent en beschermd bent. RAYMOND: Ik was heel lang niet gevaccineerd en dan sprak je met iemand, die dat wel was. Of die daar wat van vond voornamelijk. En dat kon de hele mood veranderen en dat was je een soort slecht mens. EGBERT: Kijk, dat jij je niet wil inenten, dat is je eigen keuze. Maar val dan geen mensen lastig die het wel willen. ERNST: Met het coronatoegangsbewijs heb ik direct moeite gehad. Het had zoiets van een paspoort wat jou gegund wordt als jij je aan bepaalde maatregelen houdt. Een soort privilege, voor de happy few of zo. DYLAN: Ja, het was wel een weg naar vrijheid. Na een jaar lang binnen gezeten te hebben. MEREL: Ik vond die tweedeling heftig. Als ik nu terugdenk aan de tijd dat we met QR-codes aan de gang gingen, of je wel of niet gevaccineerd bent, is natuurlijk de vraag: hoe vrijblijvend is een vaccinatie nog? RONALD: Er werd angst gezaaid. En als je geen QR-code had, dan mocht je nergens naar binnen. Dat beetje leuke uitgaan naar de horeca, was dan ook voor jou voorbij. EVELIEN: Ik zocht op waar ik wel binnen mocht. Ik ging overal radicaal, dwars doorheen. Ik was zo stellig. Ik voelde me zo krachtig en sterk. Nee. Rot op met je QR-code. ARIEN: Ik denk dat vanuit de overheid, werden mensen die niet gevaccineerd waren, werden ook wel in een bepaalde hoek gezet. HARRY: Je bent een held als je je vaccineert en een eikel als je dat niet doet. Die sfeer die heerste er gewoon. En dat heeft die polarisatie heel erg in de hand gewerkt.