Antwoord schriftelijke vragen : Antwoorden op vragen van de leden Flach en Patijn over de positie van alleenverdieners met een uitkering bij het extra bedrag van kinderbijslag (AKW+) vergt gedetailleerd inzicht in de uitvoeringspraktijk

Antwoord van Minister Aartsen (Werk en Participatie) (ontvangen 9 september 2026).
Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2025–2026, nr. 2687.

Vraag 1

Bent u bekend met de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 28 juni 2023 over
de uitleg van het begrip arbeidsinkomen voor de toepassing van de AKW+1 en de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 18 april 2025 over de toepassing
van de inkomenseis bij paren waarvan één van de partners volledig en duurzaam arbeidsongeschikt
is?2

Antwoord 1

Ja, ik ben bekend met beide uitspraken van de Centrale Raad voor Beroep (hierna: CRvB)
over de AKW+.

Vraag 2

Wat vindt u van het feit dat ouders als gevolg van de uitspraak uit 2023 onverwacht
geconfronteerd werden met het wegvallen van een aanzienlijk bedrag aan extra kinderbijslag?

Antwoord 2

De uitspraak van de CRvB in 2023 leidde tot een andere uitvoering van de AKW+. Voor
een groep ouders heeft de uitspraak een gunstig effect gehad en voor een deel van
de ouders heeft de uitspraak een negatief effect gehad. Als gevolg van de uitspraak
waren er ouders die recht kregen op het extra bedrag, dat één keer per jaar wordt
betaald, of dit recht eventueel verloren. Door de uitspraak werd de wet op de juiste
manier toegepast waardoor duidelijkheid gegeven kon worden aan ouders over de toepassing
van de inkomenseis.

Vraag 3

Hoe beoordeelt u de inconsistentie dat partners met een uitkering als gevolg van de
uitspraak uit 2023 in beginsel geen recht meer hebben op AKW+, terwijl alleenstaande
ouders met een uitkering dat recht behouden, en dat de Centrale Raad van Beroep voor
bepaalde IVA-gevallen inmiddels een uitzondering noodzakelijk heeft geacht? Welke
consequenties verbindt u hieraan?

Antwoord 3

Er zijn verschillende groepen ouders voor wie de uitspraak uit 2023 gevolgen had.
Alleenverdieners met een periodieke uitkering zoals een WIA-uitkering, WW-uitkering
of Wajong-uitkering hadden vanwege de uitleg van het begrip «arbeidsinkomen» door
de CRvB vóór de uitspraak wel recht en na de uitspraak geen recht meer op de AKW+.
Het doel van de AKW+ is ouders tegemoet te komen die voor hun kind met intensieve
zorgbehoefte zorgen en daardoor niet beiden kunnen werken. Hierdoor lopen zij de inkomensafhankelijke
combinatiekorting (hierna: IACK) mis. De IACK is bedoeld om ouders met jonge kinderen
te stimuleren te blijven werken, en arbeid en zorg te combineren. De AKW+ compenseert
het verlies van dit bedrag wanneer deze groep ouders voldoen aan de inkomenseis (inkomen
uit tegenwoordige arbeid). Voor alleenstaande ouders geldt deze inkomenseis niet.
De gedachte hierbij is dat een alleenstaande ouder die zorgt voor een kind met intensieve
zorgbehoefte, dat mag doen met een uitkering omdat de zorg niet gedeeld kan worden
met een partner. Als gevolg van de uitspraak van de CRvB uit 2025 wordt een uitzondering
gemaakt voor partners waarbij één van de partners volledig en duurzaam arbeidsongeschikt
is; dan geldt de inkomenseis niet.

Vraag 4

Wat was de exacte uitvoeringspraktijk tot aan de genoemde rechterlijke uitspraken
ten aanzien van uitkering van AKW+ aan alleenverdieners met een bijstands-, WIA-,
WW- of Wajong-uitkering? Welke wijzigingen in de uitvoeringspraktijk hebben plaatsgevonden
naar aanleiding van genoemde uitspraken, en per wanneer zijn deze ingegaan? Aan welke
ouders keert de Sociale Verzekeringsbank (SVB) de AKW+ momenteel wel uit en aan welke
niet?

Antwoord 4

4a Wat was de uitvoeringspraktijk tot aan de rechterlijke uitspraken?

Tot aan de uitspraak van de CRvB van 28 juni 2023 interpreteerde de SVB de inkomenseis
zo dat slechts het inkomen van één van beide partners meetelde. Dit gold wanneer het
inkomen van één van beide partners in het alleenverdienershuishouden niet hoger was
dan het bedrag dat wordt genoemd in artikel 8.14a, eerste lid, onderdeel a van de
Wet op de Inkomstenbelasting 2001 (in het peiljaar 2023 was dat bedrag € 5.547,00).
De SVB keek dus niet naar het inkomen van beide partners. Als inkomen telde de SVB
mee:

– Belastbare winst uit onderneming;

– Loon en uitkeringen (ook uit het buitenland) die onder de loonbelasting vallen;

– Belastbaar resultaat uit overige werkzaamheden. Dit zijn opbrengsten uit werkzaamheden
als freelancer, alfahulp, artiest of beroepssporter;

– Inkomen uit tegenwoordige en vroegere arbeid.

4b Welke wijzigingen in de uitvoeringspraktijk hebben plaatsgevonden naar aanleiding
van genoemde uitspraken, en per wanneer zijn deze ingegaan?

Tot en met 30 november 2023, de sluitingsdatum voor aanvragen over het peiljaar 2022,
beoordeelde de SVB of werd voldaan aan de inkomenseis op de manier zoals zij dat sinds
2015 had gedaan. Door de uitspraak van 28 juni 2023 was de SVB verplicht de inkomenseis
op een andere manier te beoordelen. De nieuwe beoordeling heeft de SVB toegepast vanaf
het peiljaar 2023. Dat betekent dat ook ouders die na de datum van de uitspraak AKW+
voor het peiljaar 2022 aanvroegen, nog werden beoordeeld aan de hand van de sinds
2015 gehanteerde werkwijze. Op deze wijze zijn ouders die bijvoorbeeld in januari
2023 een aanvraag voor AKW+ hebben ingediend voor het peiljaar 2022 gelijk behandeld
met ouders die na de uitspraak van de CRvB van 28 juni 2023 voor ditzelfde jaar AKW+
hebben aangevraagd. Op grond van de uitspraak van 28 juni 2023 is vanaf het peiljaar
2023 het inkomen van beide partners relevant. Eén van de partners moet een arbeidsinkomen
hebben boven het grensbedrag en de andere partner heeft geen arbeidsinkomen of een
arbeidsinkomen van ten hoogste het grensbedrag. Periodieke uitkeringen vormen inkomen
uit vroegere arbeid en vallen daardoor niet langer onder het inkomensbegrip van artikel 7a
AKW. Onder inkomen wordt verstaan:

– Belastbare winst uit onderneming;

– Loon uit tegenwoordige arbeid (ook uit het buitenland) die onder de loonbelasting
valt. Loon uit vroegere arbeid telt niet mee;

– Belastbaar resultaat uit overige werkzaamheden. Dit zijn opbrengsten uit werkzaamheden
als freelancer, alfahulp, artiest of beroepssporter.

Onderstaand is schematisch in beeld gebracht wat de uitspraak uit 2023 van de CRvB
heeft betekend voor de doelgroepen van de AKW+. Volledigheidshalve wordt hierbij benadrukt
dat de uitspraak geen betrekking heeft op alleenstaande ouders, maar alleen op situaties
waarbij sprake is van een fiscaal partner.

Situatie

Beoordeling vóór de uitspraak van 28 juni 2023

Beoordeling na de uitspraak van 28 juni 2023, tot aan de uitspraak van 18 april 2025

Eén partner heeft een arbeidsinkomen boven het grensbedrag. Andere partner heeft geen
inkomen of een beperkt inkomen (tot ten hoogste het grensbedrag).

Recht op AKW+. Inkomen van ten minste één partner ligt op of onder het grensbedrag.

Recht op AKW+. Het arbeidsinkomen van één partner is boven grensbedrag, andere partner
heeft geen inkomen.

Eén partner heeft een arbeidsinkomen boven het grensbedrag. Andere partner heeft een
uitkering (inkomen uit vroegere dienstbetrekking).

Geen recht op AKW+. Een uitkering is relevant inkomen, waardoor niet voldaan is aan
de voorwaarde dat het inkomen van ten minste één partner op of onder het grensbedrag
ligt.

Recht op AKW+. Het arbeidsinkomen van de ene partner is boven het grensbedrag, de
andere partner heeft geen arbeidsinkomen.

Eén partner ontvangt een periodieke uitkering (bijv. WW/WIA/Anw/AOW). De andere partner
heeft geen inkomen of een beperkt inkomen.

Recht op AKW+. Inkomen van ten minste één partner ligt op of onder het grensbedrag.

Geen recht op AKW+. Een socialezekerheidsuitkering is geen arbeidsinkomen waardoor
niet aan de inkomenseis wordt voldaan.

Eén partner is met pensioen en ontvangt AOW plus aanvullend pensioen. Andere partner
heeft geen inkomen of een beperkt inkomen.

Recht op AKW+. Inkomen van ten minste één partner ligt op of onder het grensbedrag.

Geen recht op AKW+. Pensioen en AOW is geen arbeidsinkomen waardoor niet aan de inkomenseis
wordt voldaan.

Geen van de partners ontvangt inkomen; ze leven van (inkomsten uit) vermogen.

Recht op AKW+. Inkomen van ten minste één partner ligt op of onder het grensbedrag.

Geen recht op AKW+. Inkomen uit vermogen is geen arbeidsinkomen waardoor niet aan
de inkomenseis wordt voldaan.

Partners ontvangen allebei een volledige bijstandsuitkering.

Geen recht op AKW+. Een bijstandsuitkering is relevant inkomen. Omdat het inkomen
(gesplitst over beide partners) van beiden te hoog is, wordt niet voldaan aan de voorwaarde
dat het inkomen van ten minste één partner op of onder het grensbedrag ligt.

Geen recht op AKW+. Een bijstandsuitkering is geen arbeidsinkomen waardoor niet aan
de inkomenseis wordt voldaan.

Partners ontvangen allebei een periodieke uitkering (bijv. WW/WIA/Anw/AOW/ZW) boven
het grensbedrag of een combinatie van uitkeringen.

Geen recht op AKW+. Niet voldaan aan de voorwaarde dat het inkomen van ten minste
één partner op of onder het grensbedrag ligt.

Geen recht op AKW+. Een uitkering is geen arbeidsinkomen waardoor niet aan de inkomenseis
wordt voldaan.

4c Aan welke ouders keert de SVB de AKW+ momenteel wel uit en aan welke niet

De uitspraak van de CRvB van 18 april 2025 heeft tot gevolg gehad dat de inkomenseis
niet toegepast mag worden als ten minste één van de ouders van een alleenverdienershuishouden
volledig en duurzaam arbeidsongeschikt is.

De SVB acht een persoon volledig en duurzaam arbeidsongeschikt indien deze:

1. Een IVA-uitkering ontvangt; of

2. Een Wajong-uitkering ontvangt vanwege duurzame arbeidsongeschikt en geen arbeidsvermogen
heeft; of

3. Een WAO-uitkering ontvangt met een arbeidsongeschiktheidspercentage van 80–100; of

4. Een WAZ-uitkering ontvangt met een arbeidsongeschiktheidspercentage van 80–100; of

5. Een samenloop van de uitkeringsrechten heeft onder 2 tot en met 4 die volledig en
duurzaam arbeidsongeschikt zijn; of

6. Een uitkering ontvangt van een buitenlandse instantie wegens volledige en duurzame
arbeidsongeschiktheid; of

7. Een uitkering ontvangt op grond van een particuliere arbeidsongeschiktheidsverzekering
wegens volledige en duurzame arbeidsongeschiktheid.

De uitkeringen waarbij sprake is van volledige en duurzame arbeidsongeschiktheid zijn
limitatief. WGA 80–100% valt bijvoorbeeld buiten de reikwijdte van de uitspraak. Als
een aanvrager deze uitkering krijgt, is geen sprake van duurzame arbeidsongeschiktheid.

Alleenverdienende ouders die arbeidsongeschikt zijn, hebben mogelijk vanwege de uitspraak
van 2023 geen aanvraag ingediend of hebben een afwijzing ontvangen omdat ze niet aan
de inkomenseis voldeden. De SVB heeft daarom alle alleenverdieners in september 2025
aangeschreven om hen in de gelegenheid te stellen om alsnog of nogmaals een aanvraag
in te dienen, wanneer zij onder de reikwijdte van de uitspraak van 18 april 2025 vallen.

Vraag 5

Wat was de betrokkenheid van het ministerie bij de wijzigingen in de uitvoeringspraktijk,
en wie heeft hieraan goedkeuring verleend?

Antwoord 5

Naar aanleiding van de uitspraken van de CRvB van 2023 en 2025 zijn door het ministerie
samen met de SVB de gevolgen voor de uitvoeringspraktijk, alsmede de juridische en
financiële consequenties, in kaart gebracht. Uw Kamer is over de gevolgen van de uitspraak
geïnformeerd in de Stand van de uitvoering van 7 april 2026.3 De toenemende complexiteit voor ouders en de uitvoering onderschrijft de noodzaak
om opnieuw te kijken naar de regeling, nu de IACK wordt afgeschaft, en dit goed te
analyseren in het kader van de nieuwe kindregeling.

Vraag 6

Klopt het dat de gevolgen van de uitspraak uit 2025 in de uitvoering vooralsnog worden
beperkt tot situaties waarin sprake is van een IVA-uitkering en dat SVB op haar website4 aangeeft dat IVA-uitkeringsgerechtigden recht hebben op AKW+ en dat dat niet geldt voor WGA-uitkeringsgerechtigden?
Zo ja, kunt u uitleggen waarom hiervoor is gekozen?

Antwoord 6

De SVB beperkt de gevolgen van de uitspraak van 18 april 2025 niet tot slechts uitkeringsgerechtigden
met een IVA-uitkering. In het antwoord op vraag 4 is kenbaar gemaakt welke groepen
uitkeringsgerechtigden onder de reikwijdte van de uitspraak vallen. De CRvB heeft
in de uitspraak kenbaar gemaakt dat het gaat om mensen die duurzaam en volledig arbeidsongeschikt
zijn en waarvoor niet wordt ingezet op re-integratie. Als gevolg van de uitspraak
rekent de SVB arbeidsongeschikten met een WGA-uitkering niet tot de doelgroep die
valt onder de reikwijdte van de uitspraak. Ten aanzien van WGA-gerechtigden in de
categorie 80%–100% staat de duurzaamheid van de arbeidsongeschiktheid namelijk nog
niet vast. Op grond van artikel 29 en 30 van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen
(hierna: WIA) bestaan voor WGA-gerechtigden verschillende re-integratieverplichtingen
die de mogelijkheden tot het verrichten van arbeid vergroten. Deze verplichtingen
gelden niet voor IVA-gerechtigden vanwege het duurzame (en volledige) karakter van
de arbeidsongeschiktheid. Dat maakt ook dat arbeidsparticipatie voor deze groep geen
doel is en daarmee zou volgens de CRvB de compensatie van de AKW+ niet achterwege
moeten blijven. De SVB heeft hiermee feitelijk uitvoering gegeven aan de uitspraak.

Vraag 7

Acht u een onderscheid tussen IVA- en WGA-gerechtigden gerechtvaardigd indien de feitelijke
gezins- en zorgsituatie vergelijkbaar is? Zo ja, op welke juridische gronden? Zo nee,
welke consequenties verbindt u daaraan?

Antwoord 7

De termen volledig en duurzaam arbeidsongeschikt zijn bepalend voor de reikwijdte
van de uitspraak van de CRvB van 2025. Voor de groep WGA-gerechtigden (80–100%) geldt
dat de arbeidsongeschiktheid niet per definitie duurzaam is en daarmee niet binnen
de reikwijdte van de uitspraak valt. Daarnaast geldt voor deze groep een re-integratieverplichting
zoals uiteengezet onder het antwoord op vraag 6. De arbeidsparticipatie is bij deze
groep dus nog wel een doel. Bij een IVA-gerechtigde wordt niet ingezet op re-integratie
op de arbeidsmarkt. De feitelijke gezins- en zorgsituatie is geen onderdeel van het
juridisch kader.

Vraag 8

Onderschrijft u dat de Centrale Raad van Beroep zijn oordeel mede heeft gebaseerd
op de feitelijke gezins- en zorgsituatie en niet uitsluitend op de omstandigheid dat
betrokkene een IVA-uitkering ontving? Zo nee, waarom niet?

Antwoord 8

De CRvB heeft getoetst binnen de wettelijke kaders van de AKW+ in combinatie met gelijke
behandelingswetgeving en geoordeeld dat huishoudens met een volledig en duurzaam arbeidsongeschikte
ouder vergelijkbaar zijn met eenoudergezinnen die wel recht hebben op AKW+ waarbij
de inkomenseis niet wordt gesteld. In beide gevallen is immers sprake van één partner
die vanwege de intensieve zorg voor het kind geen arbeidsinkomen ontvangt en die de
zorg niet of slechts in geringe mate met een partner kan delen. Volgens de CRvB valt
niet in te zien dat een huishouden waarin voor de ene partner blijkens de ontvangst
van een IVA-uitkering niet meer wordt ingezet op re-integratie op de arbeidsmarkt,
en de andere partner de zorg voor het kind draagt, en dus voor beide ouders bevordering
van de arbeidsmarktparticipatie niet aan de orde is, de compensatie van de AKW+ achterwege
zou moeten blijven. Het oordeel van de CRvB is dus gebaseerd op de gelijke behandeling
van de kenmerken van de IVA-gerechtigde in combinatie met het toepassen van de inkomenseis
in de AKW+.

Vraag 9

Deelt u het standpunt dat op basis van deze uitspraak niet de conclusie kan worden
getrokken dat uitsluitend IVA-uitkeringsgerechtigden aanspraak moeten kunnen maken
op AKW+? Zo ja, bent u bereid de uitvoeringspraktijk hierop aan te passen?

Antwoord 9

Voor de reikwijdte van de uitspraak zijn de termen volledig en duurzaam arbeidsongeschikt
en inzet op re-integratie op de arbeidsmarkt bepalend. Zoals in het antwoord op vraag
4 is uiteengezet, is de reikwijdte breder dan IVA-uitkeringsgerechtigden. De uitvoeringspraktijk
is hierop aangepast. Er is op dit moment geen aanleiding om de uitvoeringspraktijk
verder aan te passen.

Vraag 10

Deelt u de mening dat ouders die ervoor kiezen of genoodzaakt zijn de zorg voor een
kind met een intensieve zorgvraag grotendeels zelf op zich te nemen, daarvoor niet
financieel benadeeld zouden moeten worden? En hoe beoordeelt u het feit dat gezinnen
die ervoor kiezen of genoodzaakt zijn de intensieve zorg zelf te organiseren hierdoor
juist financieel worden benadeeld?

Antwoord 10

Ouders met een zorgintensief kind kunnen allereerst aanspraak maken op een verdubbeling
van het kinderbijslagbedrag: de dubbele kinderbijslag bij intensieve zorg (DKIZ).
Dit is ook één van de voorwaarden om aanspraak te maken op AKW+. Het doel van de AKW+
is ouders te compenseren voor het mislopen van de IACK.5 Er wordt gekeken naar het arbeidsinkomen, omdat dit ook een voorwaarde is om IACK
te ontvangen. Inmiddels is besloten dat de IACK gefaseerd wordt afgeschaft vanaf 2027.6
7
8 De recente uitspraken van de CRvB hebben mede geleid tot een toename van de complexiteit
in de uitvoering van de regeling en zorgen voor meer handmatig werk, klantcontact,
bezwaar- en beroepszaken. De toegenomen complexiteit in de uitvoering en de stapsgewijze
afbouw naar nul van de IACK zijn aanleiding om opnieuw te kijken naar de regeling.
Naast dat het doel van de AKW+ door de afbouw van de IACK wegvalt, loopt de invulling
van de AKW+ uiteen met de werking van de IACK. Via een amendement is de groep alleenstaanden
toegevoegd aan de doelgroep van de AKW+, terwijl deze groep wel recht heeft op een
IACK en compensatie dus niet aan de orde was. De voorwaarden voor alleenstaanden en
voor alleenverdieners zijn niet hetzelfde doordat voor alleenstaanden geen inkomenseis
geldt en voor alleenverdieners wel. Het resultaat is dat bijvoorbeeld een alleenstaande
ouder met een hoog inkomen wél recht heeft op AKW+, maar twee partners in de bijstand
niet. Dit leidt tot vragen en onbegrip bij burgers en is moeilijk uit te leggen. Daarnaast
bestaat het recht op IACK totdat het jongste kind 12 jaar wordt. De AKW+ loopt door
tot 18 jaar.

Vraag 11

Deelt u de opvatting dat het voor de draagkracht van een gezin weinig verschil maakt
of het inkomen afkomstig is uit arbeid of uit een socialezekerheidsuitkering, wanneer
dat inkomen het gezinsinkomen vormt en de andere ouder vanwege de intensieve zorg
voor een kind geen betaalde arbeid verricht?

Antwoord 11

Of het gezinsinkomen afkomstig is uit arbeid of een uitkering maakt voor de feitelijke
draagkracht nauwelijks verschil, wanneer dat het enige gezinsinkomen vormt. Echter,
de AKW+ maakt dat onderscheid wel, omdat er wordt gekeken naar de aard van het inkomen
zoals opgenomen in artikel 7a AKW en niet naar de feitelijke draagkracht.

De AKW+ is een instrument om het besteedbaar inkomen van de betreffende huishoudens
tot op zekere hoogte te compenseren voor het verlies van de IACK. De overkoepelende
gedachte achter de doelstellingen van de AKW+ is dat de wetgever op de algemene beleidsdoelstelling
van bevordering van de arbeidsmarktparticipatie een uitzondering heeft willen maken
voor een ouder die ervoor kiest zelf voor zijn of haar zorgintensieve kind te zorgen
in plaats van inkomensvormende arbeid te verrichten.

Vraag 12

Erkent u dat de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep uit 2025 laat zien dat de
arbeidsinkomenseis in bepaalde gevallen op gespannen voet kan komen te staan met het
doel van de regeling om gezinnen met een zorgintensief kind te ondersteunen? Welke
conclusies verbindt u daaraan?

Antwoord 12

De regeling is mede door de recente uitspraken complex geworden voor ouders en de
uitvoering. De AKW+ is één van de regelingen waarmee binnen het huidige stelsel van
de kindregelingen ouders worden ondersteund in bijzondere omstandigheden. Deze gerichte
ondersteuning kan tegelijkertijd leiden tot meer complexiteit. Bij de verdere uitwerking
van de nieuwe kindregeling wil ik daarom onderzoeken of en hoe deze doelgroepen op
een eenvoudigere manier ondersteund kunnen worden.9

Vraag 13

Deelt u de mening dat de regeling ten aanzien van AKW+ primair zou moeten aansluiten
bij de zorgbehoefte van het kind en de feitelijke draagkracht van het gezin? Zo nee,
waarom niet? Zo ja, bent u bereid te bezien of de wetgeving op dit punt aanpassing
behoeft?

Antwoord 13

Om te bepalen of en hoe de ondersteuning van deze groep in de toekomst vormgegeven
moet worden, wil ik de AKW+ meenemen in onderzoek binnen de uitwerking van een nieuwe
kindregeling waar op dit moment aan wordt gewerkt. De beschreven complexiteit en het
afschaffen van de IACK zijn belangrijke elementen voor deze herijking.

Vraag 14

Kunt u per categorie aangeven hoeveel huishoudens als gevolg van genoemde uitspraken10 het recht op AKW+ verloren,11 voor een aanvraag zijn afgewezen of12 alsnog AKW+ kregen toegekend? Kunt u daarbij onderscheid maken tussen alleenverdieners
en overige huishoudens?

Antwoord 14

Het recht op AKW+ van alleenverdieners wordt beoordeeld aan de hand van de inkomenseis
uit artikel 7a van de AKW. De overige huishoudens zijn de alleenstaande ouders. De
inkomenseis wordt niet gesteld aan de alleenstaande ouders. De reden daarvan is dat
deze ouders geen zorg kunnen delen. De uitspraken hebben dan ook geen gevolgen voor
alleenstaande ouders.

De uitspraak van 28 juni 2023 heeft geleid tot zowel een uitbreiding als een beperking
van de doelgroep van de AKW+ (zie ook de tabel onder vraag13. Er zijn op basis van deze uitspraak geen bestaande rechten op AKW+ herzien of anders
beoordeeld in het nadeel van de burger. Bestaande rechten over het peiljaar 2022 zijn
in stand gebleven en aanvragen over het peiljaar 2022 na de uitspraak zijn beoordeeld
tegen het tot dan toe geldende toetsingskader. Het kan wel dat ouders voor de uitspraak
nog wel recht hadden op AKW+, maar na de uitspraak niet meer. Die wijziging ging in
met ingang van het peiljaar 2023.

De jaarsystematiek van de AKW+ brengt met zich mee dat ieder jaar opnieuw aan de voorwaarden
moet worden voldaan. Er kan ook een andere reden zijn dan die uit de uitspraak voortvloeit
waarom de AKW+ over het specifieke peiljaar niet aan de alleenverdiener wordt toegekend.
Op basis van de gegevens van de SVB kan niet worden vastgesteld hoeveel ouders op
grond van deze uitspraak geen recht meer hebben op, of juist wel recht hebben gekregen
op het extra bedrag aan kinderbijslag.

De SVB heeft geen zicht op het soort inkomen van de AKW+ aanvragers. De SVB vraagt
die informatie niet uit bij de aanvrager en krijgt ook geen inkomenssoorten geleverd
van de Belastingdienst bij de inkomenscontrole omdat deze informatie niet van belang
is voor de uitvoering van deze regeling. De uitspraak van 18 april 2025 heeft geleid
tot een uitbreiding van de kring van gerechtigden. Er zijn dus geen mensen die op
basis van deze uitspraak het recht op AKW+ zijn kwijtgeraakt. Het totaal aantal toekenningen
AKW+ over 2024 was ongeveer 18.000. Ongeveer 12.000 daarvan betreft alleenstaanden.
Voor het overige (ongeveer 6.000) betreft het aanvragers met fiscaal partner (alleenverdieners).
Bij ongeveer 1.600 daarvan is sprake van volledige en duurzame arbeidsongeschiktheid
(bij aanvrager zelf of bij de partner).

In onderstaande tabel zijn de totale aantallen toekenningen AKW+ opgenomen. Dit geeft
een algemeen beeld van de ontwikkeling van het aantal AKW+-gerechtigden. Deze ontwikkeling
is afhankelijk van meerdere factoren. De uitspraak is hier slechts één van.

Jaar

Alleenstaand Aantal

Alleenverdiener Aantal

Totaal Aantal

2017

5.054

2.903

7.957

2018

5.478

2.911

8.389

2019

6.465

3.120

9.585

2020

7.210

3.237

10.447

2021

7.313

3.064

10.377

2022

8.024

3.057

11.081

2023

9.603

4.301

13.904

2024

11.907

6.115

18.022

2025

14.128

7.249

21.377

Bron: SVB, peildatum 23 juli 2026.

Vraag 15

Wat zijn de verwachte budgettaire effecten van eventuele uitbreiding van de doelgroep
van AKW+ naar andere uitkeringsgerechtigden, uitgesplitst naar WIA, WW, Wajong en
Participatiewet?

Antwoord 15

Het huidige doel van de AKW+ is verbonden aan de IACK. Vanwege de afschaffing van
de IACK en het onderzoek naar de AKW+ in het kader van de nieuwe kindregeling zie
ik geen aanleiding om de doelgroep van de AKW+ verder te verbreden. Bovendien zou
dat leiden tot nog meer complexiteit in de uitvoering, omdat uitkeringsgebruik bij
een bredere groep vastgesteld dient te worden.

Ik interpreteer deze vraag zo dat het gaat om een verbreding van de huidige doelgroep
van de AKW+ die nu bestaat uit alleenstaande ouders, eenverdienersgezinnen en volledig
en duurzaam arbeidsongeschikte ouders (in alle gevallen met een zorgintensief kind).
Voor een berekening van budgettaire gevolgen wordt daarbij uitgegaan van een verbreding
van de doelgroep met uitkeringsgerechtigden die niet per definitie volledig en duurzaam
arbeidsongeschikt zijn (WGA, WW, Wajong en Participatiewet).

Een eerste grove inschatting is dat de meerkosten van een uitbreiding van de doelgroep
naar WGA, WW, Wajong en Participatiewet naar verwachting maximaal circa € 10 miljoen
per jaar bedragen. Deze raming is zeer onzeker, omdat voor een aantal relevante criteria,
zoals het hebben van een fiscale partner, het hebben van kinderen in de leeftijd tot
18 jaar en de hoogte van het arbeidsinkomen, momenteel geen openbare gegevens beschikbaar
zijn.

De raming is gebaseerd op maximaal circa 3.700 extra huishoudens die recht zouden
krijgen op de AKW+, ter hoogte van € 2.713 per jaar. Hierbij is de huidige omvang
van de groep volledig en duurzaam arbeidsongeschikten die recht heeft op AKW+ (circa
1.000 gevallen) geschaald met een geschatte potentiële doelgroep onder WGA, WW, Wajong
en Participatiewet.

Vraag 16

Klopt het dat naar aanleiding van deze uitspraken een verkenning plaatsvindt naar
de gevolgen voor de uitvoering en de doelgroep van de regeling en dat die verkenning
al geruime tijd loopt? Wat is de stand van zaken van deze verkenning en bent u bereid
de Kamer hierover op korte termijn te informeren, met als doel duidelijkheid te bieden
aan deze ouders?

Antwoord 16

Een verkenning naar mogelijke vereenvoudigingsopties van deze regeling is op ambtelijk
niveau gestart. Hierbij opgedane inzichten worden meegenomen in het brede onderzoek
naar de ondersteuning van specifieke doelgroepen. Dit onderzoek is onderdeel van de
vormgeving van de nieuwe kindregeling. Het instrument van de AKW+ wordt in het onderzoek
ook meegenomen. De vormgeving van de nieuwe regeling vraagt om een weloverwogen politieke
afweging. Ik verwacht in de eerste helft van 2027 uw Kamer te kunnen informeren over
de uitkomsten van het genoemde onderzoek en de volgende stappen in de uitwerking van
de nieuwe kindregeling.

Vraag 17

Nu de Centrale Raad van Beroep in zijn beoordeling uitdrukkelijk betekenis heeft toegekend
aan de feitelijke gezins- en zorgsituatie, bent u bereid expliciet te onderzoeken
of ook andere alleenverdienersgezinnen, waaronder alleenverdieners met een WGA-uitkering,
in een vergelijkbare feitelijke positie ten onrechte van AKW+ zijn uitgesloten? Zo
nee, waarom niet?

Antwoord 17

De CRvB heeft expliciet gemaakt dat de uitspraak van 2025 geldt voor volledig en duurzame
arbeidsongeschikten. Er is op dit moment geen aanleiding om de uitvoeringspraktijk
verder aan te passen. In het onderzoek in het kader van de nieuwe kindregeling zal
nader ingegaan worden op deze specifieke groepen.

Vraag 18

Wordt in de lopende verkenning expliciet onderzocht of de uitspraak van de Centrale
Raad van Beroep ook gevolgen heeft voor andere uitkeringsgerechtigden die zich in
een vergelijkbare feitelijke situatie bevinden? Zo nee, waarom niet?

Antwoord 18

De AKW+ wordt meegenomen in een onderzoek binnen de verkenning naar de nieuwe kindregeling.
Daarbij wordt ook meegenomen dat de IACK wordt afgebouwd, waardoor het doel van de
AKW+, het compenseren van het mislopen van deze korting, wegvalt.

Vraag 19

Bent u bereid daarbij ook in te gaan op de gevolgen voor de rechtsgelijkheid tussen
verschillende groepen alleenverdieners en de mogelijke noodzaak van aanpassing van
wet- en regelgeving? Zo nee, waarom niet?

Antwoord 19

De AKW+ is een complexe regeling voor ouders én uitvoering. Bij de verkenning naar
de nieuwe kindregeling wordt de AKW+ meegenomen en worden de gevolgen voor de verschillende
groepen in kaart gebracht in het licht van bovengenoemde uitspraken. Uw Kamer wordt
hierover geïnformeerd.

Vraag 20

Wilt u deze vragen afzonderlijk beantwoorden?

Antwoord 20

Conform uw verzoek heb ik uw vragen afzonderlijk beantwoord.