Memorie van toelichting : Memorie van toelichting
37 005 Regels over de uitvoering van nucleaire waarborgverdragen in de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba (Uitvoeringswet nucleaire waarborgverdragen BES)
Nr. 3
MEMORIE VAN TOELICHTING
ALGEMEEN DEEL
1. Inleiding
Bijzondere splijtstoffen en kennis over het gebruik daarvan kunnen worden gebruikt
voor het vervaardigen van kernwapens. Bij het exploiteren van nucleaire installaties,
zoals kerncentrales, moet daarom altijd worden voorkomen dat nucleair materiaal en
gevoelige nucleaire kennis bedoeld of onbedoeld in verkeerde handen vallen. Nucleair
materiaal komt niet alleen voor in «installaties»1, zoals kerncentrales, maar ook op «locaties buiten installatie»2. Deze laatste categorie bestaat uit locaties die geen nucleair hoofddoel hebben,
maar waar wel een bepaalde hoeveelheid nucleair materiaal voorhanden wordt gehouden
of wordt gebruikt. Het op deze locaties meest gebruikte nucleaire materiaal is verarmd
uranium, dat vaak wordt ingezet ter afscherming van stralingsbronnen, zoals in ziekenhuizen.
Kleine hoeveelheden nucleair materiaal kunnen bijvoorbeeld ook worden gevonden aan
een universiteit, of als bijvangst van booroperaties naar grondstoffen als olie en
gas.
Het Koninkrijk der Nederlanden (hierna: Koninkrijk) is partij bij het op 14 februari
1967 tot stand gekomen Aanvullend Protocol I bij het Verdrag tot verbod van kernwapens
in Latijns-Amerika (met Protocollen), beter bekend als het Verdrag van Tlatelolco3, en het op 1 juli 1968 tot stand gekomen Verdrag inzake de niet-verspreiding van
kernwapens, beter bekend als het Non-Proliferatieverdrag (hierna: NPV)4. Het NPV vormt de basis van de internationale nucleaire non-proliferatiearchitectuur
en legt afspraken vast over het tegengaan van de verspreiding van kernwapens, ontwapening
en het recht op vreedzaam gebruik van nucleaire technologie, bijvoorbeeld voor kernenergie.
Op grond van het NPV en Aanvullend Protocol I bij het Verdrag van Tlatelolco is het
Koninkrijk verplicht alomvattende waarborgverdragen te sluiten met het Internationaal
Atoomenergieagentschap (hierna: IAEA), zodat het IAEA kan verifiëren dat alle nucleaire
toepassingen op het grondgebied van het Koninkrijk vreedzaam zijn en niet bedoeld
of onbedoeld bijdragen aan de verspreiding van kernwapens. Om die reden is op 5 april
1973 te Wenen de Overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Internationaal
Atoomenergieagentschap inzake de toepassing van waarborgen met betrekking tot de Nederlandse
Antillen in verband met het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens en
Aanvullend Protocol I bij het Verdrag tot verbod van kernwapens in Latijns Amerika
(met Protocollen)5 tot stand gekomen voor de toenmalige Nederlandse Antillen, de zogeheten Alomvattende
Waarborgovereenkomst (hierna: AWO). Deze AWO geldt nog altijd voor de Caribische delen
van het Koninkrijk als rechtsopvolgers van de Nederlandse Antillen. Bij de AWO die
geldt voor de Caribische delen van het Koninkrijk is een Protocol inzake kleine hoeveelheden
(hierna: PKH) overeengekomen. Een PKH schort een groot deel van de werking van de
verplichtingen onder de AWO op zolang de hoeveelheid nucleair materiaal in het betreffende
gebied onder een bepaalde drempel blijft. Door het PKH hebben in de Caribische delen
van het Koninkrijk geen inspecties plaatsgevonden en hoefden geen rapportages over
het daar aanwezige nucleair materiaal te worden opgesteld voor het IAEA. De hoeveelheid
nucleair materiaal in de Caribische delen van het Koninkrijk is nog altijd ruim onder
de drempelwaarde.
Voortschrijdend inzicht en technologische ontwikkelingen brachten in de jaren «90
van de vorige eeuw een aantal zwakke plekken aan het licht van de wereldwijd voor
bijna alle staten geldende model-AWO. Ook de bevoegdheden van het IAEA onder het voor
ruim negentig staten en gebieden geldende model-PKH werden toen onvoldoende bevonden.
Zo bleken de model-AWO en het model-PKH ontoereikend voor het opsporen van nucleaire
activiteiten die niet door landen zelf werden gerapporteerd. In reactie hierop heeft
het IAEA samen met de lidstaten in 1998 een model-Aanvullend Protocol (hierna: model-AP)
bij de model-AWO ontworpen en in 2005 de afspraken in het model-PKH bijgewerkt naar
het zogeheten model-PKH+. Sindsdien worden alle staten met een model-AWO geacht ook
het model-AP tot stand te brengen en alle staten en gebieden met een model-PKH dringend
verzocht dit verdrag te wijzigen naar een PKH+.
Voor het Europese deel van Nederland geldt bij de voor dit deel van het Koninkrijk
separaat met Euratom en het IAEA overeengekomen Alomvattende Waarborgovereenkomst
het op 22 september 1998 tot stand gekomen Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst
tussen de Republiek Oostenrijk, het Koninkrijk België, het Koninkrijk Denemarken,
de Republiek Finland, de Bondsrepubliek Duitsland, de Helleense Republiek, Ierland,
de Italiaanse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden,
de Portugese Republiek, het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk Zweden, de Europese
Gemeenschap voor Atoomenergie en het Internationaal Atoomenergieagentschap ter uitvoering
van artikel III, leden 1 en 4, van het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens6. Een PKH en een PKH+ zijn voor het Europese deel van het Koninkrijk niet aan de orde,
omdat voor dit deel van het Koninkrijk nucleair materiaal in grote hoeveelheden aanwezig
is en dus niet aan de voorwaarden van kleine hoeveelheden wordt voldaan.
In lijn met Aanvullend Protocol I bij het Verdrag van Tlatelolco en het NPV draagt
het Koninkrijk verantwoordelijkheid voor de gelding en uitvoering op zijn gehele grondgebied
van de AWO, het model-AP en waar van toepassing gelet op de drempelwaarde het model-PKH+,
gezamenlijk in het kader van de onderhavige uitvoeringswet aangeduid als de nucleaire
waarborgverdragen. Pas zodra deze alle drie van kracht zijn en overal in het Caribische
deel van het Koninkrijk geïmplementeerd, voldoet het Koninkrijk in zijn geheel aan
de internationaalrechtelijke verplichtingen in het kader van non-proliferatie van
kernwapens. Totstandkoming en uitvoering van deze verdragen heeft daarmee naast het
doel van non-proliferatie van kernwapens ook een belangrijke diplomatiek-juridische
component. Het IAEA kan immers zonder de juiste verdragen en uitvoeringswetgeving
van kracht niet ten volle concluderen dat alle nucleaire toepassingen op het grondgebied
van het Koninkrijk uitsluitend vreedzaam zijn. Het IAEA heeft er daarom regelmatig
op aangedrongen dat het Koninkrijk de lacunes in verdragen, wet- en regelgeving in
het Caribische deel dicht. Belangrijke mijlpalen zijn wat dat betreft de totstandkoming
op 4 december 2025 te Wenen van het Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst tussen
het Koninkrijk der Nederlanden en het Internationaal Atoomenergieagentschap inzake
de toepassing van waarborgen met betrekking tot de Nederlandse Antillen in verband
met het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens en Aanvullend Protocol
I bij het Verdrag tot verbod van kernwapens in Latijns-Amerika (hierna: AP)7 en de totstandkoming op 4 december 2025 van de Briefwisseling houdende een verdrag
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Internationaal Atoomenergieagentschap
(IAEA) inzake de wijziging van Protocol I bij de Overeenkomst tussen het Koninkrijk
der Nederlanden en het IAEA inzake de toepassing van waarborgen met betrekking tot
de Nederlandse Antillen in verband met het Verdrag inzake de niet-verspreiding van
kernwapens en Aanvullend Protocol I bij het Verdrag tot verbod van kernwapens in Latijns-Amerika+
(hierna: PKH+).8
2. Uitvoeringswetgeving
Tegen bovenstaande achtergrond regelt dit wetsvoorstel de uitvoering van de nucleaire
waarborgverdragen voor de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba. De autonome
landen Aruba, Curaçao en Sint Maarten hebben aangegeven de voorkeur te geven aan het
opstellen van eigen uitvoeringswetgeving boven het opstellen van één consensusrijkswet
voor het gehele Caribische deel van het Koninkrijk. Om de uitvoeringswetten op elkaar
af te stemmen, wordt wel waar mogelijk samengewerkt en is hulp aan de autonome landen
beschikbaar gesteld om in lijn met de aangehaalde internationale verplichtingen de
inwerkingtreding van de nucleaire waarborgverdragen in het gehele Koninkrijk binnen
afzienbare tijd mogelijk te maken.
De uitvoeringswetgeving implementeert de bepalingen van de AWO die niet zijn opgeschort
onder het PKH+9, alsmede het AP. In samenspraak met het IAEA zijn in het AP en PKH+ bepalingen opgenomen
die recht doen aan de bijzondere structuur van ons Koninkrijk. Daardoor is het mogelijk
dat beide verdragen per autonoom land binnen het Koninkrijk of voor alle Caribische
delen van het Koninkrijk tezamen in werking treden. De verdragen kunnen in elk gebied
in werking treden zodra beide parlementair zijn goedgekeurd en daarnaast middels uitvoeringswetgeving
geïmplementeerd zijn voor het betreffende autonome land binnen het Koninkrijk of voor
alle Caribische delen van het Koninkrijk tegelijk.
3. Hoofdlijnen van het voorstel
Op hoofdlijnen regelt dit wetsvoorstel voor de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius
en Saba de volgende drie onderwerpen: het aanwijzen van een bevoegde autoriteit, het
instellen van verplichtingen voor houders van nucleair materiaal en ertsen en degenen
die private onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten over de splijtstofkringloop verrichten
(hierna aangeduid als: private onderzoekers of ontwikkelaars), en het inrichten van
een stelsel van toezicht en handhaving, waaronder inspecties.
3.1 Bevoegde autoriteit
Allereerst moet een bevoegde autoriteit worden aangewezen die uitvoering geeft aan
de taken die voortvloeien uit de nucleaire waarborgverdragen, zoals het verzamelen
van informatie die het IAEA nodig heeft voor zijn verificatietaak. Het gaat hierbij
onder meer om het bijhouden van een register met informatie uit de aangiftes van houders
van nucleair materiaal en ertsen en private onderzoekers of ontwikkelaars. Daarnaast
zijn belangrijke taken van de bevoegde autoriteit het begeleiden van eventuele IAEA-inspecties
bij nucleaire installaties in de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba,
en het toezicht houden op de naleving van de verplichtingen die rusten op houders
van nucleair materiaal en ertsen en private onderzoekers of ontwikkelaars.
Voorgesteld wordt om de Autoriteit Nucleaire Veiligheid en Stralingsbescherming (hierna:
ANVS) aan te wijzen als bevoegde autoriteit. De ANVS is in 2015 opgericht om «de expertise
en kennis op het terrein van nucleaire veiligheid en stralingsbescherming binnen de
rijksoverheid zoveel mogelijk te bundelen en effectiever te organiseren».10 Dit wetsvoorstel bouwt voort op die rol met de aanwijzing van de ANVS als bevoegde
autoriteit om ook in de openbare lichamen haar expertise en kennis op waarborgen in
te zetten. Hoewel de taken voor de uitvoering van dit wetsvoorstel enigszins verschillen
van de taken die de ANVS uitvoert in het Europese deel van Nederland – waar Euratom
primair verantwoordelijk is voor de waarborgen tegen proliferatie van kernwapens –,
liggen de nieuwe taken voor de ANVS wel in het verlengde van de ondersteunende taken
van de ANVS voor Euratom en het IAEA in het Europese deel van Nederland. De ANVS beschikt
daardoor al grotendeels over de noodzakelijke kennis voor de uitvoering van dit wetsvoorstel
en heeft de ervaring en het netwerk om benodigde aanvullende kennis te verwerven.
Gelet op de beperkte aard en omvang van nucleaire activiteiten in de openbare lichamen
Bonaire, Sint Eustatius en Saba, is bovendien uit de uitvoeringstoets de gebleken
dat de ANVS deze taken zonder grote organisatorische veranderingen kan absorberen
(zie ook paragraaf 8.3 van het algemeen deel van deze toelichting).
Eveneens gelet op de beperkte aard en omvang van nucleaire activiteiten in de openbare
lichamen is om redenen van doelmatigheid en evenredigheid het oprichten of aanwijzen
van een andere bevoegde autoriteit dan de ANVS niet opportuun. Dit zou qua tijd en
middelen een veel grotere inspanning vergen dan het aanwijzen van de ANVS, en zou
bovendien op gespannen voet kunnen komen te staan met de bij de oprichting van de
ANVS beoogde bundeling van nucleaire expertise en kennis. Ook het beleggen van deze
taken bij het lokale bestuur van de openbare lichamen is geen optie, wederom gelet
op de beperkte aard en omvang van de nucleaire activiteiten aldaar afgezet tegen de
tijd en middelen die het de bestuurscolleges van de openbare lichamen zou kosten om
de rol van toezichthouder op het gebied van waarborgen op te bouwen en in stand te
houden. Vanzelfsprekend zal de ANVS bij de uitvoering van haar taak in de openbare
lichamen nauw samenwerken met de bestuurscolleges van de openbare lichamen.
Dit wetsvoorstel geeft de ANVS een verordenende bevoegdheid. Deze bevoegdheid maakt
het mogelijk voor de ANVS om voor zowel het inrichten en organiseren van het register
als voor de aangifte die houders van nucleair materiaal en ertsen en private onderzoekers
of ontwikkelaars moeten doen, nadere regels vast te stellen. Deze regels kennen op
organisatorisch en technisch vlak een hoog detailniveau, waardoor het wenselijk is
de ANVS deze bevoegdheid toe te kennen (zie ook de toelichting hierop in hoofdstuk
6 van het algemeen deel van deze toelichting). De ANVS zal zich bij het opstellen
van een verordening conformeren aan alles wat bij de rijksoverheid gebruikelijk is
bij het opstellen van algemene regels, zoals bijvoorbeeld de Aanwijzingen voor de
regelgeving, het beleid met betrekking tot de zogeheten Vaste Verandermomenten en
het beperken van de administratieve lasten voor houders van nucleair materiaal en
ertsen.
3.2 Verplichtingen houders van nucleair materiaal en ertsen en degenen die private
onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten over de splijtstofkringloop verrichten
Om te voldoen aan de verplichtingen in de nucleaire waarborgverdragen, moet het IAEA
het vreedzaam gebruik van nucleair materiaal en ertsen in de openbare lichamen Bonaire,
Sint Eustatius en Saba kunnen verifiëren. Er heeft daarom in de zomer van 2025 een
inventarisatiemissie plaatsgevonden in de openbare lichamen om een eerste beeld te
krijgen van de aanwezigheid van nucleair materiaal en ertsen ter plaatse. Bij deze
inventarisatiemissie zijn geen nucleaire installaties met nucleair materiaal of ertsen
in de openbare lichamen gevonden, noch zijn daarom houders hiervan geïdentificeerd.
Ook is niet bekend geworden dat private onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten over
de splijtstofkringloop worden verricht in de openbare lichamen. Wel is vastgesteld
dat incidenteel materieel met nucleair materiaal voor projecten in de openbare lichamen
kan worden ingevoerd. Om eventueel toekomstig nucleair materiaal dat op vaste of incidentele
basis aanwezig is in de openbare lichamen alsook de houders hiervan, en eventuele
toekomstige ertsen alsook de houders hiervan, te kunnen vinden en identificeren, en
eventueel toekomstige private onderzoekers of ontwikkelaars te identificeren, wordt
met dit wetsvoorstel een aangifteplicht gecreëerd. De houders van nucleair materiaal
of ertsen en private onderzoekers of ontwikkelaars worden verplicht om na inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel en vervolgens periodiek aangifte te doen bij de ANVS van het
nucleaire materiaal dat en de ertsen die zij gebruiken of voorhanden hebben. De ANVS
doet daarvan op haar beurt periodiek en op verzoek incidenteel melding bij het IAEA.
Als het nodig wordt geacht voor de verificatie, kunnen het IAEA en de ANVS inspecties
uitvoeren (zie ook de volgende paragraaf). Op deze wijze wordt een verificatiesysteem
ingericht dat in de nucleaire waarborgverdragen wordt voorgeschreven.
Bij de keuze voor deze inrichting van het verificatiesysteem is, gelet op de beperkte
aard en omvang van nucleaire activiteiten in de openbare lichamen, in dit wetsvoorstel
niet gekozen om een vergunningsstelsel te creëren zoals dat in het Europese deel van
Nederland geldt voor het mogen gebruiken of voorhanden hebben van nucleair materiaal
en ertsen. Een vergunningsstelsel zorgt voor verdergaande administratieve lasten en
meer toezicht en controle op houders van nucleair materiaal en ertsen of private onderzoekers
of ontwikkelaars. In het geval van Caribisch Nederland is de verwachting dat met een
aangifteplicht ook voldoende inzichtelijk gemaakt kan worden waar en bij wie welk
nucleair materiaal en welke ertsen zich bevinden. In hoofdstuk 5 van het algemeen
deel van deze toelichting wordt nader op de gevolgen van deze keuze ingegaan.
Vanwege het belang dat met verificatie gemoeid is, wordt voor het verificatiesysteem
voor houders van nucleair materiaal en ertsen en private onderzoekers of ontwikkelaars
een plicht ingevoerd om over dat nucleair materiaal en die ertsen of over de verrichte
onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten een administratie bij te houden die hen in
staat stelt om altijd aangifte te kunnen doen en de juistheid van een door hen gedane
aangifte aan te kunnen tonen. Ook op de gevolgen van deze plicht wordt in hoofdstuk
5 van het algemeen deel van deze toelichting nader ingegaan.
3.3 Toezicht en handhaving, waaronder inspecties
Voorts regelt het wetsvoorstel dat toezicht wordt gehouden op de naleving van de hierboven
beschreven verplichtingen van de houders van nucleair materiaal en ertsen en private
onderzoekers of ontwikkelaars. Met dit toezicht zijn belast de bij besluit van de
bevoegde autoriteit aangewezen ambtenaren die deel uitmaken van het personeel van
de bevoegde autoriteit. Onderdeel van de taken van de ANVS als bevoegde autoriteit
wordt daarmee het houden van toezicht op de naleving van de aangifteplicht van houders
van nucleair materiaal en ertsen en private onderzoekers of ontwikkelaars, inclusief
de plicht tot het voeren van de juiste administratie hierover. Hiertoe zijn aan de
ANVS toezichtsbevoegdheden toegekend, op grond waarvan bijvoorbeeld inspecties van
nucleaire installaties mogelijk zijn. Ook zijn aan de ANVS handhavingsbevoegdheden
toegekend, zodat bijvoorbeeld een houder van nucleair materiaal in voorkomende gevallen
tot het doen van een juiste en volledige aangifte gedwongen kan worden. In hoofdstuk
6 van het algemeen deel van deze toelichting wordt het toezichts- en handhavingsstelsel
nader toegelicht.
Ten slotte wordt in het wetsvoorstel geregeld dat inspecteurs van het IAEA inspecties
mogen verrichten in nucleaire installaties om het vreedzaam gebruik van nucleair materiaal
in de openbare lichamen te verifiëren in overeenstemming met de nucleaire waarborgverdragen.
Hiertoe worden aan de inspecteurs van het IAEA dezelfde toezichtsbevoegdheden toegekend
als aan de ambtenaren van de bevoegde autoriteit. Ook deze inspecties worden nader
toegelicht in hoofdstuk 6 van het algemeen deel van deze toelichting.
4. Verhouding tot hoger recht en nationale regelgeving
4.1 Hoger recht
Dit wetsvoorstel geeft uitvoering aan internationale verplichtingen van het Koninkrijk
in verband met het NPV en Aanvullend Protocol I van het Verdrag van Tlatelolco. Als
niet-kernwapenstaat onder het NPV is het Koninkrijk gehouden verificatie van vreedzaam
gebruik van nucleair materiaal en nucleaire kennis toe te staan.
Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat het Euratomverdrag niet geldt voor het Caribisch
deel van het Koninkrijk omdat de goedkeuring of bekrachtiging van het Euratomverdrag
niet voor het Caribische deel van het Koninkrijk is gedaan, maar slechts voor het
Europese deel van Nederland en het toenmalige Nederlands-Nieuw-Guinea.
4.2 Nationaal recht
De uitvoering van de nucleaire waarborgverdragen in de openbare lichamen Bonaire,
Sint Eustatius en Saba wordt niet alleen geregeld door dit wetsvoorstel, maar ook
door wetgeving die al geldt voor de BES. Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan
toepassing van de Wet administratieve rechtspraak BES voor de rechtsbescherming tegen
bestuursrechtelijke besluiten die de ANVS op grond van dit wetsvoorstel als toezichthouder
neemt, en het Wetboek van Strafrecht BES en het Wetboek van Strafvordering BES voor
de strafrechtelijke handhaving van overtreding van de plicht van houders van nucleair
materiaal en degenen die private onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten over de
splijtstofkringloop verrichten tot het bewaren van administratie hierover. In de volgende
paragrafen wordt de juridische inbedding van (de uitvoering van) het wetsvoorstel
in het bestaande nationale recht toegelicht.
4.2.1 Kernenergiewet
De Kernenergiewet (hierna: Kew) regelt voor het Europese deel van Nederland (het toezicht
op) de nucleaire sector. De Kew is niet van toepassing in de openbare lichamen Bonaire,
Sint Eustatius en Saba. Na opheffing van de Nederlandse Antillen is de Invoeringswet
openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba tot stand gekomen. Daaruit volgt
dat Nederlandse wetten slechts van toepassing zijn voor zover dit bij wettelijk voorschrift
is bepaald of op andere wijze onmiskenbaar uit enig wettelijk voorschrift volgt dat
die wettelijke voorschriften in de openbare lichamen van toepassing zijn. Dat is niet
het geval voor de Kew. De Kew staat dan ook los van dit wetsvoorstel. De ANVS krijgt
op grond van dit wetsvoorstel nieuwe taken toebedeeld, naast de taken die zij heeft
op grond van de Kew. Wel is in dit wetsvoorstel voor zover mogelijk aansluiting gezocht
bij bevoegdheden en begrippen uit de Kew.
Een verschil tussen de Kew en dit wetsvoorstel is dat de Kew ook regels stelt over
stralingsbescherming. Dit onderwerp is niet in deze uitvoeringswet geregeld omdat
dit onderwerp niet wordt geregeld in de nucleaire waarborgverdragen, en om daarnaast
een spoedige implementatie van de nucleaire waarborgverdragen te realiseren. Regels
omtrent stralingsbescherming zullen op een later moment afzonderlijk worden vastgesteld
voor de openbare lichamen door het Ministerie van Infrastructuur & Waterstaat. Volledigheidshalve
wordt opgemerkt dat het niet nodig wordt geacht om de verhouding tussen de Minister
van Buitenlandse Zaken en de ANVS wettelijk te regelen zoals dat in de artikelen 11
tot en met 12e van de Kew is gebeurd voor de verhouding van diverse Ministers en de
ANVS. De samenwerkingsplicht en mogelijkheid voor het uitwisselen van informatie uit
artikel 5 van dit wetsvoorstel volstaan om een goede uitvoering van dit wetsvoorstel
te verzekeren.
4.2.2 Wet Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer BES
De Wet Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer BES (hierna: Wet VROM
BES) bevat kaders voor de inrichting van de leefomgeving in de openbare lichamen Bonaire,
Sint Eustatius en Saba. In de Wet VROM BES is het bevoegd gezag aangewezen voor bepaalde
type inrichtingen. Sommige van deze inrichtingen zullen op grond van dit wetsvoorstel
nucleair materiaal moeten melden. Het is evenwel niet nodig om in een van de twee
wetten een uitsluitingsbepaling op te nemen voor hetgeen wordt geregeld in de beide
wetten. Beide wetten kennen immers een ander karakter met andere verplichtingen en
dienen andere belangen.
4.2.3 Wet administratieve rechtspraak BES
Tegen bestuursrechtelijke besluiten die zijn genomen op basis van dit wetsvoorstel
kan volgens de voorschriften van de Wet administratieve rechtspraak BES bezwaar worden
gemaakt bij de ANVS en beroep worden ingediend bij het Gerecht in eerste aanleg van
Bonaire, Sint Eustatius en Saba. Dit geldt onder meer voor de last onder dwangsom
ter handhaving van de aangifteplicht en de plicht tot het medewerking verlenen aan
een toezichthouder van de ANVS (zie ook hoofdstuk 6 van het algemeen deel van deze
toelichting).
4.2.4 Wetboek van Strafrecht BES en Wetboek van Strafvordering BES
De rechten en waarborgen die worden ontleend aan het Wetboek van Strafrecht BES en
het Wetboek van Strafvordering BES zijn direct van toepassing op de strafbepalingen
voor overtreding van de bewaarplicht van administratie of de plicht tot het verlenen
van medewerken aan een toezichthouder van de ANVS. De handhaving van deze plichten
geschiedt volgens de procedures en door de bevoegde opsporingsambtenaren uit het Wetboek
van Strafvordering BES op aangeven van een toezichthouder van de ANVS, die bij de
uitoefening van het toezicht een overtredingsrapport aan de bevoegde opsporingsambtenaren
uit het Wetboek van Strafvordering BES kan overhandigen op grond waarvan tot vervolging
zou kunnen worden overgegaan.
Wanneer een toezichthouder van de ANVS gebruik maakt van de bevoegdheid met medeneming
van benodigde apparatuur een plaats te betreden zonder toestemming van de bewoner
als die plaats relevant is voor verificatie, zijn de artikelen 155 tot en met 163
van het Wetboek van Strafvordering BES daarop van toepassing om de bewoner de vereiste
waarborgen te bieden nu de Algemene wet op het binnentreden niet van toepassing is
verklaard op de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba.11
4.2.5 Wet bescherming persoonsgegevens BES
In de Wet bescherming persoonsgegevens BES is in artikel 7 bepaald dat persoonsgegevens
voor welbepaalde, uitdrukkelijk omschreven en gerechtvaardigde doeleinden worden verzameld.
Verder staan in hoofdstuk 2 van die wet andere voorwaarden voor de rechtmatigheid
van de verwerking van persoonsgegevens. Voor de uitvoering van dit wetsvoorstel is
niet de verwachting dat persoonsgegevens verzameld moeten worden, nu bij de aangifte
die houders van nucleair materiaal en ertsen en degenen die private onderzoeks- of
ontwikkelingsactiviteiten over de splijtstofkringloop verrichten moeten doen niet
naar persoonsgegevens in de zin van de Wet bescherming persoonsgegevens BES wordt
gevraagd. Dit is anders wanneer de gevraagde gegevens zo dicht in verband staan met
een natuurlijk persoon dat deze gegevens eigenlijk kwalificeren als gegevens van een
natuurlijke persoon, bijvoorbeeld wanneer een tandartspraktijk op vaste basis verarmd
uranium in zijn praktijk voorhanden heeft en de eenmanszaak de naam van de eigenaar
draagt. Momenteel is daar geen sprake van omdat er geen houders van nucleair materiaal
en ertsen of private onderzoekers of ontwikkelaars zijn geïdentificeerd. Mocht een
dergelijke situatie zich in de toekomst voordoen, zal de ANVS deze persoonsgegevens
in overeenstemming met de Wet bescherming persoonsgegevens BES verzamelen.
4.2.6 Algemene wet bestuursrecht
Artikel 3 van de Invoeringswet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba bepaalt
dat de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) niet van toepassing is op de BES.
Om deze reden zijn de voor dit wetsvoorstel benodigde bevoegdheden met betrekking
tot toezicht uit de Awb integraal overgenomen in dit wetsvoorstel. Dit komt de zelfstandige
leesbaarheid van dit wetsvoorstel ten goede.
Voor het overnemen van de nadere regels en waarborgen die in de Awb zijn geregeld
voor de uitoefening van de bevoegdheid tot het opleggen van een last onder bestuursdwang
en een last onder dwangsom, zijn de desbetreffende regels uit de Awb van overeenkomstige
toepassing verklaard. Hoewel dit het wetsvoorstel minder zelfstandig leesbaar maakt,
is hiervoor gekozen vanwege het grote aantal bepalingen dat anders in dit wetsvoorstel
overgenomen had moeten worden.
4.2.7 Kaderwet zelfstandige bestuursorganen
In artikel 3 van de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen zijn de gevallen opgenomen
waarin een zelfstandig bestuursorgaan na oprichting kan worden belast met een andere
taak. Hoewel deze gevallen restrictief worden geïnterpreteerd, voldoet de aanwijzing
van de ANVS aan deze bepaling nu de ANVS de specifieke deskundigheid bezit om aangewezen
te worden als bevoegde autoriteit voor de uitvoering van de nucleaire waarborgverdragen
en het daarnaast niet doelmatig is om deze taak toe te kennen aan de besturen van
de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba (zie voor een nadere toelichting
op deze motivering paragraaf 3.1 van het algemeen deel van deze toelichting).
5. Gevolgen (m.u.v. financiële gevolgen)
5.1 Gevolgen voor houders van nucleair materiaal en degenen die private onderzoeks-
of ontwikkelingsactiviteiten over de splijtstofkringloop verrichten
5.1.1 Verplichtingen
Voor houders van nucleair materiaal en ertsen en private onderzoekers of ontwikkelaars
worden in dit wetsvoorstel twee verplichtingen geïntroduceerd: het incidenteel en
periodiek aangifte doen van nucleair materiaal dat en ertsen die zij voorhanden hebben
of gebruiken of van de onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten die zij verrichten,
en het bijhouden van een administratie hierover.
Daarnaast worden houders van nucleair materiaal en ertsen en private onderzoekers
of ontwikkelaars verplicht om mee te werken aan voorkomende inspecties van inspecteurs
van de ANVS en het IAEA. Dit betekent bijvoorbeeld dat deze inspecteurs toegang verschaft
moet worden tot de nucleaire installatie en dat meegewerkt moet worden aan de inspectie,
zoals door het beantwoorden van vragen.
5.1.2 Regeldrukgevolgen
Deze verplichtingen brengen naar verwachting zeer beperkte regeldrukgevolgen met zich
mee. Omdat uit de nulmeting van de zomer van 2025 naar voren kwam dat er in de openbare
lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba geen houders van nucleair materiaal en ertsen
zijn, noch bekend is dat private onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten over de
splijtstofkringloop worden verricht, brengt het wetsvoorstel momenteel feitelijk geen
regeldrukgevolgen met zich mee. Voor eventuele toekomstige houders van nucleair materiaal
en ertsen en private onderzoekers of ontwikkelaars in de openbare lichamen kan over
de regeldrukgevolgen in algemene zin worden gesteld dat slechts een minimale tijdsbesteding
nodig is voor de naleving van de verplichtingen uit dit wetsvoorstel. Zeker wanneer
een houder van nucleair materiaal en ertsen of een private onderzoeker of ontwikkelaar
doorlopend een goede administratie bijhoudt (zoals ook wordt verplicht in dit wetsvoorstel),
vergen zowel de initiële aangifte (als die op die houder van nucleair materiaal of
ertsen of die private onderzoeker of ontwikkelaar van toepassing is12) en vervolgens het periodiek invullen van de aangifteformulieren een minimale tijdsbesteding.
Hier komt bij dat van de meeste houders van nucleair materiaal en ertsen reeds enige
kennis van de internationaal onder IAEA-toezicht gestandaardiseerde wet- en regelgeving
ter zake verwacht mag worden. Het nucleair materiaal of de ertsen zullen immers van
buiten de openbare lichamen moeten worden aangevoerd, nu op het grondgebied van de
openbare lichamen geen natuurlijke voorraden nucleair materiaal of ertsen bekend zijn.
Dat betekent dat bij de verkrijging van nucleair materiaal of ertsen en daarmee gepaard
gaande uitvoer vanuit een ander land of deel van het Koninkrijk, de houders in de
regel al in aanraking komen met vergelijkbare wet- en regelgeving en de bevoegde autoriteit
van het uitvoerende of doorvoerende land of deel van het Koninkrijk. Het is staande
praktijk dat dit nucleair materiaal of deze ertsen vervolgens in het land van invoer
weer geregistreerd worden, zodat de zogeheten materiaalbalansen van beide landen en
de betroffen nucleaire installaties op orde blijven. Deze wetgeving voorziet wat dat
betreft dus in een logische en voor betrokkenen voorzienbare vervolgstap in het proces
van vreedzame toepassing van nucleair materiaal en ertsen.
5.2 Rechtsbescherming houders van nucleair materiaal en ertsen en degenen die private
onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten over de splijtstofkringloop verrichten
Met dit wetsvoorstel wordt voor de rechtsbescherming volledig aangesloten bij de bestaande
rechtsbescherming in de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba. Dit betekent
dat de bestuursrechtelijke rechtsbescherming is gewaarborgd op grond van de Wet administratieve
rechtspraak BES, op grond waarvan bezwaar kan worden gemaakt bij de ANVS en beroep
worden ingediend bij het Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba
(zie ook paragraaf 4.2.3 van het algemeen deel van deze toelichting). In het geval
van strafrechtelijke handhaving van dit wetsvoorstel zijn daarop de waarborgen uit
het Wetboek van Strafrecht BES en het Wetboek van Strafvordering BES van toepassing
(zie ook paragraaf 4.2.4 van het algemeen deel van deze toelichting).
5.3 Gevolgen voor de overheid
5.3.1 Uitvoeringslasten Autoriteit Nucleaire Veiligheid en Stralingsbescherming
Gelet op de beperkte aard en omvang van nucleaire activiteiten in de openbare lichamen
Bonaire, Sint Eustatius en Saba is de verwachting dat de uitvoeringslasten voor de
ANVS beperkt zullen blijven. Veel werk is al verricht in voorbereiding op de uitvoering
van de nucleaire waarborgverdragen, en dan met name het in kaart brengen van het aldaar
aanwezige nucleair materiaal, de aanwezige ertsen, de houders hiervan en private onderzoekers
of ontwikkelaars. Hieruit is gebleken dat er op het moment van schrijven van deze
toelichting geen nucleaire installaties in de openbare lichamen zijn, en daarom momenteel
ook geen houders van nucleair materiaal of ertsen die hiervan bij de ANVS aangifte
zullen doen. Er zijn evenmin plannen bekend om in de nabije toekomst wel nucleaire
installaties in de openbare lichamen te vestigen of private onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten
over de splijtstofkringloop te verrichten. Wel kan incidenteel nucleair materiaal
aanwezig zijn of onder waarborgen worden ingevoerd, bijvoorbeeld als beschermingsmateriaal
van radioactieve bronnen of voor gebruik in laboratoria.
In aanloop naar de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel zal de ANVS een register
moeten inrichten, een verordening met regels voor de praktische uitwerking van de
wettelijke plichten voor houders moeten opstellen en praktische werkafspraken moeten
maken met het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de bestuurscolleges van de openbare
lichamen. Hier zijn eenmalige uitvoeringslasten voor voorzien (in hoofdstuk 7 van
het algemeen deel van deze toelichting aangehaald als «opstartkosten»). Na inwerkingtreding
van de verdragen, dit wetsvoorstel en de verordening zal de hoofdtaak van de ANVS
in de openbare lichamen bestaan uit het bijhouden van het register en het controleren
van (aangiftes van) eventuele toekomstige houders. De ANVS zal daarnaast jaarlijks
en desgevraagd tussendoor aan het IAEA wijzigingen rapporteren. Als het IAEA – in
onder het PKH+ uitzonderlijke gevallen – inspecties ter plaatse wenst uit te voeren,
zal de ANVS deze begeleiden in samenspraak met de bestuurscolleges van de openbare
lichamen. De kosten van (begeleiding van) een inspectie worden in hoofdstuk 7 van
het algemeen deel van deze toelichting aangehaald als «incidentele kosten».
Alles in overweging genomen, is de verwachting dat de reguliere uitvoering van deze
taken – dus buiten opstartkosten en incidentele kosten – voor de ANVS in het geval
van geen tot enkele houders of private onderzoekers of ontwikkelaars beperkte kosten
met zich meebrengen. Zolang het aantal houders van nucleair materiaal en ertsen of
private onderzoekers of ontwikkelaars in de openbare lichamen zich binnen een marge
van nul tot een enkele begeeft, zullen naar schatting niet meer dan één tot enkele
ANVS-medewerkers gedurende enkele dagen per jaar zich met de reguliere taken in de
openbare lichamen hoeven bezighouden. De met de reguliere taken gemoeide kosten worden
in hoofdstuk 7 van deze toelichting aangehaald als «reguliere kosten».
5.3.2 Betrokkenheid Minister van Buitenlandse Zaken
De Minister van Buitenlandse Zaken is verantwoordelijk voor de nakoming van internationale
verplichtingen omtrent waarborgen tegen proliferatie van kernwapens. Het Ministerie
van Buitenlandse Zaken blijft daarom betrokken bij de uitvoering van het wetsvoorstel
en de vertaling daarvan naar internationale gremia, zoals het IAEA en de toetsingsconferenties
van het Non-Proliferatieverdrag, zij het niet in een directe rol als bevoegde autoriteit.
6. Uitvoering, toezicht en handhaving
Na de eerdergenoemde inventarisatiemissie naar nucleair materiaal en ertsen en hun
houders in de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba, is een onderhands
verslag opgesteld voor het IAEA. Voor het IAEA was dit een welkome stap in de goede
richting van volledige nakoming van de verplichtingen onder de nucleaire waarborgverdragen.
Hoewel er bij deze inventarisatiemissie geen houders van nucleair materiaal en ertsen
zijn geïdentificeerd in de openbare lichamen, is voor een goede uitvoering van dit
wetsvoorstel in de toekomst een aantal punten van belang.
Allereerst moet de ANVS een register inrichten waarin de gegevens van nucleair materiaal
en ertsen en onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten over de splijtstofkringloop
worden ingeschreven waarvoor aangifte is gedaan. De bevoegdheid voor het stellen van
nadere regels over de inrichting van de register is een technische aangelegenheid
die passend is om bij de ANVS te beleggen, omdat de ANVS over specialistische kennis
beschikt en daardoor weet welke gegevens relevant zijn en hoe deze gegevens het best
in het register gestructureerd kunnen worden. Daarnaast biedt deze bevoegdheid de
mogelijkheid om snel in te spelen op technologische of inhoudelijke ontwikkelingen
wanneer deze relevant zijn voor de verificatie en dus in zowel de aangifte als in
het register terugkomen.
Voorts stelt de ANVS een aangifteformulier op en publiceert zij dit op haar website.
De bevoegdheid voor het stellen van nadere regels over de inhoud van de aangiftes
is een organisatorische aangelegenheid die passend is om bij de ANVS te beleggen,
omdat de informatie die moet worden aangeleverd op grond van artikel 2 van het AP
zodanig gedetailleerd is dat die het best op een lager regelingsniveau kan worden
vastgelegd dan op wetsniveau, en de ANVS over specialistische kennis beschikt en daardoor
weet hoe de vereiste informatie het best in een aangifteformulier gestructureerd kan
worden. Hierbij kan de ANVS bovendien aansluiting zoeken bij het door de ANVS beheerde
register, om het op die manier zo eenvoudig mogelijk maken om informatie door te zetten
aan het IAEA.
Vanaf het moment dat er houders van nucleair materiaal en ertsen of private onderzoekers
of ontwikkelaars aanwezig zijn in de openbare lichamen, zal de ANVS erop toezien dat
zij tijdig en volledig aangifte doen van het nucleair materiaal of de ertsen die zij
voorhanden hebben of gebruiken of de private onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten
die zij verrichten. De ANVS wordt hierin ondersteund door de bestuurscolleges van
de openbare lichamen, die desgevraagd en waar nodig uit eigen beweging informatie
zullen doorgeven aan de ANVS die relevant is voor de taakuitoefening van de ANVS en
die de bestuurscolleges in het kader van bestaande taken ter ore komt. De praktische
samenwerking tussen de ANVS en de bestuurscolleges wordt op het moment van schrijven
van deze toelichting nader uitgewerkt.
Voor de uitvoering van haar taak zijn in dit wetsvoorstel de gebruikelijke toezichtsbevoegdheden
toegekend aan de ANVS, zoals het kunnen betreden van nucleaire installaties13 en het kunnen vorderen van inlichtingen. Als de ANVS constateert dat een houder van
nucleair materiaal of ertsen of een private onderzoeker of ontwikkelaar niet voldoet
aan de aangifteplicht, is zij bevoegd tot oplegging van een last onder dwangsom. Voor
dit instrument is gekozen omdat de houder van nucleair materiaal of een private onderzoeker
of ontwikkelaar de enige is die een juiste aangifte kan indienen bij de ANVS (toepassing
van bestuursdwang is in dit verband dus niet relevant) en de financiële prikkel uit
de last onder dwangsom naar verwachting volstaat om de houder van nucleair materiaal
of een private onderzoeker of ontwikkelaar te laten voldoen aan de aangifteplicht.
Bestraffende sancties worden voor de handhaving van de aangifteplicht niet passend
geacht.
Op basis van de gegevens in het register bundelt de ANVS de informatie en verstrekt
zij deze aan het IAEA en het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Met deze jaarlijkse
rapportages wordt inzichtelijk gemaakt welke wijzigingen zich hebben voorgedaan in
de totale hoeveelheid nucleair materiaal en ertsen aanwezig in de openbare lichamen.
Het IAEA heeft daarbij overigens aangegeven de rapportages graag zoveel mogelijk gebundeld
voor het Koninkrijk als geheel te willen ontvangen. Dit correspondeert met de internationaalrechtelijke
eenheid van het Koninkrijk als staat. De verdeling binnen het Koninkrijk in autonome
landen en openbare lichamen en bijbehorende vijfvoudige autonome uitvoeringswetgeving
is een interne aangelegenheid van het Koninkrijk, grotendeels zonder externe werking.
Dit vereist na opstellen van de uitvoeringswetgeving in de autonome landen Aruba,
Curaçao en Sint Maarten, met eigen bevoegde autoriteiten, derhalve nog enige praktische
afstemming tussen alle bevoegde autoriteiten.
Het IAEA kan besluiten de rapportages te willen verifiëren door middel van een inspectie.
In dit wetsvoorstel worden aan inspecteurs van het IAEA de daarvoor benodigde toezichtsbevoegdheden
toegekend. Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat inspecteurs van het IAEA geen inreisvisum
nodig hebben op grond van de Regeling vrijstelling visumplicht Rijksvisumwet. Op grond
van dit wetsvoorstel is voorzien dat IAEA-inspecteurs bij een inspectie in de openbare
lichamen begeleid worden door de ANVS.
Voorgesteld wordt de plicht tot het bijhouden en bewaren van een administratie over
het nucleair materiaal dat en ertsen die een houder de afgelopen vijf jaar voorhanden
heeft gehad of heeft gebruikt, of over de private onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten
die zijn verricht, en waar nodig de plicht tot het medewerking verlenen aan een toezichthouder,
strafrechtelijk te handhaven (zie ook paragraaf 4.2.4 van het algemeen deel van deze
toelichting). Strafrechtelijke handhaving van deze plichten is passend vanwege het
belang dat met verificatie is gemoeid. Ook in het Europese deel van Nederland wordt
de plicht tot het bijhouden en bewaren van administratie strafrechtelijk gehandhaafd14 en kan de verplichting tot het medewerking verlenen aan een toezichthouder strafrechtelijk
worden gehandhaafd15. Handelen in strijd met deze plichten is aangemerkt als een overtreding die wordt
gestraft met een geldboete van ten hoogste de derde categorie (voor schending van
de plicht tot het bewaren van administratie) of de tweede categorie (voor schending
van de plicht tot medewerking verlenen aan een toezichthouder). Hierbij is gekozen
voor aansluiting bij de strafmaat die in het Europese deel van het Koninkrijk geldt.
De strafrechtelijke handhaving van deze plichten geschiedt volgens de procedures en
door de bevoegde opsporingsambtenaren uit het Wetboek van Strafvordering BES op aangeven
van een toezichthouder van de ANVS, die bij de uitoefening van het toezicht een overtredingsrapport
aan de bevoegde opsporingsambtenaren uit het Wetboek van Strafvordering BES kan overhandigen
op grond waarvan tot vervolging over zou kunnen worden gegaan.
Voor de uitvoering van artikel 27 van het wetsvoorstel is het mogelijk dat een aanvullende
regeling bij de nucleaire waarborgverdragen wordt vastgesteld tussen het IAEA en de
ANVS. In deze aanvullende regeling kunnen afspraken worden gemaakt voor de beheerde
toegang tot een nucleaire installatie. Omdat er momenteel geen nucleaire installaties
zijn in de openbare lichamen, wordt momenteel geen gebruik gemaakt van deze mogelijkheid.
7. Financiële gevolgen
De voornaamste financiële gevolgen van het wetsvoorstel komen voort uit de uitvoeringskosten
van de bevoegde autoriteit. Zoals vermeld in paragraaf 5.3 van het algemeen deel van
deze toelichting, kunnen deze kosten worden onderverdeeld in drie soorten: zogeheten
«opstartkosten», «reguliere kosten» en «incidentele kosten».
Onder «opstartkosten» valt de inzet van mensen en middelen van de bevoegde autoriteit
tijdens de aanloopfase naar inwerkingtreding van de nucleaire waarborgverdragen en
dit wetsvoorstel. De initiële vaststelling dat in de openbare lichamen op dit moment
geen nucleair materiaal of ertsen aanwezig zijn, moet worden geformaliseerd en binnen
drie weken na inwerkingtreding van de nucleaire waarborgverdragen aan het IAEA gecommuniceerd
te worden. Verder moet de bevoegde autoriteit een register opzetten, een verordening
opstellen en met het Ministerie van Buitenlandse Zaken, de bestuurscolleges van de
openbare lichamen en het IAEA tot werkafspraken komen. Voor deze opstartkosten is
eenmalig EUR 40.000 begroot. Deze opstartkosten worden gedekt door het Ministerie
van Buitenlandse Zaken.
Onder «reguliere kosten» valt de inzet van mensen en middelen voor het beheren van
het register en toezicht op de naleving van de wet wanneer die in werking is getreden.
Voor de uitvoering van dit wetsvoorstel is jaarlijks bij de bevoegde autoriteit structureel
EUR 4.300 benodigd. Deze reguliere kosten worden gedekt door het Ministerie van Buitenlandse
Zaken.
Naast de reguliere kosten zijn na inwerkingtreding in voorkomende gevallen incidentele
kosten voor de bevoegde autoriteit voorzien. Het gaat hierbij met name om reis- en
verblijfkosten voor eigen inspecties of de begeleiding van IAEA-inspecties. Deze kosten
worden per inspectie door twee inspecteurs begroot op EUR 13.000. Deze incidentele
kosten worden gedekt door het Ministerie van Buitenlandse Zaken.
Voor houders van nucleair materiaal en ertsen of degenen die onderzoeks- of ontwikkelactiviteiten
verrichten zijn geen financiële gevolgen voorzien voor de naleving van de verplichtingen
uit dit wetsvoorstel.
8. Advies en consultatie
8.1 Samenwerking met ANVS en I&W
Bij de totstandkoming van dit wetsvoorstel is door het Ministerie van Buitenlandse
Zaken nauw overleg gepleegd met zowel de ANVS in de hoedanigheid van beoogde bevoegde
autoriteit, als met het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat als eigenaar van
de ANVS en het verantwoordelijke departement voor het aanpalende onderwerp van stralingsbescherming.
Omdat non-proliferatie echter volledig onder de beleidsmatige verantwoordelijkheid
valt van de Minister van Buitenlandse Zaken, wordt het wetsvoorstel alleen door de
Minister van Buitenlandse Zaken ondertekend.
8.2 Consultatie Aruba, Curaçao en Sint Maarten
Daarnaast is periodiek overleg gepleegd met Aruba, Curaçao en Sint Maarten om, passend
bij de wensen en behoeften van de autonome landen, samenwerking en ondersteuning te
bieden voor de uitvoering van de nucleaire waarborgverdragen in die landen. De landen
namen bovendien deel aan de inventarisatiemissie, die in de zomer van 2025 naast Bonaire,
Sint Eustatius en Saba ook Aruba en Sint Maarten aandeed. Een soortgelijke missie
had al in 2019 op Curaçao plaatsgevonden. Curaçao is vooralsnog ook het enige land
waar nucleaire installaties met nucleair materiaal en ertsen, en dientengevolge ook
houders daarvan, aangetroffen zijn.
Hoewel non-proliferatie van kernwapens als onderdeel van de portefeuille Buitenlandse
Zaken een Koninkrijksaangelegenheid is, behoeft de uitvoering door het specialistische
karakter inbedding in beleidsterreinen die tot de autonome bevoegdheden van de landen
behoren. Bovendien gaven – als vermeld onder hoofdstuk 2 van deze inleiding – de landen
in een vroeg stadium aan geen consensus-Rijkswet voor dit onderwerp te wensen. Het
reguleren van nucleair materiaal en ertsen alsmede hun houders en van private onderzoekers
en ontwikkelaars is voor de autonome landen een nieuwe taak, die per autonoom land
belegd wordt bij de delen van hun bestuurlijk apparaat die zich bezighouden met volksgezondheid
en/of milieu en afvalverwerking. Aangezien de nucleaire waarborgverdragen voor het
gehele Caribische deel van het Koninkrijk dezelfde verplichtingen opleggen, is het
vanuit doelmatigheidsoogpunt zinnig om in de uitvoering niet teveel van elkaar af
te wijken. Daarom is in een vroeg stadium de uitvoeringswetgeving van de vier landen
op elkaar afgestemd. Op die manier kunnen binnen afzienbare tijd de nucleaire waarborgverdragen
conform internationale verplichtingen onder Aanvullend Protocol I bij het Verdrag
van Tlatelolco en het NPV voor het gehele Koninkrijk van kracht worden.
8.3 Toets handhaafbaarheid, uitvoerbaarheid en fraudebestendigheid ANVS
De ANVS heeft een concept van dit wetsvoorstel getoetst op de handhaafbaarheid, uitvoerbaarheid
en fraudebestendigheid. Daarbij is de ANVS verzocht in het bijzonder aandacht te besteden
aan de aanwijzing van de ANVS als bevoegde autoriteit voor de uitvoering van de nucleaire
waarborgverdragen in de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba.
Het verheugt de regering dat de ANVS positief heeft geoordeeld op de aanwijzing van
de ANVS als bevoegde autoriteit. De aandachtspunten in (de memorie van toelichting
bij) het wetsvoorstel die de ANVS heeft gesignaleerd en de randvoorwaarden voor de
aanwijzing die de ANVS heeft gesteld, heeft de regering als volgt opgevolgd.
Allereerst heeft de regering de eerste door de ANVS geformuleerde randvoorwaarde voor
aanwijzing als bevoegde autoriteit, een loket op de openbare lichamen voor het signaleren
van eventuele toekomstige houders van nucleair materiaal of ertsen of van private
onderzoekers of ontwikkelaars in de openbare lichamen, overgenomen. Hiertoe is de
in artikel 9 vervatte samenwerkingsplicht voor de bestuurscolleges van de openbare
lichamen en de ANVS uitgebreid met een proactieve informatieplicht voor de bestuurscolleges.
De praktische inrichting van deze «loketfunctie» van de bestuurscolleges van de openbare
lichamen is nader uitgewerkt met de bestuurscolleges. De ANVS heeft aangegeven deze
opvolging afdoende te vinden.
Voor de tweede door de ANVS geformuleerde randvoorwaarde, een «oriëntatiemissie» door
de ANVS naar de openbare lichamen (in aanvulling op de «inventarisatiemissie» van
augustus 2025), zegt de regering de daarvoor benodigde middelen toe. Deze middelen
worden opgenomen in de door het Ministerie van Buitenlandse Zaken bekostigde «opstartkosten»
(zie hoofdstuk 7 van deze toelichting).
Verder is op verzoek van de ANVS in artikel 13 van het wetsvoorstel opgenomen dat
de toezichthoudende ambtenaren van de ANVS bij besluit van de ANVS worden aangewezen.
Ten slotte zijn als gevolg van de uitvoeringstoets aanvullende toezichtsbevoegdheden
opgenomen in hoofdstuk 4 van het wetsvoorstel. Omdat de ANVS in het Europese deel
van Nederland woningen kan betreden zonder toestemming van de bewoner en heeft aangegeven
de uitoefening van deze bevoegdheid ook in de openbare lichamen mogelijk te achten,
is die bevoegdheid aan de inspecteurs van de ANVS toegekend. Daarbij zijn de voor
de bewoner gebruikelijke waarborgen overgenomen (zie ook paragraaf 4.2.4 van deze
toelichting). Daarnaast is aan het wetsvoorstel toegevoegd dat toezichthouders van
de ANVS vervoermiddelen mogen onderzoeken en identificatiebewijzen mogen vorderen.
8.4 Consultatie Bonaire, Sint Eustatius en Saba
Met de openbare lichamen van Bonaire, Sint Eustatius en Saba is in een vroeg stadium
contact geweest over dit verdragen- en uitvoeringswetgevingstraject. Hieruit is gebleken
dat de taken die voortvloeien uit de verdragsverplichtingen wegens het specialistische
karakter en de afwezigheid van nucleaire installaties op de eilanden het best vanuit
Den Haag uitgevoerd kunnen worden.
In de advies- en consultatiefase van het wetgevingstraject van dit wetsvoorstel zijn
de openbare lichamen geconsulteerd over het wetsvoorstel. Na overleg met het bestuurscollege
van het openbaar lichaam van Saba is gebleken dat Saba geen gebruik wenst te maken
van de mogelijkheid om schriftelijk te reageren vanwege de minimale impact van het
wetsvoorstel op Saba en de lokale overheid. Vanuit de bestuurscolleges van de openbare
lichamen van Bonaire en Sint Eustatius is geen formele reactie ontvangen, maar informeel
is gebleken dat ook voor Bonaire en Sint Eustatius een minimale impact van het wetsvoorstel
wordt verwacht.
Evenwel is naar aanleiding van de uitvoeringstoets door de ANVS aanvullend afgestemd
met de bestuurscolleges over de praktische invulling van de samenwerking van de bestuurscolleges
met de ANVS en is de wijze van (strafrechtelijke) handhaving van de bewaarplicht van
administratie over nucleair materiaal en ertsen of de verrichte private onderzoeks-
en ontwikkelingsactiviteiten over de splijtstofkringloop en de plicht om mee te werken
met toezichthouders nader uitgewerkt.
8.5 Adviescollege Toetsing Regeldruk
Een concept van dit wetsvoorstel is voorgelegd aan het Adviescollege toetsing regeldruk
(ATR). Het ATR heeft het dossier niet geselecteerd voor een formeel advies, omdat
het geen gevolgen voor de regeldruk heeft.
8.6 Internetconsultatie
Via de website www.internetconsultatie.nl16 is van 24 november 2025 tot en met 11 januari 2026 aan belangstellenden de mogelijkheid
geboden om te reageren op het wetsvoorstel. Langs deze weg zijn geen reacties ontvangen.
9. Overgangsrecht en inwerkingtreding
Er is geen noodzaak tot het treffen van overgangsrecht. Het wetsvoorstel krijgt daardoor
directe en volledige werking na inwerkingtreding.
Voorgesteld wordt de inwerkingtreding te regelen bij koninklijk besluit. Het streven
is het wetsvoorstel in werking te laten treden met ingang van 1 juli 2027, zodat de
vaste verandermomenten in acht worden genomen. Mocht een eerdere inwerkingtredingsdatum
mogelijk zijn, zal daar voor een spoedige implementatie van de nucleaire waarborgverdragen
voor worden gekozen. Omdat dit wetsvoorstel strekt tot naleving van een internationale
verplichting, is een dergelijke uitzondering op de vaste verandermomenten toegestaan
conform het beleid inzake vaste verandermomenten.
ARTIKELSGEWIJS DEEL
Hoofdstuk 1 Algemene bepalingen
Artikel 1 Begripsbepalingen
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 98 van de Alomvattende Waarborgovereenkomst
(hierna: AWO) en 18 van het Aanvullend Protocol (hierna: AP). In deze artikelen zijn
definities van begrippen opgenomen die worden gehanteerd in de AWO en het AP. Voor
de begrippen in deze artikelen die ook worden gebruikt in dit wetsvoorstel, alsook
voor andere begrippen waarvan (nadere) definiëring wenselijk is, zijn begripsomschrijvingen
opgenomen in dit artikel. Deze begripsomschrijvingen werken door in de door de Autoriteit
op te stellen verordening op grond van de artikelen 7, vierde lid, en 11, vierde lid,
van dit wetsvoorstel.
Voor de begripsomschrijvingen is zoveel mogelijk aangesloten bij de terminologie die
wordt gebruikt in het IAEA-Statuut17, daarmee verband houdende verdragen zoals de nucleaire waarborgverdragen en daarop
gebaseerde beleidsstukken, zoals de IAEA Safeguards Glossary18. Deze terminologie is evenwel aangepast aan terminologie die in Nederland gebruikelijk(er)
is in beleid over waarborgen.
Bijzondere splijtstof
Het begrip «bijzondere splijtstof» staat in artikel XX, onder 1, van het IAEA-Statuut
aangeduid als «splijtstof». In de AWO wordt gesproken van «bijzondere splijtstof».
Deze laatste term is overgenomen omdat deze gebruikelijker is.
Bronmateriaal
De begripsomschrijving van «bronmateriaal» volgt artikel XX, onder 3, van het IAEA-Statuut.
Ertsen en ertsresidu kwalificeren niet als bronmateriaal op basis van artikel 98,
onderdeel O, van de AWO omdat deze de splijtstofcyclus nog niet hebben bereikt (zie
ook de toelichting op de begripsomschrijving van «erts» hierna).
Erts
Voor de begripsomschrijving van «erts» is geen precieze definitie gegeven in IAEA-regelgeving
of daarop gebaseerde beleidsstukken. De voorgestelde begripsomschrijving van «erts»
sluit aan bij de terminologie in artikel 33, onder a, van de AWO. Voor de toepassing
van dit wetsvoorstel is een erts een delfstof die uranium of thorium bevat en waarmee
handelingen worden verricht wegens zijn splijt- of kweekeigenschappen, maar nog niet
de splijtstofcyclus heeft bereikt. Een erts kwalificeert dus niet als bronmateriaal,
en is daarom samen met ertsresidu (het (afval)materiaal dat overblijft na verwerking
van een erts) uitgezonderd in de definitie van het begrip «bronmateriaal».
Nucleair materiaal
Bronmateriaal en bijzondere splijtstoffen kwalificeren voor de toepassing van deze
wet beide als «nucleair materiaal». Dit volgt uit artikel 98, onder O, van de AWO
en het gelijkluidende artikel 18, onderdeel 9, van het AP.
IAEA
In het wetsvoorstel wordt het Internationaal Atoomenergieagentschap afgekort tot «IAEA».
Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat niet in alle Nederlandse vertalingen van verdragen
met het IAEA deze internationale organisatie wordt aangeduid als het «Internationaal
Atoomenergieagentschap», maar dat in sommige verdragen de aanduiding «Internationale
Organisatie voor Atoomenergie» gehanteerd wordt.
Installatie
Een installatie is een reactor, kritieke installatie, conversie-, productie-, herverwerkings-
of isotopenscheidingsfabriek of afzonderlijke opslaginstallatie, of een andere installatie
waar nucleair materiaal in hoeveelheden groter dan één effectieve kilogram voorhanden
wordt gehouden of wordt gebruikt.
Het verschil tussen het «voorhanden houden» en het «gebruiken» van nucleair materiaal
is dat het bij «gebruiken» gaat om actieve handelingen zoals het vervaardigen, bewerken,
hanteren en opslaan van nucleair materiaal, waar het bij «voorhanden hebben» gaat
om het passief voorhanden hebben van nucleair materiaal. Beide kunnen voorkomen in
verschillende soorten installaties. Een voorbeeld van een installatie die (in de toekomst)
kan voorkomen in de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba, is een kleine
modulaire reactor.
Ook andere installaties waar nucleair materiaal in hoeveelheden groter dan één effectieve
kilogram voorhanden wordt gehouden of wordt gebruikt, kwalificeren als «installatie».
Een effectieve kilogram is op grond van artikel 98, onderdeel G, van de AWO een speciale
eenheid die wordt gebruikt in de bescherming van nucleair materiaal. De hoeveelheid
nucleair materiaal in effectieve kilogrammen wordt bepaald voor:
– plutonium, door het gewicht in kilogrammen te nemen;
– voor uranium met een verrijkingsgraad van 0.01 (1%) en meer, door het gewicht in kilogrammen
te vermenigvuldigen met het kwadraat van de verrijkingsgraad;
– voor uranium met een verrijkingsgraad van minder dan 0.01 (1%) en meer dan 0.005 (0.5%),
door het gewicht in kilogrammen te vermenigvuldigen met 0.0001; en
– voor verarmd uranium met een verrijking van 0.005 (0.5%) en minder, alsook voor thorium,
door het gewicht in kilogrammen te vermenigvuldigen met 0.00005.
Visueel kan het bepalen van de hoeveelheid nucleair materiaal in effectieve kilogrammen
als volgt worden weergegeven (met E als effectieve kilogram en G als gewicht):
Locatie buiten installatie
Een locatie buiten installatie is een locatie waar doorgaans nucleair materiaal in
hoeveelheden van minder dan één effectieve kilogram voorhanden wordt gehouden of wordt
gebruikt en die niet een installatie is. De wijze waarop de hoeveelheid nucleair materiaal
in effectieve kilogrammen wordt bepaald, staat hierboven in de toelichting op het
begrip «installatie» beschreven. In de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en
Saba zullen voornamelijk «locaties buiten installatie» gevestigd zijn, zoals ziekenhuizen
die verarmd uranium gebruiken.
Nucleaire installatie
Wanneer in dit wetsvoorstel een installatie en een locatie buiten installatie gezamenlijk
worden aangeduid, heet dat voor de toepassing van dit wetsvoorstel een «nucleaire
installatie».
Volledigheidshalve wordt nog opgemerkt dat de term «installatie» ook breder wordt
gebruikt, zoals in artikel 18, onderdeel b, van het AP, dat verwijst naar installaties
voor de levering of het gebruik of essentiële diensten, waaronder ruimten waar veilig
met radioactief materiaal kan worden gewerkt voor de verwerking van bestraalde materialen
die geen nucleair materiaal bevatten; installaties voor de behandeling, opslag en
verwijdering of het wassen van nucleair materiaal; en gebouwen die verband houden
met specifieke activiteiten die door een staat zijn geïdentificeerd onder artikel
2, onderdeel a, onder iv, van het AP.
Private onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteit over de splijtstofkringloop
Onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten over de splijtstofkringloop zijn privaat
wanneer zij niet door de Nederlandse overheid19 worden gefinancierd of in opdracht van de Nederlandse overheid worden uitgevoerd.
Het onderscheid tussen private en publieke onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten
over de splijtstofkringloop wordt in dit wetsvoorstel gemaakt omdat alleen voor de
private onderzoeks- ontwikkelingsactiviteiten een aangifteplicht wordt ingesteld in
dit wetsvoorstel (zie ook de toelichting op artikel 10, vijfde lid).
De in dit wetsvoorstel bedoelde onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten zijn gericht
op de conversie van nucleair materiaal, de verrijking van nucleair materiaal, de fabricage
van splijtstof, reactoren, kritieke nucleaire installaties, de opwerking van splijtstof
en de verwerking (met uitzondering van het opnieuw verpakken of conditioneren zonder
de elementen te scheiden, voor opslag of opberging) van middelactief of hoogactief
afval dat plutonium, hoogverrijkt uranium of uranium-233 bevat.
Uitgezonderd zijn theoretisch of fundamenteel wetenschappelijk onderzoek over de splijtstofkringloop
en onderzoek en ontwikkeling van industriële toepassingen van radioisotopen, medische,
hydrologische en agrarische toepassingen, gevolgen voor de gezondheid en het milieu,
of beter onderhoud. Deze uitzonderingen vloeien voort uit de nucleaire waarborgverdragen.
Artikel 2 Toepassingsbereik en doelstelling
Het wetsvoorstel geldt voor de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba.
De uitvoeringswetgeving voor de nucleaire waarborgverdragen die nodig is voor uitvoering
van de afspraken in Aruba, Curaçao en Sint Maarten, wordt door deze landen zelf vastgesteld20. Het wetsvoorstel is van toepassing op nucleair materiaal en ertsen in de openbare
lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba om het vreedzaam gebruik hiervan te verifiëren
in overeenstemming met de nucleaire waarborgverdragen.
Artikel 3 Uitgesloten van toepassingsbereik
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 32, 34, 35, 36 en 37 van de
Alomvattende Waarborgovereenkomst (hierna: AWO).
Eerste lid
Het eerste lid bepaalt dat het wetsvoorstel niet van toepassing is op het in de onderdelen
a tot en met c beschreven nucleair materiaal. Doordat op dit nucleair materiaal geen
toezicht gehouden hoeft te worden, wordt een onevenredige inspectielast voor de bevoegde
autoriteit en het IAEA voorkomen zonder daarbij afbreuk te doen aan het gewenste niveau
van de verificatie op grond van de nucleaire waarborgverdragen.
Onderdeel a
De eerste categorie nucleair materiaal waarop deze wet niet van toepassing is, is
nucleair materiaal waarvan het IAEA heeft vastgesteld dat dit nucleair materiaal zodanig
verbruikt of verdund is dat het niet langer bruikbaar is voor nucleaire activiteiten
die relevant zijn vanuit het oogpunt van verificatie, of praktisch niet meer terug
te winnen is. Met deze bepaling wordt de eerste zin van artikel 34, onderdeel a, van
de AWO geïmplementeerd, welke in samenhang moet worden gelezen met artikel 11 van
de AWO.
Onderdeel b
De tweede categorie nucleair materiaal waarop deze wet niet van toepassing is, is
nucleair materiaal waarvan na de aangifte, bedoeld in artikel 10, tweede lid, het
IAEA in overeenstemming met de Autoriteit heeft vastgesteld dat dit nucleair materiaal
praktisch niet meer terug te winnen is. Met deze bepaling wordt artikel 34, onderdeel
b, van de AWO geïmplementeerd. Het gaat hierbij om nucleair materiaal dat wordt gebruikt
in non-nucleaire activiteiten, zoals het produceren van keramiek, een legering (zoals
staalproductie) of verduisterd glas. Het uitgangspunt is dat de waarborgen van toepassing
zijn op dit nucleair materiaal en dat daarvan dus aangifte moet worden gedaan. Op
basis van de informatie in de aangifte kan de Autoriteit beoordelen of deze wet van
toepassing moet blijven op dit nucleair materiaal, waarmee de aangifteplicht en de
plicht tot het bijhouden van een administratie voor deze houder van dit nucleair materiaal
blijven bestaan, of dat het nucleair materiaal praktisch niet meer terug te winnen
is en de wet daarom niet meer van toepassing hoeft te zijn op dit nucleair materiaal.
Als dat laatste het geval is, zal de Autoriteit deze vaststelling in overeenstemming
met het IAEA kenbaar maken aan de houder van dit nucleair materiaal.
Onderdeel c
Tot slot bieden de artikelen 35 en 36 van de AWO beide een mogelijkheid om bepaald
nucleair materiaal uit te sluiten van het toepassingsbereik van deze wet. In beide
gevallen moet de Autoriteit een verzoek voor een vrijstelling indienen bij het IAEA.
Hiertoe kan een houder van dit nucleair materiaal en verzoek indienen bij de Autoriteit
wanneer hij aangifte doet van nucleair materiaal.
Op grond van artikel 35 van de AWO kan het IAEA het volgende nucleair materiaal uitsluiten
van het toepassingsbereik van deze wet:
– bijzondere splijtstof, als dat wordt gebruikt als detectiecomponent in instrumenten
in de hoeveelheid van een gram of minder;
– nucleair materiaal dat wordt gebruikt in non-nucleaire activiteiten en weliswaar terug
te winnen is, maar wordt gebruikt in overeenstemming met artikel 10, tweede lid;
– plutonium met een isotopenconcentratie van meer dan 80% plutonium-238.
Voorts kan het IAEA op grond van artikel 36 van de AWO bepaald nucleair materiaal
uitsluiten van het toepassingsbereik van deze wet, onder de voorwaarde dat de totale
hoeveelheid van het nucleair materiaal dat is uitgesloten van het toepassingsbereik
van de wet nooit de volgende waarden overschrijdt:
– een kilogram bijzondere splijtstof, die mag bestaan uit een of meer van de volgende:
• plutonium;
• uranium met een verrijkingsgraad van 0.2 (20%) en meer, berekend door het gewicht
te vermenigvuldigen met de verrijkingsgraad;
• uranium met een verrijkingsgraad van minder dan 0.2 (20%) en hoger dan die van natuurlijk
uranium, berekend door het gewicht te vermenigvuldigen met vijfmaal het kwadraat van
de verrijkingsgraad;
– tien metrische tonnen in totaal van natuurlijk uranium en verarmd uranium met een
verrijkingsgraad van meer dan 0.005 (0.5%);
– twintig metrische tonnen van verarmd uranium met een verrijkingsgraad van minder dan
0.005 (0.5%);
– twintig metrische tonnen van thorium;
– of meer dan bovenstaande waarden, wanneer deze door de Raad van Bestuur van het IAEA
zijn gespecificeerd voor uniforme toepassing.
Tweede lid
Als niet aan de voorwaarden van artikel 11 van de AWO is voldaan en het IAEA dat nucleair
materiaal niet kan uitsluiten van het toepassingsbereik van de nucleaire waarborgverdragen,
maar de Autoriteit oordeelt dat het terugwinnen van dat nucleair materiaal niet haalbaar
of wenselijk is, komt de Autoriteit aparte waarborgen voor dat nucleair materiaal
overeen met het IAEA. Deze aparte waarborgen houden tenminste in dat de aangifteplicht
uit artikel 11, derde lid, van toepassing is op de houder van dat nucleair materiaal,
omdat van dit nucleair materiaal aangifte moet worden gedaan voordat het nucleair
materiaal verder wordt verwerkt door de houder van dit nucleair materiaal (zie hiertoe
ook de toelichting op artikel 11, derde lid). Daarnaast kunnen deze aparte waarborgen
bijvoorbeeld zien op het regelen van cameratoezicht op dit nucleair materiaal wanneer
het gaat om opgeslagen nucleair afval21. Het IAEA heeft aangegeven dat deze bepaling in de nucleaire waarborgverdragen dient
om opgeslagen nucleair afval te kunnen reguleren. Op het moment van schrijven van
deze toelichting zijn er geen nucleaire afvalwerkingsinstallaties in de openbare lichamen
Bonaire, Sint Eustatius of Saba; deze bepaling is slechts uit het oogpunt van volledigheid
en toekomstbestendigheid in het wetsvoorstel opgenomen.
Derde lid
In navolging van artikel 37 van de AWO geldt de vrijstelling op basis van de artikelen
35 en 36 van de AWO (verleend op grond van het eerste lid, onder c) niet langer wanneer
het vrijgestelde nucleair materiaal wordt verwerkt met of opgeslagen bij nucleair
materiaal waarvoor geen vrijstelling is verleend. Hierdoor wordt het wetsvoorstel
dus (weer) op dat nucleair materiaal van toepassing is en daarmee ook het toezicht.
Vierde lid
Ter implementatie van artikel 32 van de AWO is het wetsvoorstel niet van toepassing
op materiaal uit mijnbouw en op ertsverwerkingsactiviteiten.
Ondanks dat in de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba geen mijnbouw
plaatsvindt, is volledigheidshalve opgenomen dat het wetsvoorstel niet van toepassing
is op materiaal uit mijnbouw. Op grond van artikel 2, onderdeel a, onder v, van het
AP is het Koninkrijk der Nederlanden verplicht om informatie aan het IAEA te verstrekken
over uraniummijnen en uranium- en thoriumconcentratie-installaties. Aan het IAEA wordt
doorgegeven dat in de openbare lichamen geen uraniummijnen en uranium- en thoriumconcentratie-installaties
zijn, waarmee aan deze verplichting uit het Aanvullend Protocol is voldaan.
Voor ertsen geldt dat de wet wel van toepassing is op de import en export van ertsen
(zie artikel 10, vierde lid), maar niet van toepassing is op de verdere verwerkingsactiviteiten
van die ertsen.
Vijfde lid
Ook defensiegerelateerde nucleaire toepassingen vallen onder het toepassingsbereik
van de nucleaire waarborgverdragen. Vanwege het (potentiële) operationele belang van
de Nederlandse krijgsmacht bij deze toepassingen is echter in Europees Nederland ervoor
gekozen om het toezicht op deze toepassingen anders in te regelen dan het toezicht
op niet-defensiegerelateerde nucleaire toepassingen. De Nederlandse krijgsmacht draagt
onder de Kernenergiewet en het Vrijstellingsbesluit defensie Kernenergiewet zelf zorg
voor de nakoming van zijn verplichtingen uit internationale verdragen. Bij deze praktijk
wordt in dit wetsvoorstel zoveel mogelijk aangesloten door nucleair materiaal en ertsen
die in de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba in gebruik zijn of bestemd
zijn voor gebruik bij de Nederlandse krijgsmacht of een bondgenootschappelijke mogendheid
uit te zonderen van het toepassingsbereik van de wet. Ook in dit deel van het Koninkrijk
draagt de Nederlandse krijgsmacht daarmee zelf zorg voor de nakoming van de verplichtingen
uit de nucleaire waarborgverdragen.
Hoofdstuk 2 Bevoegde autoriteit
Artikel 4 Aanwijzing
Dit artikel strekt tot implementatie van artikel 7, onder a, van de Alomvattende Waarborgovereenkomst.
In dit artikel wordt de Autoriteit Nucleaire Veiligheid en Stralingsbescherming aangewezen
als bevoegde autoriteit ter uitvoering van de nucleaire waarborgverdragen. Deze keuze
wordt in paragraaf 3.1 van het algemeen deel van de toelichting toegelicht.
Artikel 5 Algemene taken
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 7, onder a, en 68 van de Alomvattende
Waarborgovereenkomst (hierna: AWO).
Voor de uitvoering van de nucleaire waarborgverdragen zijn de volgende taken toegekend
aan de Autoriteit Nucleaire Veiligheid en Stralingsbescherming (hierna: ANVS).
Onderdeel a
De eerste taak betreft de uitvoering van de taken die haar bij of krachtens de uitvoeringswet
zijn toegekend, waaronder de taken die in de artikelen 6 tot en met 9 zijn genoemd
(zie voor een toelichting op deze taken de toelichting op die artikelen hieronder).
Onderdeel b
Daarnaast wordt de ANVS belast met het toezicht op de naleving en de handhaving van
de bij of krachtens deze wet gestelde regels. Specifiek wordt hiermee gedoeld op het
toezicht op de naleving van de aangifteplicht die rust op houders van nucleair materiaal
en ertsen (zie ook hoofdstuk 6 van het algemeen deel van deze toelichting).
Onderdeel c
De ANVS wordt verplicht samen te werken met het IAEA voor de uitvoering van de nucleaire
waarborgverdragen in de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba. Onder deze
samenwerkingsplicht valt voornamelijk het uitwisselen van informatie die relevant
is voor verificatie.
Onderdeel d
Ook zal de ANVS samenwerken met de Minister van Buitenlandse Zaken door het uitwisselen
en delen van informatie zoals de informatie verkregen uit de aangiftes van houders
van nucleair materiaal die gebruikt wordt voor de periodieke en bijzondere rapportages
bestemd voor het IAEA. Ter uitvoering van artikel 68 van de AWO valt hieronder ook
het aanvullen of verduidelijken van informatie in deze rapportages, voor zover deze
aanvullingen of verduidelijkingen relevant zijn voor de verificatie.
Onderdeel d
Tot slot zal de ANVS samenwerken met de bevoegde autoriteiten van Aruba, Curaçao en
Sint-Maarten inzake de uitvoering van de nucleaire waarborgverdragen. Het gaat hierbij
onder meer om het uitwisselen van informatie die relevant is voor verificatie, zodat
vanuit de Caribische delen van het Koninkrijk gecoördineerd input geleverd kan worden
voor de periodieke en bijzondere rapportages aan het IAEA. Het IAEA heeft aangegeven
het liefst een geconsolideerde rapportage van het gehele Caribische deel van het Koninkrijk
te willen ontvangen. Dit correspondeert met de internationaalrechtelijke eenheid van
het Koninkrijk als staat. De verdeling binnen het Koninkrijk in autonome landen en
openbare lichamen en als gevolg daarvan viervoudige autonome uitvoeringswetgeving
is een interne aangelegenheid van het Koninkrijk, grotendeels zonder externe werking,
waardoor onderlinge afstemming en samenwerking tussen de relevante bevoegde autoriteiten
binnen het Koninkrijk van belang is.
Artikel 6 Toestaan vervulling taak inspecteurs Internationaal Atoomenergieagentschap
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 9, onder a, 70, 72 tot en met
76, en 84 van de Alomvattende Waarborgovereenkomst (hierna: AWO), en de artikelen
4, 5, 6, 9 en 11 van het Aanvullend Protocol (hierna: AP).
Eerste lid
De artikelen 9 en 84 van de AWO en artikel 11 van het AP schrijven voor dat het Koninkrijk
der Nederlanden moet instemmen met de aanwijzing van inspecteurs van het IAEA, en
geven procedurele regels voor de wijze waarop die instemming verzocht wordt door het
IAEA en geaccepteerd of geweigerd kan worden door het Koninkrijk der Nederlanden.
Deze procedurele regels hoeven niet te worden geïmplementeerd omdat deze zien op feitelijk
handelen tussen het IAEA en het Koninkrijk der Nederlanden, zoals de procedure die
zal worden gevolgd wanneer het Koninkrijk der Nederlanden niet instemt met de aanwijzing
van een inspecteur van het IAEA.
De bevoegdheid tot instemming met de aanwijzing van inspecteurs van het IAEA wordt
bij de Autoriteit belegd. Als de Autoriteit tot een aanwijzingsbesluit komt, wordt
het inspecteurs van het IAEA daarmee toegestaan om hun taken te vervullen. De taken
van inspecteurs van het IAEA volgen uit de artikelen 70 en 72 tot en met 76 van de
AWO en de artikelen 4, 5, 6, 9 en 11 van het AP en zien op eventuele inspecties die
worden uitgevoerd in de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba, zoals ook
toegelicht in hoofdstuk 6 van het algemeen deel van deze toelichting.
Tweede lid
In overeenstemming met artikel 5, onderdeel f, van de Bekendmakingswet vindt publicatie
van een besluit tot toelating van inspecteurs van het IAEA als bedoeld in het eerste
lid plaats in de Staatscourant.
Artikel 7 Register
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 7, onder a, 8, onder a, en 12,
van de Alomvattende Waarborgovereenkomst (hierna: AWO). In deze artikelen wordt voorgeschreven
dat in de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba een verificatiesysteem
moet worden ingericht op grond waarvan het Koninkrijk der Nederlanden aan het IAEA
informatie kan verstrekken die nodig is om het vreedzaam gebruik van het nucleair
materiaal en deze ertsen in de openbare lichamen te verifiëren in overeenstemming
met de nucleaire waarborgverdragen.
Eerste lid
Om aan bovenstaande verplichting te kunnen voldoen, is het nodig om te beschikken
over de informatie die het IAEA nodig heeft. Hiertoe wordt voorgesteld een register
op te richten waarin gegevens kunnen worden ingeschreven van de aangiftes die worden
gedaan door houders van nucleair materiaal en ertsen en degenen die private onderzoeks-
of ontwikkelingsactiviteiten over de splijtstofkringloop verrichten op grond van de
artikelen 10 en 11 van dit wetsvoorstel.
Tweede lid
Het beheer van het register wordt belegd bij de ANVS, zodat de ANVS jaarlijks en in
voorkomende tussentijdse gevallen tijdig de informatie uit het register die het IAEA
nodig heeft, aan het IAEA kan verstrekken.
Derde lid
Voor een effectieve taakuitoefening is van belang dat het register zo wordt ingericht,
dat daaruit op eenvoudige wijze kan worden afgeleid hoeveel en waar nucleair materiaal
en ertsen waarover aangifte is gedaan voorhanden wordt gehouden of wordt gebruikt
op het grondgebied van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, welk nucleair materiaal en
welke ertsen waarover aangifte is gedaan binnen of buiten het grondgebied van Bonaire,
Sint Eustatius en Saba worden gebracht en welke private onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten
over de splijtstofkringloop worden verricht in de openbare lichamen.
Vierde lid
In dit lid is een grondslag gecreëerd voor de ANVS om bij verordening nadere regels
te stellen over de inrichting van het register. In hoofdstuk 6 van het algemeen deel
van deze toelichting wordt deze bevoegdheid toegelicht.
Artikel 8 Verstrekken van inlichtingen uit register
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 7, onder a, en 8, onder a, van
de Alomvattende Waarborgovereenkomst (hierna: AWO), en artikel 2 van het Aanvullend
Protocol (hierna: AP).
Zoals eerder genoemd, wordt in artikel 7, onder a, van de AWO voorgeschreven dat in
de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba een verificatiesysteem moet worden
ingericht op grond waarvan het Koninkrijk der Nederlanden aan het IAEA informatie
kan verstrekken die nodig is om het vreedzaam gebruik van het nucleair materiaal en
deze ertsen in de openbare lichamen te verifiëren in overeenstemming met de nucleaire
waarborgverdragen. In artikel 2 van het AP wordt vervolgens gespecificeerd welke informatie
aan het IAEA verstrekt moet worden.
Eerste lid
Omdat de gegevens in het register zijn bedoeld voor de verificatie door het IAEA,
kan de ANVS op grond van dit lid inlichtingen uit het register verstrekken aan inspecteurs
of andere medewerkers van het IAEA wanneer zij daarom verzoeken voor het vervullen
van hun taak.
Tweede lid
Dit lid bepaalt dat de ANVS ook aan Nederlandse bestuursorganen op hun verzoek de
voor het vervullen van hun taak benodigde inlichtingen kan verstrekken. In beginsel
wordt hiermee gedoeld op informatieverzoeken van het Ministerie van Buitenlandse Zaken
en het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat.
Artikel 9 Ontvangen van inlichtingen van bestuurscollege
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 8, onder a, en 67 van de Alomvattende
Waarborgovereenkomst (hierna: AWO) en artikel 2 van het Aanvullend Protocol (hierna:
AP).
Zoals eerder genoemd, wordt in artikel 8, onder a, van de AWO voorgeschreven dat het
Koninkrijk aan het IAEA informatie moet verstrekken die nodig is om het vreedzaam
gebruik van het nucleair materiaal en deze ertsen in de openbare lichamen Bonaire,
Sint Eustatius en Saba te verifiëren in overeenstemming met de nucleaire waarborgverdragen.
In artikel 2 van het AP wordt vervolgens gespecificeerd welke informatie aan het IAEA
verstrekt moet worden. Denkbaar is dat er voorvallen of omstandigheden zijn waarin
de bevoegde autoriteit, om aan haar verplichting te kunnen voldoen, informatie nodig
heeft van het bestuurscollege van (een van) de openbare lichamen. Om zeker te stellen
dat de Autoriteit aan de benodigde informatie kan komen, regelt artikel 9 van dit
wetsvoorstel dat aan informatieverzoeken van de Autoriteit bij het desbetreffende
bestuurscollege van (een van) de openbare lichamen opvolging wordt gegeven en dat
het bestuurscollege waar nodig ook uit eigen beweging informatie verstrekt aan de
Autoriteit. De proactieve inlichtingenplicht geldt voor informatie die de bestuurscolleges
op grond van bestaande taken al ter ore komt. Een voorbeeld van een situatie waarin
een bestuurscollege proactief de Autoriteit informeert, is wanneer een bedrijf in
het kader van een bouwproject een vergunning aanvraagt bij het bestuurscollege en
daarbij aangeeft met nucleair materiaal te gaan werken en dat (al dan niet tijdelijk)
in te zullen voeren. In dit geval kan het bestuurscollege de Autoriteit informeren
dat de Autoriteit aan het einde van dat kwartaal een aangifte van dat bedrijf zou
moeten ontvangen. Zie voor een nadere toelichting op de samenwerking tussen de bestuurscolleges
van de openbare lichamen en de Autoriteit ook hoofdstuk 6 van het algemeen deel van
de memorie van toelichting.
Hoofdstuk 3 Verplichtingen houders van nucleair materiaal en ertsen en private onderzoekers
of ontwikkelaars
Artikel 10 Aangifteplicht
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 7, onder a, 8, onder a, 12,
13, 33 en 48 van de Alomvattende Waarborgovereenkomst (hierna: AWO) en artikel 2 van
het Aanvullend Protocol (hierna: AP). Deze artikelen schrijven voor welke informatie
bij het Internationaal Atoomenergieagentschap (hierna: IAEA) moet worden aangeleverd
voor de verificatie in overeenstemming met de nucleaire waarborgverdragen. Om deze
informatie aan te kunnen leveren, wordt voorgesteld een aangifteplicht te creëren
voor houders van nucleair materiaal en ertsen. Dit artikel bepaalt in welke gevallen
houders van nucleair materiaal en ertsen verplicht zijn om aangifte te doen.
Eerste lid
Met de uitdrukkingen «vervoeren», «voorhanden hebben», «gebruiken», «binnen of buiten
het grondgebied van de openbare lichamen te (doen) brengen» en «onder zich hebben»
wordt in feite iedere handeling die met nucleair materiaal mogelijk is, onder de aangifteplicht
gebracht22. Dit is passend bij de brede opzet van de artikelen 7, onder a, 12, 33 en 48 van
de AWO en artikel 2 van het AP.
Bij de term «binnen of buiten het grondgebied van de openbare lichamen doen brengen» wordt bijvoorbeeld gedacht aan de exploitant van een nucleaire installatie,
in wiens opdracht nucleair materiaal binnen of buiten het grondgebied van de openbare
lichamen worden gebracht; de feitelijke handeling wordt in dit geval niet door de
exploitant zelf verricht.
Tweede lid
Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat hoewel nucleair materiaal dat wordt gebruikt
in non-nucleaire activiteiten onder de brede opzet van de aangifteplicht uit het eerste
lid valt (zoals onder de situatie omschreven in onderdeel c van het eerste lid), ervoor
is gekozen om voor dit nucleair materiaal een specifieke bepaling te maken. Dit nucleair
materiaal kan namelijk op basis van artikel 3, onderdeel b, van dit wetsvoorstel worden
uitgesloten van het toepassingsbereik van deze wet nadat hiervan aangifte is gedaan.
Dit kan wetstechnisch duidelijker worden gemaakt wanneer hiervoor een specifieke bepaling
in de wet is opgenomen, dan wanneer verwezen moet worden naar een algemene bepaling
die vervolgens verbijzonderd moet worden. Het gaat hierbij om nucleair materiaal dat
wordt gebruikt in non-nucleaire activiteiten, zoals het produceren van keramiek, een
legering (zoals staalproductie) of verduisterd glas.
Derde lid
Deze aangifteplicht volgt niet expliciet uit de AWO of het AP, maar is voor aangiftes
van nucleair materiaal bedoeld als vangnetbepaling om er zeker van te zijn dat al
het nucleair materiaal waarvan informatie moet worden aangeleverd bij het IAEA ook
daadwerkelijk bekend is bij de Autoriteit.
Vierde lid
Deze aangifteplicht is ter uitvoering van artikel 33 van de AWO en geldt alleen voor
(i) het binnen het grondgebied van de openbare lichamen brengen of doen brengen van
ertsen of (ii) het buiten het grondgebied van de openbare lichamen brengen of doen
brengen van ertsen naar een niet-kernwapenstaat. Voor export van ertsen naar een kernwapenstaat23 geldt een ander regime dan de nucleaire waarborgverdragen, dus die export valt buiten
de reikwijdte van deze aangifteplicht. De aangifteplicht geldt niet in geval ertsen
naar een niet-kernwapenstaat worden uitgevoerd voor specifiek non-nucleaire activiteiten,
of wanneer ertsen worden ingevoerd voor specifiek non-nucleaire activiteiten. Een
voorbeeld van non-nucleair gebruik van ertsen is bijvoorbeeld het gebruik van ertsen
in de keramische sector.
Vijfde lid
Deze aangifteplicht is ter uitvoering van artikel 2, onderdeel b, onder I, van het
AP en geldt voor iedere (rechts)persoon die private onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten
over de splijtstofkringloop verricht in de openbare lichamen.
Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat op grond van het AP ook informatie bij het
IAEA moet worden aangeleverd over publieke onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten
over de splijtstofkringloop in de openbare lichamen (artikel 2, onderdeel a, onder
I, van het AP). Door het publieke karakter van deze activiteiten zijn degenen die
dergelijke activiteiten verrichten echter niet aangifteplichtig, omdat de Nederlandse
overheid door haar rol als financierder of opdrachtgever al bekend is met deze activiteiten
en informatie daarover dus kan aanleveren bij het IAEA. Door informatie bij het IAEA
aan te leveren over alle (publieke en private) onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten
over de splijtstofkringloop die worden verricht in de openbare lichamen (naast de
activiteiten die worden verricht in het Europese deel van Nederland), houdt het IAEA
zicht op het nucleaire onderzoeksprogramma in Nederland.
Artikel 11 Inhoud en wijze aangifte
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 7, onder a, en 8, onder a, en
34, onder a, tweede volzin, van de Alomvattende Waarborgovereenkomst (hierna: AWO),
en de artikelen 2 en 3 van het Aanvullend Protocol (hierna: AP).
Eerste lid
Voor de verificatie van nucleair materiaal en ertsen is het van belang om het IAEA
te voorzien van informatie over de hoeveelheid en de scheikundige samenstelling van
het nucleair materiaal of de ertsen, de geografische locatie waar het nucleair materiaal
voorhanden wordt gehouden, de doeleinden voor het gebruik of verwerken van het nucleair
materiaal of de ertsen (daaronder begrepen de voorgenomen bestemming in geval van
export), en de omstandigheden van het gebruik van het nucleair materiaal. Met deze
formulering in de wet, waarin nadere uitwerking wordt gegeven in de verordening van
de Autoriteit, is beoogd om aan het wetsvoorstel een zo bestendig mogelijk karakter
te geven. Gelet op de mate van detail van informatie die moet worden aangeleverd op
grond van artikel 2 van het AP, wordt voorgesteld om alleen de hoofdelementen van
de aan te leveren informatie op te nemen in de wet en de nadere invulling daarvan
vast te stellen bij verordening van de Autoriteit.
De zinsnede «voor zover van toepassing» in de aanhef maakt duidelijk dat niet alle
voorgeschreven elementen in de onderdelen a tot en met e voor elke aangifte vereist
zullen zijn. Dit geldt in het bijzonder voor aangiftes over private onderzoeks- of
ontwikkelingsactiviteiten over de splijtstofkringloop, waarvoor alleen de informatie
uit onderdeel e vereist zal zijn.
Tweede lid
De artikelen 61 van de AWO en 3 van het AP bepalen wanneer informatie moet worden
aangeleverd bij het IAEA. Van de informatie waarvan de Autoriteit afhankelijk is van
aangiftes van houders van nucleair materiaal en ertsen of degenen die private onderzoeks-
of ontwikkelingsactiviteiten verrichten, geldt hetzelfde aanlevermoment voor alle
aangifteplichten24 (met uitzondering van de aangifteplicht voor de voorgenomen export van nucleair materiaal).
In deze gevallen moet de informatie binnen 30 dagen na gelding van artikel 61 van
de AWO25 en binnen 180 dagen na inwerkingtreding van het AP worden aangeleverd bij het IAEA,
wat betekent dat de informatie binnen 21 dagen na inwerkingtreding van het wetsvoorstel
door de houder van het nucleair materiaal of de ertsen moet worden aangeleverd bij
de Autoriteit zodat de Autoriteit alle aangiftes op juistheid kan controleren en de
informatie kan rapporteren aan het IAEA. Om de tijdigheid hiervan te garanderen zal
met de uitvraag van deze informatie al vóór inwerkingtreding van het wetsvoorstel
worden gestart (net zoals in de zomer van 2025 al een inventarisatiemissie heeft plaatsgevonden).
Vervolgens moet deze informatie jaarlijks vóór 15 mei worden bijgewerkt bij het IAEA,
wat betekent dat de informatie over het voorafgaande kalender jaarlijks uiterlijk
12 maart door de houder van het nucleair materiaal of de ertsen moet worden aangeleverd
bij de Autoriteit. De tussenliggende tijd is nodig voor de Autoriteit om de informatie
te verwerken en op juistheid te controleren.
Een ander aanlevermoment geldt voor de voorgenomen export van nucleair materiaal (aangifteplichtig
op grond van artikel 10, eerste lid, onderdeel d). Op grond van artikel 3, onderdeel
d, van het AP moet deze informatie binnen 60 dagen na het eind van elk kwartaal worden
aangeleverd bij het IAEA, wat betekent dat de informatie uiterlijk aan het eind van
het kwartaal waarin de (voorgenomen) export plaatsvindt moet worden aangeleverd bij
de Autoriteit.
Visueel kunnen de verschillende aanlevermomenten als volgt worden weergegeven:
Derde lid
Voor nucleair materiaal waarvoor op grond van artikel 3, tweede lid, van dit wetsvoorstel
aparte waarborgen worden afgesproken, geldt dat die aparte waarborgen tenminste inhouden
dat de in dit lid bedoelde aangifteplicht van toepassing is op de houder van dat nucleair
materiaal. Op grond van artikel 3, onderdeel e, van het AP moet namelijk over dit
nucleair materiaal jaarlijks informatie worden aangeleverd bij het IAEA. Deze informatie
moet worden aangeleverd 180 dagen voordat het nucleair materiaal verder wordt verwerkt26, wat betekent dat de informatie 120 dagen voor de verdere verwerking van het nucleair
materiaal moet worden aangeleverd bij de Autoriteit. Vervolgens moet informatie over
(eventuele) veranderingen in de locatie in het afgelopen kalenderjaar jaarlijks vóór
15 mei worden geactualiseerd bij het IAEA, wat betekent dat de informatie jaarlijks
uiterlijk 12 maart door de houder van het nucleair materiaal moet worden aangeleverd
bij de Autoriteit.
Vierde lid
In dit lid is een grondslag gecreëerd voor de ANVS om bij verordening nadere regels
te stellen over inhoud van de aangiftes en de wijze waarop de aangiftes geschieden.
In hoofdstuk 6 van het algemeen deel van deze toelichting wordt deze bevoegdheid toegelicht.
Artikel 12 Administratie
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 7, onder a, en 8, onder a, van
de Alomvattende Waarborgovereenkomst (hierna: AWO).
Eerste lid
In de nucleaire waarborgverdragen wordt niet expliciet voorgeschreven dat houders
van nucleair materiaal en ertsen of degenen die private onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten
over de splijtstofkringloop verrichten een administratie moeten bijhouden over dat
nucleair materiaal en die ertsen of de verrichte activiteiten, maar voor een goede
werking van het verificatiesysteem dat op grond van artikel 7, onder a, van de AWO
moet worden ingesteld, wordt voor houders van nucleair materiaal en ertsen en degenen
die private onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten over de splijtstofkringloop verrichten
een plicht ingevoerd om hierover een administratie bij te houden die hen in staat
stelt om altijd een aangifte te kunnen doen en de juistheid van een door hen gedane
aangifte aan te kunnen tonen wanneer de Autoriteit een aangifte wil controleren.
Tweede lid
In navolging van de bewaartermijn die in het Europese deel van Nederland geldt voor
de administratie over bijzondere splijtstof en ertsen waarvan aangifte moet worden
gedaan27, wordt voorgesteld ook een bewaartermijn van 5 jaar te hanteren voor de administratie
over aangifteplichtig nucleair materiaal en ertsen of private onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten
over de splijtstofkringloop in de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba.
Deze bewaartermijn biedt een evenwicht tussen een goede werking van het verificatiesysteem
op grond van de nucleaire waarborgverdragen en het beperken van de administratieve
lasten voor houders van nucleair materiaal en ertsen.
Hoofdstuk 4 Toezicht, handhaving en strafbepalingen
Artikel 13 Aanwijzing toezichthouder
Dit artikel strekt tot implementatie van artikel 7, onder a, van de Alomvattende Waarborgovereenkomst
(hierna: AWO). In dit artikel worden de bij besluit van de Autoriteit aangewezen ambtenaren
aangewezen als toezichthouder. Deze ambtenaren van de Autoriteit gaan toezicht houden
op de naleving van bij of krachtens deze wet gestelde regels. Het gaat hierbij om
toezicht op de naleving van de verplichtingen van houders van nucleair materiaal en
ertsen en degenen die private onderzoeks- of ontwikkelingsactiviteiten over de splijtstofkringloop
verrichten om aangifte te doen en een juiste administratie bij te houden zoals voorgeschreven
in de artikelen 10 tot en met 12 van deze wet, alsook om toezicht op de naleving van
eventuele nadere verplichtingen die zijn vastgelegd in de door de Autoriteit op te
stellen verordening over de inhoud van de aangifte en de wijze waarop de aangifte
geschiedt.
Artikelen 14 tot en met 21 Toezichtsbevoegdheden
In de artikelen 14 tot en met 20 zijn de toezichtsbevoegdheden voor de ambtenaren
van de Autoriteit vastgelegd. Deze toezichtbevoegdheden zijn toegekend aan de ambtenaren
van de Autoriteit zodat zij – als dat nodig is – de juiste inhoud en wijze van aangifte
van houders van nucleair materiaal en ertsen of degenen die private onderzoeks- of
ontwikkelingsactiviteiten over de splijtstofkringloop verrichten kunnen verzekeren,
bijvoorbeeld door informatie bij deze houders of onderzoekers op te vragen of door
documenten in te zien die de juistheid van de aangifte aan kan tonen.
De aan de ambtenaren van de Autoriteit toegekende toezichtsbevoegdheden corresponderen
met de toezichtsbevoegdheden uit de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb). De Awb
is niet van toepassing op de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius, maar de toezichtsbevoegdheden
worden in dit wetsvoorstel wel overgenomen uit de Awb en (voor zover relevant) op
dezelfde manier uitgelegd als de bevoegdheden uit de Awb.28 Daarbij is er voor de zelfstandige leesbaarheid van het wetsvoorstel voor gekozen
om de artikelen uit de Awb integraal over te nemen in dit wetsvoorstel, waar nodig
aangepast aan de toepassing van dit wetsvoorstel in de praktijk.
Artikel 14 Legitimatiebewijs
Dit artikel strekt tot implementatie van artikel 7, onder a, van de Alomvattende Waarborgovereenkomst
(hierna: AWO). Dit artikel correspondeert met artikel 5:12 van de Awb. Aangezien de
toezichthouder bevoegdheden heeft zoals het betreden van een nucleaire installatie,
moet het voor de houders van nucleair materiaal en ertsen of degenen die private onderzoeks-
of ontwikkelingsactiviteiten over de splijtstofkringloop verrichten direct duidelijk
zijn dat de toezichthouder zegt wie hij is en dat ook kan bewijzen. Het legitimatiebewijs
van de toezichthouder voldoet aan de bij en krachtens artikel 5:12, derde lid, van
de Awb gestelde regels. Hiermee wordt gedoeld op de eisen uit de Regeling model legitimatiebewijs
toezichthouders Awb, die op grond van voornoemd artikel uit de Awb is vastgesteld.
Artikel 15 Evenredige uitoefening bevoegdheden
Dit artikel strekt tot implementatie van artikel 7, onder a, van de Alomvattende Waarborgovereenkomst
(hierna: AWO). Met dit artikel is artikel 5:13 van de Awb overgenomen door het evenredigheidsbeginsel
vast te leggen voor toezichtshandelingen. Het evenredigheidsbeginsel houdt in dat
de toezichthouder zijn bevoegdheden slechts mag uitoefenen voor zover dit redelijkerwijs
nodig is voor de vervulling van zijn taak. Dit betekent dat de toezichthouder zijn
bevoegdheid op de voor de houder van nucleair materiaal en ertsen minst belastende
wijze moet uitoefenen.
Artikel 16 Betreden van nucleaire installatie
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 7, onder a, 70, 72, 75 en 76
van de Alomvattende Waarborgovereenkomst (hierna: AWO), en de artikelen 4, 5, 7 en
8 van het Aanvullend Protocol (hierna: AP).
Eerste lid
Dit artikel is gebaseerd op artikel 5:15 van de Awb, maar dan toegespitst op toegang
tot nucleaire installaties en elke andere plaats die relevant is voor verificatie.
Met een inspectie ter plekke kan bijvoorbeeld de juistheid van een aangifte worden
gecontroleerd. Bij andere plaatsen dan een nucleaire installatie die relevant kunnen
zijn voor verificatie kan bijvoorbeeld worden gedacht aan plaatsen waar nucleair materiaal
of ertsen in de bodem zijn vastgesteld wanneer daar aangifte van is gedaan in overeenstemming
met artikel 10, eerste lid, onderdeel f, en die niet kwalificeren als «locatie buiten
installatie».
Mocht dat nodig zijn voor het onderzoeken van zaken of het nemen van monsters, is
zeker gesteld dat daarvoor benodigde apparatuur meegenomen mag worden.
Tweede lid
Als een dergelijke andere plaats die relevant is voor verificatie een woning betreft,
wat niet uit te sluiten is omdat in het Europese deel van Nederland binnentreden van
een woning is voorgekomen bij bijvoorbeeld verzamelaars van (vliegtuig)meetinstrumenten,
is een toezichthouder bevoegd om met medeneming van de benodigde apparatuur deze plaats
te betreden. Dat dit alleen mag wanneer dat relevant is voor verificatie volgt uit
het evenredigheidsbeginsel van artikel 15. Gelet op het belang dat met verificatie
is gemoeid, is de toezichthouder hier ook toe bevoegd wanneer de bewoner geen toestemming
geeft voor het binnentreden. In dat geval zijn wel de artikelen 155 tot en met 163
van het Wetboek van Strafvordering BES van toepassing. Op grond van deze artikelen
is, kort gezegd, een bijzondere schriftelijke machtiging vereist voor de uitoefening
van deze bevoegdheid.
Derde lid
In navolging van artikel 5:15, tweede lid, van de Awb, is in dit tweede lid bepaald
dat de toezichthouder zich zo nodig toegang kan verschaffen «met behulp van de sterke
arm». Het gaat hier om assistentie door de politie.
Vierde lid
Het derde lid voorziet, net als het derde lid van artikel 5:15, van de Awb, in de
mogelijkheid dat de toezichthouder zich bij het betreden van nucleaire installaties
door anderen laat vergezellen. Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan (technisch)
deskundigen van de openbare lichamen.
Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat inspecteurs van het IAEA ook de bevoegdheid
hebben om nucleaire installaties te betreden, mits zij daarbij worden vergezeld door
een toezichthouder van de Autoriteit (artikel 25, eerste lid).
Artikel 17 Vorderen van inlichtingen
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 7, onder a, 73 en 74 van de
Alomvattende Waarborgovereenkomst (hierna: AWO). In dit artikel is artikel 5:16 van
de Awb overgenomen, dat een toezichthouder de bevoegdheid geeft om bij iedereen inlichtingen
te vorderen die nodig zijn voor de vervulling van zijn taak.
Artikel 18 Vorderen van identiteitsbewijs
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 7, onder a, van de Alomvattende
Waarborgovereenkomst (hierna: AWO). In dit artikel is artikel 5:16a van de Awb overgenomen,
dat een toezichthouder de bevoegdheid geeft om bij iedereen inzage te vorderen van
een identiteitsbewijs.
Artikel 19 Inzage van gegevens en bescheiden
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 7, onder a, 73 en 74 van de
Alomvattende Waarborgovereenkomst (hierna: AWO), en artikel 6 van het Aanvullend Protocol
(hierna: AP). In dit artikel is artikel 5:17 van de Awb overgenomen.
Eerste lid
Aan de algemene formulering «zakelijke gegevens en bescheiden» moet een ruime interpretatie
worden gegeven. De term omvat niet alleen boeken en andere documenten, maar ook gegevens
die langs elektronische weg zijn vastgelegd. Voor de toepassing van deze wet omvat
deze formulering in ieder geval alles waaruit de administratie blijkt die een houder
van nucleair materiaal of ertsen op grond van dit wetsvoorstel verplicht is om bij
te houden.
Tweede lid
Dit lid biedt de mogelijkheid tot het maken van kopieën.
Derde lid
Het in artikel 15 vastgelegde evenredigheidsbeginsel brengt met zich mee dat de korte
termijn om gegevens en bescheiden mee te nemen met het oog op het maken van kopieën
daarvan, zo kort mogelijk moet zijn.
Artikel 20 Onderzoek, opneming en monsterneming van zaken
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 7, onder a, 73 en 74 van de
Alomvattende Waarborgovereenkomst (hierna: AWO), en de artikelen 6 en 9 van het Aanvullend
Protocol (hierna: AP). In dit artikel is artikel 5:18 van de Awb overgenomen.
Eerste, tweede en derde lid
Het eerste lid verschaft aan toezichthouders de bevoegdheid tot onderzoek, opnemen29 en monsterneming van zaken. Ook geeft het tweede lid de bevoegdheid om met het oog
daarop verpakkingen te openen. Zo nodig mogen de zaken voor korte tijd worden meegenomen
voor onderzoek elders. In het artikel zelf zijn geen beperkingen aangebracht van de
zaken die kunnen worden onderzocht of van de gevallen waarin dit kan, maar het in
artikel 15 vastgelegde evenredigheidsbeginsel brengt met zich mee dat de bevoegdheid
niet voor iedere willekeurige zaak kan worden toegepast.
Vierde lid
Teruggave van een monster is vanzelfsprekend alleen aan de orde indien dit technisch
mogelijk is. Daarnaast dient gezien de fysieke afstand tussen plaats van monsterneming
en onderzoek in een door het IAEA erkend laboratorium per geval te worden bepaald
of teruggave uit kostenoverwegingen redelijk en doelmatig is. Hierbij weegt ook de
bezwaarlijkheid van niet-teruggave voor de houder mee.
De teruggave van andere zaken dan monsters, voor zover mogelijk, moet geschieden zonder
dat de betrokkene daarom uitdrukkelijk behoeft te vragen.
Artikel 21 Vervoermiddelen onderzoeken
Dit artikel strekt tot implementatie van artikel 7, onder a, van de Alomvattende Waarborgovereenkomst
(hierna: AWO). In dit artikel is artikel 5:19 van de Awb opgenomen.
Eerste en tweede lid
Het eerste respectievelijk tweede lid bevatten de bevoegdheid tot onderzoek van vervoermiddelen
respectievelijk de lading daarvan. Als zodanig gaat het om een specifieke bevoegdheid
ten opzichte van de in artikel 20 vermelde bevoegdheid tot het onderzoeken van zaken.
Een specifieke regeling is noodzakelijk, omdat deze relatief vergaande bevoegdheid
met meer uitdrukkelijke waarborgen dient te worden omkleed. Uitdrukkelijk is bepaald
dat slechts vervoermiddelen met betrekking waartoe de toezichthouder een toezichthoudende
taak heeft object van onderzoek kunnen zijn. De lading mag slechts worden onderzocht
als met het vervoermiddel naar zijn redelijk oordeel zaken worden vervoerd met betrekking waartoe de toezichthouder een toezichthoudende
taak heeft. Op deze wijze is een expliciete uitwerking gegeven aan het in artikel
15 neergelegde evenredigheidsbeginsel.
Derde lid
Als het toezicht op een andere wijze dan door stilhouding en/of overbrenging even
doelmatig kan worden uitgeoefend, vloeit uit het beginsel van subsidiariteit, dat
ook besloten ligt in artikel 15, voort dat de relatief vergaande bevoegdheden opgenomen
in dit lid, niet worden uitgeoefend.
Vierde lid
Een vordering tot stilhouden voldoet aan de bij en krachtens artikel 5:19, vijfde
lid, van de Awb gestelde regels. Hiermee wordt gedoeld op de eisen uit de Regeling
stilhoudingsvordering toezichthouders, die op grond van voornoemd artikel uit de Awb
is vastgesteld.
Artikel 22 Medewerkingsplicht
Dit artikel strekt tot implementatie van artikel 7, onder a, van de Alomvattende Waarborgovereenkomst
(hierna: AWO). In dit artikel is artikel 5:20 van de Awb opgenomen.
Eerste lid
De medewerkingsplicht maakt het mogelijk dat toezichthouders de hun toekomende bevoegdheden
daadwerkelijk kunnen effectueren. Aan een verzoek tot medewerking moet op eerste vordering
worden voldaan.
Tweede lid
Het verschoningsrecht ontheft in het bijzonder artsen, advocaten, notarissen en geestelijken
van de medewerkingsplicht, voor zover het toezichtsbevoegdheden betreft die op houders
van nucleair materiaal en ertsen betrekking hebben.
Derde lid
Dit lid geeft een bevoegdheid tot oplegging van een last onder bestuursdwang en last
onder dwangsom bij overtreding van de medewerkingsplicht. Deze bevoegdheid komt toe
aan de Autoriteit, het bestuursorgaan onder verantwoordelijkheid waarvan de toezichthouder
werkzaam is, en niet aan de toezichthouder zelf, om een zekere scheiding aan te brengen
tussen de toezichthouders en degene die een herstelsanctie kunnen opleggen naar aanleiding
van een jegens een toezichthouder gepleegde overtreding van de medewerkingsplicht.
De artikelen uit de Algemene wet bestuursrecht waarin voorschriften worden gegeven
over het opleggen van bestuursrechtelijke sancties (de artikelen 5:5 tot en met 5:10)
en over de bevoegdheid tot oplegging van een last onder bestuursdwang (afdeling 5.3.1)
en de last onder dwangsom (de artikelen 5:31d tot en met 5:34, 5:37 en 5:37), zijn
van overeenkomstige toepassing.
Artikel 23 Handhaving aangifteplicht
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 7, onder a, en 8, onder a, van
de Alomvattende Waarborgovereenkomst (hierna: AWO).
Eerste lid
Dit lid geeft een bevoegdheid tot oplegging van een last onder dwangsom bij overtreding
van de aangifteplicht.
Tweede lid
De artikelen uit de Algemene wet bestuursrecht waarin voorschriften worden gegeven
over de bevoegdheid tot oplegging van een last onder dwangsom (de artikelen 5:5 tot
en met 5:10, en de artikelen 5:31d tot en met 5:34, 5:37 en 5:38, van de Algemene
wet bestuursrecht) zijn van overeenkomstige toepassing. Hierdoor is bijvoorbeeld het
matigingsrecht uit de Algemene wet bestuursrecht van toepassing, op grond waarvan
verzoeken om kwijtschelding en verlaging van de dwangsom kunnen worden ingediend bij
de ANVS.
Artikel 24 Strafbepaling bewaarplicht administratie
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 7, onder a, en 8, onder a, van
de Alomvattende Waarborgovereenkomst (hierna: AWO).
Eerste lid
Bij de strafbepaling van de bewaarplicht van de administratie wordt voor zover mogelijk
aansluiting gezocht bij de soortgelijke strafbaarstelling die in het Europese deel
van Nederland geldt en volgt uit artikel 11 van het Besluit registratie splijtstoffen
en ertsen. Hoewel de strafmaat in deze bepaling niet gespecificeerd wordt, volgt uit
het vijfde lid van artikel 23 van het Wetboek van Strafrecht dat ten hoogste een boete
van de derde categorie opgelegd kan worden. Door gebruikmaking van het derde lid van
artikel 27 van het Wetboek van Strafrecht BES, wordt de strafbaarstelling in dit lid
gelijk getrokken aan die in het Europese deel van Nederland. De maximale boete bedraagt
daarmee op het moment van schrijven van deze toelichting USD 5.600.
Tweede lid
Ongeacht of overtreding van de bewaarplicht van de administratie opzettelijk of niet-opzettelijk
is begaan, geldt dit als een overtreding en niet als een misdrijf.
Artikel 25 Strafbepaling medewerkingsplicht
Dit artikel strekt tot implementatie van artikel 7, onder a, van de Alomvattende Waarborgovereenkomst
(hierna: AWO).
Eerste lid
Bij de strafbepaling van de medewerkingsplicht is aansluiting gezocht bij de soortgelijke
strafbaarstelling die in het Europese deel van Nederland geldt en volgt uit artikel
184 van het Wetboek van Strafrecht. In deze bepaling wordt voorgeschreven dat een
boete van ten hoogste de tweede categorie van artikel 23 van het Wetboek van Strafrecht
kan worden opgelegd. Door gebruikmaking van het derde lid van artikel 27 van het Wetboek
van Strafrecht BES, wordt de strafbaarstelling in dit lid gelijk getrokken aan die
in het Europese deel van Nederland. De maximale boete bedraagt daarmee op het moment
van schrijven van deze toelichting USD 2.800.
Tweede lid
Ongeacht of overtreding van de medewerkingsplicht opzettelijk of niet-opzettelijk
is begaan, geldt dit als een overtreding en niet als een misdrijf.
Hoofdstuk 5 Inspecties Internationaal Atoomenergieagentschap
Artikel 26 Doel inspecties
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 7, onder a, 9, onder b en c,
70, en 72 tot en met 76 van de Alomvattende Waarborgovereenkomst, en de artikelen
4 tot en met 9 van het Aanvullend Protocol. In deze artikelen wordt, kort gezegd,
voorgeschreven dat het IAEA in voorkomende gevallen inspecties moet kunnen uitvoeren
als dat relevant is uit het oogpunt van verificatie.
Artikel 27 Bevoegdheden inspecteurs Internationaal Atoomenergieagentschap
Dit artikel strekt tot implementatie van de artikelen 7, onder a, 9, onder b en c,
70, en 72 tot en met 76 van de Alomvattende Waarborgovereenkomst, en de artikelen
4 tot en met 9 van het Aanvullend Protocol (hierna: AP).
Eerste lid
Op grond van dit lid beschikken inspecteurs van het IAEA over de benodigde toezichtsbevoegdheden
voor voorkomende inspecties. Bij de uitoefening van deze bevoegdheden worden inspecteurs
van het IAEA altijd vergezeld door een toezichthouder van de Autoriteit.
Tweede lid
Dit lid strekt tot implementatie van artikel 7 van het AP. Op grond van dit artikel
kan toegang tot nucleaire installaties worden beperkt als daar een goede reden voor
is. Dat kan gaan om het voorkomen van verspreiding van proliferatiegevoelige technologie
(bijvoorbeeld de ultracentrifugetechnologie), veiligheid (bijvoorbeeld geen blootstelling
aan onnodig hoge stralingsdoses), fysieke beveiliging (geen inzicht in beveiligingsmaatregelen)
of bescherming van intellectueel eigendom (te rechtvaardigen commerciële belangen).
Op het moment van schrijven van deze toelichting zijn er geen nucleaire installaties
in de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius of Saba waarvoor een dergelijke aanvullende
regeling bij de nucleaire waarborgverdragen moet worden overeengekomen met het IAEA,
dus deze bepaling is slechts uit het oogpunt van volledigheid en toekomstbestendigheid
in het wetsvoorstel opgenomen.
Hoofdstuk 6 Slotbepalingen
Artikel 28 Inwerkingtreding
Een toelichting op de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel is gegeven in hoofdstuk
9 van het algemeen deel van deze memorie van toelichting.
Artikel 29 Citeertitel
Met de voorgestelde citeertitel is gekozen voor een citeertitel die aansluit bij de
doelstelling en inhoud van het wetsvoorstel.
De Minister van Buitenlandse Zaken,
T.B.W. Berendsen
BIJLAGE: TRANSPONERINGSTABEL
Deel A. Alomvattende Waarborgovereenkomst (Trb. 1973, 99), hierna: AWO)
Artikel, -lid of -onderdeel AWO
Geïmplementeerd in Uitvoeringswet nucleaire waarborgverdragen BES
Toelichting op implementatiewijze
Deel I
Artikelen 1 tot en met 6
Behoeven geen implementatie
Artikel 7
Artikelen 4, 5, 7, 8, 10 tot en met 27
Artikel 8
Artikelen 7, 8, 90, 10, 11, 12, 23 en 24
Artikel 9
Artikelen 6, 26 en 27
Artikel 10
Behoeft geen implementatie
Artikel 11
Artikel 3, eerste lid, onderdeel a, en tweede lid
De bepaling is verwerkt in de wijze waarop toepassing wordt gegeven aan de mogelijkheid
van artikel 34 van de AWO om bepaald nucleair materiaal uit te sluiten van het toepassingsbereik
van dit wetsvoorstel
Artikel 12
Artikelen 7 en 10
Artikel 13
Artikel 10
Artikelen 14 tot en met 25
Behoeven geen implementatie
Deel II
Op grond van het PKH(+) zijn alleen bepaalde artikelen uit deel II van de AWO van
toepassing, de overige bepalingen van deel II van de AWO zijn niet van toepassing
en worden ook niet in deze transponeringstabel genoemd.
Artikel 32
Artikel 3, vierde lid
Artikel 33
Artikel 10
Artikel 34
Artikel 3, eerste lid, onderdelen a en b, en tweede lid, artikel 12, derde lid
Artikelen 35 en 36
Artikel 3, eerste lid, onderdeel c
Artikel 37
Artikel 3, derde lid
Artikelen 38 tot en met 40
Behoeven geen implementatie
Artikel 48
Artikel 10
Artikel 49
Behoeft geen implementatie
Artikel 59
Behoeft geen implementatie
Artikel 61
Behoeft geen implementatie, maar zie de artikelsgewijze toelichting op artikel 11
Artikel 67
Hoewel artikel 67 van de AWO niet is opgeschort onder het PKH+, is dit artikel niet
in de uitvoeringswet geïmplementeerd omdat het IAEA heeft aangegeven geen aanvullende
regeling bij de nucleaire waarborgverdragen overeen te komen met lidstaten waarmee
een PKH+ tot stand is gebracht en artikel 67 van de AWO daarom materieel geen toepassing
vindt. De in dat artikel voorgeschreven drempelwaarden zijn immers niet vastgesteld.
Artikel 68
Artikel 5, onderdelen c en d
Artikelen 70, 72, 75 en 76
Artikelen 16, 26 en 27
Artikelen 73 en 74
Artikelen 17 tot en met 21, 26 en 27
Artikel 82
Behoeft geen implementatie
Artikel 84
Behoeft geen implementatie
Artikel 85
Regeling vrijstelling visumplicht Rijksvisumwet voor de vrijstelling van de plicht
voor het inreisvisum
Zie ook hoofdstuk 6 van het algemeen deel van deze toelichting
Artikelen 86 tot en met 89
Behoeven geen implementatie
Artikel 90
Behoeft geen implementatie
Artikelen 94 en 95
Behoeven geen implementatie
Artikel 98
Artikel 1
Deel B. Aanvullend Protocol (Trb. 2026, 20)
Artikel, -lid of -onderdeel AP
Te implementeren in Uitvoeringswet nucleaire waarborgverdragen BES
Toelichting op implementatiewijze
Artikel 1
Behoeft geen implementatie
Artikel 2
Artikelen 8, 9, 10 en 11
Artikel 3
Artikel 11
Artikel 4
Artikelen 6, 16, 26 en 27
Regeling vrijstelling visumplicht Rijksvisumwet
Artikel 5
Artikelen 6, 16, 26 en 27
Artikel 6
Artikelen 6, 18, 19, 26 en 27
Artikel 7
Artikelen 6, 16, 26 en 27, tweede lid
Artikel 8
Artikelen 6, 16, tweede lid, 26 en 27
Artikel 9
Artikelen 6, 26 en 27
Artikel 10
Behoeft geen implementatie
Artikel 11
Artikel 6
Artikel 12
Regeling vrijstelling visumplicht Rijksvisumwet
Artikel 13
Behoeft geen implementatie
Artikel 14
Behoeft geen implementatie
Artikelen 15 tot en met 17
Behoeven geen implementatie
Artikel 18
Artikel 1
Ondertekenaars
T.B.W. Berendsen, minister van Buitenlandse Zaken