Schriftelijke vragen : Het artikel 'Dominique werd mishandeld en deed aangifte, maar hoort niets van de politie. Herkenbaar'

Vraag 1

Bent u bekend met het artikel «Dominique werd mishandeld en deed aangifte, maar hoort
niets van de politie. Herkenbaar»?1

Vraag 2

Hoe kan het dat een zorgmedewerkster na aangifte van mishandeling niets verneemt van
politie of Openbaar Ministerie (OM), terwijl geweld tegen mensen met een publieke
taak volgens u prioriteit heeft?

Vraag 3

Welke onderdelen van de eenduidige landelijke afspraken (ELA), waarin staat dat meldingen
directe opvolging krijgen en slachtoffers worden geïnformeerd, zijn in deze casus
niet nageleefd, en wie is daarvoor verantwoordelijk?

Vraag 4

Hoe vaak komt het voor dat slachtoffers van geweld tegen functionarissen met een publieke
taak na aangifte geen enkele terugkoppeling ontvangen van politie of OM?

Vraag 5

Herinnert u zich uw uitspraak tijdens het commissiedebat boa-stelsel, waarin u stelde
dat bij circa 85% van de aangiftes van geweld tegen mensen met een publieke taak sprake
is van een strafvorderlijke reactie, en dat dit «hoopvolle cijfers» zijn?

Vraag 6

Hoe rijmt u deze «hoopvolle cijfers» met concrete gevallen waarin slachtoffers, zoals
deze zorgmedewerkster in kwestie, überhaupt niets vernemen of te horen krijgen, en
het lijkt alsof hun zaak stilvalt?

Vraag 7

Deelt u de mening dat het onacceptabel is dat mensen met een publieke taak niets meer
horen en dat dat nooit zou mogen gebeuren, en dat we als overheid een vuist moeten
maken van harde aanpak van (vermeend) geweld tegen mensen met een publieke taak?

Vraag 8

Kunt u exact specificeren wat onder een «strafvorderlijke reactie» valt, en hoeveel
van deze gevallen bestaan uit seponeringen of afdoeningen zonder actieve terugkoppeling
richting het slachtoffer?

Vraag 9

Deelt u de conclusie dat geweld tegen functionarissen met een publieke taak volgens
de ELA geen bagatelzaken zijn en altijd opvolging moeten krijgen, en hoe verklaart
u dat dit in de praktijk toch misgaat?

Vraag 10

Deelt u de conclusie van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Datacentrum (WODC) dat
de effectiviteit van deze afspraken groter kan zijn en dat eerdere evaluaties onvoldoende
zijn opgevolgd?2

Vraag 11

Hoe beoordeelt u de constatering van het WODC dat geen uitgebreide nieuwe evaluatie
nodig zou zijn, omdat met eerdere evaluaties weinig is gedaan?

Vraag 12

Herkent u signalen dat politie terughoudend is met het opnemen van aangiftes of het
doorzetten van zaken wanneer de verdachte een ggz-patiënt betreft? Zo ja, waardoor
komt dit?

Vraag 13

Hoe luidt het huidige beleid van de politie bij incidenten waarbij sprake is van verdachten
met onbegrepen gedrag, in het bijzonder binnen de ggz?

Vraag 14

In hoeverre zijn politieagenten voldoende toegerust en getraind om om te gaan met
verdachten met onbegrepen gedrag, zonder dat dit leidt tot het bagatelliseren van
strafbare feiten?

Vraag 15

Hoe vaak worden verdachten met onbegrepen gedrag na een geweldsincident niet aangehouden
en/of vervolgd, maar direct teruggestuurd naar de zorginstelling? Op basis van welke
criteria gebeurt dit?

Vraag 16

Acht u de huidige eenduidige landelijke afspraken te vrijblijvend? Zo nee, hoe verklaart
u dan dat ze in de praktijk niet consequent worden nageleefd?

Vraag 17

Bent u bereid onderdelen van de eenduidige landelijke afspraken wettelijk te verankeren,
zodat naleving afdwingbaar wordt? Zo ja, aan welke onderdelen denkt u concreet? Zo
nee, waarom niet?

Vraag 18

Kunt u bevestigen dat u heeft toegezegd de Kamer vóór de zomer te informeren over
de herziening van de eenduidige landelijke afspraken?

Vraag 19

Wordt in deze herziening expliciet aandacht besteed aan communicatie richting slachtoffers,
doorlooptijden, en het daadwerkelijk eisen van de stafverzwaring van 200%?

Vraag 20

Wat vindt u ervan dat na navraag bij de zorgmedewerkster in kwestie nog altijd geen
reactie is ontvangen vanuit het OM?

Vraag 21

Acht u dit in lijn met de afspraak om slachtoffers «optimaal te informeren» zoals
opgenomen in de landelijke afspraken?

Vraag 22

Wat denkt u dat dit soort ervaringen doet met de bereidheid van mensen om in de zorg,
en specifiek in de ggz, te blijven werken?

Vraag 23

Deelt u de zorg dat het uitblijven van zichtbare rechtshandhaving bij geweld tegen
zorgpersoneel bijdraagt aan personeelstekorten?

Vraag 24

In hoeverre speelt het feit dat slachtoffers met naam en toenaam in het dossier worden
opgenomen een rol in de terughoudendheid van het willen doen van aangifte? Draagt
dit ook bij aan personeelstekorten?

Vraag 25

Welke mogelijkheden bestaan er momenteel voor zorgmedewerkers om geheel afgeschermd
aangifte te doen?

Vraag 26

In hoeverre wordt er in de praktijk gebruikgemaakt van deze mogelijkheden, en is de
politie hier voldoende bekend mee?

Vraag 27

Bent u bereid te onderzoeken of zorgmedewerkers standaard onder een vorm van geheel
afgeschermde identiteit in het strafdossier kunnen worden opgenomen?

Vraag 28

Worden bovenstaande aspecten meegenomen in het arbeidsmarktbeleid voor de zorg en
in de aanpak van personeelstekorten?

Vraag 29

Welke concrete maatregelen neemt u om ervoor te zorgen dat zorgmedewerkers zich veilig
voelen om hun werk te blijven doen?

Vraag 30

Bent u bereid om in aanvulling op vraag 27 te onderzoeken of alle mensen met een publieke
taak, zoals brandweermensen, standaard onder een vorm van geheel afgeschermde identiteit
in het strafdossier kunnen worden opgenomen?

Vraag 31

Bent u bereid aanvullende maatregelen te treffen om te garanderen dat geweld tegen
mensen met een publieke taak altijd zichtbaar, snel en serieus wordt opgepakt, en
dat slachtoffers structureel worden geïnformeerd over hun zaak?