Antwoord schriftelijke vragen : Antwoord op vragen van het lid Westerveld over het afschaffen van de begeleidersregeling bij Nationaal Park Hoge Veluwe

Antwoord van Staatssecretaris Pouw-Verweij (Volksgezondheid, Welzijn en Sport ), mede
namens de Staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur (ontvangen
20 januari 2026). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2025–2026, nr. 700.

Vraag 1

Bent u bekend met het artikel «Extra kosten voor gehandicapten in NP De Hoge Veluwe?»1

Antwoord 1

Ja.

Vraag 2

Bent u ervan op de hoogte dat er een klacht is ingediend bij het College voor de Rechten
van de Mens aangaande deze maatregel?

Antwoord 2

Ja.

Vraag 3

Hoeveel nationale parken in Nederland hanteren een begeleidersregeling? Bestaat er
eenduidig, landelijk beleid voor een begeleidersregeling voor nationale parken en
andere recreatieplekken? Zo nee, waarom niet?

Antwoord 3

Voor zover bekend hanteert alleen De Hoge Veluwe (een particulier park) de begeleidersregeling.
Er is geen landelijk beleid voor begeleidersregelingen voor andere recreatievoorzieningen,
dit valt onder regionaal beleid voor provincies en gemeenten.

Vraag 4

Hoe rijmt het voornemen tot het afschaffen van de begeleidersregeling met artikel 5b,
lid 1, en artikel 5c, lid 1 van de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of
chronische ziekte?

Antwoord 4

Deze wet vereist dat personen met een beperking gelijke toegang hebben tot diensten/goederen
en dat, indien nodig en voor zover aanpassing binnen de wet redelijk is, maatregelen
worden genomen om personen met een handicap of chronische ziekte gelijke toegang te
geven. Echter, deze maatregelen moeten wel redelijkerwijs mogelijk zijn en geen onevenredige belasting vormen.
Dit uitgangpunt geldt ook voor toegang tot nationale parken. De Hoge Veluwe is een
particulier park met eigen verantwoordelijkheid over haar toegangsbeleid.

Vraag 5

Hoe reflecteert u op de toegankelijkheid van recreatie- en natuurparken binnen Nederland
voor mensen met een beperking, waarbij er rekening wordt gehouden met de variatie
in beperkingen en de verschillende behoeften per soorten beperking?

Antwoord 5

Nationale parken moeten voldoen aan de voorwaarden van de Wet gelijke behandeling
en de Omgevingswet (Art.3.68 BKL). In de Omgevingswet is vastgelegd dat de gebieden
zijn opengesteld voor bezoekers voor educatieve, culturele en recreatieve doeleinden,
waarbij aan de openstelling voorwaarden en beperkingen kunnen worden verbonden met
het oog op het behoud van de wezenlijke kenmerken van het gebied. De parken zijn zich
bewust van het belang van een goede toegankelijkheid voor alle bezoekers en daarom
wordt daar binnen de parken aandacht aan besteed. De recreatieparken in Nederland
zijn particulier bezit, de rijksoverheid heeft daar geen zeggenschap over.

Vraag 6

Welke rol ziet u voor uzelf en uw ambtscollega’s met betrekking tot het concreet verbeteren
van de toegankelijkheid van recreatie voor mensen met een beperking?

Antwoord 6

Met de uitwerking van de werkagenda VN Verdrag Handicap zet de rijksoverheid stappen
om natuur- en recreatieparken voor gehandicapten toegankelijk te maken. Door het Ministerie
van Economische Zaken wordt in samenspraak met de recreatiesector een voorstel gemaakt
voor mogelijke maatregelen op toegankelijke recreatie. Na vaststelling van deze maatregelen
is het aan de recreatiesector om deze maatregelen uit te voeren. Hierin speelt de
rijksoverheid een stimulerende, faciliterende en verbindende rol. Daar waar nodig
worden organisaties in de sector hierop aangesproken.

Vraag 7

Bent u bereid om in gesprek te gaan met nationale parken, waaronder NP De Hoge Veluwe,
over begeleidersregelingen, en mensen met een beperking en hun belangenorganisaties
en hierin met hen op zoek te gaan naar een passende oplossing?

Antwoord 7

Het Ministerie van LVVN heeft veelvuldig contact met alle nationale parken. De parken
zijn zich bewust van het belang van toegankelijkheid van hun park en besteden daar
aandacht aan. In de gesprekken met de nationale parken zal het ministerie het belang
van de gelijke toegang voor iedereen blijven benadrukken.

Vraag 8

Hoe zal de European Disability Card (EDC), die in de toekomst ingevoerd zal worden
in Nederland, zich verhouden tot de gehandicaptenparkeerkaart (GPK)?

Antwoord 8

De European Disability Card (EDC) dient als communicatiemiddel voor mensen met een
beperking. De EDC kan worden gebruikt om toegang te krijgen tot specifieke toegankelijkheidsfaciliteiten
die al beschikbaar zijn voor mensen met een beperking bij publieke of private dienstverleners,
zowel nationaal als in andere Europese lidstaten.

De EDC zal bestaan naast de gehandicaptenparkeerkaart (GPK) die al tientallen jaren
bestaat. Beide kaarten hebben hun eigen criteria voor toekenning en daarmee verschillende
doelgroepen. De doelgroep van de EDC zal aanzienlijk ruimer zijn dan die van de GPK
omdat de laatste alleen wordt verleend aan personen die door een aandoening redelijkerwijs
een afstand van 100 meter niet te voet kunnen afleggen. De GPK speelt vooral een rol
bij het parkeren op de openbare weg op de speciaal hiervoor gereserveerde plaatsen,
meestal in combinatie met het specifieke verkeersbord dat in de regelgeving is vastgelegd.
De kaart wordt door de gemeente verleend na onderzoek door een keuringsarts.