Antwoord schriftelijke vragen : Antwoord op vragen van de leden Leijten en Beckerman over het Onderzoeksrapport inzake het faillissement van Flexenergie

Antwoord van Minister Jetten (Klimaat en Energie) (ontvangen 15 februari 2022). Zie
ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2021–2022, nr. 1084.

Vraag 1 en 3

Wat is uw reactie op de vernietigende conclusie van het onderzoeksrapport inzake het
faillissement van Flexenergie, namelijk dat de energieleverancier ten onrechte vergunningen
verkreeg van de Autoriteit Consument en Markt (ACM) voor de levering van gas en elektriciteit
terwijl zij op geen moment in de periode van februari 2014 tot het faillissement in
oktober 2018 beschikte over de benodigde organisatorische, financiële en technische
kwaliteiten voor het uitvoeren van deze taak?1

Hoe is het mogelijk dat de ACM heeft nagelaten om in mei 2017 in te grijpen bij Flexenergie,
terwijl hier alle aanleiding toe was en de schade voor de Belastingdienst en klanten
dan minder hoog zouden zijn opgelopen?

Antwoord 1 en 3

De ACM is een onafhankelijke toezichthouder die er op toeziet dat (energie)bedrijven zich houden aan wet- en regelgeving en kan binnen de wettelijke
kaders handhavend optreden bij schending hiervan. De ACM opereert volledig onafhankelijk
en het Ministerie van Economische Zaken en Klimaat (EZK) heeft geen enkele bemoeienis
in de besluiten die de ACM hier in neemt. Ik vind het erg vervelend voor de klanten
van deze energieleverancier dat ze negatieve gevolgen hebben ondervonden van het faillissement
van deze energieleverancier.

De ACM is op grond van de wet bevoegd om, op aanvraag, leveringsvergunningen af te
geven aan partijen die aan kleinverbruikers energie willen leveren.2 Aan deze aanvraag zijn wettelijke vereisten verbonden, waaronder het beschikken over
de benodigde organisatorische, financiële en technische kwaliteiten. Aan deze vergunningseisen
moet de aanvrager c.q. vergunninghouder blijvend voldoen. Indien aanleiding bestaat
dat een vergunninghouder (vermoedelijk) niet voldoet aan de vergunningseisen kan de
ACM hier een onderzoek naar starten. Dit is ook wat de ACM in deze casus heeft gedaan.

Uit navraag bij de ACM is het volgende gebleken. De ACM is in december 2016 een onderzoek
gestart naar de administratieve organisatie en interne organisatie van Flexenergie
naar aanleiding van signalen die zij van consumenten heeft ontvangen. De ACM kreeg
uit verschillende bronnen signalen die wezen op mogelijke overtredingen doordat Flexenergie
onterechte kosten («afsluitkosten») in rekening bracht. In mei 2017 was het onderzoek
van de ACM nog gaande. Ingrijpen in mei 2017 op basis van een onvolledig onderzoek
was dan ook niet mogelijk. Bij Flexenergie werden meerdere processen beoordeeld. De
situatie bij Flexenergie was complex door de IT-inrichting en daarnaast leverden de
gesprekken met medewerkers en leidinggevenden meerdere sporen op waar zich mogelijk
een overtreding of probleem voordeed. Dit heeft de ACM zorgvuldig uitgezocht. De ACM
heeft haar onderzoek eind 2017 afgerond en besloten om in te grijpen bij Flexenergie.
Dit heeft ertoe geleid dat de ACM extra voorschriften aan de vergunning van Flexenergie
heeft verbonden. Deze extra voorschriften hielden in dat Flexenergie binnen zes maanden
achterstanden in haar administratie moest wegwerken en haar administratieve organisatie
en interne controle moest verbeteren. Het is belangrijk dat de financiële administratie
op orde is zodat een onderneming betrouwbare controles kan uitvoeren en (financiële)
rapportages kan maken. In eerdere zaken van de ACM hebben voorschriften aan de vergunningen
van andere leveranciers effect gehad en geleid tot verbeteringen in de administratieve
organisatie en interne controle. Naast het aanbrengen van extra voorschriften aan
de vergunning als maatregel voor reparatie zette de ACM haar onderzoek naar de gedragingen
van de onderneming in het verleden voort. Dit heeft geleid tot een boete voor de bestuurders
van Flexenergie. Voor nadere informatie verwijs ik uw Kamer naar het genomen besluit
door de ACM.3

Deze onderzoeken en de daaropvolgende besluiten van de ACM waren erop gericht om consumenten
te beschermen, waarbij de impact van mogelijke financiële schade voor consumenten
uitdrukkelijk werd meegewogen. Dat er desondanks consumentenleed en schade is ontstaan
als gevolg van het faillissement van Flexenergie betreur ik.

In de beantwoording van eerdere Kamervragen is de Staatssecretaris voor Klimaat en
Energie uitgebreid ingegaan op de uitvoering van de motie-Beckerman c.s. over strenge
eisen aan energieleveranciers (Kamerstuk 30 196, nr. 658). In de antwoorden wordt ook ingegaan op het wetsvoorstel van de Energiewet waarin
onder meer de strengere eisen aan (het afgeven van) leveringsvergunningen zijn opgenomen
(zie ook het antwoord op vraag 7).4 Ik doe een onderzoek waarbij de mogelijkheden naar extra financiële eisen aan energieleveranciers
worden onderzocht, ook wordt gekeken naar de mogelijkheden om de positie van consumenten
bij faillissementen van energieleveranciers te verbeteren. Ik laat dit door een externe
partij. Indien dit leidt tot wijzigingen in wetgeving, zal ik uw Kamer informeren.

Vraag 2

Wat vindt u van de conclusie dat Flexenergie het, ondanks de miljoenenverliezen die
zij leed, nog zo lang heeft kunnen volhouden omdat zij de Belastingdienst en zijn
klanten misbruikte als ongewilde financiers van haar verliezen?

Antwoord 2

In de Nederlandse energiesector is de betaling van de energierekening door kleinverbruikers
via een voorschotsystematiek gebruikelijk. Het merendeel van de energieleveranciers
int van klanten maandelijks een gelijkblijvend bedrag op basis van een geschat standaardjaarverbruik.
Deze schatting is veelal gebaseerd op het verbruik van de voorafgaande jaren. Klanten
kunnen echter de hoogte van het te betalen voorschotbedrag tot op zekere hoogte zelf
bepalen en instellen en vaak op elk gewenst moment wijzigen. Eenmaal per jaar ontvangen
klanten een jaarafrekening, waarin een verrekening plaatsvindt waarbij sprake kan
zijn van bijbetaling of teruggave afhankelijk van het werkelijke verbruik van het
voorgaande jaar. Het Besluit factuur, verbruiks- en indicatief kostenoverzicht bepaalt
dat een energieleverancier tenminste eenmaal per jaar een factuur verstrekt. Het verbruik
van gas vindt voor het overgrote deel in de wintermaanden plaats. Door de voorschotsystematiek
worden de kosten voor gas van deze verbruikspiek uitgesmeerd over het hele jaar. Het
voordeel is dat klanten in de winter niet geconfronteerd worden met veel hogere rekeningen
dan in de rest van het jaar die zij mogelijk niet kunnen betalen. De consequentie
is echter wel dat klanten in de zomermaanden meer betalen dan ze werkelijk aan gas
verbruiken in die maanden. Een energieleverancier staat het vrij om deze liquide middelen
te gebruiken voor financiering van de inkoop van energie voor hun klanten.

Een energieleverancier factureert en int naast de leveringskosten ook de netwerkkosten
en energiebelasting bij zijn klanten. Deze kosten worden afgedragen aan respectievelijk
de netbeheerders en Belastingdienst. Dit proces is vergelijkbaar met de wijze waarop
omzetbelasting wordt geïnd en afgedragen. Het is de verantwoordelijkheid van de leverancier
zelf om tijdig en correct zijn energiebelasting af te dragen aan de Belastingdienst.
Als een leverancier dat nalaat, kan de Belastingdienst invorderingsmaatregelen nemen
om het uitstaande bedrag te vorderen.

Op grond van het vorenstaande kan niet geconcludeerd worden dat Flexenergie, louter
door energiebelasting en voorschotbedragen te innen, de Belastingdienst en zijn klanten
misbruikte.

Vraag 4

Erkent u dat intrekking van de vergunning juist een vorm van bescherming van klanten
kan zijn en het argument van de ACM dat dat «ingrijpende en onomkeerbare gevolgen»
zou hebben geen steek houdt, omdat de gevolgen alleen maar meer ingrijpend en onomkeerbaar
werden naarmate de situatie bleef voortbestaan? Kunt u uw antwoord toelichten?

Antwoord 4

Wanneer een leveringsvergunning van een leverancier wordt ingetrokken door de ACM,
wordt de procedure leveringszekerheid gestart om ervoor te zorgen dat consumenten
(kleinverbruikers) niet in de kou en het donker komen te zitten. Het is wettelijk
gegarandeerd dat de klanten van de wegvallende

leverancier voorzien zijn van energie.5 Het maakt hierbij niet uit of de ACM de vergunning intrekt naar aanleiding van een
aangekondigd faillissement van de leverancier of als ultieme sanctie op het niet langer
voldoen aan de vergunningsvereisten. In dit laatste geval geldt dat de ACM hiertoe
niet lichtvaardig kan overgaan. Dat kan zij alleen doen in het geval zij oordeelt
dat de energieleverancier niet langer op een betrouwbare wijze energie kan leveren.
Dat is een zware toets.

Een intrekking van een vergunning betekent dat een leverancier niet langer mag leveren
aan kleinverbruikers en deze activiteit moet staken. Doorgaans is de levering aan
kleinverbruikers een dermate belangrijke activiteit van een leverancier dat deze door
het gedwongen stoppen daarvan in grote financiële problemen komt en waarschijnlijk
failliet zal gaan. Voor consumenten die klant waren en een vordering op de onderneming
hebben omdat zij voorschotten hebben betaald (zie antwoord op vraag 2) betekent dat
naar alle waarschijnlijkheid dat zij dat geld kwijt zijn. Hetzelfde geldt voor consumenten
die gebruikmaken van de salderingsregeling. Deze afnemers kunnen bij faillissement
van hun leverancier ook nadeel ondervinden doordat zij hun elektriciteitsafname van
het net niet meer volledig kunnen salderen met de door henzelf opgewekte elektriciteit,
bijvoorbeeld met zonnepanelen. De consument heeft vooral te maken met een nadeel als
hij op het moment dat het faillissement plaatsvindt meer elektriciteit van het net
heeft afgenomen dan hij heeft kunnen invoeden. Door het faillissement van de energieleverancier
is het voor de consument niet meer mogelijk dit verbruik nog te salderen met latere
invoeding op het net, wat zonder faillissement wel had gekund doordat het contractjaar
in dat geval zou zijn doorgelopen.

Ook als er geen sprake is van een faillissement is het intrekken van een vergunning
ingrijpend en onomkeerbaar. In dat geval zal de leverancier zelf zijn klantenbestand
moeten verkopen of (als dit niet binnen de vensterperiode lukt) worden de klanten
verdeeld over alle overige. Dit raakt zowel de leverancier, die deze klanten moet
verkopen of ziet vertrekken, als de klanten die worden overgenomen door een nieuwe
energieleverancier.

De wettelijke mogelijkheid van het stellen van nadere voorschriften aan een vergunning
door de ACM, zoals bij Flexenergie is gedaan, is een manier om gericht maatregelen
bij de vergunninghouder in gang te zetten in het belang van de consument. Als de onderneming
er in slaagt binnen de termijn orde op zaken te stellen komt dit zowel de energieleverancier
als de consument ten goede. Beide partijen kunnen hun gemaakte afspraken immers voortzetten.
Indien de vergunninghouder hier niet aan kan voldoen, kan de ACM alsnog een zwaarder
instrument inzetten en op eigen initiatief de vergunning intrekken.

Vraag 5

Erkent u dat dit betekent dat het toezicht door de ACM gefaald heeft? Kunt u uw antwoord
toelichten?

Antwoord 5

Nee, ik kan mij daar niet in vinden. De ACM is een onafhankelijke toezichthouder en
kan binnen de wettelijke kaders handhavend optreden. Dit is in dit geval ook gebeurd.
De ACM heeft ervoor gezorgd dat de klanten van Flexenergie niet zonder elektriciteit
en gas zijn komen te zitten.6 De gevolgen van het faillissement van Flexenergie zijn wel bijzonder vervelend voor
de voormalige klanten. De ACM heeft aangekondigd dat zij laat onderzoeken of en zo
ja, hoe zij in dergelijke gevallen de belangen van consumenten nog beter kan waarborgen.
Voorts worden naar aanleiding van de motie Beckerman c.s. (Kamerstuk 30 196, nr. 658) in het wetsvoorstel van de Energiewet regels aangescherpt ten aanzien van de inhoud
en toezicht op de vergunning.

Vraag 6

Wat vindt u van de overweging die de curator meegeeft aan de Consumentenbond om het
bedrag dat zij verdiende door veilingen te organiseren waar consumenten werden overgehaald
over te stappen naar Flexenergie, met dramatische situaties tot gevolg omdat zij niet
op de hoogte waren van de deplorabele staat van de onderneming, terug te betalen aan
de boedel? Kunt u uw antwoord toelichten?

Antwoord 6

Het is niet aan mij om daar een oordeel over te vellen. Het kabinet heeft hier geen
rol en geen inzicht in afspraken tussen de organisatoren van de energieveilingen (meestal
belangenorganisaties) en de energieleverancier over de voorwaarden van de veiling.

Vraag 7

Wat is er sinds het faillissement van Flexenergie veranderd aan de toetredingseisen
om te voorkomen dat dit zich weer voordoet?

Antwoord 7

Uit navraag bij de ACM is het volgende gebleken. Sinds 2015 (dus na de vergunningverlening
aan Flexenergie) zijn aanvragers verplicht om een rapport van een accountant te verstrekken
om te bewijzen dat zij hun administratieve organisatie en interne controle niet alleen
op papier maar ook daadwerkelijk geïmplementeerd hebben. Deze werkwijze van de ACM
is aangescherpt naar aanleiding van voortschrijdend inzicht en binnen de (beperkte)
ruimte die de wet hiervoor biedt.

Bij het opstellen van het wetsvoorstel van de Energiewet heeft EZK

naar aanleiding van de eerder genoemde motie van Beckerman c.s., gekeken naar de vraag
of de voorwaarden waaronder energieleveranciers hun leveringsvergunning krijgen moeten
worden aangescherpt en of er meer controle door de ACM moet worden uitgeoefend. Daarnaast
is bij het opstellen van het wetsvoorstel tevens de toezegging meegenomen om samen
met de ACM te bezien of de voorwaarden waaronder energieleveranciers hun leveringsvergunning
krijgen moeten worden aangescherpt en te bekijken of er meer controle moet worden
uitgeoefend.7 Het wetsvoorstel Energiewet ligt op dit moment bij de betrokken toezichthouders voor
een uitvoerbaarheids- en handhaafbaarheidstoets. Ik verwacht dit wetsvoorstel na advisering
van de Raad van State eind dit jaar aan uw Kamer te sturen.

Het wetsvoorstel stelt ten aanzien van de inhoud en toezicht op de vergunning een
aantal aanpassingen voor. Conform bestaande regels moeten

energieleveranciers, om een vergunning te krijgen (en te houden), bij de ACM aan kunnen
tonen dat zij beschikken over de benodigde organisatorische, financiële en technische
kwaliteiten om daadwerkelijk energie te kunnen leveren aan eindafnemers met een kleine
aansluiting. In aanvulling op deze bestaande eisen worden in het wetsvoorstel de volgende
extra maatregelen voorgesteld.

Leveranciers (het bedrijf en de bestuurders) zullen bij de aanvraag (en periodiek
na afgifte) van een vergunning een Verklaring Omtrent Gedrag (hierna: VOG) moeten
overleggen. De eis voor het overleggen van een VOG zal in lagere regelgeving worden
opgenomen en verder worden uitgewerkt. Hierbij moet gedacht worden aan de vaststelling
van termijnen waarbinnen de VOG zal moeten worden overlegd, en consequenties van het
niet kunnen overleggen van een VOG. Op deze wijze wordt een toets(moment) uitgevoerd
dat zorgt voor een grotere betrouwbaarheid en integriteit van energieleveranciers
(het bedrijf en de bestuurders). Ze moeten niet alleen hun taken goed (kunnen) uitvoeren,
maar als leverancier van nutsvoorzieningen ook in algemene zin integer zijn. Bovendien
leidt een VOG screening tot bescherming van de afnemers, omdat beter geborgd is dat
zij beleverd worden door betrouwbare leveranciers.

Ten tweede biedt het wetsvoorstel de ACM de mogelijkheid gebruik te kunnen maken van
de wet Bevordering Integriteits Beoordelingen door het Openbaar Bestuur (wet Bibob).
De Wet Bibob maakt het mogelijk dat de integriteit van de aanvrager van een vergunning
wordt getoetst. Het doel is daarmee ook de integriteit van het toetsende bestuursorgaan,
in dit geval de ACM, te beschermen, door te voorkomen dat vergunningen worden verleend
aan niet betrouwbare en/of niet- integere partijen. Ook kunnen al afgegeven vergunningen
worden ingetrokken. Hiermee wordt voorkomen dat de ACM ongewild criminele activiteiten
faciliteert.

Verder wordt voorgesteld te expliciteren dat de vergunninghouder aan de bij de vergunningaanvraag
gestelde eisen moet blijven voldoen. In het wetsvoorstel is daartoe een bepaling opgenomen
dat een leverancier om een vergunning te krijgen en behouden, moet beschikken over
de benodigde organisatorische, financiële en technische kwaliteiten alsmede voldoende
deskundigheid voor een goede uitvoering van zijn taak. Wat nu niet als zodanig expliciet
in de wet is opgenomen, is de eis van voldoende deskundigheid. Deze moet borgen dat
leveranciers met voldoende kennis van zaken actief zijn op de markt.

In lagere regelgeving zal hier nadere uitwerking aan worden gegeven.

In het wetsvoorstel is een grondslag opgenomen om bij lagere regelgeving nadere uitwerking
te geven aan de genoemde kwaliteiten. Wijzigingen in één of meer van deze kwaliteiten
kunnen er toe leiden dat niet meer voldaan wordt aan de vergunningseisen. Voor de
verdere invulling hiervan zal lagere regelgeving een plicht gaan bevatten om wijzigingen
in bepaalde aspecten van die kwaliteiten te melden. Het kan hier bijvoorbeeld gaan
om bij grote organisatorische of financiële veranderingen. Een dergelijke meldplicht
was niet eerder expliciet bepaald, wel was dit door de wetgever beoogd en als zodanig
door de ACM in de vergunningseisen opgenomen.8 Naast deze meldplicht zal in lagere regelgeving worden bepaald dat bij de vergunningsaanvraag
een accountantsverklaring (controle verklaring) overlegd moet worden en dit na vergunningverlening
dit jaarlijks te herhalen.

Vraag 8

Wat is er sinds het faillissement van Flexenergie veranderd aan het toezicht en de
bescherming van consumenten?

Antwoord 8

Laat ik vooropstellen dat ik consumentenbescherming hoog in het vaandel heb en ik
het belangrijk vind om te blijven kijken naar mogelijkheden om consumenten (beter)
te beschermen.

Naar aanleiding van de ontwikkelingen op de energiemarkt en gesprekken met de ACM
en energieleveranciers9 wordt gekeken of het wettelijk kader voor het toezicht van de ACM robuust genoeg
is. Deze gesprekken zal ik de komende maanden voortzetten. Het is een gezamenlijke
opdracht om te zorgen dat de energieleveranciers voldoende kwaliteit, klantgerichtheid
en risicomanagement hebben om de verwachtingen van consumenten te kunnen waarmaken.
Klanten moeten er vanuit kunnen gaan dat hun leverancier voldoende financiële middelen
heeft om de inkoop voor energie ook bij volatiele marktprijzen te kunnen garanderen.

Ik onderzoek de mogelijkheden om de positie van consumenten bij faillissementen van
energieleveranciers verder te verbeteren.10 Verschillende leden hebben hierbij de oprichting van zogenoemde waarborgfonds voorgesteld.
Tot nu toe is hier niet voor gekozen vanwege de eerder genoemde risico’s die hier
aan kleven.11 Niettemin is het van groot belang dat het kabinet, zoals gezegd, blijft zoeken naar
mogelijkheden om de positie van consumenten bij faillissementen van energieleveranciers
verder te verbeteren. De vraag of een uitvoerbare en doelmatige uitwerking van een
dergelijk fonds mogelijk is, zal ik daarom meenemen in het hierboven genoemde onderzoek.

De ACM is belast met uitvoerende en toezichthoudende taken. Uit navraag bij de ACM
is gebleken dat de ACM na de verlening van een vergunning doorlopend toezicht houdt
op energieleveranciers. Dit gebeurt structureel aan de hand van (reguliere) informatieverzoeken
en incidenteel op basis van klachten en meldingen van consumenten en bedrijven. De
ACM kijkt of het bedrijf voldoende stabiel is zodat levering van gas en elektriciteit
aan consumenten niet in gevaar komt. De ACM doet een onderzoek als zij hiervoor noodzaak
of aanleiding ziet. De ACM verbetert haar toezicht voortdurend op grond van ervaringen
en nieuwe kennis. Ook hebben EZK en ACM de mogelijkheden besproken om aanvullende
regels op te nemen in de nieuwe Energiewet, zoals toegelicht in het antwoord op vraag
7. Het gaat dan onder andere om de mogelijkheid om de integriteit van bestuurders
te beoordelen en een expliciete meldplicht bij wijzigingen in organisatorische, financiële
en administratieve kwaliteiten bij de onderneming.

Vraag 9 en 10

Deelt u de mening dat deze casus bevestigt dat het gebrek aan toezicht op de energiemarkt
tot een race to the bottom leidt waar consumenten de dupe van worden? Zo ja, wat gaat
u hier tegen doen? Zo nee, waarom niet?

Deelt u de mening dat deze casus bevestigt dat liberalisering van de energievoorziening
te ver is doorgeschoten waardoor het veel te makkelijk is geworden om er als onbekwame
energieleverancier tussen te komen? Kunt u uw antwoord toelichten?

Antwoord 9 en 10

Nee, ik kan mij daar niet in vinden. Het voordeel van een vrije en concurrerende energiemarkt
is dat consumenten zelf energietarieven kunnen vergelijken, keuzevrijheid hebben uit
verschillende energieleveranciers en dat energieleveranciers innoveren in producten,
dienstverlening en soort energie die aangeboden wordt (bijvoorbeeld groene stroom,
groene stroom uit Nederland etc.). Zo kan elk huishouden zelf vrij kiezen van welke
leverancier en tegen welke voorwaarden hij/zij elektriciteit en gas wil afnemen, waaronder
de keuze voor grijze of groene stroom, de keuze voor vaste of variabele prijzen, de
keuze voor een kort of lang lopend contract en de keuze om te wisselen van energieleverancier.
Inherent aan deze concurrerende omgeving is de toe- en uittreding van energieleveranciers,
waarbij faillissementen, met als gevolg mogelijke nadelige financiële gevolgen voor
consumenten, helaas kunnen voorkomen. In geval van faillissement is met de Besluiten
Leveringszekerheid geborgd dat consumenten niet zonder stroom of gas komen te zitten.

Een vrije energiemarkt is echter niet onbegrensd. Op grond van de Elektriciteitswet
1998 (art. 95a e.v.) dient een energieleverancier betrouwbaar te zijn en tegen redelijke
tarieven energie te leveren aan kleinverbruikers. Het is de taak van de ACM om als
onafhankelijke toezichthouder te toetsen of energieleveranciers voldoen aan de eisen
voor leveringszekerheid en monitort in dat kader de financiële positie van energieleveranciers.
Dit moment vindt normaliter plaats in oktober en kijkt daarbij een jaar vooruit. Het
gehele jaar door voert de ACM risico georiënteerd toezicht. Daarnaast monitort de
ACM de organisatorische, technische en financiële vereisten voor energieleveranciers
blijvend, hetgeen ook dient ter bescherming van consumenten. Als de ACM problemen
signaleert, zal ze in nauwer contact met de onderneming treden en zich in het uiterste
geval voorbereiden op de procedures rond eventuele faillissementen of intrekking van
de leveringsvergunning voor het leveren aan huishoudens en klein-zakelijke afnemers.
De ACM heeft binnen de wettelijke kaders haar taken uitgeoefend. Bij het opstellen
van het wetsvoorstel van de Energiewet is wel gekeken op welke wijze strengere eisen
gesteld kunnen worden aan leveranciers en op welke wijze het handhavingsinstrumentarium
kan worden uitgebreid. Deze maatregelen zorgen ervoor dat het (financiële) toezicht
op en eisen aan energieleveranciers worden verscherpt.

Zoals in het antwoord op vraag 8 aangegeven onderzoek ik de mogelijkheden om de positie
van consumenten bij faillissementen van energieleveranciers te verbeteren. Tevens
onderzoek ik of het wenselijk en mogelijk is nadere eisen te stellen aan de financiële
positie van de energieleveranciers om zo de kans te verkleinen dat faillissementen
zich voordoen.12 Naar aanleiding van de resultaten en de aanbevelingen van dit onderzoek zal ik besluiten
of er (eventuele) maatregelen moeten volgen. Indien de uitkomst van dit onderzoek
leidt tot wijzigingen in de wet, zal ik uw Kamer informeren.