Amendement : Amendement van de leden Vondeling en Wilders over het intrekken van de Wet gemeentelijke taak mogelijk maken asielopvangvoorzieningen

Nr. 8
AMENDEMENT VAN DE LEDEN VONDELING EN WILDERS

Ontvangen 19 maart 2026

De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:

I

Aan de beweegreden wordt toegevoegd «en dat het tevens gewenst is de Wet gemeentelijke
taak mogelijk maken asielopvangvoorzieningen in te trekken».

II

Na artikel I wordt een artikel ingevoegd, luidende:

ARTIKEL IA GEMEENTEWET

In de bijlage bij artikel 124b van de Gemeentewet vervalt in onderdeel G:

4. Wet gemeentelijke taak mogelijk maken asielopvangvoorzieningen.

III

Na artikel IV worden twee artikelen ingevoegd, luidende:

ARTIKEL IVA WET CENTRAAL ORGAAN OPVANG ASIELZOEKERS

De Wet centraal orgaan opvang asielzoekers wordt als volgt gewijzigd:

A

Artikel 1, onderdeel e, vervalt, onder verlettering van onderdeel f tot onderdeel
e.

B

In artikel 3, eerste lid, wordt, onder verlettering van de onderdelen c en d tot d
en e, na onderdeel b een onderdeel ingevoegd, luidende:

c. het plaatsen van asielzoekers op gemeentelijke opvangplaatsen, alsmede het betalen
van bijdragen aan de desbetreffende gemeente ten behoeve van de kosten van deze opvang;

C

De artikelen 3a tot en met 3c vervallen.

D

In artikel 21a, eerste lid, wordt «artikel 1, onderdeel e» vervangen door «artikel
1, onderdeel d» en wordt «onderdeel f» vervangen door «onderdeel e».

ARTIKEL IVB WET GEMEENTELIJKE TAAK MOGELIJK MAKEN ASIELOPVANGVOORZIENINGEN

De Wet gemeentelijke taak mogelijk maken asielopvangvoorzieningen wordt ingetrokken.

IV

Artikel XIII wordt als volgt gewijzigd:

1. Voor de tekst wordt de onderdeelsaanduiding «1.» geplaatst.

2. In het eerste lid (nieuw) wordt na «Deze wet treedt» ingevoegd «, met uitzondering
van de artikelen IA, IVA en IVB,»

3. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:

2. De artikelen IA, IVA en IVB treden in werking met ingang van de dag na de datum van
uitgifte van het Staatsblad waarin het wordt geplaatst.

Toelichting

De indieners zijn van mening dat de Wet gemeentelijke taak mogelijk maken asielopvangvoorzieningen
(hierna Spreidingswet) een funeste en onhoudbare wet is die Nederland in hoog tempo
verandert in één groot permanent asielzoekerscentrum (hierna AZC). Volgens de meest
recente ramingen van het kabinet zal het aantal benodigde opvangplekken op grond van
deze wet in juli 2027 oplopen tot maar liefst 88.000. Dat betekent dat er in de komende
periode nog eens ongeveer 38.000 extra asielopvangplekken gerealiseerd moeten worden.
Deze enorme uitbreiding legt een disproportionele en onaanvaardbare druk op de toch
al extreem krappe woningmarkt, het onderwijs, de zorg en de sociale voorzieningen.
Stelsels die op veel plaatsen reeds overbelast zijn of dreigen te bezwijken, worden
verder uitgehold ten gunste van asielopvang.

Dat de komst van een AZC leidt tot ernstige problemen in leefbaarheid en veiligheid
valt niet langer te ontkennen. De overlast neemt toe, vaak veroorzaakt door alleenstaande
jonge mannen. Wekelijks vinden er steekpartijen, bedreigingen, vernielingen en andere
incidenten plaats door asielzoekers. Grote groepen minderjarige Syriërs terroriseren
straten en pleinen in onze steden. In Ter Apel worden winkels structureel leeggeroofd
door Noord-Afrikaanse asielzoekers. Meisjes en vrouwen worden lastiggevallen en aangerand.
Deze voorbeelden zijn legio en vormen een dagelijkse realiteit in veel gemeenten.

De (mogelijke) komst van een AZC leidt daarom tot grote onrust en massaal verzet onder
inwoners en omwonenden. Nederlanders zitten over het algemeen niet te wachten op een
AZC in hun leefomgeving. Sinds de inwerkingtreding van de Spreidingswet zijn er op
tal van plaatsen felle protesten geweest, onder meer in Staphorst, Het Hogeland, Heerle,
Papendrecht, Venlo en Nissewaard, waar inwoners campagne voeren tegen de gedwongen
komst van opvang in hun gemeente.

Peilingen tonen aan dat er onder de Nederlandse bevolking amper draagvlak meer is
voor dit beleid. De helft van de Nederlanders vindt dat Nederland volledig moet stoppen
met het opvangen van asielzoekers, en nog eens een derde wil fors minder opvangen.1 Desondanks houdt het kabinet de Spreidingswet in stand en dwingt het gemeenten tot
medewerking. Indien een gemeente weigert – vaak omdat de lokale bevolking massaal
tegen is – kan de Minister via indeplaatsstelling de gemeente eenvoudig opzijzetten
en asielopvang forceren. Dit vormt een ernstige aantasting en ondermijning van de
lokale democratie.

Bovendien werkt de Spreidingswet als een krachtige magneet op de asielinstroom. Door
het beeld te scheppen dat iedere asielzoeker gegarandeerd een bed en opvang krijgt
overal in het land, stimuleert de wet de wekelijkse komst van 800 tot 900 nieuwe asielzoekers.

Met dit amendement wordt de Spreidingswet onmiddellijk ingetrokken. De PVV is van
mening dat we asielzoekers niet beter moeten verdelen over Nederland, maar dat de
instroom gestopt moet worden. In plaats van AZC’s beter te spreiden, moeten AZC’s
gesloten worden. Dat kan ook, als Nederland eindelijk zijn eigen grenzen gaat bewaken,
een asielstop en een stop op nareis invoert. Alleen al als we de 30.000 Syriërs die
nu in COA-opvang verblijven terugsturen naar Syrië – waar grote delen van het land
thans veilig zijn – kunnen met gemak meer dan 100 AZC’s worden gesloten. Dat scheelt
niet alleen tienduizenden opvangplekken, maar ook miljarden euro’s en een enorme ontlasting
van onze samenleving.

De indieners zijn van mening dat de Spreidingswet geen problemen oplost, maar ze creëert
en verergert. Intrekking is noodzakelijk en urgent om de druk op Nederland te verminderen,
de lokale democratie te herstellen en de instroom daadwerkelijk aan te pakken.

Vondeling Wilders