Amendement : Amendement van het lid Stoffer over het schrappen van de onderdelen over ziekengeldclaims van no-riskers en over op eigenrisicodragende werkgevers verhaalde WGA-voorschotten

Nr. 15
AMENDEMENT VAN HET LID STOFFER

Ontvangen 11 november 2021

De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:

I

Artikel XIV, onderdelen D en E, vervallen.

II

Artikel XXXII, onderdelen E, F en K, vervallen.

Toelichting

Indiener is van mening dat de voorgestelde wijzigingen geen onderdeel zouden moeten
zijn van een verzamelwet. Verzamelwetten richten zich op technische correcties en
beleidsarme voorstellen. Daarvan is hier geen sprake. Het kabinet wil middels deze
verzamelwet regelen dat «WGA-voorschotten» die aan werknemers zijn verstrekt door
het UWV kunnen worden verhaald op eigenrisicodragende werkgevers, als blijkt dat er
geen sprake was van recht op uitkering (par. 2.6 eerste nota van wijziging). Echter,
momenteel is er sprake van achterstanden bij het UWV als het gaat om de beoordeling
van deze aanvragen. De gevolgen hiervan worden middels deze wijziging deels afgewenteld
op de eigenrisicodragende werkgevers. Momenteel lopen er ook rechtszaken over dit
specifieke punt.

Ten tweede wil het kabinet de mogelijkheid tot het claimen van ziekengeld bij een
no-riskstatus beperken tot drie jaar na de eerste ziektedag (par. 2.7 memorie van
toelichting). Dit kan een forse kostenpost voor werkgevers opleveren, terwijl er wel
sprake is van een recht op uitkering. De oorspronkelijke bedoeling van de no-riskstatus
is het wegnemen van ziekterisico’s bij werkgevers voor mensen met een handicap of
ziekte. Het effect van de voorgestelde wijziging is hier contrair aan. Het betreft
hier controversiële onderwerpen, die een uitvoerig en zorgvuldig wetgevingstraject
verdienen. Dat dit van groot belang is, is een belangrijke les uit de toeslagenaffaire
en het rapport van de Tijdelijke commissie Uitvoeringsorganisaties. Om die reden wil
indiener deze onderdelen laten vervallen.

Stoffer