Amendement : Amendement van het lid Ceder c.s. over het codificeren van de geldende jurisprudentie bij dringende redenen

Nr. 25
AMENDEMENT VAN HET LID CEDER C.S.

Ontvangen 11 april 2025

De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:

I

Na artikel I, onderdeel L, wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:

La

Aan artikel 18a, zevende lid, wordt toegevoegd «en de nadelige gevolgen van het opleggen
van een boete voor de persoon aan wie een boete wordt opgelegd onevenredig zijn in
verhouding tot de met het besluit te dienen doelen,».

II

Na artikel I, onderdeel HH, wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:

HHa

In artikel 58, achtste lid, wordt na «aanwezig zijn» ingevoegd «en de nadelige gevolgen
van de terugvordering voor de persoon van wie wordt teruggevorderd onevenredig zijn
in verhouding tot de met het besluit te dienen doelen,».

III

Na artikel II, onderdeel H, worden twee onderdelen ingevoegd, luidende:

Ha

Aan artikel 20a, zevende lid, wordt toegevoegd «en de nadelige gevolgen van het opleggen
van een boete voor de persoon aan wie een boete wordt opgelegd onevenredig zijn in
verhouding tot de met het besluit te dienen doelen,».

Hb

In artikel 25, zevende lid, wordt na «aanwezig zijn» ingevoegd «en de nadelige gevolgen
van de terugvordering voor de persoon van wie wordt teruggevorderd onevenredig zijn
in verhouding tot de met het besluit te dienen doelen,».

IV

Na artikel III, onderdeel I, worden twee onderdelen ingevoegd, luidende:

Ia

Aan artikel 20a, zevende lid, wordt toegevoegd «en de nadelige gevolgen van het opleggen
van een boete voor de persoon aan wie een boete wordt opgelegd onevenredig zijn in
verhouding tot de met het besluit te dienen doelen,».

Ib

In artikel 25, zevende lid, wordt na «aanwezig zijn» ingevoegd «en de nadelige gevolgen
van de terugvordering voor de persoon van wie wordt teruggevorderd onevenredig zijn
in verhouding tot de met het besluit te dienen doelen,».

Toelichting

De Participatiewet (en andere sociale zekerheidswetten) bevatten allemaal de mogelijkheid
om in verband met dringende redenen geheel of gedeeltelijk af te zien van terugvordering
wanneer de uitkering tot een te hoog bedrag is uitgekeerd of na het opleggen van een
bestuurlijke boete. In de jurisprudentie is deze clausule altijd zeer strikt en beperkt
uitgelegd waarmee burgers feitelijk zelden een geslaagd beroep konden doen op deze
bepaling. Na de conclusie van Advocaat-Generaal De Bock en de volgende uitspraak van
de Centrale Raad van Beroep is deze uitleg gewijzigd: «De dringende reden moet op zo’n manier worden ingevuld, dat zij als wettelijke hardheidsclausule
een wezenlijke rol kan spelen in het stelsel van herziening en terugvordering van
uitkeringen.»1 Met dit amendement beogen de indieners om deze jurisprudentie te codificeren. Zoals
op dit punt duidelijk is gebleken kan de uitleg van wettelijke bepalingen in jurisprudentie
sterk wijzigen. De norm die nu middels de jurisprudentie is neergelegd beogen indieners
nu ook wettelijk te verankeren. Op deze wijze kunnen burgers niet enkel een beroep
doen op de geldende jurisprudentie, maar op een wet. Dit amendement sluit ook aan
op het beleid van het kabinet aangezien zij hebben gesteld: «De (beleids)ruimte die is ontstaan met deze uitspraak wil ik behouden.» (Kamerstukken II 2024/25, 17 050, nr. 609).

Ceder Van Kent Lahlah I. van Dijk Paulusma