Amendement : Amendement van het lid Diederik van Dijk over het ook als mensenhandel beschouwen als iemand wordt geworven om in een ander land in de prostitutie te werken

Nr. 8 AMENDEMENT VAN HET LID DIEDERIK VAN DIJK

Ontvangen 16 januari 2025

De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:

I

In artikel I, onderdeel C, wordt het voorgestelde artikel 273f als volgt gewijzigd:

1. Na het eerste lid wordt, onder vernummering van het tweede tot en met zevende lid
tot derde tot en met achtste lid, een lid ingevoegd, luidende:

2. Als schuldig aan mensenhandel wordt tevens aangemerkt, degene die een persoon aanwerft,
medeneemt of ontvoert om die persoon in een ander land ertoe te brengen zich beschikbaar
te stellen tot het verrichten van seksuele handelingen met of voor een derde tegen
betaling.

2. In het vijfde lid (nieuw) wordt «derde lid» vervangen door «vierde lid».

II

In artikel II, onderdeel A, wordt het voorgestelde artikel 286f als volgt gewijzigd:

1. In het eerste lid wordt, onder vernummering van het tweede tot en met zevende lid
tot derde tot en met achtste lid, een lid ingevoegd, luidende:

2. Als schuldig aan mensenhandel wordt tevens aangemerkt, degene die een persoon aanwerft,
medeneemt of ontvoert om die persoon in een ander land ertoe te brengen zich beschikbaar
te stellen tot het verrichten van seksuele handelingen met of voor een derde tegen
betaling.

2. In het vijfde lid (nieuw) wordt «derde lid» vervangen door «vierde lid».

Toelichting

Met de door het kabinet voorgestelde wijziging van art. 273f WvSr moet ook het «oogmerk
van uitbuiting» bewezen worden. Juridisch is dit beduidend ingewikkelder en het impliceert
dat het OM opzet en dwang moet bewijzen. Voorheen volstond de veronderstelling dat
de vrouw in kwestie als prostituee zou worden uitgebuit. Toevoeging van een vergelijkbare
bepaling als het huidige artikel 273f, eerste lid, onderdeel 3, is noodzakelijk ingeval
een buitenlandse vrouw naar Nederland is gehaald voor de prostitutie, meer dan de
helft van haar inkomsten afstaat en niet zelf bepaalt met wie en hoe vaak ze seks
heeft. Het OM moet dan ook dwang bewijzen, waarvoor het vaak is aangewezen op een
verklaring van het slachtoffer. Deze wil echter uit angst voor represailles meestal
niet praten met de politie. Schrijnende mensenhandelzaken zullen hierdoor mislukken
of vaker worden afgedaan als mensensmokkelzaken – een minder zwaar misdrijf met een
veel lagere straf.

In gevallen waarbij politie en justitie aanwijzingen hebben van uitbuiting, maar nog
geen hard bewijs, is de toevoeging van het huidige eerste lid, onderdeel 3, noodzakelijk
om tot een veroordeling van mensenhandel te kunnen komen. Doorgaans zijn uitgebuite
vrouwen in de prostitutie volledig afhankelijk van hun pooier en staan zij meer dan
de helft van hun inkomsten af aan hem. Bovendien is voor een veroordeling via deze
route het niet noodzakelijk dat het «dwangmiddel», zoals gebruik van geweld, is bewezen.

Diederik van Dijk