Antwoord schriftelijke vragen : Antwoord op vragen van het lid Zalinyan over het rapport 'PFAS-aandachtlocaties in 2025'

Antwoord van Staatssecretaris Bertram (Infrastructuur en Waterstaat) (ontvangen 9 juni
2026).

Vraag 1

Waarom zijn in het rapport «PFAS-aandachtlocaties in 2025» de locaties waar aandacht
voor is, of die onze aandacht behoeven, niet vermeld, maar slechts als categorie gekwantificeerd?

Antwoord 1

Zoals vermeld in de brief aan Uw Kamer van 11 mei 20261 is het rapport «PFAS-aandachtlocaties in 2025» in samenwerking met gemeenten en provincies
opgesteld met als doel om de verschillende inventarisaties die door de gemeenten en
provincies worden uitgevoerd naar PFAS-aandachtlocaties samen te brengen tot een landelijk overzicht. Met de betreffende overheden
heb ik afspraken gemaakt om de inventarisatie in 2030 af te ronden zodat op basis
van die inventarisatie een programmatische aanpak van deze locaties kan worden vormgegeven.
Het is belangrijk om deze rapportage in deze context te beschouwen. Het doel van de
uitvraag bij de bevoegde overheden is om een landelijk beeld te krijgen hoe groot
de opgave rond PFAS-aandachtlocaties is, hierin een prioriteitsvolgorde aan te brengen
en de meest urgente locaties als eerste aan te pakken. Gemeenten en provincies die
de inventarisaties uitvoeren hebben vanuit de wet de taak om te bepalen wat er op
een specifieke locatie moet gebeuren en communiceren daarover met belanghebbenden.
Zij hebben ook beter zicht op de lokale situatie dus zijn hiervoor per definitie beter
geoutilleerd. De gegevens in de rapportage «PFAS-aandachtlocaties in 2025» zijn vorig
najaar uitgevraagd. We hebben met de overheden afgesproken dat zij communiceren over
de locaties, aanpak en de voortgang.

Vraag 2

In wiens belang is het om deze locaties met potentieel veel gezondheidsschadelijke
vervuiling voor het publiek verborgen te houden?

Antwoord 2

Er is geen sprake van het verbergen van de locaties. Op het moment dat er sprake is
van een locatie met mogelijke gezondheidsrisico’s is het aan het betreffende provincie
of gemeente om met de belanghebbenden daarover te communiceren en daar de passende
maatregelen te nemen. Dat kan een sanering zijn, maar ook bijvoorbeeld gebruiksadviezen
voor een bepaalde locatie.

De provincies en gemeenten investeren in het inventariseren van de PFAS-aandachtlocaties.
Het Ministerie van IenW ondersteunt gemeenten en provincies om PFAS-aandachtlocaties
te inventariseren. Financiële ondersteuning van de decentrale overheden vindt plaats
middels de Tijdelijke regeling uitkering Bodem (SPUK Bodem). Daarnaast is er voor
provincies en gemeenten ondersteuning door middel van onderlinge afstemming en kennisopbouw.

De rapportage helpt om de totale opgave in beeld te krijgen. Dit is onderdeel van
de gezamenlijke aanpak die met de medeoverheden is ontwikkeld. Deze werkwijze komt
overeen met de manier waarop in het verleden de spoedlocaties (historische bodemverontreinigingen)
succesvol zijn aangepakt.

Vraag 3

Is niet in het verdrag van Aarhus bepaald, dat het publiek moet worden geïnformeerd
over dergelijke locaties met milieu- en gezondheidsrisico’s?

Antwoord 3

De provincies en gemeenten geven hier invulling aan. De betreffende informatie is
afkomstig van de provincies en gemeenten en zij hebben op basis van de wet de taak
om te bepalen welke acties er al dan niet genomen moeten worden en de informatie die
bekend is te delen met belanghebbenden.

Vraag 4

Wanneer worden deze locaties en het risico dat ervan uitgaat, wel publiek gemaakt?

Antwoord 4

Zoals in het antwoord op vragen 1 en 2 aangegeven, is dat aan de bevoegde overheden.

Vraag 5

Kunt u deze vragen beantwoorden voor het debat Externe Veiligheid op 10 juni a.s.
beantwoorden?

Antwoord 5

Ja.