Antwoord schriftelijke vragen : Antwoord op vragen van het lid De Vos over mogelijke misstanden binnen het Nederlandse uitzetbeleid voor vreemdelingen

Antwoord van Minister Van Weel (Asiel en Migratie), mede namens Minister Keijzer (Asiel
en Migratie) (ontvangen 20 februari 2026). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar
2025–2026, nr. 774.

Vraag 1

Bent u bekend met de uitzending van Ongehoord Nederland van 13 november jl. over het
Nederlandse uitzetbeleid met betrekking tot vreemdelingen? Hoe beoordeelt u deze uitzending?1

Antwoord 1

Ja. Voor een oordeel verwijs ik u naar onderstaande beantwoording.

Vraag 2

Hoeveel uitzettingsvluchten, zowel vrijwillig als gedwongen, zijn in 2023, 2024 en
(tot nu toe in) 2025 geannuleerd? Kunt u een volledige uitsplitsing geven per maand,
per categorie (vrijwillig of gedwongen) en per reden van annulering?

Antwoord 2

DTenV registreert niet of een geboekte vlucht ten behoeve van zelfstandig of gedwongen
vertrek is aangevraagd.

In 2023 heeft de DTenV in totaal 5.920 vluchten geboekt. Hiervan zijn er 2.710 geannuleerd.
De meest voorkomende redenen voor annulering in 2023 waren: onttrekken aan overheidstoezicht
(920), het indienen van nieuwe procedures (560) of een omboeking naar een andere vlucht
(350), (fysiek) verzet kort voorafgaand aan de vlucht (160).

In 2024 heeft de DTenV in totaal 6.400 vluchten geboekt. Hiervan zijn er 3.240 geannuleerd.
De meest voorkomende redenen voor annulering in 2024 waren: onttrekken aan overheidstoezicht
(1.520), het indienen van nieuwe procedures (610), een omboeking naar een andere vlucht
(360) en (fysiek) verzet kort voorafgaand aan de vlucht (160).

In 2025 zijn tot en met november in totaal 5.590 vluchten geboekt door de DTenV. Hiervan
zijn er 2.090 geannuleerd. De meest voorkomende redenen voor annulering waren: onttrekken
aan overheidstoezicht (840), het indienen van nieuwe procedures (340), een omboeking
naar een andere vlucht (400) en (fysiek) verzet kort voorafgaand aan de vlucht (60).

Vraag 3

Klopt het dat in 2024 ongeveer de helft van alle geplande inbewaringstellingen geen
doorgang vond, waarvan in 63 procent van de gevallen omdat de vreemdeling niet werd
aangetroffen in het asielzoekerscentrum (azc)? Zo ja, hoe verklaart u dat deze vreemdelingen
structureel afwezig waren op het geplande moment van uitzetten? Zo nee, welk percentage
van de geplande inbewaringstellingen heeft geen doorgang gevonden en hoe verklaart
en beoordeelt u dit?

Antwoord 3

De regievoerders van DTenV gaan na afwijzing van een asielaanvraag in gesprek met
een vreemdeling. Indien de vertrektermijn (doorgaans is deze 28 dagen) is verstreken,
en de vreemdeling niet meewerkt aan vertrek, kan bewaring aan de orde zijn. Dublinclaimanten
krijgen geen vertrektermijn, maar hebben wel een verplichting om mee te werken aan
overdracht. Indien in het dossier aanknopingspunten zijn dat de vreemdeling niet zal
meewerken aan overdracht, wordt door de regievoerder een voorstel tot inbewaringstelling
ingediend bij de ambtenaar van de DTenV die de inbewaringstelling uitvoert, de uitvoerend
ambtenaar (UA). De inbewaringstelling van vreemdelingen die op een COA-locatie verblijven
worden door de DTenV uitgevoerd. DV&O verricht de staandehouding op de COA-locatie
en regelt de overbrenging naar een locatie voor gehoor. Daar wordt de vreemdeling
door de UA van de DTenV in bewaring gesteld. De tenuitvoerlegging van bewaring vindt
plaats in een detentiecentrum.

In 2024 zijn er 1.670 inbewaringstellingen gepland door de DTenV. Bij het grootste
deel van deze inbewaringstellingen gaat het om Dublinclaimanten die in het kader van
hun gedwongen overdracht in bewaring worden gesteld. 50% van deze geplande inbewaringstellingen
heeft geen doorgang gevonden. De voornaamste reden voor het niet doorgaan van inbewaringstellingen
is dat de vreemdeling niet is aangetroffen bij de staandehouding/met onbekende bestemming
is vertrokken. Dit was aan de orde in 63% van het totaal aantal geannuleerde inbewaringstellingen
in 2024.

Over de reden dat deze vreemdelingen niet werden aangetroffen op het geplande moment
van staandehouding kan in zijn algemeenheid het volgende worden gezegd. Uit de Europese
wetgeving en de daaruit voortvloeiende jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie
volgen juridische vereisten voor inbewaringstelling. Bewaring is een laatste redmiddel
(ultimum remedium) waarvoor strenge (motiverings)eisen gelden. Om vreemdelingen in
bewaring te stellen moet er juridisch gezien altijd een (significant) risico op onderduiken
aanwezig zijn. De doelgroep die dus voor inbewaringstelling in aanmerking komt heeft
naar zijn aard dus altijd al een hoog risico om zich te onttrekken aan het toezicht.
Om de kans op een succesvolle inbewaringstelling te vergroten wordt onder andere het
tijdstip van een staandehouding nooit van te voren aangezegd en wordt getracht om
de staandehouding vroeg op de dag in te plannen. Desondanks komt het helaas regelmatig
voor dat vreemdelingen zich onttrekken aan het toezicht.

Vraag 4

Kunt u uitsluiten dat medewerkers van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA)
vreemdelingen vooraf informeren over geplande uitzettingen door de Afdeling Vreemdelingenpolitie,
Identificatie en Mensenhandel (AVIM), de Dienst Vervoer en Ondersteuning (DV&O) of
de Dienst Terugkeer en Vertrek (DT&V)? Zo ja, hoe controleert u dat dit niet gebeurt?
Zo nee, hoe beoordeelt u deze gang van zaken en hoe gaat u deze in de toekomst voorkomen?

Antwoord 4

Ik deel de zorg over het grote aantal geannuleerde inbewaringstellingen door toedoen
van de vreemdeling. Echter, de suggestie dat COA medewerkers vreemdelingen in azc’s
vooraf informeren wanneer ze worden opgehaald in het kader van hun gedwongen vertrekprocedure
zodat deze vreemdelingen zich aan bewaring te kunnen onttrekken, is niet onderbouwd
en herken ik niet.

Er wordt binnen de migratieketen voortdurend getracht om te voorkomen dat inbewaringstellingen
moeten worden geannuleerd. Zoals in het antwoord op vraag 3 reeds is aangekaart, wordt
het tijdstip van een staandehouding nooit van te voren gecommuniceerd met de vreemdeling
en wordt getracht om de staandehouding vroeg op de dag in te plannen om de kans op
een succesvolle inbewaringstelling te vergroten. Tevens worden ambtelijk aanvullende
maatregelen verkend om inbewaringstelling breder toe te passen op specifieke doelgroepen
– bijvoorbeeld op Dublinclaimanten die eerder in het kader van Dublin zijn overgedragen
aan een EU-lidstaat, en opnieuw Nederland inreizen. Ook is in 2025 de capaciteit voor
vreemdelingenbewaring uitgebreid – zodat meer vertrekplichtige vreemdelingen in vreemdelingenbewaring
kunnen worden gesteld.

Vraag 5

Hoeveel gevallen zijn bekend van vreemdelingen die niet in het azc werden aangetroffen
op het geplande moment van uitzetten, maar later weer opdoken op dezelfde locatie
of zich elders opnieuw meldden voor opvang?

Antwoord 5

Hier zijn geen cijfers over beschikbaar. Dit wordt niet geregistreerd.

Vertrekplichtige vreemdelingen die een azc verlaten voor het moment dat zij gedwongen
zouden worden uitgezet, kunnen zich in de regel niet zomaar weer melden voor opvang
op een azc. In de regel hebben vertrekplichtige vreemdelingen immers geen wettelijk
recht meer op opvang. Wanneer een vreemdeling zich in een dergelijke situatie weer
meldt bij het COA heeft het COA dan ook geen wettelijke verplichting meer op opvang
te bieden. Van belang hieraan toe te voegen is dat de vreemdeling zich niet (weer)
kan melden bij ieder willekeurig azc (of bij zijn of haar «laatste» azc). De vreemdeling
moet zich melden in Ter Apel. Daar wordt bekeken of er een nieuw recht op opvang is
ontstaan.

Nieuw recht op opvang kan bijvoorbeeld ontstaan bij een herhaalde asielaanvraag. Een
vreemdeling heeft het recht een nieuwe asielaanvraag in te dienen. Er zijn afspraken
en procedureregels die ervoor moeten zorgen dat de behandeling van herhaalde asielaanvragen
snel plaatsvindt. Voorts meld ik wellicht ten overvloede dat met de asielnoodmaatregelenwet,
die thans voorligt bij de Eerste Kamer, drie extra maatregelen worden ingevoerd die
een efficiëntere behandeling van herhaalde aanvragen mogelijk maken.

Vraag 6

Hoeveel vreemdelingen zijn in 2023, 2024 en (tot nu toe in) 2025 uit het zicht van
de overheid verdwenen? Kunt u deze gegevens uitsplitsen naar nationaliteit en inreisroute?

Antwoord 6

In 2023 vertrokken ketenbreed 9.190 vreemdelingen zelfstandig zonder toezicht, in
2024 9.870 vreemdelingen en in 2025 tot en met november 6.990. De nationaliteiten
van de vreemdelingen die zelfstandig zonder toezicht zijn vertrokken zijn als volgt.

Top 10 nationaliteiten zelfstandig vertrek zonder toezicht, 2023

1

Algerijnse

1.810

2

Marokkaanse

1.300

3

Syrische

540

4

Nigeriaanse

490

5

Moldavische

450

6

Tunesische

430

7

Somalische

280

8

Turkse

220

9

Iraakse

220

10

Eritrese

170

 

Overige nationaliteiten

3.270

 

Totaal

9.190

Top 10 nationaliteiten zelfstandig vertrek zonder toezicht, 2024

1

Algerijnse

1.390

2

Syrische

920

3

Marokkaanse

910

4

Moldavische

590

5

Nigeriaanse

480

6

Oekraïense

450

7

Tunesische

440

8

Somalische

350

9

Turkse

330

10

Jemenitische

270

 

Overige nationaliteiten

3.720

 

Totaal

9.870

Top 10 nationaliteiten zelfstandig vertrek zonder toezicht, 2025 tot en met november

1

Algerijnse

830

2

Syrische

740

3

Marokkaanse

580

4

Nigeriaanse

550

5

Turkse

400

6

Somalische

280

7

Moldavische

220

8

Iraakse

170

9

Tunesische

170

10

Eritrese

160

 

Overige nationaliteiten

2.900

 

Totaal

6.990

Er vindt geen gestructureerde registratie plaats op basis waarvan gegevens kunnen
worden gegeneerd over de inreisroute van vreemdelingen die zelfstandig zonder toezicht
vertrekken

Vraag 7 en 8

Hoe vaak komt het voor dat uit Nederland uitgezette vreemdelingen binnen enkele dagen
of weken opnieuw in Nederland of bij Ter Apel verschijnen, al dan niet onder een nieuwe
identiteit of met nieuwe reden voor een asielaanvraag?

Op welke gegevens baseert u uw antwoord op vraag 7?

Antwoord 7 en 8

Deze gegevens zijn niet beschikbaar. Uit de ervaringspraktijk van de migratieketen
blijken geen signalen dat dit zich vaak voordoet bij vreemdelingen die zijn uitgezet
naar hun land van herkomst, zijnde een derde land. Het kan echter niet worden uitgesloten
dat dit op incidentele basis gebeurt.

Daarbij geldt dat het voor vreemdelingen doorgaans erg moeilijk is om opnieuw Nederland
in te reizen nadat ze gedwongen zijn uitgezet naar hun land van herkomst. Deze vreemdelingen
krijgen een inreisverbod opgelegd, waardoor zij voor de duur van het inreisverbod
de Europese Unie niet meer legaal kunnen inreizen. Bovendien is inreis niet mogelijk
als er niet voldaan wordt aan de overige toegangsvoorwaarden, zoals een visum.

Daarnaast is het zo dat ook na een initiële terugkeer naar een land van herkomst nieuwe
feiten en omstandigheden zich kunnen voordoen waardoor iemand opnieuw bescherming
nodig heeft. Het recht om asiel aan te vragen vervalt dan ook niet na uitzetting.
Dat volgt ook zo uit internationale wet- en regelgeving. Echter, dit zal zich niet
snel kunnen voordoen in het (theoretische) geval de vreemdeling zich binnen enkele
dagen of weken ná terugkeer opnieuw in Nederland meldt.

Herhaalde uitzetting na een Dublinoverdracht binnen het Schengengebied en uitzetting
van EU-onderdanen komt wel voor. Hiertoe wordt verwezen naar het antwoord op vraag
9.

Over de mogelijkheid om met een nieuwe identiteit weer in Nederland te verschijnen
kan ik in zijn algemeenheid het volgende zeggen. Om te voorkomen dat vreemdelingen
na een uitzetting opnieuw Nederland in kunnen reizen en een nieuwe asielaanvraag kunnen
doen, gebruikmakend van een nieuwe identiteit, wordt onder andere Eurodac geraadpleegd
bij registratie van vreemdelingen door de autoriteiten. In Eurodac worden vingerafdrukken
en het geslacht van vreemdelingen die een asielaanvraag doen opgeslagen. Op basis
van Eurodac kan dus worden vastgesteld of een vreemdeling al eerder in Nederland of
een andere EU-lidstaat of Schengenland asiel heeft aangevraagd. Onder de nieuwe Eurodac-verordening,
die per 12 juni 2029 van toepassing zal zijn, zullen nieuwe categorieën van persoonsgegevens
in Eurodac worden opgeslagen, zoals naam, geboorteplaats en -datum, nationaliteit,
nummers of kopieën van identiteitsbewijzen en reisdocumenten en ook gezichtsopnames.

Vraag 9

Kunt u aangeven hoeveel vreemdelingen in de afgelopen vijf jaar meermaals zijn uitgezet?
Bij hoeveel personen was dit meer dan twee keer? Wat zijn de vijf meest voorkomende
nationaliteiten in deze situatie?

Antwoord 9

In de periode 2021 tot en met november 2025 hebben 11.110 gedwongen vertrekken plaatsgevonden
vanuit de caseload van de DTenV. Dit betrof 9.660 unieke personen.

530 personen zijn twee maal in de betreffende periode gedwongen vertrokken. 280 personen
zijn drie keer of meer gedwongen vertrokken.

Top 5 nationaliteiten drie keer of meer gedwongen vertrek in de betreffende periode:

• Poolse

• Algerijnse

• Roemeense

• Marokkaanse

• Hongaarse

Deze aantallen zijn inclusief de gedwongen overdrachten van Dublinclaimanten naar
andere lidstaten en gedwongen terugkeer naar EU-landen of Schengenlanden. Voor deze
categorieen vreemdelingen geldt dat vanwege het vrij verkeer van personen binnen Schengen
niet uitgesloten kan worden dat zij terugkeren naar Nederland.

Kijkend naar uitzettingen exclusief de gedwongen overdrachten van Dublinclaimanten,
en gedwongen terugkeer naar EU-landen en Schengenlanden ontstaat er een ander beeld.

In de periode 2021 tot en met november 2025 hebben 2.570 gedwongen vertrekken plaatsgevonden
vanuit de caseload van de DTenV naar derde landen. Er vonden dus in deze periode 2.570
gedwongen vertrekken plaats, niet zijnde overdrachten van Dublinclaimanten, gedwongen
vertrekken naar EU-landen of gedwongen vertrekken naar Schengenlanden. Dit betrof
2.550 unieke personen.

20 personen zijn twee maal in de betreffende periode gedwongen vertrokken. <5 personen
zijn drie keer of meer gedwongen vertrokken.

Top 3 nationaliteiten twee keer of meer gedwongen vertrek in de betreffende periode:

• Albanese (betreft <5 personen)

• Georgische (betreft <5 personen)

• Braziliaanse (betreft <5 personen)

Vraag 10

Welke maatregelen neemt u om misbruik van de Dublinverordening te voorkomen, gelet
op signalen dat vreemdelingen die naar bijvoorbeeld Kroatië, Bulgarije of Italië worden
teruggestuurd, vrijwel direct weer naar Nederland terugkeren? Kunt u bevestigen dan
wel ontkennen dat deze signalen kloppen?

Antwoord 10

We herkennen deze signalen en delen de zorgen die hierover bestaan. Als blijkt dat
vreemdelingen eerder in het kader van Dublin zijn overgedragen aan een EU-lidstaat,
en opnieuw Nederland inreizen, kan opnieuw worden gewerkt aan hun overdracht naar
de EU-lidstaat. De IND moet dan een nieuw claimverzoek naar de betreffende EU-lidstaat
sturen. Bij akkoord van de EU-lidstaat kan de vreemdeling opnieuw worden overgedragen.
Tot die tijd heeft de vreemdeling recht op opvang. Dit recht vloeit voort uit de opvangrichtlijn.
Tevens wordt op dit moment ingezet op de mogelijkheid om Dublinclaimanten, die al
eerder gedwongen zijn overgedragen aan een andere lidstaat en opnieuw Nederland inreizen,
eerder in bewaring te stellen.

Vraag 11

Klopt het bericht dat Duitsland de afgelopen drie maanden meer dan 150 personen bij
de Nederlandse grens heeft gezet zonder formele overdracht aan de Koninklijke Marechaussee?2 Zo ja, wat doet Nederland met deze personen? Hoeveel van deze personen verblijven
op dit moment in Nederland?

Antwoord 11

Alle overdrachten van vreemdelingen door Duitsland aan Nederland vinden plaats middels
formele overdracht. Een formele overdracht kan plaatsvinden middels een overdracht
waarbij een persoon fysiek wordt overgedragen door de Duitse autoriteiten aan de Nederlandse
autoriteiten, of een overdracht waarbij deze fysieke overdracht niet plaatsvindt.
De Koninklijke Marechaussee (KMar) registreert enkel of er een overdracht plaatsvindt,
en niet of de door Duitsland geweigerde personen met of zonder fysieke overdracht
worden overgedragen. In de periode van 9 december 2024 tot en met 8 september 2025
zijn in totaal 690 vreemdelingen door Duitsland aan Nederland overgedragen.

Personen die worden overgedragen door Duitsland aan Nederland – ook de personen die
niet fysiek worden overgedragen – kunnen zich na overdracht veelal vrij in Nederland
bewegen. Er wordt niet bijhouden hoeveel personen, die niet fysiek zijn overgedragen
aan Nederland, op dit moment nog in Nederland verblijven.

Vraag 12

Kunt u een overzicht verstrekken van de totale kosten voor mislukte uitzettingen in
de jaren 2023, 2024 en (tot nu toe in) 2025? Kunt u hierbij alle kosten meenemen,
waaronder de inzet van AVIM, DV&O, DT&V, tolken en medische begeleiding, maar ook
geboekte vluchten, hotelovernachtingen, retourtickets van begeleiders en juridische
kosten? Kunt u deze kosten volledig uitsplitsen?

Antwoord 12

De kosten van annuleringen hangen nauw samen met individuele eigenschappen van een
zaak en raken diverse uitvoeringsorganisaties zoals DTenV, KMar en de Dienst Vervoer
en Ondersteuning. Er is daarom geen overkoepelend beeld van deze kosten en uitsplitsing
is niet mogelijk.

Gezien de weerbarstigheid van terugkeerprocedures werkt DTenV in de regel met tickets
die gewijzigd of geannuleerd kunnen worden, zodat kosten bespaard worden in het geval
een uitzetting niet doorgaat. De keuze voor het soort ticket wordt door experts in
de uitvoering gemaakt op basis van de individuele omstandigheden van de zaak.

Vraag 13

Hoeveel vreemdelingen hebben zich in 2023, 2024 en (tot nu toe in) 2025 daadwerkelijk
gemeld op het moment dat zij een vrijwillige terugkeer hadden afgesproken? Hoeveel
vreemdelingen kwamen niet opdagen?

Antwoord 13

DTenV registreert niet of een geboekte vlucht ten behoeve van zelfstandig of gedwongen
vertrek is aangevraagd.

In 2023 is 54% van de geboekte vluchten voor zowel zelfstandig als gedwongen terugkeer
doorgegaan en 16% van alle geboekte vluchten is geannuleerd vanwege onttrekken aan
overheidstoezicht.

In 2024 is 49% van de geboekte vluchten doorgegaan en 24% van alle geboekte vluchten
is geannuleerd vanwege onttrekken aan overheidstoezicht.

In 2025 t/m november is 63% van de geboekte vluchten doorgegaan en 15% van alle geboekte
vluchten is geannuleerd vanwege onttrekken aan overheidstoezicht.

Vraag 14

Hoe vaak zijn uitzettingen in 2023, 2024 en (tot nu toe in) 2025 afgebroken vanwege
een vermeende medische noodsituatie, een lastminute-interventie van een advocaat,
weigering van de gezagvoerder om te vliegen of verstoringen door medepassagiers of
activisten? Kunt u deze cijfers volledig uitsplitsen?

Antwoord 14

De reden van annulering van een vlucht wordt niet zodanig specifiek geregistreerd.
In bredere zin kan het volgende aangegeven worden omtrent de reden van annulering:

2023

• Medische redenen (zoals artikel 64 Vw): 100

• Asiel-/ reguliere aanvraag of voorlopige voorziening: 460

• Geweigerd door gezagvoerder of luchtvaartmaatschappij: 20

2024

• Medische redenen (zoals artikel 64 Vw): 100

• Asiel- / reguliere aanvraag of voorlopige voorziening: 510

• Geweigerd door gezagvoerder of luchtvaartmaatschappij: 40

2025 t/m november

• Medische redenen (zoals artikel 64 Vw): 80

• Asiel- / reguliere aanvraag of voorlopige voorziening: 260

• Geweigerd door gezagvoerder of luchtvaartmaatschappij: 40

Vraag 15

Kunt u aangeven waarom Rotterdam The Hague Airport, dat naast het uitzetcentrum in
Rotterdam ligt, niet wordt gebruikt voor uitzetvluchten? Welke logistieke en financiële
voordelen zou het gebruik hiervan opleveren?

Antwoord 15

Vanuit de Luchthaven Schiphol wordt er frequent op meerdere bestemmingen gevlogen
in landen waarnaar wordt uitgezet of overgedragen. Momenteel zijn er daarom geen financiële
of logistieke voordelen om deze vluchten vanuit Rotterdam The Hague Airport te faciliteren.
Om die reden is Rotterdam The Hague airport, in tegenstelling tot Schiphol, qua faciliteiten
niet ingericht om uitzetvluchten te faciliteren. In incidentele gevallen, kan een
uitzetting of overdracht mogelijk ook plaatsvinden op een ander in Nederland gelegen
luchthaven.

Vraag 16

Deelt u de mening dat Nederland fungeert als magneet voor asielzoekers als uitzettingen
in de praktijk nauwelijks worden uitgevoerd? Zo nee, waarom niet? Zo ja, wat gaat
u concreet doen om het uitzetbeleid te verbeteren?

Antwoord 16

Ik deel de mening dat succesvol (vrijwillig dan wel gedwongen) vertrek van uitgeprocedeerde
vreemdelingen een groot belang heeft. In Nederland maar ook in de rest van de EU zijn
de aantallen van gerealiseerd vertrek lager dan gewenst. Ik zie dat er in de uitvoeringspraktijk
hard wordt gewerkt om meer gerealiseerd vertrek te realiseren en dat de keten hier
ook succes op boekt.

In de voorgaande jaren is ketenbreed ook een stijging te zien in het aantal vreemdelingen
dat gedwongen is uitgezet. In 2023 werden 5.130 vreemdelingen gedwongen uitgezet.
In 2024 waren dit er 5.870. In 2025 tot en met november waren dit er 5.210.

Zoals bij uw Kamer bekend, zet dit kabinet in op het beperken van migratie naar Nederland.
De buitengrensprocedures uit het Asiel- en Migratiepact bieden hiertoe handvatten
en het versterken van de Europese buitengrenzen is voor Nederland een belangrijke
prioriteit. Tevens vormt de nieuwe terugkeerverordening – die zich op dit moment in
de onderhandelingsfase in de EU bevindt – het sluitstuk van het Europese migratiebeleid.
In de nieuwe terugkeerverordening krijgen lidstaten meer mogelijkheden om terugkeer
van vertrekplichtige vreemdelingen te realiseren.

Dit kabinet zet zich sterk in voor het intensiveren van terugkeer van vreemdelingen
zonder verblijfsrecht. Dit doet het kabinet langs verschillende sporen. Zo wordt ingezet
op het verbeteren van de terugkeersamenwerking met belangrijke landen van herkomst.
Ook wordt gewerkt aan het strafbaar maken van niet meewerken aan vertrek. Daarnaast
is in 2025 de capaciteit voor vreemdelingenbewaring uitgebreid – zodat meer vertrekplichtige
vreemdelingen in vreemdelingenbewaring kunnen worden gesteld.

Vraag 17

Kunt u deze vragen zo spoedig mogelijk, zo volledig mogelijk en afzonderlijk van elkaar
beantwoorden?

Antwoord 17

Ja. Enkel waar dat dienstig was voor de beantwoording zijn vragen samengevoegd.