Antwoord schriftelijke vragen : Antwoord op vragen van de leden Wendel en Becker over het bericht dat de kinderrechter Jeugdbescherming Noord ontslaat in zaak waarbij vader van jongen (3) de moeder vermoordde

Antwoord van Staatssecretaris Rutte (Justitie en Veiligheid) (ontvangen 30 januari
2026).

Vraag 1

Bent u bekend met het artikel «Kritische kinderrechter ontslaat Jeugdbescherming Noord
in zaak waarbij vader van jongen (3) de moeder vermoordde» in het Dagblad van het
Noorden d.d. 16 januari 2026 inzake de uitspraak van de rechtbank Noord-Nederland
(ECLI:NL:RBNNE:2026:78)?

Antwoord 1

Ja.

Vraag 2

Hoe vaak is het de afgelopen vijf jaar voorgekomen dat een rechter op deze wijze de
voogdij van een gecertificeerde instelling (GI) beëindigt?

Antwoord 2

Dit wordt niet landelijk bijgehouden.

Vraag 3

Hoe weegt u deze uitspraak in het licht van het verscherpte toezicht vanuit de Inspectie
Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) op Jeugdbescherming Noord?

Antwoord 3

De rechtbank Noord-Nederland verwijst in onderhavige uitspraak zelf naar het verscherpte
toezicht: «de GI staat sinds 24 juli 2025 onder verscherpt toezicht van de Inspecties
Gezondheidszorg en Jeugd en Justitie en Veiligheid. Door de GI is betwist dat de organisatorische
en personele problemen binnen de GI van invloed zijn geweest op deze zaak. Hoewel
in deze procedure niet met zekerheid kan worden vastgesteld of en zo ja, in welke
mate de algehele organisatorische en personele omstandigheden organisatie breed, direct
van invloed zijn geweest op de taakuitvoering door de GI in déze specifieke zaak,
zullen deze zeker niet hebben bijgedragen aan de wijze waarop de voogdij over [minderjarige]
is uitgevoerd. Hoewel er in het geval van [minderjarige] wel bij aanvang van de voogdij
twee jeugdzorgwerkers beschikbaar waren om de maatregel uit te voeren, heeft dit niet
er toe geleid dat er ook tijdig passende hulp is ingezet. Dit blijkt duidelijk uit
het feit dat [minderjarige] pas op 14 oktober 2025, bijna anderhalf jaar na het instellen
van de voogdijmaatregel, is gestart met therapie bij GGZ Drenthe. Uit de voorgaande
overwegingen blijkt verder dat het in deze casus heeft ontbroken aan een grondige
analyse van de problematiek en complexe verhoudingen van alle bij [minderjarige] betrokken
volwassenen. Er is onvoldoende regie gevoerd op de hulpverlening aan [minderjarige],
maar ook op het contact en de samenwerking met de nabestaanden en de verhoudingen
binnen het netwerk rondom [minderjarige]. Dit zijn gebreken in de taakuitoefening
die wat de rechtbank betreft terug te voeren zijn op tekortkomingen weergegeven in
het rapport van de Inspecties.» Ik heb daar niets aan toe te voegen.

Jeugdbescherming Noord heeft laten weten deze zaak te evalueren met hulp van externe
deskundigheid. De uitkomsten van deze evaluatie zal ook worden gedeeld met andere
GI’s.

Vraag 4

Hoe weegt u deze uitspraak in het licht van de kritische rapporten «Als zelfs overheidsingrijpen
kinderen geen bescherming biedt» en «Kwetsbare kinderen, kwetsbaar stelsel» van de
Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd en de Inspectie Justitie en Veiligheid? Kunt u
in antwoord op deze vraag ook toelichten of en zo ja welke systeemverantwoordelijkheid
u ziet wanneer een rechter ook in deze casus zo expliciet concludeert dat «geen verantwoorde
hulp» is geleverd?

Antwoord 4

In de brief van 2 december 20251 naar aanleiding van genoemde rapporten van de inspecties zijn de Staatssecretaris
van Jeugd, Preventie en Sport en ik uitvoerig ingegaan op de conclusies van de inspecties.
We hebben daarin aangegeven te herkennen dat de kwaliteit van de jeugdbescherming
(en jeugdreclassering) een stelsel- en niet alleen een organisatievraagstuk is. Er
is een fundamentele verandering van de huidige werkwijze in de jeugdbeschermingsketen
en de brede jeugdzorg nodig. In de brief van 2 december 2025 zijn we nader ingegaan
op wat daarvoor nodig is en hoe we daaraan werken, onder meer via de Hervormingsagenda
en het Toekomstscenario Kind- en Gezinsbescherming.

Vraag 5

Deelt u de mening dat het belang van het kind bij partnerdoding altijd voorop zou
moeten staan? Klopt het dat bij partnerdoding zonder strafrechtelijke vervolging (bijvoorbeeld
door overlijden van de verdachte) in de praktijk soms terughoudendheid ontstaat om
de feiten als uitgangspunt te nemen? Hoe voorkomt u dat kinderen hierdoor in onzekerheid
blijven?

Antwoord 5

Het belang en de veiligheid van het kind moeten inderdaad altijd voorop staan. Er
is geen terughoudendheid om de feiten als uitgangspunt te nemen. Bij een strafrechtelijk
onderzoek staan de feiten dankzij het politieonderzoek op een rij. Wanneer er geen
strafrechtelijke vervolging is kan het zijn dat het ingewikkelder is om de feiten
vast te stellen. Het uitgangspunt is altijd de veiligheid en de ontwikkeling van het
kind

Vraag 6

Vindt u het wenselijk dat er door een GI kan worden afgeweken van het «Handelingsprotocol
gezag, contact/omgang en hulp na partnerdoding» wanneer sprake is van partnerdoding?
Zo nee, hoe gaat u voorkomen dat hier in de toekomst sprake van kan zijn?

Antwoord 6

In algemene zin is het uiteraard wenselijk dat dit handelingsprotocol wordt gevolgd
door de betrokken organisaties. We weten dat kinderen die te maken krijgen met huiselijk
geweld, extra kwetsbaar zijn. Dat geldt in het bijzonder als er sprake is van partnerdoding.
De hulp, bescherming en begeleiding van kinderen die hiermee te maken krijgen moet
beter. Het «Aanpakplan Kinderen van femicideslachtoffers en femicide-overlevers» van
de Federatie Nabestaanden Geweldsslachtoffers en de Blijf Groep en ook de opbrengsten
van het rondetafelgesprek in uw Kamer van 22 januari jl. naar aanleiding van dit aanpakplan,
bieden handvatten voor deze verbetering. Bij het verder concretiseren hiervan zal
ik – in samenwerking met de betrokken organisaties – het gebruik van het Handelingsprotocol
met voorrang oppakken. U wordt uiterlijk voor de zomer van 2026 geïnformeerd over
de voortgang van dit verbetertraject.

Vraag 7

Is er momenteel sprake van een zekere vorm van prioritering binnen de hulpverlening
die wordt geboden door de GI’s, bijvoorbeeld op basis van de ernst van een casus?
Zo ja, op welke wijze is dit ingericht? En leidt partnerdoding tot een prioritering
van hulpverlening aan kinderen die onder voogdij geplaatst worden bij een GI?

Antwoord 7

GI’s werken met het «handelingsperspectief en veldnorm bij onderbezetting». Dit houdt
in dat bij onderbezetting de uitvoering van jeugdbeschermingsmaatregelen geprioriteerd
wordt op basis van acute kindonveiligheid. Dit wordt gefaseerd ingericht waarbij de
veiligheid en ontwikkeling van het kind centraal blijven staan. Prioritering is onderdeel
van de veldnorm en vindt doorgaans plaats in geval van directe kindonveiligheid, zoals
(dreiging van) geweld, misbruik of ernstige verwaarlozing. De capaciteit van een GI
wordt gericht ingezet waar de risico’s op acute onveiligheid het grootst zijn.

In onderhavige casus blijkt uit de uitspraak van de rechtbank dat er bij aanvang van
de voogdij twee jeugdzorgwerkers beschikbaar waren om de maatregel uit te voeren.
De GI’s hebben laten weten dat zij altijd prioriteit geven aan de hulp aan kinderen
in gevallen van partnerdoding.

Vraag 8

Kunt u de Kamer informeren welke concrete maatregelen u neemt om te voorkomen dat
kinderen na partnerdoding/femicide opnieuw schade oplopen door gebrek aan regie, expertise
of tijdige hulp vanuit de GI of een andere instantie?

Antwoord 8

Dit wordt onderdeel van de bredere reactie op het «Aanpakplan Kinderen van femicideslachtoffers
en femicide-overlevers». In de brief aan de Kamer van 19 december jl. met antwoorden
op de Kamervragen over het aanpakplan is toegezegd dat deze reactie uiterlijk voor
de zomer van 2026 volgt.

Vraag 9

Kunt u deze vragen individueel beantwoorden voorafgaand aan het wetgevingsoverleg
Jeugd d.d. 2 februari 2026?

Antwoord 9

Ja.