Amendement : Amendement van het lid Koops over het meteen motiveren in het eindvonnis als is afgeweken van een uitdrukkelijk voorgedragen standpunt

Nr. 49
AMENDEMENT VAN HET LID KOOPS

Ontvangen 5 maart 2025

De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:

I

Artikel 4.2.69, eerste lid, wordt als volgt gewijzigd:

1. Aan het slot van onderdeel a wordt de puntkomma vervangen door «; of».

2. Aan het slot van onderdeel b wordt de «; of» vervangen door een punt.

3. Onderdeel c vervalt.

II

Artikel 4.3.22, vierde lid, vervalt.

III

Artikel 4.3.23 wordt als volgt gewijzigd:

1. Aan het eerste lid wordt een zin toegevoegd, luidende: Het eindvonnis vermeldt tevens
een weergave van de uit de bewijsmiddelen blijkende redengevende feiten of omstandigheden
dan wel een opgave van de bewijsmiddelen die tot afwijken van uitdrukkelijk voorgedragen
standpunten hebben geleid.

2. Het derde tot en met vijfde lid vervallen.

IV

In artikel 4.3.24, aanhef, vervalt «dan wel de aanvulling, bedoeld in artikel 4.3.23,
derde lid,».

V

Artikel 4.3.30, achtste lid, vervalt.

VI

Artikel 4.4.8, tweede lid, vervalt, alsmede de aanduiding «1.» voor het eerste lid.

VII

In artikel 4.4.18, tweede lid, wordt als volgt gewijzigd:

1. In de aanhef vervalt «en derde».

2. In onderdeel b vervalt «dan wel de aanvulling in afwijking van artikel 4.3.23».

VIII

Artikel 5.4.7, derde lid, vervalt.

IX

Artikel 5.4.10, derde lid, onderdeel d, vervalt.

X

Artikel 5.4.33 vervalt.

XI

Artikel 5.4.42 wordt als volgt gewijzigd:

1. In het derde lid vervalt «, eerste lid,».

2. In het vierde lid vervalt de tweede zin.

Toelichting

Met dit amendement beoogt indiener ervoor te zorgen dat de strafrechter, indien in
afwijking van een uitdrukkelijk voorgedragen standpunt tot een bewezenverklaring wordt
gekomen, dit moet motiveren in het oorspronkelijke vonnis en niet in de aanvulling
op het vonnis. Het huidige wetsvoorstel geeft de strafrechter de ruimte deze motivering
pas te geven in de aanvulling op het vonnis, zoals bedoeld in voorgesteld artikel
4.3.23, derde lid.

Indiener wijst erop dat deze aanvulling pas en alleen wordt opgemaakt indien een gewoon
rechtsmiddel, in dit geval hoger beroep, tegen het vonnis wordt ingesteld. Dat betekent
dus dat pas na het instellen van hoger beroep voor de verdachte bekend wordt waarom
een door hem of haar gevoerd uitdrukkelijk onderbouwd verweer is verworpen en waarom
de strafrechter tot een bewezenverklaring is gekomen. Indiener is principieel van
oordeel dat dit vanaf het begin aan de veroordeelde bekend moet zijn.

In de visie van indiener worden veel hoger beroepen vanuit de kant van de verdachte
ingesteld juist omdat niet duidelijk is waarom een bepaald verweer is verworpen. Dit
zou voorkomen kunnen worden door de strafrechter te verplichten hier meteen in het
oorspronkelijke vonnis deugdelijk op te reageren, mits het een uitdrukkelijk voorgedragen
standpunt betreft.

Het wetsvoorstel is op zo’n manier ingericht dat deze ruimte voor de strafrechter
om de motivering later pas te geven slechts bestaat indien aan de verdachte niet een
onvoorwaardelijke vrijheidsstraf of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel van
meer dan een jaar wordt opgelegd. Indiener is van oordeel dat ook vonnissen waarin
dergelijke straffen niet aan de orde zijn, zeer ingrijpend kunnen zijn en dat ook
in die zaken in het oorspronkelijke vonnis aan de veroordeelde bekend moet worden
gemaakt waarom uitdrukkelijk voorgedragen standpunten worden verworpen. Onder het
huidige wetsvoorstel kan de strafrechter er in zaken waarin een rechtspersoon terechtstaat
bovendien altijd voor kiezen om de motivering over uitdrukkelijk voorgedragen standpunten
later pas te geven. Deze kunnen immers geen vrijheidsstraf opgelegd krijgen.

Volgens indiener kan het instellen van een deel van de hoger beroepen voorkomen worden
door de strafrechter te verplichten in het oorspronkelijke vonnis te reageren op uitdrukkelijk
voorgedragen standpunten en niet alleen in de zaken zoals bedoeld in artikel 4.3.23,
derde lid.

Koops