Antwoord schriftelijke vragen : Antwoord op vragen van de leden Van Wijngaarden en Yeşilgöz-Zegerius over het bericht dat een agent vervolging wil afdwingen van man die hem bedreigde met fysiek geweld

Antwoord van Minister Grapperhaus (Justitie en Veiligheid) (ontvangen 4 september
2020). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2019–2020, nr. 3646.

Vraag 1

Bent u bekend met het bericht dat een agent procedure aanspant op basis van artikel 12
van het Nederlandse Wetboek van Strafvordering om vervolging af te dwingen van een
man die hem bedreigde met fysiek geweld?1

Antwoord 1

Ja.

Vraag 2

Deelt u de mening dat iedere vorm van agressie en geweld tegen politiemedewerkers
volstrekt onacceptabel is?

Antwoord 2

Ja, iedere vorm van agressie en geweld tegen functionarissen met een publieke taak
is onacceptabel.

Vraag 3

Kunt u bij het Openbaar Ministerie (OM) verifiëren waarom deze zaak is geseponeerd
en niet zoals gebruikelijk de zaak is voorgelegd bij de rechter?

Antwoord 3

Het OM heeft mij laten weten dat het bedreigingen tegen personen met een publieke
functie hoog opneemt. De aangifte van de politieambtenaar is dan ook met de hoogst
mogelijke zorgvuldigheid door het OM bekeken en op strafbaarheid beoordeeld. De omstandigheid
dat verdachte door aangever werd aangemerkt als vuurwapengevaarlijk is hierbij eveneens
betrokken. Het OM heeft geconcludeerd dat een bedreiging met een kopstoot niet kan
worden gekwalificeerd als bedreiging met zware mishandeling (artikel 285 Sr). Het
Openbaar Ministerie heeft de beoordeling gedaan mede op basis van de geldende jurisprudentie2 waaruit blijkt dat het geven van een kopstoot, waarmee in dit geval werd gedreigd,
niet zonder meer voldoende is om (een poging tot) zware mishandeling aan te nemen.
Het (mogelijke) vuurwapengebruik van verdachte in het verleden, maakt dit niet anders.
Er is nog gekeken of de bedreiging van verdachte kan worden gekwalificeerd als een
ander strafbaar feit dan het hiervoor genoemde bedreiging met geweldpleging, maar
dat bleek niet het geval.

Vraag 4

Heeft u contact gehad met de politievakbonden over deze zaak? Zo ja, wat heeft u besproken
en kunt u de Kamer informeren over de uitkomsten van de gesprekken die u voert met
de politievakbonden over het geweld tegen politiemedewerkers?

Antwoord 4

Ik heb regelmatig contact met de politievakbonden over verschillende onderwerpen die
op dat moment actueel zijn. Op deze individuele casus, die thans aan de rechter is
voorgelegd, kan ik verder niet ingaan. Ik vind agressie en geweld tegen politieambtenaren
onacceptabel en werk met de politie samen om dit terug te dringen.

Vraag 5

Deelt u de zorgen van de politievakbonden en de politiemedewerkers dat het seponeren
van deze zaak een slecht signaal is richting politiemedewerkers, juist omdat veel
agenten het gevoel hebben dat melding doen van een incident weinig zin heeft?

Antwoord 5

Het huidig strafrechtelijk instrumentarium biedt een ruime mogelijkheid aan strafbaarstellingen.
Het is uiteindelijk aan het Openbaar Ministerie om te bepalen of een feitencomplex
daarbinnen valt. Het is voor de betrokkene teleurstellend wanneer dat het geval is,
zeker na een belangrijke stap als het maken van een melding of het doen van aangifte.
Voor die teleurstelling heb ik alle begrip maar daar is uiteindelijk toch de afweging
door het OM – of in vóórkomend geval de rechter – beslissend. Melding doen van incidenten
als deze is naar mijn oordeel overigens zeker altijd zinvol, zoals ik in antwoord
op vraag 6 nader toelicht.

Vraag 6

Klopt het dat agenten worden aangemoedigd om melding te maken van bedreigende situaties
en geweldsincidenten en dat dit binnen de politie met prioriteit wordt opgepakt? Zo
ja, kunt u aangeven hoe dit beleid in de praktijk wordt vormgegeven?

Antwoord 6

Ja, agenten worden aangemoedigd melding te maken van bedreigende situaties en geweldsincidenten
en zo mogelijk aangifte te doen. Hiervoor wordt door leidinggevenden doorlopend aandacht
gevraagd. Er zijn verschillende mogelijkheden bij het doen van aangifte, waaronder
het kiezen voor aangifte onder domicilie (bijvoorbeeld de werkplek als domicilie).
Hierdoor kan de verdachte geen kennis nemen van het privé adres van de aangever. Ook
is er de mogelijkheid dat de leidinggevende, vanuit zijn verantwoordelijkheid als
werkgever, aangifte doet. De politie behandelt dit soort meldingen en aangiftes met
prioriteit. Dat geldt zowel voor de opsporing en vervolging als voor de nazorg voor
de medewerker die met agressie en geweld te maken heeft gehad (bijv. de leidinggevende
en het Team Collegiale Ondersteuning voor de eerste ondersteuning). Meldingen en aangiftes
van agressie en geweld tegen mensen met een publieke taak, waaronder politieambtenaren,
krijgen een speciale code zodat ze bij de behandeling van de zaak als zodanig herkenbaar
zijn en ze worden behandeld overeenkomstig de Eenduidige Landelijke Afspraken. De
casemanager heeft een belangrijke rol in de begeleiding na een incident. De casemanager
ontlast de medewerker zoveel mogelijk in de administratieve zaken en ziet toe op de
zaak.

Vraag 7

Herinnert u zich dat u in februari 2020 de Kamer heeft toegezegd dat de Wet uitbreiding
taakstrafverbod in maart/april zou worden gestuurd naar de afdeling Advisering van
de Raad van State en dat u «alles op alles» zet om dit wetsvoorstel zo snel mogelijk
naar de Kamer te sturen?3 Zo ja, kunt u een overzicht geven van alle stappen die zijn gezet sinds uw toezegging
om dit te bewerkstelligen?

Antwoord 7

Na verwerking van de adviezen die in de consultatie zijn ingewonnen, is het wetsvoorstel
conform de toezegging aan uw Kamer op 9 april aangeboden aan de Afdeling advisering
van de Raad van State. Het advies van de afdeling is op 14 juni ontvangen. Het nader
rapport dateert van 6 juli en het wetsvoorstel werd op 14 juli ingediend bij uw Kamer
(Kamerstuk 35 528, nr. 1).

Vraag 8

Kunt u het wetsvoorstel uitbreiding taakstrafverbod tegen hulpverleners in september
bij de Tweede Kamer indienen? Zo nee, waarom niet?

Antwoord 8

Zie het antwoord op vraag 7.