Schriftelijke vragen : Het bericht ‘Ruziënde Russen kosten Nederlandse rechtspraak miljoenen’

Vraag 1

Bent u bekend met het artikel en de uitzending van Argos «Ruziënde Russen kosten Nederlandse
rechtspraak miljoenen»?1 2 Wat is uw reactie hierop?

Vraag 2

Klopt het dat het beleid is dat de Nederlandse rechterlijke macht wordt ingezet om
brievenbusfirma’s naar Nederland te lokken? Klopt het dat er jaarlijks duizend tot
tweeduizend zaken zijn die vrijwel niets met Nederland te maken hebben? Als u dit
niet kunt nagaan, lijkt u dit een redelijke schatting? Wat vindt u daarvan?

Vraag 3

Klopt het dat deze zaken vaak aangespannen worden door bedrijven die hier alleen met
een brievenbus zijn gevestigd? Wat vindt u daarvan?

Vraag 4

Klopt het dat de kosten voor deze rechtspraak van brievenbusfirma’s jaarlijks 33 tot
66 miljoen euro kosten? Als u dit niet precies kunt nagaan, lijkt u dit een redelijke
schatting? Wat vindt u daarvan, afgezet tegen het gegeven dat dit bedrag één tot twee
keer het gehele begrotingstekort van de Nederlandse rechtspraak is?

Vraag 5

Waarom ondersteunt Nederland dit «rechtspraaktoerisme» eigenlijk? In de uitzending
van Argos was een spotje te beluisteren voor het Netherlands Commercial Court (het
NCC) waar komt dat reclame spotje vandaan, wie heeft dat bedacht, waar is dat gepubliceerd,
wie heeft er voor betaald en met welk doel?

Vraag 6

Hoe verhoudt dit «rechtspraaktoerisme» zich tot uw inspanningen om het aantal rechtszaken
in Nederland af te laten nemen?

Vraag 7

Klopt het dat de regering streeft naar het ten uitvoer brengen van vonnissen binnen
de Europese Unie zoals dit tot aan de Brexit in het Verenigd Koninkrijk werd gedaan,
en dat Nederland deze «functie» van het Verenigd Koninkrijk wil overnemen? Hoe kunt
u dit verantwoorden?

Vraag 8

Vindt u het verstandig dat de Nederlandse rechtspraak betrokken wordt bij rechtszaken
die in wezen geen enkele band met Nederland hebben, bijvoorbeeld een ruzie tussen
twee Russische oligarchen waarbij de een gestolen geld van de ander terugeist en de
Nederlandse rechter in de positie wordt gebracht dat hierover geoordeeld moet worden?

Vraag 9

Ziet u het genoemde risico dat de Nederlandse rechter, door alleen al dergelijke discutabele
zaken te overwegen, onbewust illegale zaken gelegitimeerd kunnen worden? Erkent u
dat dit in ieder geval theoretisch mogelijk is? Via welke waarborgen wordt dit voorkomen?

Vraag 10

Vreest u niet dat bepaalde onwelgevallige uitspraken diplomatiek kunnen worden aangerekend?

Vraag 11

Deelt u de mening dat de Nederlandse rechtspraak hier niet persé goed op toegerust
is? Kunt u uw antwoord toelichten?

Vraag 12

Hoe verhoudt uw belofte dat de oprichting van het NCC kostendekkend zou zijn zich
tot het gegeven dat de buitenlandse partijen in grote zaken maximaal vierduizend euro
aan griffierecht betalen, terwijl de werkelijke kosten minstens acht keer zo hoog
zijn, omdat het in dit soort zaken geregeld voorkomt dat er honderden bewijsstukken
en kratten vol dossiermappen worden aangedragen?

Vraag 13

Wat is uw reactie op het voorbeeld dat een rechter met één zaak anderhalf jaar lang
wekelijks «vele uren» bezig was, en dat een van de vijf juridisch medewerkers van
zijn afdeling er in die periode de helft van al zijn tijd aan besteedde?

Vraag 14

Erkent u dat op deze manier complexe internationale zaken ervoor zorgen dat de rechtbanken,
die toch al kampen met tijdsgebrek, minder tijd hebben voor reguliere zaken, en de
rechtspraak zo dus verder in de problemen komt?

Vraag 15

Hoe gaat u dit voorkomen?

Vraag 16

Zijn deze praktijken in het recente verleden onderzocht? Zo nee, bent u bereid dit
te laten onderzoeken en daarop beleidsreacties te formuleren? Zo nee, waarom niet?

Vraag 17

Kunt u alle vragen afzonderlijk beantwoorden?