Amendement (gewijzigd/nader/vervangend) : Amendement van de leden Palland en Bikker ter vervanging van nr. 8 over het onder de wet brengen van bepaalde SAS-diensten

Nr. 9 AMENDEMENT VAN DE LEDEN PALLAND EN BIKKER TER VERVANGING VAN DAT GEDRUKT ONDER NR. 81

Ontvangen 24 maart 2022

De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:

Artikel I, onderdeel A, wordt als volgt gewijzigd:

1. Het opschrift komt te luiden:

A (technische wijzigingen en wijzigingen inzake vastgoedtransacties en overheidsopdrachten)

2. Na onderdeel 3 wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:

3a. Het vierde lid komt te luiden:

4. In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt onder overheidsopdracht mede
verstaan:

a. een speciale-sectoropdracht als bedoeld in artikel 1.1 van de Aanbestedingswet 2012;

b. een overeenkomst waarmee een rechtspersoon met een overheidstaak zorg als bedoeld
in artikel 2.11 van de Jeugdwet of artikel 2.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning
2015 inkoopt bij een ondernemer in het kader van een systeem waarbij voornoemde rechtspersoon
overeenkomsten sluit met iedere ondernemer die zich ertoe verbindt om diensten of
goederen te leveren tegen vooraf vastgestelde voorwaarden zonder dat het aantal belangstellende
ondernemers aan de hand van een gunningscriterium wordt beperkt, met dien verstande
dat voor «gegadigde» wordt gelezen «ondernemer».

Toelichting

Het amendement beoogt een aanpassing van de Wet Bibob, zodat zogenaamde «sociale en
andere specifieke diensten» (SAS-diensten) specifiek gericht op de zorgsector, ingekocht
door overheden via een (semi-) open house- of toelatingsprocedure (waaronder ook bestuurlijk
aanbesteden), ook onder het toepassingsbereik van de Wet Bibob gaan vallen.

Per 1 augustus 2020 beoogde de wetgever alle overheidsopdrachten, ongeacht in welke
sector deze worden verschaft, bibobabel te maken. De wetgever beoogde hiermee blijkens
de memorie van toelichting, ook overheidsopdrachten op het gebied van zorginkoop onder
het toepassingsbereik van de Wet Bibob te laten vallen.

Sinds 1 augustus 2020 is het begrip «overheidsopdracht» gelijkluidend aan dit begrip
in de Aanbestedingswet 2012. Dit is in artikel 1, eerste lid, van de Wet Bibob, als
volgt bepaald: «overheidsopdracht als bedoeld in artikel 1.1 van de Aanbestedingswet
2012».

In het geval van sociale en andere specifieke diensten (SAS-diensten) in de zin van
de Aanbestedingsrichtlijn (richtlijn 2014/24/EU) kunnen overheden ervoor kiezen om
op de overheidsopdrachten een vereenvoudigde aanbestedingsprocedure toe te passen.
Bij dergelijke overheidsopdrachten geldt volgens de artikelen 2.38 en 2.39 van de
Aanbestedingswet 2012 een lichter regime, dat veel ruimte laat voor overheden om eigen
invulling te geven. Bij gezondheidszorg en maatschappelijke dienstverlening is deze
procedure het uitgangspunt, aldus artikel 2.38, tweede lid.

Ook bij deze vereenvoudigde aanbestedingsprocedure blijft sprake van een overheidsopdracht
in de zin van de Aanbestedingswet 2012. Gelet op de koppeling met de definitie van
overheidsopdracht in artikel 1, eerste lid, van de Wet Bibob is de Wet Bibob hierop
reeds van toepassing, overigens ongeacht de vraag of het drempelbedrag van € 750.000,–
uit de Aanbestedingsrichtlijn wordt overschreden.

Overheden mogen ervoor kiezen om hun inkoop op een andere wijze te organiseren, zoals
via subsidieverstrekking of een (semi)open house-procedure of toelatingsprocedure.
Dat geldt ook in geval van SAS-diensten en gebeurt in de praktijk ook. Een open house
of toelatingsprocedure is op grond van de Aanbestedingswet 2012, althans op grond
van aanbestedingsjurisprudentie, geen wettelijk voorgeschreven aanbestedingsprocedure,
maar een wijze van contracteren die aanbestedingsrechtelijk niet kwalificeert als
«overheidsopdracht», en valt daarmee niet onder de definitie van overheidsopdracht
onder de Wet Bibob. Als wordt gekozen voor subsidieverstrekking, valt de inkoop reeds
onder de Wet Bibob.

Met dit amendement, dat ziet op SAS-diensten op grond van de Jeugdwet en de Wet maatschappelijke
ondersteuning 2015 waarvoor een (semi)open house-procedure of toelatingsprocedure
wordt gekozen, willen wij ook deze vormen van zorginkoop door overheden onder de Wet
Bibob brengen, omdat juist ook hier relevant is te onderzoeken of de personen bij
wie deze overheden zorg inkopen betrouwbaar en integer zijn.

Palland
Bikker