Brief regering : Overwegingen regeling (deeltijd)gedeputeerden in Verhogingswet

Nr. 15
BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIES

Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal

Den Haag, 4 juni 2026

Tijdens het wetgevingsoverleg over de Wet verhoging aantal eilandsraadsleden en eilandgedeputeerden
dat op 1 juni jl. plaatsvond heb ik toegezegd met een uitleg over de vormgeving van
het voorgestelde artikel 38 WolBES te komen en waarom deze afwijkt van de regeling
in de Gemeentewet over de omvang van het college bij gebruik van deeltijdwethouders.
Deze toezegging voldoe ik met deze brief.

De Verhogingswet introduceert de mogelijkheid van deeltijdgedeputeerden. Conform de
systematiek bij deeltijdwethouders in de Gemeentewet, mag het aantal gedeputeerden
bij gebruik van deeltijdgedeputeerden hoger zijn. Omdat het aantal gedeputeerden via
absolute aantallen en niet als percentage van het aantal eilandsraadsleden wordt uitgedrukt,
is dat ook bij deeltijdgedeputeerden gedaan. Daarbij is gewerkt met aantallen die
(afgerond) neerkomen op 30% ten opzichte van het aantal raadsleden. De verhoging van
het percentage gedeputeerden met 5-procentpunt indien gebruik gemaakt wordt van deeltijdgedeputeerden
en de bepaling dat bij gebruik van deeltijdgedeputeerden de totale tijdsbesteding
met maximaal 10% mag toenemen is een toepassing van comply.

Op hoofdlijnen is het voorgestelde artikel 38 een uitwerking van de tijdens de werkconferentie
in maart 2024 gemaakte afspraken. Vanwege de toegankelijkheid en leesbaarheid van
dit artikel is gekozen om in de wet absolute aantallen op te nemen als onder- en bovengrens.

Een vast percentage hanteren voor het maximum aantal gedeputeerden is niet mogelijk,
onder meer door de afspraak dat Bonaire bij de eerste stap een vierde gedeputeerde
mag aanstellen bij 11 eilandsraadsleden en ook een vijfde bij 15 eilandsraadsleden.
Het alternatief voor absolute aantallen was het gebruik van meerdere percentages.

De Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
E. van der Burg