Brief regering : Fiche: Mededeling ‘EU-Agenda voor Steden’

Nr. 4240
BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN

Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal

Den Haag, 30 januari 2026

Overeenkomstig de bestaande afspraken ontvangt u hierbij 10 fiches die werden opgesteld
door de werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissie voorstellen (BNC).

Fiche – Mededeling Versterking van de economische veiligheid van de EU (Kamerstuk
22 112, nr. 4239).

Fiche – Mededeling EU-Agenda voor Steden.

Fiche – Kapitaalmarktintegratie en Toezichtcentralisatie Pakket (KTP) (Kamerstuk 22 112, nr. 4241).

Fiche – Finaliteitsverordening (Kamerstuk 22 112, nr. 4242).

Fiche – Mededeling over het EU actieplan tegen drugshandel (Kamerstuk 22 112, nr. 4243).

Fiche – RESourceEU actieplan en voorstel tot aanpassing van de verordening kritieke
grondstoffen (Kamerstuk 22 112, nr. 4244).

Fiche – Wijzigingsvoorstel Verordening CO2-emissienormen zware bedrijfsvoertuigen (Kamerstuk 22 112, nr. 4245).

Fiche – Herziening EU-drugsstrategie (Kamerstuk 22 112, nr. 4246).

Fiche – Mededeling European Democracy Shield (Kamerstuk 22 112, nr. 4247).

Fiche – Mededeling EU strategie Maatschappelijke Organisaties (Kamerstuk 22 112, nr. 4248).

De Minister van Buitenlandse Zaken,
D.M. van Weel

Fiche: Mededeling «EU-Agenda voor Steden»

1. Algemene gegevens

a) Titel voorstel

Mededeling van de Commissie aan het Europees parlement, de Raad, het Europees Economisch
en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's; een EU-Agenda voor Steden die groei
en welvaart bevordert

b) Datum ontvangst Commissiedocument

3 december 2025

c) Nr. Commissiedocument

COM(2025) 739

d) EUR-Lex

https://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/TXT/?uri=CELEX%3A52025DC0739…

e) Nr. impact assessment Commissie en opinie Raad voor Regelgevingstoetsing

Niet opgesteld

f) Behandelingstraject Raad

Raad Algemene Zaken

g) Eerstverantwoordelijk ministerie

Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en Ministerie van Volkshuisvesting
en Ruimtelijke Ordening

2. Essentie voorstel

Op 3 december 2025 publiceerde de Europese Commissie (hierna: de Commissie) de EU
Agenda voor Steden (hierna: de Agenda).

De Agenda heeft twee hoofddoelen: het versterken van samenwerking door de belangen
van steden beter te integreren in de EU-beleidsvorming, en het stroomlijnen van de
EU-ondersteuning die beschikbaar is voor steden en stedelijke gebieden.

De Agenda stelt dat de Europese Unie een toenemende verstedelijking kent en een grote
diversiteit aan steden en stedelijke gebieden. Ongeveer 75% van de Europese bevolking
woont in steden en stedelijke gebieden. Steden implementeren circa 70% van de Europese
regelgeving en versterken groei, concurrentievermogen en innovatie. Ze worden daarom
door de Commissie beschouwd als «essentiële partners» om EU-beleid uit te voeren en
om de EU-prioriteiten voor 2024–2029 te realiseren.

De Commissie benoemt de belangrijkste EU-brede stedelijke «actiegebieden»: concurrentievermogen
en innovatie, sociale inclusie, veiligheid en weerbaarheid, klimaat en energie, mobiliteit,
internationale samenwerking en het tekort aan betaalbare en goede huisvesting.1

De Commissie geeft een uitgebreide opsomming van steun die vanuit Europa aan steden
en stedelijke gebieden is en wordt gegeven, waaronder het cohesiebeleid. Ze erkent
daarbij dat de stedelijke programma’s en initiatieven gefragmenteerd en moeilijk toegankelijk
zijn. De Agenda zal daarom volgens de Commissie inzetten op vereenvoudiging, minder
administratieve lasten en betere informatie.

De Commissie komt met een «actieagenda», verdeeld in drie categorieën.

De eerste categorie is de «Voortdurende Dialoog». Vanaf 2026 organiseert de Commissie
een jaarlijkse politieke dialoog op hoog niveau. Lokale bestuurders en publieke en
private financiële instellingen krijgen hier de gelegenheid om rechtstreeks input
te leveren op beleidsdiscussies. Naast politieke discussies organiseert de Commissie
technische consultaties met stedelijke professionals en relevante diensten van de
Commissie. Tijdens deze consultaties kan worden besproken hoe steden effectief kunnen
worden betrokken bij de voorbereiding en uitvoering van nationale en EU-wetgeving.
Er komen dialogen met het Comité van de Regio’s, het Europees parlement, publieke
consultaties, gebiedsanalyses en activiteiten gericht op kennisdeling. Ook de Thematische
Partnerschappen van de Urban Agenda for the EU leveren hiervoor input. Het tweejaarlijkse Cities Forum netwerkevenement zal blijven plaatsvinden, en er komt een driejaarlijks State of European Cities Report (het eerste in 2026).

De tweede categorie is «Vereenvoudiging en Capaciteitsopbouw». De Agenda stelt maatregelen
voor om de toegang tot urban EU-programma’s en financieringsinstrumenten te vereenvoudigen. Op 3 december 2025
is een EU Cities Webportal gestart. Dit portal wordt in de toekomst onderdeel van een breder, nog op te zetten
EU Cities platform. Binnen het bestaande European Urban Initiative (EUI) wordt een Cities Helpdesk opgericht die steden ondersteunt bij het vinden van EU-instrumenten en financieringsmogelijkheden.

De derde categorie betreft «Investeringen». De steun voor stedelijk beleid binnen
het lopende Meerjarig Financieel Kader (met name via het Cohesiebeleid) loopt door
tot en met 2027. De instrumenten van het huidige MFK blijven beschikbaar om de stedelijke
capaciteit te versterken. Vanaf 2028 zal, binnen het volgende MFK (2028–2034), naar
verwachting opnieuw financiële steun voor stedelijke ontwikkeling beschikbaar kunnen
komen.

De Commissie moedigt lidstaten aan om bij het financieren van stedelijke strategieën
rekening te houden met de specifieke kenmerken van steden en stedelijke gebieden,
met name bij het invullen van de verplichte Nationale en Regionale Partnerschap Plannen
(NRPP).2 Er komt geen verplichte oormerking van budget voor duurzame stedelijke ontwikkeling
zoals nu binnen het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling het geval is, maar
de NRPP moeten initiatieven voor territoriale en lokale samenwerking ondersteunen,
waaronder geïntegreerde strategieën voor stedelijke ontwikkeling.3 De Commissie geeft aan dat steden daarnaast mogelijk een beroep kunnen doen op de
EU-faciliteit en het Europees Fonds voor Concurrentievermogen bij de ontwikkeling
van innovatieve projecten en investeringen in een schone transitie.

3. Nederlandse positie ten aanzien van het voorstel

a) Essentie Nederlands beleid op dit terrein

Nederland kent formeel geen expliciet en vastgesteld stedelijk beleid. De rol van
de rijksoverheid is kaderstellend, stimulerend en financierend: het Rijk bepaalt nationale
doelen en kaders voor provincies, waterschappen, regio’s en steden en faciliteert
die, ook financieel.

Het Nederlandse beleid voor stedelijke ontwikkeling richt zich op leefbare, gezonde,
(sociaal) veilige, duurzame en economisch krachtige steden met ruimtelijke kwaliteit,
waarin diensten toegankelijk en betaalbaar zijn voor iedereen, ook voor mensen uit
kwetsbare groepen.

De nieuwe (ontwerp) Nota Ruimte heeft als doel de verschillende regio’s van Nederland
te versterken door hun eigen kwaliteiten centraal te stellen, zodat zij elkaar aanvullen
en samen bijdragen aan een toekomstbestendig land. Het Rijk maakt hierin keuzes voor
het ruimtelijk beleid en de stedelijke ontwikkeling per regio.

Via het Programma NOVEX worden ruimtelijke opgaven gezamenlijk met provincies en regio’s
opgepakt, vooral in gebieden waar meerdere nationale opgaven samenkomen en gebiedsgerichte
keuzes nodig zijn. Rijk en regio werken daarbij als gelijkwaardige partners. Goede
samenwerking en afstemming tussen Rijk, regio’s en steden is essentieel, omdat regio’s
niet altijd samenvallen met bestuurlijke grenzen. De Nota Ruimte benadrukt een plaatsgebonden
aanpak.

Deze benadering sluit aan bij de Nederlandse visie op het cohesiebeleid na 2027, die
door Rijk, provincies en gemeenten gezamenlijk is opgesteld. Hierin staan convergentie
tussen regio’s en versterking van Europese concurrentiekracht centraal.4 Nederland benadrukt dat duurzame economische groei, innovatieve ecosystemen en een
goed geschoolde beroepsbevolking noodzakelijke randvoorwaarden vormen voor een veerkrachtige
stedelijke en regionale ontwikkeling. In deze visie wordt uitgegaan van de noodzaak
om de drie grote transities – digitaal, groen en sociaal (arbeidsmarkt) – in samenhang
te benaderen.

Steden hebben een belangrijke rol te vervullen in het aanpakken van, en aanpassen
aan, klimaatverandering en -adaptatie, de energietransitie en het bestrijden van luchtvervuiling.
Met de in 2025 verschenen Hitte aanpak 2025 en Landelijke Nota Gezondheidsbeleid,
en de in 2026 uit te brengen herziening van de Nationale Adaptatie Strategie, roept
het Rijk gemeenten op om bij de inrichting van de gebouwde omgeving rekening te houden
met hitte. Onder de Omgevingswet zijn gemeenten verantwoordelijk voor het bereiken
van een aantal omgevingswaarden op het gebied van luchtvervuiling. Er wordt gesproken
met medeoverheden, waaronder de grote steden, over de vorm van interbestuurlijke samenwerking
voor de implementatie van de herziene richtlijn luchtkwaliteit.

Ook in programma’s als Agenda Stad (City Deals, Town Deals), Regio Deals, het Nationaal Programma Leefbaarheid en Veiligheid en de programma’s
Veilige Steden en Regenboogsteden is vastgelegd dat samenwerking tussen rijk, gemeenten,
regio’s en maatschappelijke partners van belang is om complexe stedelijke opgaven
te realiseren. De Nederlandse visie sluit tevens aan bij de uitgangspunten van de
in de Agenda genoemde inzet op New European Bauhaus waarbij wordt uitgegaan van ruimtelijke kwaliteit als leidend uitgangspunt bij de
ruimtelijke transities met behulp van erfgoed en ontwerp. New European Bauhaus draagt bij aan een nieuwe bouwcultuur gericht op leefbare, toekomstbestendige en
inclusieve wijken.

Nederlandse steden nemen actief deel aan Europese stedelijke netwerken en innovatieprogramma’s,
zoals URBACT, de stedenmissie 100 Klimaatneutrale en Slimme Steden, en het WHO European
Healthy Cities Network.5
6 Nederland is sinds het Pact van Amsterdam in 2016 nauw betrokken bij de uitvoering
en ontwikkeling van de Europese Agenda Stad (Urban Agenda for the EU), en kent sindsdien ook een Dutch Urban Envoy die zich in Nederland en Europa inzet voor interbestuurlijke samenwerkingen, betere
regelgeving en de positie van steden, stedelijke gebieden en regio’s in Nederland
en de EU.

Nederland vindt het belangrijk dat er wordt gewerkt aan de kwaliteit van EU-wet- en
regelgeving en aan verbetering van de wijze waarop die wet- en regelgeving tot stand
komt. Het aanpakken van onnodige regeldruk is voor dit kabinet een topprioriteit.
Dit is mede relevant voor steden en stedelijke gebieden, die een groot deel van EU-regelgeving
implementeren en uitvoeren.

b) Beoordeling + inzet ten aanzien van dit voorstel

Het kabinet acht het positief dat de Commissie in de Agenda de stedelijke dimensie
van EU-beleid onderschrijft en een toekomstvisie uitdraagt over de rol van steden
en stedelijke gebieden. Het kabinet onderschrijft dat steden essentieel zijn voor
de uitvoering van de grote transities en bijdragen aan het concurrentievermogen van
Nederland. Net als de Commissie benadrukt het kabinet het belang van burgerparticipatie
en de beginsel van democratie en rechtsstaat, ook op stedelijk niveau. De ambities
van de Agenda zijn in lijn met de ministeriële Verklaring van Warschau van 21 mei
2025, waarin de lidstaten van de Europese Unie (waaronder Nederland) het belang van
de rol van steden in de EU onderstreepten.7

Het kabinet is positief over het feit dat het belang van samenwerking tussen alle
bestuurslagen en belanghebbende partijen (multi level governance) wordt benadrukt. Dit sluit aan bij de Nederlandse praktijk en de inzet op interbestuurlijke
samenwerking op EU-dossiers, zoals vastgelegd in artikel 9 van de Code Interbestuurlijke
Verhoudingen. Het kabinet acht het positief dat de Agenda inzet op versterking van
stedelijke bestuur en meer betrokkenheid van steden bij EU-beleid. Daarbij blijft
het belangrijk dat rollen en verantwoordelijkheden helder blijven, dat nationale bevoegdheden
worden gerespecteerd en dat EU-processen geen extra bestuurlijke lasten creëren.

Ondanks de nadruk op brede bestuurlijke samenwerking lijkt de Agenda met name gericht
te zijn op rechtstreekse samenwerking tussen de Commissie en steden en regio’s. Het
kabinet onderstreept het belang van het betrekken van de lidstaten door de Commissie
bij het invullen van de stedelijke Agenda. De samenhang en samenwerking met de sinds
2016 functionerende Urban Agenda for the EU, waar de rol van en de samenwerking met de lidstaten wel goed geborgd is, is wat
het kabinet betreft onvoldoende duidelijk. Ook de manier waarop de lidstaten gaan
deelnemen aan de voorgenomen «voortdurende dialoog» moet wat het kabinet betreft nog
worden verduidelijkt.

Op het gebied van Betere Regelgeving benoemt de Agenda het belang van het betrekken
van steden en hun belangen bij ontwerp en implementatie van EU-regels. De Agenda verwijst
naar de ambitie van de Commissie om in te zetten op eenvoudigere regels en minder
administratieve lasten. Dit is in lijn met de inzet van het kabinet om knellende regelgeving
en implementatiedruk vanuit Europa te verminderen. Dit gebeurt onder meer door de
nadruk op een plaatsgebonden aanpak, en op de inzet van Territorial Impact Assessments, waarmee in kaart kan worden gebracht of er geografische verschillen zijn tussen
en binnen lidstaten in de manier waarop EU-wetgeving zal uitwerken.

Voor wat betreft de voorgestelde vereenvoudiging van regelgeving en capaciteitsopbouw
waardeert het kabinet de inzet van de Commissie om de steun die aan steden wordt verleend
te vereenvoudigen en te stroomlijnen. Het instellen van een web-portal, een helpdesk
en een Cities’ Platform kan hieraan bijdragen, waarbij het kabinet wel aantekent dat de toegevoegde waarde
nog bewezen moet worden, omdat dergelijke digitale loketten al bestaan.8

Het kabinet staat positief tegenover de aandacht van de Commissie voor betaalbare
huisvesting in de EU,9 en de rol van steden daarbij. Dit sluit aan bij de visie en de huidige inspanningen
van het kabinet om het woningtekort tegen te gaan en de betaalbaarheid van wonen te
verbeteren. In Europees verband heeft het kabinet aandacht gevraagd voor de vertragende
en kostenverhogende effecten van Europese wet- en regelgeving op de woningbouw.10 Daarbij acht het kabinet het van belang dat EU-instrumenten aansluiten op nationale
beleidskaders en bestaande regelgeving, en dat de Europese rol zich richt op ondersteuning
en kennisuitwisseling. Verder hecht het kabinet eraan dat stedelijke initiatieven
passen binnen de financiële kaders en geen impliciete verplichtingen voor toekomstige
regelgeving creëren.

Ten aanzien van digitalisering waardeert het kabinet de inzet op open data, interoperabiliteit
en ondersteuning van kleinere gemeenten. Het kabinet zal erop toezien dat technologische
standaarden proportioneel blijven en dat gegevensbescherming en publieke waarden zijn
geborgd.

Het kabinet stelt vast dat de Agenda vanaf 2028 geen nieuwe financiële middelen voor
stedelijk beleid verschaft of oormerkt. De Commissie roept lidstaten op om zelf middelen
en programma’s via onder meer het NRPP beschikbaar te maken. De Kamerbrief van 12 september
2025 over de Nederlandse inzet voor het volgend MFK met kabinetsappreciatie van de
voorstellen over het MFK- en Eigenmiddelenbesluit (EMB) zijn de basis voor de Nederlandse
positie. De overkoepelende Nederlandse inzet richt zich op een ambitieus, gemoderniseerd
en financieel houdbaar MFK waarbij de focus gelegd dient te worden op strategische
prioriteiten. Daarbij verwelkomt het kabinet de mogelijkheid om bestaande fondsen,
of nieuwe instrumenten waar bestaande fondsen in zijn samengevoegd, zoals het nationaal
en regionaal partnerschap plan (NRPP) en de EU-faciliteit, meer te richten op strategische
prioriteiten conform de Nederlandse inzet voor het volgend MFK.

Het kabinet steunt het basisprincipe van het NRPP dat gericht is op het partnerschapsbeginsel
en het kabinet wil hier ook actief vorm aan geven middels nauwe betrokkenheid van
medeoverheden en andere (maatschappelijke) partners, in lijn met artikel 6 van het
NRPP-voorstel en met de motie Paternotte.Kam11

Het kabinet is positief over het feit dat in het voorstel voor de toekomstige EU-Faciliteit
een actie is opgenomen voor duurzame stedelijke ontwikkeling die «de ontwikkeling
van innovatieve projecten ondersteunt, capaciteiten versterkt en een kennisomgeving
biedt», waarmee opvolging wordt gegeven aan het huidige European Urban Initiative. Ook is het kabinet positief over de relatie die wordt gelegd tussen investeringen
in duurzaamheid en het bevorderen van een gezonde leefomgeving en veerkracht tegen
klimaatverandering.

Ten aanzien van het bevorderen van innovatie in steden en de samenwerking met kennisinstellingen
en het bedrijfsleven in zogenaamde innovatieclusters is het van belang dat steden
waar relevant deel kunnen nemen aan programma’s voor onderzoek en innovatie. Steden
spelen een belangrijke rol in samenbrengen van verschillende partijen en kunnen op
deze manier ook het concurrentievermogen van Europa mede versterken. Het kabinet verwelkomt
de aandacht die de Commissie in het voorstel voor het Europees Concurrentievermogenfonds
geeft aan het mkb en aan de economische ecosystemen, inclusief steden.12

De Agenda benoemt de centrale rol van steden bij het waarborgen van veiligheid in
de publieke ruimte, en stelt dat steden vooraan staan bij het uitvoeren van het EU-beleid
op het gebied van weerbaarheid en paraatheid. Het kabinet onderschrijft de doelstelling
van de EU-strategie voor een paraatheidsunie. Het ziet hierin een goede aansluiting
bij de Nederlandse aanpak om vitale infrastructuur, cyber en informatiedomeinen, economische
veiligheid en maatschappelijke weerbaarheid te versterken. Het kabinet waardeert de
voorgestelde instrumenten zoals een gezamenlijk dreigingsbeeld, crisisdashboard en
maatregelen voor bevolkingsparaatheid, maar wil dat nieuwe EU-maatregelen efficiënt
aansluiten op bestaande nationale en Europese instrumenten zonder onnodige duplicatie.
Daarbij hecht het kabinet aan het bewaken van de competentie-verdeling tussen de EU
en lidstaten en het versterken van de zelfredzaamheid en crisiscommunicatie voor alle
burgers.

Concluderend is het kabinet positief over het feit dat de Agenda de rol en het belang
van steden in de EU op de kaart zet. Het kabinet signaleert echter wel dat de Agenda
(ook volgens de Commissie zelf) niet meer dan een visie op stedelijke ontwikkeling
in Europa is. Het is uiteindelijk aan de lidstaten hoe de voorgestelde ondersteuning
voor steden vanaf 2028 verwerkt zal worden in de verschillende nationale NRPP’s. Of
en in hoeverre de Agenda haalbaar en impactvol zal zijn hangt af van de bereidheid
van de Commissie om de voorgestelde acties ten aanzien van vereenvoudiging, betere
regelgeving en dialogen concreet uit te voeren, in samenwerking met de lidstaten en
de steden.

c) Eerste inschatting van het krachtenveld

Er is vanuit de lidstaten brede steun voor de Agenda. De lidstaten onderstrepen het
belang van steden bij het bepalen van de EU-beleidsdoelen en -prioriteiten. Aandachtspunten
zijn de onduidelijkheid over de verhouding tot MFK/NRPP en de verhouding tot ander
stedelijk beleid op EU-niveau.

Het Europees parlement is doorgaans voorstander van versterking van de stedelijke
dimensie en vergroting van de rol van steden bij het uitvoeren van EU-beleid en transities,13 maar de positie ten aanzien van de Agenda nog niet helder – het EP heeft nog niet
gereageerd op de mededeling.

Het Europees Comité van de Regio’s (CoR) is voorstander van een sterke rol voor stedelijke
gebieden in Europa en staat in beginsel positief tegenover een stedelijke agenda.14

4. Grondhouding ten aanzien van bevoegdheid, subsidiariteit, proportionaliteit, financiële
gevolgen en gevolgen voor regeldruk, concurrentiekracht en geopolitieke aspecten

a) Bevoegdheid

De grondhouding van het kabinet is positief. Stedelijk beleid is primair een bevoegdheid
van de lidstaten. De Commissie kan steden en regio’s wel ondersteunen en samenwerking
faciliteren. Ze doet dit onder meer via het cohesiebeleid (stedelijke financiering
door ERDF-fondsen), de Europese Agenda Stad, en door de stedelijke dimensie van EU-beleid
waar de Commissie wel bevoegd is (milieu, transport, sociale inclusie) te versterken.
Op het terrein van sociaal beleid, economische, sociale en territoriale samenhang,
milieu en vervoer is sprake van een gedeelde bevoegdheid van de EU en de lidstaten
(artikel 4, lid 2, sub b, c, e en g).

b) Subsidiariteit

De grondhouding van het kabinet is positief. Het kabinet hecht grote waarde aan het
naleven van het subsidiariteitsbeginsel, gezien de nationale bevoegdheden op het gebied
van stedelijk beleid. De mededeling heeft tot doel de stedelijke dimensie van EU-beleid
te versterken en samenwerking tussen EU-instellingen, lidstaten en steden te verbeteren,
om de belangen van steden meer te integreren in EU-besluitvorming, en om de EU-ondersteuning
voor steden beter te stroomlijnen. Gezien het grensoverschrijdende aspect van de uitdagingen
waarvoor steden staan, zoals klimaatverandering, weerbaarheid, energietransitie en
mobiliteitsstromen, kan dit onvoldoende door de lidstaten alleen op centraal, regionaal
en lokaal niveau worden verwezenlijkt. Een aanpak op Europees niveau draagt bij aan
het verbeteren van het gelijk speelveld voor stedelijke innovatie, aan Europees concurrentievermogen
en aan het wegnemen van belemmeringen binnen de interne markt. Knellende EU-regelgeving
en implementatiedruk hebben grote gevolgen voor steden en kunnen alleen op EU-niveau
worden aangepakt. Om die redenen is optreden op het niveau van de EU gerechtvaardigd.

c) Proportionaliteit

De grondhouding van het kabinet is positief. De mededeling heeft tot doel de stedelijke
dimensie van EU-beleid te versterken en samenwerking tussen EU-instellingen, lidstaten
en steden te verbeteren, om de belangen van steden meer te integreren in EU-besluitvorming,
en om de EU-ondersteuning voor steden beter te stroomlijnen. De mededeling kondigt
diverse niet-regulerende initiatieven aan, zoals het organiseren van dialogen, het
vergroten van kennis en capaciteit, en het verbeteren van de toegang tot EU-ondersteuning.
Het kabinet is van oordeel dat deze middelen in de juiste verhouding staan tot het
bereiken van het doel. De voorstellen van de Commissie gaan niet verder dan noodzakelijk,
omdat deze voldoende ruimte laten aan de lidstaten om hier een eigen invulling aan
te geven en verdere uitwerking daarvan vorm te geven in hun eigen nationale beleid.

d) Financiële gevolgen

Het voorstel heeft geen directe financiële gevolgen. De Commissie moedigt lidstaten
aan om bij het financieren van stedelijke strategieën rekening te houden met de specifieke
kenmerken van steden en stedelijke gebieden, met name bij het invullen van de verplichte
NRPP. Die moeten initiatieven voor territoriale en lokale samenwerking ondersteunen,
waaronder geïntegreerde strategieën voor stedelijke ontwikkeling.

Het kabinet is van mening dat de eventueel benodigde EU-middelen gevonden dienen te
worden binnen de in de Raad afgesproken financiële kaders van de EU-begroting 2021–2027
en dat deze moeten passen bij een prudente ontwikkeling van de jaarbegroting. Het
kabinet wil niet vooruitlopen op de integrale afweging van middelen na 2027. Eventuele
extra personele capaciteit wordt opgevangen binnen bestaande budgettaire kaders. De
eventuele budgettaire gevolgen die voortkomen uit deze mededeling worden ingepast
op de begroting van de beleidsverantwoordelijke departementen, conform de regels van
de budgetdiscipline.

e) Gevolgen voor regeldruk, concurrentiekracht en geopolitieke aspecten

Het voorstel heeft geen directe implicaties voor de regeldruk. De Agenda bevat geen
bindende verplichtingen. Mogelijke extra werkzaamheden kunnen voortkomen uit deelname
aan dialogen, partnerschappen, kennisplatforms en rapportage-instrumenten.

De directe effecten op het Europese concurrentievermogen lijken vooralsnog beperkt,
hoewel het voorstel wel kan bijdragen aan het ontsluiten van de concurrentiekracht
van steden. Een focus op het versterken van onderzoek en innovatie in en opschaling
van strategische technologieën, het creëren van banen en duurzame ontwikkeling van
steden is daarvoor cruciaal.

Het voorstel heeft mogelijk ook impact buiten de Europese Unie. Stedelijke ontwikkeling
is steeds meer wereldwijd verweven en de terminologie en inzet van de Agenda sluiten
aan bij internationale programma’s en beleid. Daaronder de New Urban Agenda en de Sustainable Development Goals van de Verenigde Naties (met name SDG11 over inclusieve, veilige, veerkrachtige en
duurzame steden). Er zijn ook overeenkomsten met de stedelijke beleidslijnen van de
Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO/OECD).

Het voorstel leidt niet tot verplichtingen voor derde landen. Er worden geen effecten
voor ontwikkelingslanden verwacht.