Brief regering : Reactie op verzoek commissie over de aangeboden verhalenbundel ‘Ik zie wat ik niet zag’

Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal

Den Haag, 16 mei 2019

Uw Kamer heeft mij gevraagd te reageren op de aangeboden verhalenbundel «Ik zie wat
ik niet zag». In deze bundel beschrijven personen met somatisch onbegrepen lichamelijke
klachten (SOLK) de lichamelijke klachten die zij ontwikkelden en hun ervaringen met
de respons daarop vanuit de zorg.

De opstellers en de patiënten verdienen waardering voor het samenstellen van de bundel.
Het is goed om dit onderwerp bespreekbaar te maken. Het vergt moed om je van je kwetsbare
kant te laten zien door het vertellen van je eigen verhaal. Ik ga graag in gesprek
met de initiatiefnemers en de mensen achter de verhalen om hun kant van het verhaal
toe te lichten.

Personen met SOLK komen frequent voor in de spreekkamer en gaan gepaard met een aanzienlijke
ziektelast voor betrokkenen. Het valt daarom goed te begrijpen dat er inmiddels een
standaard1 en een richtlijn2 zijn ontwikkeld om professionals hierbij te ondersteunen. Het is ook een onderwerp
waarvoor aandacht bestaat in de actuele medische literatuur3.

De NHG-standaard4 stelt dat er sprake is van SOLK als lichamelijke klachten langer dan enkele weken
duren en als er bij adequaat medisch onderzoek geen aandoening is gevonden die de
klachten voldoende verklaart. De standaard positioneert SOLK als een werkhypothese
gebaseerd op de (gerechtvaardigde) aanname dat somatische/psychische pathologie reeds
afdoende is uitgesloten. Eén van de kernboodschappen5 is dat de communicatie tussen patiënt en professional een belangrijke sleutel is
om effectief met deze klachten om te gaan.

Omdat de meeste professionals SOLK patiënten in hun praktijk ontmoeten, verwacht ik
dat de verhalen uit de bundel voor hen herkenbare elementen bevatten. De bundel toont
een grote verscheidenheid van patiënten met SOLK en vermoedelijk zal de verscheidenheid
in de alledaagse praktijk nog breder zijn.

Het is aan professionals om in het gesprek met hun patiënten te bepalen wat het beste
werkt om de SOLK te doen verminderen. Het vermogen van professionals om met empathie
te luisteren en klachten serieus te nemen draagt daar zeker aan bij, evenals de boodschap
van de verhalen in de bundel.

De Minister voor Medische Zorg, B.J. Bruins