Schriftelijke vragen : De toenemende dakloosheid in Nederlandse steden
Vragen van het lid Moinat (Groep Markuszower) aan de Minister van Langdurige Zorg, Jeugd en Sport over de toenemende dakloosheid in Nederlandse steden (ingezonden 22 september 2026).
Vraag 1
Bent u bekend met het bericht «Daklozen zijn niet sexy: de pijnlijke reden waarom
de politiek dit probleem niet oplost»?1
Vraag 2
Hoe verklaart u dat de problemen rond dakloosheid verder toenemen, terwijl juist met
het Nationaal Actieplan Dakloosheid de ambitie is uitgesproken dat in 2030 niemand
meer op straat hoeft te slapen?
Vraag 3
Deelt u de analyse dat de verdeling van de verantwoordelijkheid voor dakloosheid over
meerdere ministeries de daadkracht van de aanpak belemmert? Zo nee, hoe verklaart
u dan dat de problemen ondanks jarenlange beleidsinzet blijven toenemen?
Vraag 4
Waarom gaat een groot deel van het beschikbare geld naar noodopvang, in plaats van
structurele oplossingen?
Vraag 5
Welke verantwoordelijkheid hebben werkgevers volgens u voor EU-arbeidsmigranten die
na afloop van hun contract of na ontslag zonder huisvesting in Nederland achterblijven,
en hoe moet worden voorkomen dat deze groep vervolgens op straat belandt?
Vraag 6
Welke lessen trekt u uit de in het artikel beschreven situatie in Utrecht, waar het
schrappen van het verbod op buiten slapen ertoe heeft geleid dat politiecontact afneemt,
hulp later op gang komt en de overlast toeneemt?
Indieners
-
Gericht aan
W.R.C. Sterk, minister van Langdurige Zorg, Jeugd en Sport -
Indiener
Nicole Moinat, Kamerlid