Antwoord schriftelijke vragen : Antwoord op vragen van de leden Maeijer, Vondeling en Wilders over het bericht 'Asielzoeker is dure zorgklant; Kosten zijn in vijf jaar tijd ruimschoots verdubbeld: "waarschijnlijk inhaalslag te maken"'
Vragen van de leden Maeijer, Vondeling en Wilders (allen PVV) aan de Ministers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en van Asiel en Migratie over het bericht «Asielzoeker is dure zorgklant; Kosten zijn in vijf jaar tijd ruimschoots verdubbeld: «waarschijnlijk inhaalslag te maken»» (ingezonden 12 juni 2026).
Antwoord van Minister Van den Brink (Asiel en Migratie) (ontvangen 28 augustus 2026).
Vraag 1
Heeft u kennisgenomen van het bericht «Asielzoeker is dure zorgklant; Kosten zijn
in vijf jaar tijd ruimschoots verdubbeld: «waarschijnlijk inhaalslag te maken»»?1
Antwoord 1
Ja
Vraag 2
Klopt het dat de medische kosten voor asielzoekers en statushouders op COA-locaties
zijn gestegen van € 105 miljoen in 2020 naar € 268 miljoen in 2024? Zo nee, wat zijn
de juiste cijfers?
Antwoord 2
Het klopt dat de kosten voor de medische zorg aan asielzoekers en statushouders op
COA-locaties zijn gestegen van € 105 miljoen in 2020 naar € 268 miljoen in 2024. In
het bedrag voor 2024 zijn de kosten voor tbc-screening en de publieke gezondheidszorg
nog niet meegenomen. Voor 2024 komt het totaal bedrag daarmee uit op € 294 miljoen.
Tegelijkertijd is de bezetting bij het COA gestegen van 27.302 in 2020 naar 68.868
in 2024. De gemiddelde zorgkosten per asielzoeker komen in 2020 daarmee uit op € 3.850
en voor 2024 op € 4.275. De stijging van de kosten voor de medische zorg is in belangrijke
mate te verklaren door de stijging van het aantal asielzoekers. Daarnaast zijn ook
de kosten voor de medische zorg in Nederland in zijn algemeenheid gestegen. Dat heeft
ook effect op de kosten voor de medische zorg voor asielzoekers omdat daarvoor wordt
gerekend met dezelfde tarieven en gebruik wordt gemaakt van dezelfde instellingen.
Vraag 3
Hoe legt u aan Nederlanders die een beroep moeten doen op zorg uit dat zij te maken
krijgen met een enorme stapeling van zorgkosten door de bezuinigingen van dit kabinet
terwijl asielzoekers geen eigen risico en geen eigen bijdrage hoeven te betalen? Bent
u bereid onmiddellijk een asielstop in te voeren zodat er geen zorgkosten meer gemaakt
worden voor asielzoekers? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 3
Asielzoekers die inkomen uit werk of vermogen hebben, betalen een eigen bijdrage voor
de kosten van de opvang. Hierin is ook een bijdrage voor de kosten van de zorg opgenomen.
Zoals al vaker aangegeven is er geen juridische ruimte voor een asielstop. Het kabinet
zet in om het beperken van de asielinstroom. Daarmee gaan uiteindelijk ook de totale
kosten voor de medische voor asielzoekers omlaag.
Vraag 4 en 5
Wat wordt er voor asielzoekers nu aan zorg vergoed zonder dat zij eraan hoeven mee
te betalen?
Kunt u de zorguitgaven voor asielzoekers en statushouders uitsplitsen naar huisartsenzorg,
ziekenhuiszorg, geestelijke gezondheidszorg, tandheelkundige zorg, geneesmiddelen
en tolkdiensten? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 4 en 5
De kosten die vergoed worden aan asielzoekers staan beschreven in de ziektekostenregeling
asielzoekers (Regeling Medische zorg Asielzoekers: RMA). De vergoeding is vergelijkbaar
met de basiszorg onder de Zorgverzekeringswet (Zvw), de Wet langdurige zorg en de
Wet maatschappelijke ondersteuning. Daarnaast hebben volwassen asielzoekers beperkte
toegang tot de mondzorg (alleen bestrijding van ernstige pijn en kauwklachten). Voor
de minderjarigen geldt de vergoeding van mondzorg gelijk aan de Zvw-basiszorg.
De eerste twee maanden na aankomst in de opvang hebben volwassen asielzoekers recht
op de medisch noodzakelijke zorg. Welke zorg noodzakelijk is wordt bepaald door de
huisarts.
Daarnaast komen asielzoekers in aanmerking voor publieke gezondheidszorg, waaronder
de verplichte tbc-screening voor asielzoekers uit hoog risicolanden, het Rijksvaccinatieprogramma
en de bestrijding van de infectieziekten.
In de onderstaande tabel is de uitgave binnen de ziektekostenregeling gespecificeerd.
De declaratie en betaling van de zorgkosten vinden niet in zijn geheel in het zelfde
jaar plaats als wanneer de behandeling heeft plaatsgevonden. De opgenomen bedragen
in onderstaand overzicht betreffen kosten die betaald zijn tot en met november 2025.
2020
2021
2022
2023
2024
Buitenland
13.119
26.176
13.322
76.362
62.979
Farmacie – apotheken
2.130.268
6.060.115
8.297.496
10.756.781
13.234.412
Farmacie – ziekenhuizen
7.205.739
2.064.482
1.726.541
2.894.452
5.992.205
Geestelijke gezondheidszorg
14.409.791
14.957.262
11.397.963
23.050.552
28.847.203
Huisarts (passant)
654.365
744.468
754.180
1.440.200
1.843.291
Hulpmiddelen
1.065.781
1.197.312
1.566.155
2.380.786
2.585.163
Jeugdhulp
92.952
0
0
0
0
Kraamzorg
921.901
711.574
860.892
1.071.433
1.618.532
M&I verrichtingen1
60.676
73.613
70.062
76.999
93.145
Maatschappelijk Werk
193.781
180.045
150.995
158.332
232.854
Medisch specialistische zorg
29.746.589
26.143.373
35.243.267
46.833.177
70.093.771
Mondzorg
6.365.733
8.324.994
9.491.862
14.163.041
18.476.208
Overig2
564.949
122.523
164.140
534.496
768.987
Paramedisch
652.712
713.922
859.254
1.448.913
1.756.086
Verloskunde
1.403.295
1.110.346
1.536.234
1.856.410
2.040.338
Vervoer
3.737.973
4.088.331
4.561.059
7.054.812
12.016.514
Wijkverpleging
1.752.814
1.858.921
1.971.289
3.025.306
4.720.258
WLZ
1.749.884
3.131.790
3.400.798
5.410.990
4.583.515
WMO
1.604.174
827.288
859.062
4.551.130
10.275.159
Zorg Zintuiglijk Gehandicapten
179.132
337.123
333.679
667.125
980.558
Eindtotaal
74.505.630
72.673.657
83.258.248
127.451.297
180.221.180
Bezetting
27.302
29.400
43.420
55.600
68.868
X Noot
1
Dit zijn aanvullende vergoedingen voor de huisarts die buiten het abonnementstarief
van de huisarts vallen, bijvoorbeeld kleine ingrepen.
X Noot
2
Onder deze post vallen kleinere posten voor o.a. zwangerschapsafbreking, hepatitis
vaccinaties, TBC test, tbc-behandeling en consulten van GGD-instellingen en vergoeding
van moeder-en-kind huis/ blijf-van-mijn-lijf huis.
In de post huisartsen (passanten) in bovenstaande tabel zijn niet de kosten opgenomen
voor de huisartsenzorg via GZA. De kosten voor huisartsenzorg door GZA, als ook voor
GGD-GHOR, uitvoeringskosten van de tbc-screening en de inzet van tolken voor de zorg
zijn herleidbaar naar de uitvoerende partij en bevatten daarmee concurrentiegevoelige
gegevens. Deze kosten kunnen daarmee niet separaat openbaar worden gemaakt. Ook de
kosten voor de tbc-screening en de publieke gezondheidszorg zijn in bovenstaande tabel
niet opgenomen.
De totale bedrag voor medische kosten de jaren 2020 tot en met 2024 bedragen:
2020: € 105.109.000
2021: € 122.697.000
2022: € 169.796.000
2023: € 239.017.000
2024: € 294.460.000
Vraag 6
Waarom weigert het COA inzicht te geven in de verschillende onderdelen van deze zorguitgaven?
Antwoord 6
Voor het organiseren van de medische zorg voor asielzoekers is het COA verplicht de
verschillende onderdelen (curatieve zorg, publieke gezondheidszorg, jeugdgezondheidszorg)
aan te besteden. Vanwege contractuele afspraken kan en mag het COA niet alle gegevens
delen, omdat deze herleidbaar zijn en daarmee concurrentiegevoelige gegevens bevatten.
Het COA geeft inzicht in de uitgaven binnen de ziektekostenregeling, zie het antwoord
op vraag 5. De financiële jaarverslagen zijn openbaar.
Vraag 7
Klopt het dat de gemiddelde zorgkosten per asielzoeker circa € 3.900 per jaar bedragen?
Hoe verhoudt dit bedrag zich tot de gemiddelde zorgkosten van Nederlanders in dezelfde
leeftijdscategorie?
Antwoord 7
Als de kosten voor de tbc-screening en publieke gezondheidszorg niet worden meegerekend
dan komen de gemiddelde zorgkosten per asielzoeker voor 2024 inderdaad neer op ongeveer
€ 3.900 per persoon. Inclusief de kosten voor de tbc-screening en publieke gezondheidszorg
komen de kosten op ongeveer € 4.275 per persoon.
De vergelijking met de gemiddelde zorgkosten van Nederlanders is lastig te maken vanwege
verschillen in berekeningen, definities en de samenstelling van de populatie (zoals
leeftijdsopbouw). Een enigszins vergelijkbaar zorgpakket komt uit op circa € 5.4002 aan zorgkosten per Nederlander3.
Vraag 8
Hoeveel is in 2024 en 2025 uitgegeven aan tolkdiensten binnen de zorg voor asielzoekers
en statushouders?
Antwoord 8
De kosten van tolken die door de zorgverleners zijn ingezet zijn niet openbaar, omdat
deze herleidbaar zijn en daarmee concurrentiegevoelige gegevens bevatten.
Vraag 9
Hoeveel asielzoekers en statushouders maakten in 2024 gebruik van geestelijke gezondheidszorg
en wat waren hiervan de totale kosten?
Antwoord 9
Voor de totale GGZ-kosten zie het antwoord bij vraag 4 en 5. Het COA heeft geen inzage
in de aantallen van asielzoekers die GGZ-zorg ontvangen.
Vraag 10
Welke gevolgen hebben de stijgende zorguitgaven voor asielzoekers en statushouders
voor de capaciteit en toegankelijkheid van de Nederlandse gezondheidszorg?
Antwoord 10
In 2024 verbleven ongeveer 70.000 personen in de asielopvang en bedroegen de totale
kosten circa € 300 miljoen. Ten opzichte van 18 miljoen inwoners en € 120 miljard
aan zorgkosten in Nederland is het zorggebruik onder asielzoekers beperkt (circa 0,25%
van de zorgkosten). De invloed van het zorggebruik door asielzoekers en de stijging
van de zorgkosten hebben derhalve een gering effect op de capaciteit en toegankelijkheid
van de Nederlandse gezondheidszorg.
Toelichting:
Deze vragen dienen ter aanvulling op eerdere vragen terzake van de leden Wendel en
Ellian (beiden VVD), ingezonden 12 juni 2026 (vraagnummer 2026Z12983)
Ondertekenaars
G. van den Brink, minister van Asiel en Migratie
Gerelateerde documenten
Hier vindt u documenten die gerelateerd zijn aan bovenstaand Kamerstuk.