Antwoord schriftelijke vragen : Antwoord op vragen van het lid Kostić over het bericht ‘Kankerrisico voor omwonenden Chemelot veel groter dan gedacht: ‘Dit is zeer zorgelijk’'

Antwoord van Staatssecretaris Bertram (Infrastructuur en Waterstaat), mede namens
de Ministers van Infrastructuur en Waterstaat en van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
(ontvangen 27 mei 2026). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2025–2026,
nr. 1408.

Vraag 1

Bent u op de hoogte van het bericht «Kankerrisico voor omwonenden Chemelot veel groter
dan gedacht: «Dit is zeer zorgelijk»»?1

Antwoord 1

Ja.

Vraag 2

Hoe kan het dat Chemelot jarenlang kennelijk veel meer kankerverwekkende stoffen uitstoot
dan het rapporteert? Waarom stelt de provincie vertrouwen te hebben in de cijfers
van Chemelot, terwijl het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) daar
geen zekerheid over geeft?

Antwoord 2

De provincie Limburg is bevoegd gezag voor Chemelot. De Omgevingsdienst Zuid-Limburg
(ODZL) houdt namens de provincie toezicht, met zowel wettelijke controles als bovenwettelijke
controlemetingen.

De provincie Limburg heeft op 19 december 2025 een reactie op het RIVM-rapport gestuurd
aan provinciale staten met het beleid dat in de regio wordt gevoerd2. De provincie Limburg heeft daarin aangegeven dat de ODZL, net als het RIVM, verschillen
heeft gevonden tussen de gemeten immissiewaarden en berekeningen van immissiewaarden
op basis van de geregistreerde emissiegegevens van Chemelot.3,
4

Verschillen tussen berekeningen en metingen zijn niet ongebruikelijk, maar vanwege
de grootte van de verschillen tussen de immissiemetingen en de verspreidingsberekeningen
heeft de ODZL veelvuldig met Chemelot gesproken en is nader onderzoek gepleegd naar
mogelijke oorzaken bij Chemelot. Volgens de ODZL werd de stijging van immissies veroorzaakt
door lekkages bij twee pompen en een niet goed functionerende fakkelinstallatie. De
lekkages zijn in het najaar van 2023 verholpen en de betreffende fakkelinstallatie
is sinds 2024 niet meer in gebruik voor dit productieproces.

Sinds deze maatregelen zijn getroffen, liggen de berekende en gemeten waarden dichter
bij elkaar en laten metingen zien dat de concentraties van geëmitteerde stoffen in
de lucht in de afgelopen jaren zijn gedaald.

Vraag 3

Hoe reageert u op emeritus-hoogleraar Toxicologie Martin van den Berg, die stelt dat
«de uitstoot dusdanig overschrijdend is dat de omgevingsdienst hier direct met Chemelot
over om tafel had gemoeten»?

Antwoord 3

De ODZL is naar aanleiding van de verschillen tussen metingen en berekeningen met
Chemelot in overleg getreden. Zie ook het antwoord op vraag 2.

Vraag 4

Is Chemelot inderdaad meteen aangesproken en welke maatregelen heeft de provincie
genomen?

Antwoord 4

Ja, de ODZL is naar aanleiding van de verschillen tussen metingen en berekeningen
met Chemelot in overleg getreden en er zijn maatregelen getroffen. Zie ook het antwoord
op vraag 2.

Vraag 5

Wat zijn de gezondheidseffecten en de potentiële risico’s van de stapeling van schadelijke
stoffen voor de omwonenden?

Antwoord 5

Het bepalen van gezondheidseffecten en potentiële risico’s die optreden door «stapeling»
van schadelijk stoffen is zeer complex en hierover is veel nog niet bekend. Om deze
risico’s te ondervangen wordt in Europees verband (REACH) o.a. de mogelijkheid van
een «mixture assessment factor» onderzocht voor het beoordelen van stoffen.

De concentraties van individuele chemische stoffen in de lucht bij Chemelot, gemeten
of berekend, laten zien dat het maximaal toelaatbaar risico (MTRlucht) voor desbetreffende stoffen niet wordt overschreden. Het MTR is gedefinieerd als
de kans op maximaal één extra geval van overlijden (door kanker) op een miljoen mensen
per jaar door blootstelling aan een stof.

Bij RIVM-onderzoek naar de toepasbaarheid van de Hazard Index-methode (bedoeld om
mengselrisico’s vast te kunnen stellen) is voor drie stoffen5 die specifiek op grond van hun risicoprofiel door ODZL zijn bemeten, een mengselrisico
geconstateerd bij meetpunt Vouershof (op/aan de rand van het Chemelotterrein) voor
de jaren 2018–2021 en 2023. Hierover is gerapporteerd in het RIVM-rapport «Gezondheid
en leefomgeving rond Chemelot».

De gezondheidseffecten van «stapeling» met andere stoffen zoals NOx en fijnstof zijn helaas nog lastiger te duiden. Daarom blijft de inzet gericht op
de terugdringing van álle schadelijke emissies, onder andere door het opstellen vermijdings-
en reductieprogramma’s (VRP’s) voor de industrie bij zeer zorgwekkende stoffen.

Vraag 6

Wat betekent het volgens u dat uit onderzoek blijkt dat omwonenden van Chemelot hun
gezondheid structureel lager beoordelen dan het landelijk gemiddelde, dat de zorgkosten
daar aanzienlijk hoger liggen dan het landelijk gemiddelde en dat omwonenden van Chemelot
– in vergelijking met andere Nederlandse gemeenten – significant meer chronische ziekten,
een minder goede algemene gezondheid en een lager mentaal welzijn rapporteren?

Antwoord 6

Het kabinet heeft vernomen dat de omwonenden bij Chemelot helaas hun gezondheid structureel
lager beoordelen dan het landelijke gemiddelde. De gezondheid van omwonenden van industrie
wordt bepaald door verschillende factoren, zoals leefomgeving, arbeid, opleiding,
inkomen, leefstijl en genetische factoren.6 Gezondheid is in Nederland, maar ook in de rest van de wereld, helaas niet gelijk
verdeeld. We zien verschillen in ervaren gezondheid tussen regio’s en wijken, maar
ook tussen mensen met een hoger en lager inkomen en een hogere of lagere opleiding.
Al deze factoren kunnen een rol spelen in het lager ervaren van gezondheid van omwonenden
bij Chemelot. Naast een adequaat stoffenbeleid (zie het antwoord op vraag 5) is dus
ook het terugdringen van sociaaleconomische gezondheidsverschillen een belangrijk
doel van het preventiebeleid van het kabinet.

Vraag 7

Hoe reageert u op de conclusies van hoogleraar Gera Nagelhout dat de waslijst aan
gezondheidsklachten in de regio angstaanjagend is (vaker astma, longaandoeningen,
hart- en vaatziekten, kanker, slaapproblemen, geluidsoverlast, etc.)?

Antwoord 7

In een aantal regio’s en wijken komen gezondheidsklachten vaker voor dan elders in
Nederland. Dat geldt ook voor andere delen van Zuid-Limburg.7 Hier kunnen verschillende factoren een rol in spelen. Zie ook het antwoord op vraag
6.

Vraag 8

Hoe reageert u op de conclusies van hoogleraar Van Schayck dat er in het Chemelot-rapport
gekeken is naar slechts drie afzonderlijk gerapporteerde zeer zorgwekkende stoffen
(terwijl er meer schadelijke stoffen zijn uitgestoten) en dat als de logische stap
was gezet om het effect van die stoffen bij elkaar op te tellen, de uitstoot boven
de grenswaardes van wat gevaarlijk is zou uitkomen?

Antwoord 8

In het RIVM-rapport «Gezondheid en leefomgeving rond Chemelot» is voor de beoordeling
van het mengselrisico gekeken naar meer dan de drie zeer zorgwekkende stoffen (ZZS’en).
Op basis van de beschikbare gegevens uit de emissieregistratie zijn vijftien zeer
zorgwekkende stoffen (ZZS’en) in de analyse betrokken8. Voor drie van de twaalf ZZS’en (namelijk 1,3-butadieen, monovinylchloride en benzeen)
zijn (immissie)metingen op leefomgevingsniveau beschikbaar, die door de ODZL zijn
uitgevoerd.

De keuze om juist deze drie stoffen te meten op leefomgevingsniveau en hiervoor het
mengselrisico op de locatie van het meetpunt te bepalen, hangt samen met het gegeven
dat juist deze drie stoffen belangrijke bijdrages leveren aan het mengselrisico. Dit
wordt uitvoeriger beargumenteerd in de rapportage van ODZL (zie ook mededeling provincie
Limburg9) en het RIVM-rapport (Risicobeoordeling mengsels van stoffen bij de industriële uitstoot
naar lucht: casus Chemelot).

Voor het antwoord op het tweede deel van de vraag, zie ook het antwoord op vraag 5.

Vraag 9

Waarom is er niet gerapporteerd over de nog ongeveer twaalf andere zeer zorgwekkende
stoffen die bij de vergunning horen?

Antwoord 9

In het RIVM-onderzoek «Gezondheid en leefomgeving rond Chemelot» zijn ook de genoemde
twaalf andere ZZS’en meegenomen. In dit onderzoek zijn voor deze ZZS’en de berekende
totale jaargemiddelde luchtconcentraties opgenomen op basis van de Emissieregistratie,
omdat hiervoor geen metingen op leefomgevingsniveau beschikbaar zijn. De stoffen die
zijn doorgerekend, zijn de stoffen uit de Emissieregistratie die ook op de ZZS-lijst
van het RIVM staan. Zie ook het antwoord op vraag 8.

Vraag 10

Wordt er nog op korte termijn gekeken wat de stapeling en cocktail aan schadelijke
stoffen voor effect heeft op de gezondheid van de omwonenden? Op welke manier wordt
in de tussentijd het voorzorgsbeginsel toegepast?

Antwoord 10

De bepaling van gezondheidseffecten door stapeling en mengselvorming van chemische
stoffen is op dit moment nog niet goed mogelijk. Dit blijkt onder andere uit het cumulatieonderzoek
dat is uitgevoerd in het kader van de Actieagenda Industrie en omwonenden10. Daarom wordt hier nader onderzoek naar gedaan. Zo loopt op dit moment bijvoorbeeld
een onderzoek bij het RIVM naar de Hazard Index-methode. Zie ook het antwoord op vraag
5.

In het kader van het Impulsprogramma Chemische Stoffen onderzoekt het Ministerie van
Infrastructuur en Waterstaat (mede op basis van de onderzoeksuitkomsten) hoe cumulatie
van chemische stoffen het best in beleid kan worden meegenomen. Toepassing van het
voorzorgsbeginsel is een afweging die aan het bevoegd gezag, in dit geval de provincie
Limburg, is.

Vraag 11

Bent u het ermee eens dat extra bescherming van de gezondheid van omwonenden niet
nog jarenlang op onderzoek mag wachten, maar dat er uit voorzorg extra maatregelen
moeten worden getroffen? Zo nee, waarom neemt u onnodige risico’s met de gezondheid
van mens en milieu?

Antwoord 11

Toepassing van het voorzorgsbeginsel is een afweging die aan het bevoegd gezag, in
dit geval de provincie Limburg, is. Zie verder de antwoorden op vragen 5, 6 en 10.

Vraag 12

Bent u het met hoogleraar Van Schayck eens dat de provincie als vergunningverlener
moet eisen dat de ontbrekende concentraties van zeer zorgwekkende stoffen in kaart
worden gebracht en dat als Chemelot zich niet aan de vergunning houdt, er handhavend
moet worden opgetreden?

Antwoord 12

Zoals uit het antwoord op vraag 2 blijkt, is hier door de provincie Limburg als bevoegd
gezag actie op ondernomen. Het bevoegd gezag opereert in dit soort kwesties overigens
onafhankelijk, met in achtneming van de wettelijke kaders.

Vraag 13

Wanneer zijn de voor milieu en gezondheid belangrijkste vergunningen van Chemelot
voor het laatst geactualiseerd en aangescherpt?

Antwoord 13

De provincie Limburg is het bevoegd gezag voor Chemelot. De milieuvergunningen van
Chemelot Site Permit BV, inclusief actualisaties van de vergunningen per fabriek,
zijn te vinden op de website van de Omgevingsdienst Zuid-Limburg.11 Hier is onder andere te vinden dat het algemene deel gewijzigd is in 2024 en dat
de lozingsvergunning voor de Integrale Afvalwaterzuiveringsinstallatie (IAZI) op het
Chemelot-terrein in Geleen in december 2020 is afgegeven (revisie), voor een periode
tot en met 31-12-2027. De lozingsvergunning is destijds geactualiseerd en aangescherpt.

Vraag 14

Klopt het dat Chemelot schadelijke stoffen loost die kilometers worden verspreid en
steeds uit het drinkwater moeten worden gezuiverd op kosten van de belastingbetaler?

Antwoord 14

Bevoegde gezagen passen wet- en regelgeving toe om vergunningen te laten voldoen aan
vigerende wet- en regelgeving. Het bevoegde gezag voor de lozingsvergunning, het waterschap
Limburg, geeft aan dat de aan Chemelot vergunde stoffen zijn getoetst conform de hiervoor
geldende toetsingskaders.

Binnen deze kaders valt het Handboek Immissietoets, waarin de drinkwatertoets als
verplichte stap is opgenomen. Deze drinkwatertoets moet worden uitgevoerd voor alle
lozingen die invloed kunnen hebben op drinkwaterinnamepunten. Deze stap in de Immissietoets
vereist ook dat de lozende partij tijdig contact opneemt met het drinkwaterbedrijf
(voordat een aanvraag formeel wordt ingediend) om de (gevolgen van de) lozing te bespreken.
Het uitgangspunt hierbij is dat emissies van ZZS’en zoveel mogelijk worden geminimaliseerd
en, waar mogelijk, tot nul worden teruggebracht.

Ook voor de financiering van het zuiveren van drinkwater gelden specifieke wettelijke
kaders (Drinkwaterwet).

Vraag 15

Is er in het kader van de doelen van de Kaderrichtlijn Water, bescherming van natuur
en (de kosten van) drinkwaterkwaliteit overwogen om de lozingsvergunningen voor Chemelot
aan te scherpen, in ieder geval vanaf 2027? Zo ja, wat gebeurt er dan concreet? Zo
nee, waarom niet?

Antwoord 15

Het waterschap Limburg is de bevoegde instantie voor de lozingsvergunningen voor Chemelot.
Het waterschap geeft aan dat het proces om te komen tot een nieuwe lozingsvergunning
per 1 januari 2028 zich in de fase van vooroverleg bevindt. Daarbij worden alle relevante
wettelijke kaders, zoals de KRW, en het drinkwaterbelang meegewogen. Na het indienen
van de aanvraag (naar verwachting eind 2026) zal de vergunning concreet vormgegeven
worden. Mogelijk leidt dit tot aanscherping ten opzichte van de huidige vergunning.

Vraag 16

Is er bereidheid om te kijken naar het effect van de combinatie van schadelijke chemische
stoffen, microplastics en zware metalen op het milieu en de gezondheid en bijvoorbeeld
de Hazard Index te gebruiken? Zo ja, hoe precies? Zo nee, waarom blijven we dan onnodige
risico’s nemen met gezondheid van mens en milieu?

Antwoord 16

Ja, het is staand beleid om de mogelijke effecten van de combinatie van schadelijke
stoffen beter in kaart te brengen, zie ook het antwoord op vraag 5 en 10. In het kader
van het Impulsprogramma Chemische Stoffen onderzoekt het Ministerie van Infrastructuur
en Waterstaat (mede op basis van onderzoeksuitkomsten) hoe cumulatie van chemische
stoffen het best in beleid kan worden meegenomen.

Vraag 17

Weet u nog dat het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) concludeerde dat onder andere
de gezondheidsschade door de uitstoot van milieuverontreinigende stoffen in Nederland
46 miljard euro per jaar kost?

Antwoord 17

De publicatie van het PBL is bekend.

Vraag 18

Wat zijn in euro’s ongeveer de kosten van de schade die Chemelot veroorzaakt?

Antwoord 18

Het PBL heeft berekeningen op sectorniveau gemaakt. Bij het toepassen van de door
het PBL gehanteerde methode op de specifieke maatschappelijke kosten als gevolg van
uitstoot door specifieke bedrijven zouden de nodige methodologische slagen om de arm
moeten worden gehouden. In een recent onderzoek12 van Natuur & Milieu wordt dit wel gedaan. Deze berekeningen zijn door het kabinet
niet gevalideerd, maar kunnen een indicatie geven van de ordegrootte.

Hoe dan ook is de inzet van het kabinet om de maatschappelijke kosten van industriële
activiteiten terug te dringen. Daarbij is het behulpzaam om de gevolgen van specifieke
activiteiten (preciezer) in euro’s te kunnen uitdrukken. Het RIVM zal in dat kader
onderzoek uitvoeren om tot een handreiking te komen voor het bepalen van de gezondheidsrisico’s
als gevolg van industriële activiteiten. Naar verwachting levert het RIVM na de zomer
het eerste deel van deze studie op: een inventarisatie van inzichten uit bestaand
onderzoek.

De overige onderdelen, waaronder inzicht in hoe zorgkosten voor inwoners nabij industrie
kunnen worden bepaald, volgen daarna. Het RIVM start met een verkenning van de mogelijkheden
en onmogelijkheden van het ontwikkelen van een methode om de zorgkosten veroorzaakt
door industrie inzichtelijk te maken, waarbij experts aangeven dat het zinvol kan
zijn om te kijken naar specifieke kosten of naar specifieke aandoeningen.

Vraag 19

Bent u zich bewust van het feit dat de Algemene Rekenkamer het toezicht op vervuilende
lozingen ontoereikend en zorgwekkend vindt en hoe kijkt u vanuit die conclusies naar
de casus van Chemelot?13

Antwoord 19

Zoals aangegeven in de reactie op het conceptrapport «Focus op industriële lozingen»
van de Algemene Rekenkamer, kan het kabinet zich niet volledig vinden in de conclusies
uit dat rapport14. In het rapport wordt geconstateerd dat er geen centraal systeem is waarin het toezicht
op alle vergunde lozingen wordt vastgelegd. Dit betekent echter niet dat het toezicht
niet goed uitgevoerd wordt. Regionaal en per vergunde lozing wordt conform afspraken
tussen de lozer en Rijkswaterstaat toezicht gehouden. Rijkswaterstaat controleert
daarbij aangekondigd en onaangekondigd. Daarnaast monitort Rijkswaterstaat de kwaliteit
van het oppervlaktewater continu.

Het rapport van de Algemene Rekenkamer gaat in op de rol van Rijkswaterstaat in vergunningverlening,
toezicht en handhaving. In het geval van Chemelot is de lozingsvergunning afgegeven
door het waterschap Limburg. Ook vindt vanuit het waterschap toezicht plaats op de
waterkwaliteit. Het waterschap bemonstert het effluent van de Integrale Afvalwaterzuiveringsinstallatie
(IAZI)15 maandelijks en het bemonstert de deelstromen periodiek. Ook wordt periodiek met Circle16 gesproken over onder andere de voortgang van de onderzoeksverplichtingen, analyseresultaten,
overschrijdingen en rapportages. Bij overschrijdingen van de norm meldt Circle dit
direct bij het waterschap Limburg en wordt een achterafrapportage overgelegd. Aan
de hand hiervan beoordeelt het waterschap Limburg of er sprake is van een overtreding.

Vraag 20

Bent u zich bewust van het feit dat er vaker geconstateerd is dat uitstootgegevens
die bedrijven rapporteren niet blijken te kloppen met echt onafhankelijke metingen
en dat vanuit onder andere burgers, maatschappelijke organisaties, gezondheidsexperts
(zoals de Expertgroep Gezondheid IJmond) en medeoverheden er een roep is om meer en
onafhankelijk te meten bij bedrijven en regelgeving en toezicht op grote vervuilende
bedrijven aan te scherpen?

Antwoord 20

Ja, het kabinet wil toewerken naar een systeem waarin emissies en immissies van relevante
vervuilende stoffen goed en op de juiste momenten worden gemeten, dichterbij de bedrijven,
waarbij meetgegevens transparanter en beter controleerbaar zijn.

Om te bepalen hoe dit het beste kan worden vormgegeven, wordt gestart met een aantal
praktijkgerichte en risico-gestuurde meetpilots op het gebied van het betrouwbaarder
en toegankelijker maken van immissie- en emissiemetingen bij een aantal industriële
locaties. Dit zoals in december aan de Kamer gemeld in het kader van de Actieagenda
Industrie en Omwonenden17. Op iedere locatie is de problematiek en de behoefte anders. Daarom wordt gestart
in de praktijk en worden bedrijf en omwonenden betrokken door het bevoegd gezag (en
het Rijk). Bij immissiemetingen worden GGD’en en het RIVM betrokken. De resultaten
van de pilot landen in een advies over wel of niet zetten van mogelijke vervolgstappen.
Op basis daarvan kan worden besloten of, en zo ja hoe er een vervolg komt.

Diverse bevoegde gezagen hebben recent in het kader van hun toezichtstaak geïnvesteerd
in meer eigen meetcapaciteit. Meer meetcapaciteit hoeft overigens niet altijd een
voorwaarde te zijn voor vertrouwen in meetresultaten. De gebruikte meetmethode, betere
informatievoorziening daarover en transparantie over de resultaten kunnen daar ook
een positieve invloed op hebben. Deze invalshoeken worden meegenomen in de pilot.

Het bevoegd gezag heeft in het kader van zijn wettelijke toezichtstaak de bevoegdheid
om onafhankelijke, eigen metingen uit te voeren bij bedrijven en is dus niet afhankelijk
van de meetresultaten van de industrie zelf. In de praktijk maken bevoegde gezagen
hier ook gebruik van.

Vraag 21

Bent u zich ervan bewust dat de omgevingsdienst als toezichthouder op Tata Steel daarom
terecht sinds een paar jaar als beleid heeft juist scherper aan de wind te zeilen
in toezicht en handhaving bij Tata Steel, een bedrijf dat zich volgens de omgevingsdienst
«calculerend en opportunistisch» gedraagt?

Antwoord 21

De situatie bij Tata Steel is bekend. Het is aan het bevoegd gezag om invulling te
geven aan de taken op het gebied van vergunningverlening, toezicht en handhaving.

Vraag 22

Wat bedoelt het kabinet dan precies met de zin uit het coalitieakkoord: «We maken
afspraken met toezichthouders om regels niet strenger te interpreteren dan nodig is»?

Antwoord 22

Een belangrijk uitgangspunt binnen het kabinetsbeleid is het vermijden van regeldruk
en van nationale koppen op Europese regelgeving, zodat er (zoveel mogelijk) een gelijk
Europees speelveld is voor Nederlandse bedrijfsleven bij implementatie en uitvoering
van (milieu)wet- en regelgeving.

In de eerste helft van dit jaar zet het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat
een internationaal milieuvergelijkingsonderzoek uit om de regeldruk in Nederland en
vergelijkbare EU-lidstaten in kaart te brengen als gevolg van Europese- en nationale
milieuregels. Zo ontstaat een gefundeerd beeld of en in hoeverre Nederland strengere
implementatie en toepassing van milieuwet- en regelgeving kent, en wat de impact hiervan
is voor het Nederlandse bedrijfsleven voor wat betreft de concurrentiepositie en het
investeringsklimaat. Onderdeel van het onderzoek is een vergelijkende casusstudie
naar vergunningverlening, toezicht en handhaving (VTH) voor een specifieke situatie
waarbij de regels gelijk zijn in de verschillende EU-lidstaten. De inzichten die hieruit
naar voren komen kunnen worden benut voor beleidsontwikkeling.

Vraag 23

Hebben omwonenden er volgens u recht op om op elk moment te weten aan hoeveel schadelijke
stoffen ze worden blootgesteld? Zo nee, waarom niet? Zo ja, hoe gaat u dit beter faciliteren?

Antwoord 23

Het is belangrijk dat omwonenden informatie over hun leefomgeving snel en eenvoudig
kunnen vinden. De Atlas Leefomgeving biedt toegankelijke informatie en kaarten over
de leefomgeving in Nederland, zoals het instrument Check je Plek18. Om relevante informatie voor omwonenden te bundelen wordt momenteel in samenwerking
met het RIVM verkend op welke manier informatie over de leefomgeving nabij industrie
(beter) beschikbaar kan worden gesteld voor omwonenden.

Op luchtmeetnet.nl is te vinden hoe het met de luchtkwaliteit is gesteld op 99 locaties
in Nederland. Dagelijks wordt onder meer de concentratie van fijnstof (PM10 en PM2,5), NO, NO2, Ozon (O3), roet, SO2 en NH3 gemeten.

In de pilot Meten in het kader van de Actieagenda Industrie en Omwonenden wordt nader
onderzocht hoe het meetproces rondom industrie beter kan worden ingericht en het begrip
en vertrouwen bij omwonenden en bevoegde gezagen kan worden vergroot. Zie ook het
antwoord vraag 20.

Consumenten worden behalve via de lucht ook via andere routes aan chemische stoffen
blootgesteld, zoals via roken en voeding en uit consumentenproducten. De veiligheid
van voedsel en consumentenproducten is op Europees niveau streng gereguleerd. Consumenten
kunnen via de websites van het RIVM, het Voedingscentrum en «waarzitwatin.nl» meer
informatie krijgen over de blootstelling, het veilig gebruik en de eventuele risico’s
die dit met zich meebrengt.

Vraag 24

Gaat u de Omgevingsdienst Zuid-Limburg in staat stellen om zelf vaker nauwkeurige
emissiemetingen te doen van schadelijke stoffen bij Chemelot? Zo nee, waarom niet?

Antwoord 24

Zoals in het antwoord op vraag 2 is aangegeven, beschikt de Omgevingsdienst Zuid-Limburg
al over de mogelijkheid om controlemetingen uit te voeren. Dit is een van de controlemiddelen
die het bevoegd gezag in het kader van toezicht kan inzetten. Het bevoegd gezag is
zelf verantwoordelijk voor de verdere invulling hiervan.

Vraag 25

Klopt het dat het provinciebestuur eerder heeft geprobeerd om de publicatie van een
kritische RIVM-analyse over de kankerverwekkende uitstoot van Chemelot te voorkomen,
omdat het zou kunnen zorgen voor «onrust, negatieve beeldvorming en voorbarige conclusies»?
Zo ja, hoe denkt u dat dat overkomt op burgers?

Antwoord 25

Naar aanleiding van de RIVM-kennisnotitie «Risicobeoordeling mengsels van stoffen
bij de industriële uitstoot naar lucht: casus Chemelot» heeft de provincie Limburg
een schriftelijke reactie op de uitkomsten van de notitie aan het Ministerie van IenW
gestuurd. De provincie Limburg vroeg daarin om een nadere duiding van de rekenmethode
en een tijdspad voor een eventuele beleidsmatige of wettelijke verankering. De schriftelijke
reactie van het Ministerie van IenW daarop is als bijlage toegevoegd aan de Kamerbrief
van 14 april 202519, waarmee de kennisnotitie aan de Kamer is aangeboden.

Vraag 26

Hoe reageert u op Jack Renet, oud-medewerker van Chemelot, die stelt: «Het is elke
keer hetzelfde verhaal; de overheid probeert Chemelot overal buiten te houden en stopt
alles onder de mat. Wederom verkiest de provincie economisch belang boven het belang
van haar inwoners»?

Antwoord 26

Ik herken mij niet in het beeld dat de overheid zaken «onder de mat» stopt. In het
antwoord op vraag 23 is al aangegeven op welke manier de overheid informatie over
de kwaliteit van de leefomgeving toegankelijk maakt voor burgers. Voor wat betreft
de afweging van verschillende belangen door de provincie Limburg is het niet aan mij
om hierop te reageren.

Vraag 27

Bent u het ermee eens dat het rapporteren van veel te lage uitstootcijfers van schadelijke
stoffen een overtreding is op de Wet op de economische delicten?

Antwoord 27

Het is aan de provincie Limburg als bevoegd gezag om te bepalen hoe het invulling
geeft aan vergunningverlening, toezicht en handhaving, en om te bepalen of er sprake
is van een overtredingen. Zie ook het antwoord op vraag 2.

Vraag 28

Gaat u aangifte doen tegen Chemelot? Zo nee, waarom niet?

Antwoord 28

Nee. Zie het antwoord op vraag 27.

Vraag 29

Kunt u deze vragen één voor één beantwoorden voor het commissiedebat Leefomgeving
van 2 april?

Antwoord 29

De vragen konden in verband met de benodigde afstemming niet binnen de termijn van
drie weken en voor het commissiedebat Leefomgeving van 2 april worden beantwoord.