Antwoord schriftelijke vragen : Antwoord op vragen van het lid Bikker over het bericht ‘Vrouw besluit in paniek tot abortus en klaagt nu kliniek aan: 'Ze hadden me moeten tegenhouden'’

Antwoord van Staatssecretaris Tielen (Volksgezondheid, Welzijn en Sport ) (ontvangen
16 februari 2026)

Vraag 1

Bent u bekend met het bericht «Vrouw besluit in paniek tot abortus en klaagt nu kliniek
aan: «Ze hadden me moeten tegenhouden»»?1

Antwoord 1

Ja, ik ben bekend met dit bericht.

Vraag 2

Vindt u het ook zorgelijk dat het blijkbaar kan dat een vrouw niet overtuigd is dat
zij voor een abortus wil kiezen en toch een abortus krijgt?

Antwoord 2

Het gaat hier om een tuchtrechtelijke procedure waarin het regionaal Tuchtcollege
voor de Gezondheidszorg nog geen uitspraak heeft gedaan. Ik vind het niet passend
om conclusies te trekken over deze casus op basis van een nieuwsbericht. Wel erken
ik dat de beschreven situatie zeer aangrijpend moet zijn voor betreffende vrouw.

Vraag 3

Begrijpt u de zorgen van de indiener van deze vraag over de inmiddels vervallen minimale
beraadtermijn in de abortuswetgeving?

Antwoord 3

Sinds 2023 is de verplichte minimale beraadtermijn van vijf dagen vervangen door een
flexibele beraadtermijn: de vrouw bepaalt in overleg met haar arts hoeveel tijd zij
nodig heeft voor haar besluit. Uit de laatste evaluatie van de Wet afbreking zwangerschap
(Wafz) blijkt dat de besluitvorming rondom abortus in Nederland zorgvuldig verloopt
en dat een verplichte minimale beraadtermijn hiervoor niet noodzakelijk is. Het nieuwsbericht
dat aanleiding vormde voor de vragen van de indiener verandert dat niet. Het gaat
hier om een tuchtrechtelijke procedure waarin het regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg
nog geen uitspraak heeft gedaan. Er kunnen op basis van het nieuwsbericht geen conclusies
worden getrokken over deze casus over de beraadtermijn of over het functioneren van
de Wafz in brede zin.

Vraag 4

Vindt u dat de zorgvuldigheid voldoende is geborgd nu de verplichte minimale beraadtermijn
is afgeschaft en het mogelijk is om bij de huisarts de abortuspil te krijgen?

Antwoord 4

Ja, die zorgvuldigheid wordt op verschillende manieren gewaarborgd. Artsen zijn op
grond van de Wafz verplicht zich ervan te vergewissen dat de vrouw haar besluit weloverwogen
heeft genomen. De beroepsrichtlijnen van zowel abortusartsen als huisartsen bevatten
uitgebreide instructies voor zorgvuldige besluitvorming. In deze richtlijnen staat
dat artsen alert moeten zijn op twijfel. De richtlijnen bevatten concrete aanbevelingen
over hoe twijfel herkend kan worden, ook wanneer die niet wordt uitgesproken.2 Voor vrouwen die twijfels of vragen hebben is er ook goede informatie en ondersteuning
beschikbaar via het Landelijk Informatiepunt Onbedoelde Zwangerschap en het landelijk
dekkend netwerk keuzehulp bij onbedoelde zwangerschap.3

Uit de laatste wetsevaluatie blijkt dat de besluitvorming rondom abortus in Nederland
zorgvuldig verloopt en dat een verplichte minimale beraadtermijn hiervoor niet noodzakelijk
is. In 2027 zal de Wafz opnieuw worden geëvalueerd. Dan zal ook gekeken worden naar
de effecten van de wetswijzigingen en of er eventueel aanleiding is om wet- en regelgeving
aan te passen.

Vraag 5

Geeft deze casus u aanleiding tot het aanpassen van regelgeving?

Antwoord 5

Nee. De casus is nu onderdeel van een tuchtrechtelijke procedure waarin het regionaal
Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg nog geen uitspraak heeft gedaan. Ik vind het
niet passend conclusies te trekken over deze casus op basis van een nieuwsbericht.
Bovendien biedt de huidige wetgeving voldoende waarborgen voor zorgvuldige besluitvorming,
zoals ik heb toegelicht in mijn antwoord op vraag 4.

Vraag 6

Waar vinden «de goede gesprekken», zoals de huisarts in het artikel beschrijft, doorgaans
plaats? Bij de huisarts, in de abortuskliniek, bij de onafhankelijke keuzehulpverleners?

Antwoord 6

Gesprekken over een onbedoelde en/of ongewenste zwangerschap kunnen plaatsvinden bij
de huisarts, in een abortuskliniek, in het ziekenhuis en bij keuzehulpverleners. Waar
en met wie dit gesprek plaatsvindt, hangt af van de behoeftes van de vrouw. Zowel
huisartsen, abortusartsen als keuzehulpverleners zijn deskundig op dit gebied en kunnen
indien nodig of gewenst naar elkaar doorverwijzen.

Vraag 7

Is het gebruikelijk dat een vrouw in de kliniek de echo te zien krijgt of niet? Zo
nee, waarom niet?

Antwoord 7

De abortusprofessional bespreekt vooraf met de vrouw of zij de echo wel of liever
niet wil bekijken. Sommige vrouwen willen de echo graag zien, andere vrouwen juist
niet. Het is niet verplicht de echo te tonen. Zo’n verplichting zou de autonomie van
de vrouw ernstig ondermijnen. Het doel van de echo is om de zwangerschapsduur vast
te stellen en te bepalen welke behandelmethode medisch gezien het meest geschikt is.

Vraag 8

Zijn er extra waarborgen in het traject van een vrouw met een onbedoelde zwangerschap
in te bouwen dat een abortus die later toch tegen de wens van de vrouw in gaat – en
alle verdrietige gevolgen die dat heeft – voorkomen kan worden?

Antwoord 8

Zoals ik heb toegelicht in mijn antwoord op vraag 4 zijn er voldoende waarborgen voor
zorgvuldige besluitvorming. Er is op dit moment geen aanleiding om aanvullende waarborgen
te overwegen.

Vraag 9

Kunt u deze vragen beantwoorden voor de plenaire begrotingsbehandeling van het Ministerie
van VWS?

Antwoord 9

Ja.