Antwoord schriftelijke vragen : Antwoord op vragen van de leden Teunissen, Kostic, en Van Oosterhout over het besluit van de gemeenteraad van Amsterdam tot een verbod op reclame voor fossiele producten en vlees, en de noodzaak van een landelijk verbod op klimaatschadelijke reclame

Antwoord van Minister Hermans (Klimaat en Groene Groei) (ontvangen 10 februari 2026).

Vraag 1

Bent u op de hoogte van het recente besluit van de gemeenteraad van Amsterdam om reclame
voor fossiele producten en vlees in de openbare ruimte te verbieden via opname in
de Algemene Plaatselijke Verordening (APV)? Ziet u hierin het signaal dat lokale overheden
aandringen op landelijke sturing richting een nationaal verbod?

Antwoord 1

Ja, ik ben op de hoogte van het besluit van de gemeente Amsterdam om reclame voor
fossiele producten en vlees in de openbare ruimte te verbieden. Zoals eerder aan de
Kamer bericht1 is het instellen van een lokaal verbod om meerdere redenen niet goed vergelijkbaar
met het eventueel instellen van een nationaal verbod. Belangrijkste verschil hierbij
is dat op nationaal niveau aan een verbod hogere eisen gesteld worden wat betreft
het proportioneel, robuust en effectief toespitsen, afbakenen en onderbouwen hiervan.

Vraag 2

Is het niet strijdig met de nationale klimaatambities dat gemeenten gedwongen worden
voorop te lopen met lokale verboden, terwijl er geen landelijk kader is dat een nationaal
verbod op reclame voor fossiele brandstoffen, fossiel-intensieve diensten (zoals vliegen
en cruises) en vleesproducten afdwingt?

Antwoord 2

Een nationaal verbod op fossiele reclames maakt op dit moment geen onderdeel uit van
het maatregelpakket voor het nationale klimaatbeleid, noch wordt het instellen hiervan
op dit momenteel overwogen. Er is dan ook geen sprake van dwang richting gemeentes
om zelf dergelijke verboden in te stellen. Het instellen hiervan behoort tot de bestuurlijke
vrijheid die gemeentes hebben om zelf beleid te ontwikkelen op dit thema.

Vraag 3

Bent u bereid dit gat op korte termijn te dichten met een wetsvoorstel voor een landelijk
verbod? Zo nee, kunt u uitleggen waarom niet?

Antwoord 3

Zoals bij de beantwoording van de vorige vraag aangegeven wordt een dergelijke maatregel
thans niet overwogen. In 2024 heeft het kabinet aangegeven2 dat een nationaal verbod niet per definitie onmogelijk is, maar dat er zich diverse
juridische uitdagingen en onzekerheden voordoen die invoering op afzienbare termijn
niet opportuun maken. Het kabinet blijft op dit moment bij die conclusie, omdat de
juridische context voor een nationaal verbod niet wezenlijk is veranderd.

Vraag 4

Vindt u het coherent dat tabak- en alcoholreclames landelijk verboden zijn wegens
gezondheidsschade, maar fossiele en vleesreclames, die klimaat- en gezondheids-schade
veroorzaken, nog steeds ongeremd mogen?

Antwoord 4

Wat betreft het als voorbeeld nemen van een verbod op tabaksreclame moet hier zorgvuldig
mee worden omgegaan. Er is geen duidelijke overeenkomst tussen beide categorieën van
reclames wat betreft veronderstelde schade die deze teweeg brengen. Reclameverboden
voor tabak die ook in EU-richtlijnen zijn opgenomen vinden hun juridische grondslag
in de omstandigheid dat het product dat hierbij wordt aangeprezen (tabak) slecht voor
de volksgezondheid is, verslavend is en dat met name jongeren gevoelig zijn voor de
tabaksreclame. Bovendien is het tabaksverbod zeer specifiek toegespitst op een identificeerbaar
product. Dit zijn aspecten die niet of in mindere mate van toepassing zijn op een
eventueel verbod op fossiele reclame.

Vraag 5

Deelt u de opvatting dat reclame voor fossiele producten en vlees consumptiepatronen
normaliseert die strijdig zijn met de Parijsdoelen, en dat een landelijk reclameverbod
essentieel is om verduurzaming te versnellen? Zo ja, wanneer ontvangt de Kamer een
concreet voorstel? Zo nee, waarom niet?

Antwoord 5

Nee. Hoewel bepaalde consumptiepatronen remmend kunnen werken op de realisatie van
de nationale en internationale klimaatdoelen, is het niet waarschijnlijk dat één factor
zoals reclame deze patronen zou veroorzaken. Dit is eerder ook door wetenschappers
aangegeven3. Duurzame keuzes moeten over een breed front goedkoper, makkelijker en comfortabeler
worden ten opzichte van niet duurzame (fossiele) keuzes om een verschuiving in consumptiepatronen
te bewerkstelligen.

Gezien de complexe keuzeomgeving waarin consumenten hun weg moeten vinden is het belangrijk
tot integraal beleid te komen met betrekking tot het stimuleren van duurzame keuzes.
In het Klimaatplan dat vorig jaar aan de Kamer is aangeboden4 kondigt het kabinet daarom de start van een speciaal hiervoor ingerichte aanpak aan.
In deze aanpak wordt door middel van gedragsinzichten verder onderzocht wat nodig
is om, gefaciliteerd door overheid en bedrijven, duurzame keuzes voor de consument
mogelijk te maken. Op sommige van deze keuzes heeft het kabinet reeds eerste maatregelen
genomen, zoals het per 2028 invoeren van een gedifferentieerd stroomtarief waarbij
het gebruik van stroom buiten de piekuren beloond wordt5. Het is aan het nieuwe kabinet om de verdere uitkomsten van de aanpak met de Kamer
te delen en een besluit te nemen over eventuele vervolgstappen.

Vraag 6

Kunt u de Kamer vóór 1 maart 2026 informeren over de haalbaarheid en een tijdpad hiervoor?

Antwoord 6

Dit is aan het nieuwe kabinet. Zie ook beantwoording van de vorige vraag.

Vraag 7

Kunt u deze vragen afzonderlijk en binnen de geldende termijn beantwoorden?

Antwoord 7

Ja.