Schriftelijke vragen : Het dodelijke bedrijfsongeval van spoorwerker Murat Kumas en het gebrek aan communicatie richting de nabestaanden

Vraag 1

Bent u bekend met het bericht «Spoorwerker Murat (47) zou eigenlijk vrij zijn, maar
ging toch werken: het werd zijn laatste werkdag»?1

Vraag 2

Hoe beoordeelt u dat de familie Kumas wekenlang geen medeleven, informatie of vaste
contactpersoon kreeg van ProRail, terwijl ProRail publiekelijk stelt dat het ongeval
«diepe indruk» maakte?

Vraag 3

Welke protocollen gelden voor communicatie met nabestaanden na een dodelijk bedrijfsongeval
in de spoorsector, en zijn deze protocollen door ProRail en de betrokken aannemer
nageleefd?

Vraag 4

Wat is de minimale veiligheidsafstand tussen spoorvoertuigen, hoe wordt deze gehandhaafd,
en hoe is het mogelijk dat deze norm op 7 november kennelijk niet is nageleefd?

Vraag 5

Is tijdens en na spoorwerkzaamheden altijd een veiligheidscoördinator aanwezig voor
toezicht op rijdende voertuigen, en wie vervulde die rol tijdens het ongeval van Murat
Kumas?

Vraag 6

Wie is formeel verantwoordelijk voor de coördinatie en veilige beweging van voertuigen
na afronding van werkzaamheden, en hoe wordt geborgd dat alle medewerkers weten waar
de veiligheidsregie ligt?

Vraag 7

Zijn bij dit type werkzaamheden altijd werknemers aanwezig die bevoegd zijn om eerste
hulp te verlenen, welke normen gelden hiervoor, en was dit op 7 november adequaat
geregeld?

Vraag 8

Wie is verantwoordelijk voor onderhoud en keuring van werktuigen zoals hoogwerkers
en graafmachines, hoe wordt dit gecontroleerd, en kunt u uitsluiten dat defect materieel
een rol speelde?

Vraag 9

Bent u bereid onafhankelijk onderzoek te laten doen naar zowel de veiligheidspraktijk als de communicatie met nabestaanden binnen ProRail en de aannemersketen,
en te waarborgen dat de familie volledig inzicht krijgt in de toedracht en aanbevelingen?
Zo nee, waarom niet?