Schriftelijke vragen : Het bericht ‘Verzorgingshuis laat stervende patiënt (87) niet meer eten, verpleger kan het niet verkroppen en gaat in de fout’

Vraag 1

Bent u bekend met het bericht «Verzorgingshuis laat stervende patiënt (87) niet meer
eten, verpleger kan het niet verkroppen en gaat in de fout»?1

Vraag 2

Wanneer worden de onderzoeken van het Openbaar Ministerie en de Inspectie Gezondheidszorg
en Jeugd naar deze casus afgerond? Kunt u de Kamer informeren zodra over de uitkomsten
van de onderzoeken meer bekend is?

Vraag 3

Kunt u in algemene zin bevestigen dat versterving een vrijwillige keuze moet zijn
en dat dit nooit opgedrongen mag worden door naasten, zoals familieleden?

Vraag 4

Kunt u aangeven hoe die vrijwilligheid door zorgverleners wordt getoetst?

Vraag 5

Kunt u eveneens aangeven hoe de wilsbekwaamheid van de patiënt in kwestie wordt getoetst?

Vraag 6

Kunt u uiteenzetten hoe het niet meer toedienen van eten en drinken zich wat u betreft
verhoudt tot het verbod op hulp bij zelfdoding (artikel 294 Wetboek van Strafrecht)?

Vraag 7

Hoe vaak komt het voor dat mensen bewust willen stoppen met eten en drinken om hun
sterven te bespoedigen (versterven)? Is er een ontwikkeling zichtbaar in het aantal
mensen dat overlijdt door versterving? Neemt dat aantal toe?

Vraag 8

Klopt het dat er bij versterving vaak sprake is van een afgewezen of niet uitgevoerd
euthanasieverzoek? Zo ja, wat vindt u daarvan?

Vraag 9

Kunt u aangeven welke rechten en plichten zorgverleners hebben als een patiënt bewust
wil stoppen met eten en drinken? Erkent u dat er sprake is van strijdende plichten?

Vraag 10

Is u bekend hoe vaak er sprake is van gewetensbezwaren bij zorgverleners in relatie
tot versterving?

Vraag 11

Kunt u bevestigen dat zorgverleners die gewetensbezwaren hebben tegen versterving
van een patiënt, nooit verplicht kunnen worden om hieraan mee te werken? Kunt u bevestigen
dat het hebben van gewetensbezwaren nooit mag leiden tot sancties tegen de zorgverlener?