Amendement : Amendement van het lid Beckerman over een compensatie voor woningcorporaties voor de afschaffing van de inkomensafhankelijke huurverhoging

Nr. 4 AMENDEMENT VAN HET LID BECKERMAN

Ontvangen 8 juni 2023

De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:

In artikel 03 Woningmarkt van de departementale begrotingsstaat worden het verplichtingenbedrag en het uitgavenbedrag
verhoogd met €155.000 (x € 1.000).

Toelichting

Het uitgavenbedrag van BZK wordt door dit amendement met 155 miljoen euro verhoogd.
Deze verhoging compenseert het verlies van woningcorporaties aan huurinkomsten door
onderliggend amendement om de inkomensafhankelijke huurverhoging af te schaffen

De inkomensafhankelijk huurverhoging is destijds ingevoerd om de doorstroming op gang
te brengen en gaf woningcorporaties de mogelijkheid om de verhuurderheffing te kunnen
betalen. Beide argumenten gaan niet meer op. Wonen zit muurvast. Mensen kunnen niet
doorstromen naar onder andere de koopsector, omdat de woningen onbetaalbaar zijn geworden.
Ook de Woonbond bevestigt dat doorstroming niet mogelijk is getuige de verhalen uit
het Meldpunt Huuralarm dat de Woonbond ingesteld heeft1. Daarnaast is het uit privacyoverwegingen nog steeds de vraag; hoeveel mag een woningcorporatie
van de huurder weten? Wat indiener betreft is deze gluurverhoging ook om die reden
niet toegestaan.

Voorts worden mensen gestraft als zij mensen laten inwonen, omdat zij geen woning
kunnen vinden. Te denken valt hierbij aan inwonende kinderen die geen kant op kunnen.
Dat leidt overigens ook nog eens tot terugvorderingen voor de huurtoeslag. Zij moeten
een eigen leven kunnen opbouwen, maar met de huidige prijzen is het voor hen geen
doen om iets betaalbaars te vinden. In een kwart van de gemeenten is de wachtlijst
voor een sociale huurwoning langer dan zeven jaar, maar waarschijnlijk hebben nog
meer gemeenten minstens zo'n lange inschrijfduur.2 Terwijl huurders ook steeds minder terecht kunnen in de particuliere huursector,
aangezien het aantal gereguleerde huurwoningen in de particuliere huursector met circa
20% is gedaald.3 Ook de toekomst ziet er niet rooskleurig uit.

Vaak wordt gedacht dat een lage middeninkomen hoog genoeg is voor een verhoging van
50 euro, maar een laag middeninkomen wordt al gezien wanneer een huishouden circa
twee keer een bruto maandinkomen 2.185 euro (exclusief vakantietoeslag) verdient.

Volgens de Woonbond komen huurders financieel klem te staan. Bovendien krijgen huurders
deze huurverhoging ook nog als de huurprijs al erg hoog is. Voor gepensioneerden die
geen profijt hebben van CAO-loonstijgingen is het ook wrang. Onderzoek van de Woonbond
wijst uit dat 60 procent van de woningcorporaties geen inkomensafhankelijke huurverhogingen
doorvoeren. Dat beeld wordt bevestigd uit een eerder onderzoek. Vorig jaar zei 60 procent
van de corporaties niet aan de inkomensafhankelijke huurverhoging te doen, onder meer
omdat ze er principieel tegen zijn.4

Huurders zijn dus overgeleverd aan de principes van woningcorporaties. Huurders die
het geluk hebben te huren van een principiële woningcorporatie krijgen deze enorme
huurverhoging van 50 of 100 euro per maand niet. Daarom pleit indiener ervoor om deze
oneerlijke en niet te rechtvaardigen inkomensafhankelijke huurverhoging af te schaffen.
Indiener roept de verantwoordelijke Minister op om de wet- en regelgeving daaromtrent
aan te passen.

Dekking:

De uitgaven voor 2023 komen ten laste van de algemene middelen. Structureel zal de
dekking erna worden gevonden in het verhogen van het tarief van de tweede schijf van
de vennootschapsbelasting vanaf 2024.

Beckerman