Antwoord schriftelijke vragen : Antwoord op vragen van het lid Von Martels over het bericht 'Brussel wil camera’s op schepen om vissers in de gaten te houden'

Antwoord van Minister Schouten (Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit) (ontvangen 6 april
2021).

Vraag 1

Bent u bekend met het bericht «Brussel wil camera’s op schepen om vissers in de gaten
te houden»?1

Antwoord 1

Ja.

Vraag 2

Wat is uw eerste reactie op het bericht dat het Europees parlement wil dat er camera’s
op vissersschepen komen om te controleren of vissers zich wel aan de bijvangstregels
houden?

Antwoord 2

Het Europees parlement heeft ingestemd met een amendement om vissersvaartuigen vanaf
12 meter lengte van camera’s te voorzien om op deze manier beter toe te zien op naleving
van de aanlandplicht. De lidstaten buigen zich nog over een gezamenlijk standpunt,
maar ook onder de lidstaten tekent zich een meerderheid af voor verplichte invoering
van Remote Electronic Monitoring waar cameratoezicht onderdeel van is, maar dan alleen
voor vaartuigen groter dan 24 meter. Het Portugees voorzitterschap streeft ernaar
om in juni 2021 tot een Algemene Oriëntatie te komen over het voorstel van de EU Commissie
voor een herziening van de Controleverordening waarin het toezicht op naleving van
het Gemeenschappelijk Visserijbeleid wordt aangescherpt.

De inzet van cameratoezicht en andere digitale handhavingstechnieken is een wereldwijde
ontwikkeling, waarbij de Europese Unie als voorloper in de discussies over duurzame
visserij, niet achter kan blijven. Het belang van de ontwikkeling van nieuwe technieken
om de handhaving effectiever en efficiënter te maken, wordt ook onderstreept in het
Noordzeeakkoord en de Kottervisie. Ik ben dan ook niet tegen camera’s aan boord. Zoals
ik ook in de BNC-fiche (Kamerstuk 22 112, nr. 2679) heb aangegeven, vind ik wel dat er voldoende tijd en ruimte moet zijn voor de lidstaten
om met pilotprojecten eerst te onderzoeken of en op welke manier camera’s ook daadwerkelijk
een effectief instrument zijn in de handhaving en op welke wijze het past binnen de
kaders van de geldende privacywetgeving. Daarbij ben ik van mening dat er sprake moet
zijn van een gelijk speelveld tussen de lidstaten, maar ook tussen de vlootsegmenten.

Vraag 3, 4

Bent u het ermee eens dat deze maatregel te ver gaat en de privacy van de vissers
ernstig schaadt, ondanks dat gezichten eventueel onherkenbaar gemaakt kunnen worden?
Zo nee, waarom niet?

Bent u zich ervan bewust dat de uitvoerbaarheid van de voorgestelde maatregel waarschijnlijk
een groot probleem is, zoals in het artikel wordt gesteld door VisNed?

Antwoord 3, 4

Zoals ik in het BNC-fiche (Kamerstuk 22 112, nr. 2679) en in mijn antwoord op vraag 2 heb aangegeven, vind ik dat er voldoende tijd en
ruimte moet zijn voor de lidstaten om met pilotprojecten eerst te onderzoeken of en
op welke manier camera’s en andere middelen voor Remote Electronic Monitoring effectief
zijn in de handhaving en op welke wijze het past binnen de kaders van de geldende
privacywetgeving.

Vraag 5

Bent u het ermee eens dat er eerst gekeken moet worden naar andere innovatieve technologieën
die wel werkbaar zijn?

Antwoord 5

Bij de uitwerking van de ambitie om de effectiviteit en efficiëntie van de handhaving
op visserijmaatregelen te verbeteren door inzet van digitale toezicht- en handhavingstechnieken
wordt gekeken naar verschillende technologieën. Naast onderzoek van de mogelijkheden
van cameratoezicht, zet ik in op toepassing van bijvoorbeeld de blackbox voor continue
monitoring van plaatsbepaling en motorvermogen en wordt gekeken naar de mogelijkheden
van toezicht bijvoorbeeld via satellietbeelden of de inzet van drones.

Vraag 6

Bent u trots op de Nederlandse visserij en vindt u dat we meer voor hen op zouden
moeten komen? Zo nee, waarom niet? Zo ja, op welke manier bent u voornemens voor hen
op te komen? Welke concrete acties gaat u ten aanzien van het voorstel voor camera’s
op vissersschepen ondernemen?

Antwoord 6

Ik ben zeker trots op de Nederlandse visserij, in het bijzonder het innovatief vermogen
en aanpassingsvermogen aan een continu veranderende Noordzee en steeds hogere maatschappelijke
eisen aan de visserijpraktijk. Er wordt veel van de vissers gevraagd ten aanzien van
aanpassingen in het ruimtelijke gebied en verdere verduurzaming van de vangstmethoden.
Een steeds grotere roep om transparantie van de visserijpraktijk op zee is een nieuwe
ontwikkeling hierin. Concreet zet ik mij in de discussies in Brussel over cameratoezicht
in voor een gelijk speelveld tussen lidstaten en vlootsegmenten en pleit ik voor voldoende
tijd om met pilotprojecten te onderzoeken of en op welke manier camera’s ook daadwerkelijk
een effectief instrument zijn in de handhaving en op welke wijze het past binnen de
kaders van de geldende privacywetgeving. Tegelijkertijd werken de lidstaten van de
Scheveningengroep gezamenlijk aan de opzet van een pilotonderzoek om de haalbaarheid
en uitvoerbaarheid van Remote Electronic Monitoring (waaronder cameratoezicht) voor
toezicht en handhaving te onderzoeken. Ik hecht veel waarde aan die samenwerking in
verband met de harmonisatie van het toezicht voor een gelijk speelveld.