Schriftelijke vragen : Het beschermen van consumenten tegen online misleiding door malafide aanbieders van spoeddiensten

Vraag 1

Bent u bekend met de Belgische werkwijze om online misleiding tegen te gaan, waarbij
internetgebruikers die een als malafide aangemerkte website proberen te bezoeken,
automatisch worden doorgeleid naar een waarschuwingspagina?1 Bent u tevens bekend met de resultaten van deze aanpak, die ertoe heeft geleid dat
reeds honderdduizenden Belgische consumenten op deze wijze zijn gewaarschuwd?2

Vraag 2

Herinnert u zich de antwoorden op mijn eerder gestelde schriftelijke vragen, waarin
u schreef dat weren van advertenties door zoekmachines onvoldoende is om consumenten
te beschermen, omdat bijvoorbeeld ook reguliere zoekresultaten naar websites van malafide
bedrijven leiden? (Aanhangsel Handelingen II, 2025–2026, nr. 1809). Deel u de mening dat de Belgische werkwijze een antwoord biedt op deze constatering?

Vraag 3

Bent u bereid te verkennen of een vergelijkbare aanpak in Nederland kan worden ingevoerd,
mede gezien de meldingen van online fraude en malafide websites bij de Autoriteit
Consument & Markt (ACM)? Zo ja, op welke termijn kunt u de Kamer hierover informeren?
Zo nee, waarom niet?

Vraag 4

Klopt het dat artikel 2.7, eerste lid, van de Wet handhaving consumentenbescherming
de Autoriteit Consument en Markt (ACM) al de bevoegdheid geeft om consumenten door
te leiden naar een waarschuwingspagina als zij een website van malafide partijen bezoeken?
Hoe vaak heeft de ACM van deze bevoegdheid gebruikgemaakt en welke mogelijkheden biedt
deze bepaling voor een aanpak naar Belgisch voorbeeld?

Vraag 5

Kunt u reflecteren op de Belgische wetgeving en aanpak om advertenties van malafide
aanbieders van zoekmachines te weren? Hoe verhouden deze zich tot de Nederlandse wetgeving
en aanpak? Bent u bereid om in gesprek met uw Belgische ambtsgenoot te bezien welke
lessen uit het Belgische voorbeeld voor Nederland kunnen worden getrokken? Zo nee,
waarom niet?