Schriftelijke vragen : Het bericht 'Apothekers willen dat politiek medicijntekort nu echt aanpakt: ’Gezondheid patiënten staat op het spel’'

Vraag 1

Erkent u de uitkomsten van het onderzoek door het SIR instituut en de Landelijke Eerstelijns
Farmacie (LEF) dat jaarlijks circa vier miljoen patiënten worden geconfronteerd met
medicijntekorten en dat in meer dan zeventig procent van de gevallen het gaat om preferent
aangewezen medicijnen die niet leverbaar zijn?1

Vraag 2

Deelt u de opvatting dat voor het welzijn van al deze patiënten slechts één relevante
definitie bestaat: een tekort is een tekort zodra de apotheek het medicijn niet kan
leveren, ongeacht wat er administratief wordt geregistreerd?

Vraag 3

Deelt u de signalen uit de apotheekpraktijk dat apothekers met de rug tegen de muur
worden gezet: het preferente middel is er niet, een alternatief ligt wel op de plank,
maar als de apotheker dat alternatief verstrekt riskeert hij een boete van de zorgverzekeraar?

Vraag 4

Vind u deze situatie verdedigbaar en zo ja, hoe legt u dat uit aan de patiënt die
met lege handen naar huis moet?

Vraag 5

Bent u bereid om per direct, zonder te wachten op lopend onderzoek, een noodmaatregel
in te voeren waarbij apothekers geen boetes van zorgverzekeraars krijgen wanneer zij
in dringende situaties een beschikbaar alternatief verstrekken, aangezien wat op papier
beschikbaar is in de praktijk niet aan de balie bestaat? Zo nee, wat is dan uw alternatieve
oplossing voor de patiënt die morgen zijn hartmedicatie nodig heeft maar niet gaat
krijgen?

Vraag 6

Kunt u uitleggen waarom een patiënt in het huidige systeem niet mag bijbetalen voor
een vertrouwd medicijn, maar wel de volledige kosten zelf moet betalen als hij dat
middel wil blijven gebruiken?

Vraag 7

Waarom acht u deze situatie rechtvaardiger dan een systeem waarbij iemand alleen het
prijsverschil bijbetaalt?

Vraag 8

Bent u bekend met het pleidooi van de apothekersbranches voor een systeem van «laagste
prijs + bandbreedte», waarbij meerdere merken van een medicijn volledig worden vergoed
en waarvoor geen jarenlang onderzoek maar een beleidsbesluit nodig is? Bent u bereid
om uiterlijk in het tweede kwartaal van 2026 met zorgverzekeraars concrete afspraken
te maken over de implementatie van dit model? Zo nee, wat is uw bezwaar tegen een
systeem dat leveringszekerheid vergroot zonder afbreuk te doen aan kostenbeheersing?

Vraag 9

Kunt u, aangezien zorgverzekeraars rapporteren over de besparingen van het preferentiebeleid,
ook inzichtelijk maken wat de totale maatschappelijke kosten zijn: extra huisartsbezoeken,
ziekenhuisopnames door medicatiewisselingen, uitvoeringslasten voor apothekers, en
de menselijke tol van patiënten die zonder medicatie zitten?

Vraag 10

Erkent u dat «goedkoop op papier» niet hetzelfde is als «doelmatig in de praktijk»?

Vraag 11

Bent u bereid om uiterlijk eind februari 2026 een spoedoverleg te beleggen met zorgverzekeraars,
apothekersbranches en patiëntenvertegenwoordigers, met als concrete opdracht: het
vaststellen van afspraken die per 1 april 2026 operationeel zijn, zodat patiënten
niet langer met lege handen naar huis gaan terwijl alternatieven op de plank liggen?

Vraag 12

Hoe verklaart u aan miljoenen Nederlanders dat, als zij in een levensbedreigende situatie
terechtkomen, ze niet geholpen mogen worden vanwege beleid, terwijl een alternatief
medicijn beschikbaar is?