Amendement : Amendement van het lid Biekman over een experimenteermogelijkheid voor ambtshalve toekenning op grond van de Algemene Kinderbijslagwet en de Toeslagenwet

Nr. 18
AMENDEMENT VAN HET LID BIEKMAN

Ontvangen 4 september 2026

De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:

Aan artikel I wordt een onderdeel toegevoegd, luidende:

J

Artikel 82a wordt als volgt gewijzigd:

1. Het eerste lid wordt als volgt gewijzigd:

a. In de aanhef wordt na «Ziektewet» ingevoegd «, Algemene Kinderbijslagwet»

b. Onder vervanging van de punt aan het slot door een puntkomma worden twee onderdelen
toegevoegd, luidende:

l. de artikelen 14 tot en met 18 en 29c van de Algemene Kinderbijslagwet;

m. de artikelen 11 tot en met 12, 15, en 36 van de Toeslagenwet.

2. Het tweede lid wordt als volgt gewijzigd:

a. De onderdelen c en d worden geletterd d en e.

b. Na onderdeel b wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:

c. ten behoeve van het bij wijze van experiment ambtshalve toekennen van het recht op
kinderbijslag, bedoeld in artikel 7 van de Algemene Kinderbijslagwet, of van het recht
op toeslag, bedoeld in artikel 2 van de Toeslagenwet, als daarbij in ieder geval regels
worden gesteld over:

1°. de gegevens die daarbij tussen bestuursorganen onderling worden verstrekt in het kader
van het experiment;

2°. de bewaartermijnen van de onderling verstrekte gegevens, die niet langer bedragen
dan noodzakelijk;

3°. de technische en organisatorische maatregelen die worden toegepast om te waarborgen
dat aan de voorschriften van de Algemene verordening gegevensbescherming wordt voldaan;

4°. de wijze waarop een betrokkene bezwaar kan maken tegen toepassing van het experiment;

5°. de rechten en plichten die op de betrokkene komen te rusten na ambtshalve toekenning
van het recht, en de wijze waarop en mate waarin kan worden teruggevorderd bij onterechte
toekenning van het recht; en

6°. de duur en evaluatie van het experiment;.

Toelichting

Het is de doelstelling van de regering om toe te werken naar het automatisch uitkeren
(ambtshalve toekennen) van regelingen. In de hervormingsagenda inkomensondersteuning
wordt automatische toekenning (waar mogelijk) dan ook als eindbeeld genoemd. Het op
grote schaal uitrollen van automatische toekenning is echter een beweging van de (middel)lange
termijn. Voordat we daar zijn zullen uitvoeringstechnische, budgettaire en juridische
knelpunten moeten worden weggenomen.

De indiener is van mening dat in de beweging naar automatisch uitkeren het opdoen
van praktijkervaring op landelijk niveau met een pilot van grote toegevoegde waarde
kan zijn. Zij wijst erop dat het onderhavige wetsvoorstel immers mede onderbouwd is
met de uitkomsten van een pilot. In de memorie van toelichting is te lezen hoe door
de SVB, op basis van een daartoe gecreëerde ministeriële regeling, een pilot is uitgevoerd
om vermoedelijke niet-gebruikers via gerichte vergelijkingen van gegevens van de SVB
en gegevens van UWV, in beeld te brengen en hen te benaderen om AIO aan te vragen.

Het instellen van een dergelijke pilot voor automatische toekenning is echter niet
mogelijk. Er kan immers niet per ministeriële regeling of per AMvB afgeweken worden
van de aanvraagverplichting die in de sociale verzekeringswetten is opgenomen. Ook
kan niet of beperkt worden afgeweken van aanpalende bepalingen rondom terugvorderingen
en verplichtingen. De indiener betracht met dit amendement de Minister de wettelijke
mogelijkheden te scheppen om een goed onderbouwde pilot te starten op gebied van automatische
uitkeringen. Daartoe beperkt de indiener zich tot twee regelingen: de Toeslagenwet
– aangezien deze als focus wordt benoemd in de hervormingsagenda inkomensondersteuning
– en de Algemene Kinderbijslagwet, aangezien deze gedeeltelijke ambtshalve toekenning
kent, waardoor de indiener verwacht dat hier het snelst stappen kunnen worden gezet.

Biekman