Amendement : Amendement van de leden Ceder en Mohandis over voor iedere concessie bij amvb met lichte voorhang vaststellen van het maximumaantal verzorgingsgebieden

Nr. 16
AMENDEMENT VAN DE LEDEN CEDER EN MOHANDIS

Ontvangen 18 juni 2026

De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:

Het met artikel I, onderdeel O, voorgestelde artikel 2.87h wordt als volgt gewijzigd:

1. In het eerste lid vervalt «ten hoogste tachtig».

2. In het vijfde lid wordt «wordt» vervangen door «worden het maximumaantal en» en wordt
aan het slot toegevoegd «, waarbij het maximumaantal lokale verzorgingsgebieden uitsluitend
voorafgaand aan iedere concessie, bedoeld in artikel 2.87d, voor de duur van die concessie
kan worden vastgesteld»

3. Aan het vijfde lid wordt een zin toegevoegd, luidende: De voordracht voor deze algemene
maatregel van bestuur wordt niet eerder gedaan dan vier weken nadat het ontwerp aan
beide Kamers der Staten-Generaal is overgelegd.

Toelichting

Dit amendement regelt dat het maximum van tachtig verzorgingsgebieden niet in de wet
wordt vastgelegd, maar bij algemene maatregel van bestuur (amvb) wordt vastgesteld.
Daarmee wordt tegemoetgekomen aan het advies van de Afdeling advisering van de Raad
van State om ruimte te behouden om, indien ontwikkelingen daartoe aanleiding geven,
te komen tot een ander aantal verzorgingsgebieden dan tachtig.

De Afdeling merkt op dat de identiteit van gebieden in de loop der tijd kan veranderen.
Daardoor kan blijken dat een verzorgingsgebied te groot is of nog onvoldoende een
eigen identiteit heeft. Ook voor gemeenten zijn volgens de Afdeling verschillende
indelingen denkbaar, waarbij meer nadruk kan liggen op een geografische, bestuurlijke
of sociaal-culturele identiteit. Een wettelijke verankering van het exacte aantal
verzorgingsgebieden biedt voor dergelijke ontwikkelingen onvoldoende ruimte.

De regering hecht aan een maximum van tachtig verzorgingsgebieden, omdat dit volgens
haar noodzakelijk is voor een wezenlijke schaalvergroting en een stabiele indeling
die lokale publieke media-instellingen in staat stelt te beschikken over voorspelbare,
duurzame en adequate financiële middelen voor het vervullen van hun publieke opdracht.
Indieners onderschrijven het belang van een stabiele financieringsbasis voor lokale
publieke omroepen en zien het aantal verzorgingsgebieden van tachtig als een goed
richtsnoer. Dit amendement doet daaraan geen afbreuk, maar creëert uitsluitend de
mogelijkheid om de indeling op langere termijn aan te passen indien maatschappelijke
ontwikkelingen daartoe aanleiding geven.

Daartoe bepaalt het amendement dat het ten hoogste aantal verzorgingsgebieden voorafgaand
aan iedere concessieperiode bij amvb, die aan de Kamers wordt voorgehangen, wordt
vastgesteld. Een concessieperiode duurt tien jaar. Het maximum aantal verzorgingsgebieden
kan daardoor slechts eenmaal per tien jaar worden gewijzigd. Bovendien ligt het in
de rede dat een mogelijke aanpassing van het maximum aantal verzorgingsgebieden slechts
tot stand komt na zorgvuldige afweging van de Minister, met oog voor stabiele, duurzame
en adequate financiering. Indieners menen dat met dit amendement sprake blijft van
een stabiele en voorspelbare inrichting van het lokale publieke mediabestel, terwijl
tegelijkertijd de noodzakelijke flexibiliteit behouden blijft.

Daarbij weegt mee dat, zoals de regering aangeeft, het huidige maximum van tachtig
verzorgingsgebieden voortkomt uit een door de sector zelf doorlopen opschalingsproces.
Ook een procedure onder regie van de NLPO heeft niet tot een ander aantal geleid.
Het ligt daarom ook volgens indieners niet voor de hand dat het maximum aantal verzorgingsgebieden
op korte termijn zal wijzigen. Mocht in de toekomst echter blijken dat een andere
indeling beter aansluit bij maatschappelijke ontwikkelingen, dan kan daarop worden
ingespeeld zonder dat daarvoor een wetswijziging noodzakelijk is.

Ceder Mohandis