Cathalijne, hierbij de vragen...

 

 

Vragen over de toepassing van de SDE-regeling voor WKK’s in de glastuinbouwsector aan de minister van LNV resp. de minister van Economische Zaken.

 

 

Is het waar dat bij toepassing van SDE voor WKK er in slechte jaren eerst uitmiddeling van winst uit voorgaande jaren moet plaatsvinden voordat het tot een bijdrage komt?

In feite wordt het een 12-jaars garantie. Geldt dat zelfde principe voor wind en andere vormen van SDE-stimulering?

 

Het CE Rapport concludeert dat het huidige berekeningsmodel slechts van één vast scenario uitgaat en dus geen weergave is van de feitelijke situatie, en al helemaal niet past in de huidige situatie waar met name de glastuinbouwbedrijven nu in verkeren. Onderschrijft u de conclusies dat: kritische parameters een bandbreedte kennen, de  beoordeling nieuwe WKK varianten ontbreekt, dat warmtekortingen niet zijn meegenomen terwijl ze wel bepalend zijn voor de berekening  van de onrendabele top en tenslotte, dat de kosten voor CO2 rechten niet zijn meegenomen? Indien u deze conclusies niet onderschrijft, kunt u dan aangeven waarom u een andere mening bent toegedaan?

 

Wat is uw reactie op de stelling dat afdekking van de onrendabele top voor bestaande en nieuwe WKK’s kan bijdragen aan een meer duurzame elektriciteitsproductie ondermeer vanwege het feit dat WKK’s in de glastuinbouw flexibel ingezet kunnen worden tijdens piekuren?

 

Wat is uw reactie op de stelling dat het gehanteerde systeem van onrendabele top onvoldoende rekening houdt met het investeerdersperspectief hetgeen zal leiden tot minder efficiënt gebruik van fossiele brandstoffen?

 

Acht u het door ECN gehanteerde model voor rendementsberekening (dat neerkomt op een voor een STEG-WKK 7% op eigen vermogen) realistisch? En hoe sluit dat aan bij de algemene stelregel dat voor dit soort investeringen industriële bedrijven rendementseisen stellen in de orde van tenminste 15%? Als u 7% realistisch vindt t.o.v. de genoemde 15%, kunt u dan uw visie onderbouwen?