Ontstaansgeschiedenis PACE

De Raad van Europa werd in mei 1949, vier jaar na de Verenigde Naties, in Londen opgericht als reactie op de verwoestingen en gruweldaden van de Tweede Wereldoorlog. De volgende 10 staten stonden aan de wieg van deze nieuwe organisatie:

• België
• Denemarken
• Frankrijk
• Ierland
• Italië
• Luxemburg
• Nederland
• Noorwegen
• Verenigd Koninkrijk

• Zweden

Deze landen hadden een vaste politieke wil om eenheid onder de lidstaten tot stand te brengen voor het veilig stellen van gemeenschappelijke idealen en beginselen en het bevorderen van  economische en sociale vooruitgang.

PACE
Het oprichtingsverdrag van de Raad van Europa voorzag in twee statutaire organen: een Comité van Ministers voor de besluitvormende bevoegdheden en de Parlementaire Assemblee (PACE) voor beraadslaging en initiatieven. De PACE is samengesteld uit 318 democratisch gekozen volksvertegenwoordigers uit de lidstaten.

Mensenrechten
In december 1948 stelde de Verenigde Naties de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens vast. In deze Verklaring zijn de mensenrechten universeel en ondeelbaar verklaard. De Raad van Europa gaf  blijk van betrokkenheid bij dit onderwerp door in 1950 het Europees Verdrag tot Bescherming van de Rechten van Mens (EVRM) goed te keuren. Sindsdien is ratificatie van het Verdrag een materiële voorwaarde voor het lidmaatschap van de Raad van Europa.

Sociaal Handvest
In 1961 volgde de tegenhanger van het Verdrag op het gebied van de economische en de sociale rechten, het Europees Sociaal Handvest.

Nieuwe lidstaten
Zestig jaar na zijn oprichting heeft de Raad van Europa nog niets aan betekenis ingeboet. Het tegendeel lijkt eerder het geval: met de spectaculaire veranderingen in Midden- en Oost-Europa staat de Raad voor de opgave steun te verlenen aan de nieuwe lidstaten, zoals

• Armenië
• Azerbeidjan
• Bosnië-Herzegovina
• Montenegro
• Servië
• Oekraïne

Deze landen kozen voor de democratie, de handhaving van de mensenrechten en de rechtstaat. Met het doel de ontwikkeling van de democratische stabiliteit in deze en de overige lidstaten te begeleiden en te stimuleren biedt de Raad van Europa ondersteuning aan politieke, wetgevende en constitutionele hervormingen door kennisoverdracht.