Linda Voortman

Mijn politieke loopbaan is begonnen bij de studentenvakbond. Als tweedejaars student Engels wilde ik me inzetten voor studentenbelangen als huisvesting, studiefinanciering. Ik heb wel de behoefte om me overal mee te bemoeien. Proberen invloed uit te oefenen. In 2002 kwam ik in Groningen in de gemeenteraad. Totdat ik in 2008 de overstap maakte naar FNV Bondgenoten.

Trots
Daarna zeiden mensen al wel eens: 'is de politiek in Den Haag niets voor jou'. Maar toen dacht ik nog: 'niet op korte termijn'. Toen in februari 2010 het kabinet viel, ging het snel. Allerlei mensen gingen me bellen en zeiden: 'stel je kandidaat'. Mijn omgeving zag het eerder aankomen dan ikzelf. Ik stond op nummer 10 en werd gelukkig in de Tweede Kamer gekozen. Ik vind het een hele eer om Kamerlid en volksvertegenwoordiger te mogen zijn. Mijn ouders zijn ook heel erg trots. Mijn moeder heeft direct na mijn kandidaatstelling al vrij gevraagd om bij de beëdiging te kunnen zijn.

Tanden
Mijn werk bij de vakbond is heel concreet. Ik werk voor mensen in bijvoorbeeld de schoonmaak, die zitten aan de onderkant van de arbeidsmarkt. Mijn collega’s vragen zich wel af of ik in Den Haag genoeg zal kunnen doen. Ik vind het leuk om me breder te ontwikkelen. Ik wil mijn tanden ook wel in de zorgdebatten gaan zetten. Voor mensen met lage inkomens gaat het niet alleen om arbeidsvoorwaarden. Maar ook om huisvesting, gezondheidszorg en onderwijs.

Altijd bezig
Als Kamerlid ben je altijd bezig. Je wordt er altijd en overal op aangesproken. Maar vakbondsbestuurders worden ook van vroeg tot laat gebeld. En ik heb vaak genoeg ook al om 6 uur ‘s ochtends afspraken. Mijn voorbeeld is Paul Rosenmöller. Hij was de leider van GroenLinks toen ik politiek actief werd en dat heeft mijn keuze voor GroenLinks mede bepaald.