Matthijs Huizing

Het Kamerlidmaatschap is voor mij een oudere jongensdroom. Ik werd me pas echt bewust van de politiek toen ik een jaar of 17, 18 was. De liefde voor politiek ontstond toen ik in het bestuur van het Rotterdamsch Studenten Corps zat en er een probleem was met de overlastvergunning. Ik bezocht toen een vergadering van de deelgemeenteraad en voerde het woord. Hier kwam ik in gesprek met de fractievoorzitter van de VVD, waardoor ik besloot me verkiesbaar te stellen voor de deelgemeenteraad Kralingen.

Vrijheid
Ik ben een liberaal in hart en nieren en ben voor om mensen en organisaties zoveel mogelijk vrijheid te geven. Maar let wel, bij iedere vrijheid hoort verantwoordelijkheid. Dat geldt zowel voor de vrijheid van meningsuiting als voor de vrije markt. De vrijheid van meningsuiting bijvoorbeeld is een hoog goed maar betekent niet dat je anderen nodeloos mag kwetsen. De vrijheid van ondernemerschap impliceert dat je respect toont voor de samenleving die je die vrijheid heeft gegeven en niet dat je uitsluitend aan je eigen gewin denkt.

Ego’s
In de politiek moeten we weer een gezamenlijke stip op de horizon zien te krijgen. Minder politiek en meer bestuur is nodig. Het management van de BV Nederland zal zelf ook meer ondernemerschap en durf moeten tonen. En als dat getoond wordt, verdient dat respect ook al worden er fouten gemaakt want dat doen we allemaal. Nu voeren de angst voor kritiek en het mogelijke verlies van zetels de boventoon. Het draait in de politiek daarnaast te vaak om ego’s. Ik besef heel goed dat het niet om mij draait. Ik zit niet namens mezelf in de Kamer, maar namens een groot deel van de Nederlandse bevolking. Dat besef heb ik iedere dag dat ik opsta.

Voorbeelden
Ik heb niet één groot voorbeeld. Eigenlijk heb ik er meerdere. En allemaal bewonder ik ze vanuit andere perspectieven. Ik heb bijvoorbeeld veel respect voor Frits Bolkestein. Hij ging tegen alle publieke opinie in en bleef op een zakelijke en heldere manier zijn standpunt herhalen. Een andere persoon die ik zeer bewonder is de Noor Johann Olav Koss, voormalig langebaanschaatser en initiatiefnemer van de stichting Right To Play.

Wereldpolitiek
Johann Olav Koss won in zijn leven 4 keer goud en 1 keer zilver op de Olympische Spelen. Koss stopte op het hoogtepunt van zijn carrière om zich met volle overgave in te zetten voor de wereldpolitiek. Hij werkt dag en nacht om zijn doel te bereiken. Dat vind ik heel sterk. Ook heb ik een vriend die de lat altijd net wat hoger weet te leggen en iedereen altijd mee weet te krijgen. Ik probeer van al die mensen wat te leren.